Tibetan
ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཞུགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུག་སྟེ། སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་ལོག་པའི་སྣང་བ་དེ་ལྟར་དབྱིངས་སུ་གཅོད་པའོ་ཞེས་ཀཧྣ་པ་བདག་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན། སྲིད་པ་གསུམ་པོ་དང་པོ་གང་དང་གང་ལས་བྱུང་པའི་ས། སྟོང་པ་ཉིད་དུ། ཕྱིས་དེ་དང་དེ་ཡང་འགྲོ་བའི་ ཕྱིར། བྱེད་བཅིངས་དང་བཅས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས། གསུམ་མཚན་པ་རྣམས་སྟོང་ཉིད་དུ་ངེས་པར་ཐིམ་པར་འོས་སོ། །སེམས་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འོངས་ནས། ཀཧྣ་པ་བདག་ནི་ཐ་མལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ། ཡིད་མི་བདེ་ཞིང་མི་དགའ་སྟེ། ནང་གི་རིག་པ་བདེ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས། དེ་དག་ཟིལ་གྱིས་མནན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནམ་མཁའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སེམས་གནས་པར་གྱུར་པ་འདི་ནི། ཀཧྣ་བདག་རྒྱལ་བའི་ཕོ་བྲང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་ཉེ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཀཧྣ་བདག་གིས་སྨྲས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཤིང༌། རྣམ་རྟོག་གིས་བསམས་ཀྱང་བདག་གི་སྙིང་ལ་མི་འཇུག་སྟེ། སྒྲ་རྟོག་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཉམས་སུ་ནི་མྱོང་ཞེས་པའོ།། །།དགེའོ།།༈ གསུམ་པ་དེ་ཤ་ཁ་ཞེས་བྱ་བའི་གླུ་དབྱངས་ནི། གྲོང་ཁྱེར་ཕྱི་རོལ་གཡུང་མོ་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ། །རེག་གིན་རེག་གིན་འགྲོ་སྟེ་བྲམ་ཟེའི་བུ། །ཀྱེ་ཀྱེ་གཡུང་མོ་ཁྱོད་དང་མཉམ་འགྲོགས་བྱ། །ཀཧྣ་ཐོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྐྱུག་བྲོ་སྤངས། གཅིག་ཉིད་པད་འདབ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ལ། །དེར་གནས་གཡུང་མོར་གར་བྱེད་པ་སུ་ལཱི། །བདག་གིས་གཡུང་མོ་ཁྱོད་ལ་བདེན་དངོས་བྲིས། །འོད་དང་འགྲོ་བ་གང་གི་གྲུ་ལ་བྱེད། །རྒྱུད་འཆད་གཡུང་མོ་གཞན་ཡང་མེ་ཏོག་སྟེགས། །ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱིར་དུའམ་བུ་ཡི་སྟན་བཞག་གོ །ཀྱེ་ཁྱོད་གཡུང་མོ་བདག་ནི་ཀ་པཱ་ལཱི། ཁྱོད་ཀྱི་ཆེད་དུ་བདག་གིས་རུས་འཕྲེང་བཅིངས། །རྫིང་བུ་བཅོམ་ནས་གཡུང་མོས་པད་རྩ་ཟོས། །གཡུང་མོ་བླངས་ནས་བདག་གིས་ཕ་རོལ་གསོད། །ཅེས་པ་སྟེ། འདིར་ཐེག་མཆོག་གསང་སྔགས་བླ་ན་མེད་པའི་ཐུན་ མོང་མ་ཡིན་པའི་བདག་མེད་པ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཡང་འདིའི་བརྡ་ཐབས་ནི། རིགས་ངན་གཡུང་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ཉ་བ་རྔོན་པ་སོགས་དང་ཟས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྤྱོད། ཤ་འཚོང་ས་མེད། མེ་ཏོག་འབྲས་བུ་འཚོང༌། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་སྡོད་སའི་ཁྱིམ་བྱེད་པ་ལས་ནང་དུ་བྱེད་དབང་མེད། གླུ་གར་གྱི་བྱ་བ་ཡང་ཅུང་ཟད་བྱེད། བྲམ་ཟེ་ལ་སོགས་པ་རིགས་མཐོ་བ་རྣམས་ནི། ཕན་ཚུན་དུ་དངོས་སུ་རེག་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། གྲིབ་མ་ཙམ་ཡང་མ
Chinese
卡纳巴说，他以进入空性的方式安住，如此将三有的颠倒显现斩断于法界之中。如此生起的原因是，这三有最初是从何处产生的呢？从空性中。后来它们也同样会消失于空性中。因此，通过将有为束缚的空性置于平等之中，所有具相之物必定会融入空性之中。当心之自性大乐生起时，卡纳巴本人对世俗的庸常之法感到不悦和不喜，因为内在觉性的喜乐之力压倒了它们。当心安住于虚空瑜伽时，卡纳巴本人接近于胜者的王宫——大乐。虽然卡纳巴本人如此说，却无法言说，即使以分别念思索，也无法进入我的内心，因为远离了言语分别。即便如此，却在非分别的智慧中体验着。吉祥！第三个是名为“德沙卡”的歌：城外贱女是汝家，婆罗门子频频往。喂喂贱女与汝共，卡纳颅器瑜伽弃。唯一莲瓣六十四，苏里于彼嬉戏贱女。我为贱女书写真实，光明行者于何舟？续部宣讲贱女亦花台，为汝或为子设座。喂汝贱女我颅器者，为汝我系骨鬘。摧毁池塘贱女食莲根，取贱女我杀彼岸。这是说，此处宣说了无上密乘中不共的无我。而此处的表述方式是：所谓劣种贱女，与渔夫猎户等一同饮食，没有卖肉之地，贩卖花果，在城外做住所，无权住在城内，也略微从事歌舞之事。婆罗门等高种姓的人们，不要说互相真实触碰，就连影子也不...
English
Kanhapa says that he abides in the manner of entering into emptiness, thus cutting off the inverted appearances of the three realms in the Dharmadhatu. The reason for this arising is, from where did these three realms initially arise? From emptiness. Later, they will also disappear into emptiness. Therefore, by placing the emptiness with conditioned bonds in equanimity, all things with characteristics will surely dissolve into emptiness. When the great bliss of the nature of mind itself arises, Kanhapa himself feels displeasure and dislike towards the mundane and ordinary dharmas, because the power of the inner awareness of bliss overwhelms them. When the mind abides in the yoga of space, Kanhapa himself is close to the palace of the Victorious Ones—great bliss. Although Kanhapa himself speaks thus, it cannot be spoken, and even if contemplated with discursive thought, it cannot enter my heart, because it is free from verbal discrimination. Even so, it is experienced in the non-discriminating wisdom. Auspicious! The third is a song called "Desakha": Outside the city, the low-caste woman is your home, the Brahmin's son goes there frequently. Hey, hey, low-caste woman, I will associate with you, Kanhapa abandons the skull-cup yoga. On the one lotus petal of sixty-four, Suli, the low-caste woman, dances there. I write the truth for you, low-caste woman, in whose boat does the luminous traveler go? The Tantra-teaching low-caste woman is also a flower platform, a seat is set for you or for your son. Hey, you low-caste woman, I am a skull-cup bearer, for you I bind a bone garland. Having destroyed the pond, the low-caste woman eats lotus roots, having taken the low-caste woman, I kill the other shore. This is to say that here, the non-self, which is uncommon in the supreme secret mantra of the highest vehicle, is taught. And the way of expressing this is: The so-called low-caste woman of inferior lineage eats and drinks with fishermen, hunters, etc., has no place to sell meat, sells flowers and fruits, makes a dwelling outside the city, has no right to live inside the city, and also engages slightly in singing and dancing. Brahmins and other people of high caste, let alone actually touching each other, not even their shadows...
Tibetan
་ཕོག་པར་བྱེད་དོ། །སློབ་དཔོན་ཉིད་བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཡིན་ལ། རིག་མ་སེང་ག་ལའི་རྣལ་འབྱོར་མ་ནི་གཡུང་མོ་སྟེ། དེ་མི་རིགས་པ་ལྟར་སྣང་བ་ལས། གཙང་སྦྲ་ནི་སེམས་ཀྱི་གཙང་སྦྲ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རིགས་ངན་བརྟེན་ཀྱང་རིགས་མཆོག་མ་ཉམས་པ་སྟེ་དཔེར་བྱས་ནས། དེ་སྐད་གསུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་ངེས་པའི་དོན་གཞན་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་གྲོང་ཁྱེར་ནི་རང་གི་ལུས་ཏེ། དེའི་ཕྱི་རོལ་ནི་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་རྣམས་ཏེ། གཡུང་མོ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིར་རླུང་སེམས་མཉམ་པར་ཐིམ་པ་ན། གཟུགས་སོགས་དེ་དག་བདེ་སྟོང་དུ་གྱུར་པ་ནི། གཡུང་མོ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་གཡུང་མོ་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱིམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་གཏུམ་མོ་འབར་བས། སེམས་ཉིད་གདོད་ནས་གཙང་སྦྲ་དང་ལྡན་པའི་བྲམ་ཟེའི་བུ་ང་ནི། ཀུན་ད་ལྟ་བུ་དང་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་གཡུང་མོ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་འཁོར་ལོ་དྲུག་དང༌། རྡོ་རྗེ་ནོར་བུར་རེག་གིན་རེག་གིན་འགྲོ་ཏེ། རིག་མའམ། ཕྱི་རོལ་གྱི་འདོད་ཡོན་ལྔ་བདེ་སྟོང་དུ་ཤར་བའི་ཁྱིམ་དུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་དོ། །རེག་གིན་རེག་གིན་ཞེས་ལན་གཉིས་སྨྲས་པ་ནི། སྐད་ཅིག་མའི་དགའ་བ་ལ་སྦྱོར་ན། ཡང་ཡང་འཆར་བའི་དོན་དང༌། དགའ་བའི་ས་དང་ སྦྱོར་ན། འཁོར་ལོ་དྲུག་ཏུ་ཡར་མར་གྱི་རིམ་པས། དགའ་བ་བཞིའམ་བཅུ་དྲུག་གི་ས་རྣམས་འབྱུང་བའི་དོན་ནོ། །ཀྱཻ་གཡུང་མོ་ཞེས་ལས་ཀྱི་རིག་མ་ལ་བོད་པའི་ཟོལ་གྱིས། རྩ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་བརྗོད་པ་སྟེ་ཀཧྣ་སྟེ་རང་སེམས། ཐོད་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ང༌། གཡུང་མོ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་ཁྱོད་དང༌། རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་འགྲོགས་པས་སྐྱུག་བྲོ་འཛག་བདེའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་སོ། །འདིས་ནི། དབུ་མའི་ལམ་ཁོ་ནར་འགྲོ་འོང་གི་རྗེས་ཆགས་གཏུམ་མོ་དང༌། དགའ་བཞིའི་བདེ་བས་སྤང་བྱ་རྣམས་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། །བདེ་ཆེན་དེ་ནི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་ཡང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་གཙོ་མོ་ཡིན་ཅིང༌། །དེ་དང་བདེ་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་མེད་པས། བདེ་བ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྣང་བ་གཟུགས་ཅན་གཉིས་རོ་མཉམ་དུ་གྱུར་པ་བདག་གིས་རྟོགས་སོ་ཞེས་པ་འགྲེལ་པར་བཤད་དོ། །ནང་གི་གཡུང་མོ་དེ་དང་འགྲོགས་པའི་ཐབས་ནི། གཅིག་ཉིད་དེ་ལྟེ་བའི་པད་འདབ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ལ། འདབ་མ་སོ་སོའི་དབུས་དེར་གནས་པའི། ཁམས་དྲུག་ཅུ
Chinese
会击中。 导师本人是婆罗门种姓，明妃僧伽罗的瑜伽母是庸女。这虽然看起来不合种姓，但洁净是心的洁净。以下面这个比喻说明，即使依仗低劣的种姓，也不会失去高贵的种姓。像这样以说话的方式，来显示内在确定的其他意义。也就是，城市是自己的身体，它的外面是色、声、香、味、触等。当庸女阿瓦都帝，风和心一起融入时，色等等那些就变成了乐空。因为那些变成了庸女阿瓦都帝的行境。那些是庸女你的家。然后以三种手印燃起拙火，心性本来就具有洁净的婆罗门之子我，与古达花一样成为一体，所以庸女阿瓦都帝身体的一部分，六个脉轮，接触着金刚宝，一边接触一边走。明妃或者说，外面的五种欲妙，在乐空中显现的家中享用。说了两次“接触着，接触着”，如果与刹那的喜悦结合，就是一次又一次显现的意思。如果与喜悦的地结合，以六个脉轮上下的次第，就会生起四喜或者十六地的意思。嘿，庸女！以呼唤业之明妃的姿态，说的是脉阿瓦都帝，也就是卡哈那（藏文），也就是自心。头盖骨大乐的瑜伽士我，庸女阿瓦都帝你，因为恒常一起相伴，所以舍弃了令人作呕、滴落、乐的行相的分别念。这指的是，仅仅在中脉的道上，来往的痕迹，拙火，以及四喜的乐，会舍弃所应舍弃的。因为，大乐那是证悟无我的智慧之精华。阿瓦都帝也是，智慧的阿瓦都帝是主母。由于那与乐空的智慧，从体性的角度来说没有差别。因此，我证悟了非色身的乐，与显现的色身二者味如一，注释中是这么说的。与内在的庸女相伴的方法是，唯一的那位于脐轮六十四瓣莲花上，每一花瓣的中央所住的，六十种界。
English
will hit. The master himself is of the Brahmin caste, and the yogini Rigma Singala is a Yungyumo. Although this seems incompatible with caste, purity is the purity of the mind. Using this metaphor to illustrate that even relying on a low caste does not lose the noble caste. In this way of speaking, it shows other meanings that are inherently certain. That is, the city is one's own body, and its exterior is form, sound, smell, taste, touch, etc. When the Yungyumo Awadhuti, wind and mind merge together, form and so on become bliss-emptiness. Because those become the realm of Yungyumo Awadhuti. Those are Yungyumo your home. Then, igniting the inner heat with three mudras, I, the son of a Brahmin whose mind is inherently pure, become one with the Kunda flower, so a part of the body of Yungyumo Awadhuti, the six chakras, touch the vajra jewel, walking while touching. Mingfei, or rather, the five external desires, are enjoyed in the house where bliss-emptiness manifests. Saying "touching, touching" twice, if combined with the joy of a moment, means appearing again and again. If combined with the ground of joy, the order of the six chakras up and down will give rise to the meaning of the four joys or sixteen grounds. Hey, Yungyumo! In the posture of calling the Mingfei of Karma, it refers to the nadi Awadhuti, that is, Kahana (Tibetan), that is, one's own mind. I, the yogi of the great bliss of the skull, Yungyumo Awadhuti you, because of constant companionship, have abandoned the conceptual thoughts of the disgusting, dripping, and joyful appearance. This refers to the fact that only on the path of the middle nadi, the traces of coming and going, the inner heat, and the joy of the four joys will abandon what should be abandoned. Because great bliss is the essence of the wisdom of realizing selflessness. Awadhuti is also, the Awadhuti of wisdom is the chief mother. Since that and the wisdom of bliss-emptiness are no different from the perspective of essence. Therefore, I realized that the non-corporeal bliss and the manifested corporeal form are of the same taste, so it is said in the commentary. The method of associating with the inner Yungyumo is that the only one is located on the sixty-four petals of the navel chakra, in the center of each petal, the sixty realms.