Tibetan
ཚལ། ནུབ་བྱང་དུ་རོ་རས། བྱང་ཤར་དུ་སྐྱེས་བུ་གསལ་ཤིང་གིས་ཕུག་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ། ཤར་དུ་པད་ཟླ། ལྷོར་པད་ཉི། ནུབ་ཏུ་པད་མའི་སྟེང་དུ་ཉི་མ་འོད་དང་བྲལ་བ། བྱང་དུ་པདྨ་ལ་རླུང་དཀྱིལ། མཚམས་བཞིར་པད་ཟླའི་གདན། ཤར་གྱི་ལྷ་སྣམ་ལ། སྒོའི་གཡས་སུ་གྲི་གུག །འཕང་ཐུང༌། གཏུན་ཤིང༌། གཡོན་དུ་ཆུ་གྲི། ཀ་ཎ་ཡ། ལྕགས་ཀྱུ། ལྷོའི་ལྷ་སྣམ་ལ། གཡས་སུ་སྟ་རེ། མདའ། ཁ་ཊཱཾ་ག །གཡོན་དུ་དབྱུག་པ། འཁོར་ལོ། ཞགས་པ། ནུབ་ཀྱི་ལྷ་སྣམ་ལ། གཡས་སུ་རྡོ་རྗེ། ཅང་ཏེའུ། ཕུབ། གཡོན་དུ་གཞུ། དྲིལ་བུ། རླུང་རས། བྱང་སྒོའི་གཡས་སུ་སྡིགས་འཛུབ། འཕན་རྩེ་གསུམ་པ། གླང་ལྤགས། གཡོན་དུ་ཐོ་བ། མདུང༌། མེ་ཐབ་བོ། །ཤར་སྒོར་ཐོ་བ། ལྷོ་སྒོར་དབྱུག་པ། ནུབ་སྒོར་པདྨ། བྱང་སྒོར་རལ་གྲི་རྣམས་ཉལ་ཐབས་སུ་གནས་པ་བཞི་པོ་དེའི་སྟེང་དུ་པདྨ་དང་ཉི་མའི་གདན་རེ་རེ། གྲྭ་བཞིར། རོ་ལངས་ནག་པོ་མགོ་གསུམ། ལག་པ་གསུམ། རྐང་པ་གསུམ་གར་བྱེད་པའམ། ཕྱག་གཉིས་གཡས་ཐལ་མོ་འཕྱར་ཞིང༌། གཡོན་ཐུགས་ཀར་ཐལ་མོ་བྱེད་པ་བསྒོམས་ཀྱང་རུང་ངོ༌། །དབུས་ཀྱི་གདན་གྱི་སྟེང་དུ། ཨ་ལས་ཟླ་བ་ལ་དྷཱིཿལས་རལ་གྲི་ཞེས་པ་ནས། རྩེ་དགུ་པ། རྭ་གདེངས་པ། འོད་འབར་བ། ལྟེ་བ་ལ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པར་གྱུར། དེ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པ་ནས། རྡོ་རྗེས་མཚན་པའི་གྲི་གུག་གདེངས་ཤིང༌། ཐོད་པ་ཁྲག་གིས་གང་བ་ཐུགས་ཀའི་ཐད་ཀར་འཛིན་པས་ཡུམ་ལ་འཁྱུད་པ། གཡས་ལྷག་མ་ཞེས་པ་ནས། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པའི་ལྟེ་བ་ལ་ཧཱུཾ་ནག་པོ་འོད་ཟེར་འབར་བའོ། །ཞེས་སོ། །རྭ་ལུགས་ལ་གཡས་གཡོན་གྱི་ཞལ་དྲུག་པོ་རྭ་ཞལ་དུ་བཞེད་པ་དང༌། བརྩེགས་ཞལ་དུ་བཞེད་པ་དང༌། འདམ་ཁར་བཞེད་པ་གསུམ་ཡོད་པ། སྤྱིར་འདམ་ཁ་ཡིན་མོད་ཀྱང༌། རྭ་ལོ་ཆེན་པོའི་བཞེད་པ་རྭ་ཞལ་གཙོ་ཆེའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་སྐུ་ལ་འཁྱུད་པའི་ཡུམ་ཁྲོ་མོའི་དབང་ཕྱུག་རྡོ་རྗེ་རོ་ལངས་མ། གཅེར་བུ་སྐུ་མདོག་མཐིང་ནག་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས། གཡས་གྲི་ གུར་འཕྱར་ཞིང༌། གཡོན་ཐོད་ཁྲག་འཛིན་པས་ཡབ་ཀྱི་མགུལ་ནས་འཁྱུད་པ། ཁྲོ་སྒེག་ལང་ཚོ་ལ་བབ་ཅིང༌། དབུ་སྐྲ་གྱེན་དུ་བརྫཻས་པ། ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་དང་སྦྲུལ་གྱིས་བརྒྱན་པ། ཐོད་པ་སྐམ་པོའི་དབུ་རྒྱན་དང༌། དོ་ཤལ་ཅན། ཞབས་གཡོན་བསྐུམ་གཡས་བརྐྱང་པའི་སྟབས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའོ། །དེ་ཡན་ཆད་ནི་རྣལ་འབྱོར་བཞིའི་དབང་
Chinese
ཚལ། 西北是人尸，东北是幼童用明亮的木头刺穿的。（在）这些的上面，东面是莲花月亮，南面是莲花太阳，西面是莲花上没有光芒的太阳，北面是莲花上的风轮。四个角是莲花月的座垫。东面的神幡上，门的右边是弯刀、短刀、木桩，左边是水刀、卡纳亚、铁钩。南面的神幡上，右边是斧头、箭、卡杖嘎，左边是手杖、法轮、绳索。西面的神幡上，右边是金刚杵、钲、盾牌，左边是弓、铃、风幡。北门的右边是期克印、三叉戟、牛皮，左边是锤子、矛、火炉。东门是锤子，南门是手杖，西门是莲花，北门是宝剑，这些都以倾斜的姿势安放，在这四个上面各自有莲花和太阳的座垫。四个角上，有黑色僵尸，三个头，三只手，三只脚跳舞，或者双手，右手扬起手掌，左手在胸前结手印来观想也可以。中央的座垫上，从“阿（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）”字的月亮上，由“德黑（藏文，梵文天城体：धीः，梵文罗马拟音：dhīḥ，汉语字面意思： धीः）”字生出宝剑开始，九个尖端，角向上翘起，光芒燃烧，中心用“吽（藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）”字来标记。从中生出如来，从用金刚杵标记的弯刀向上翘起，头盖骨里充满鲜血，在胸前抱着明妃，右手拿着剩下的东西，生出智慧萨埵文殊童子。他的心间有禅定萨埵，五股金刚杵的中心是黑色的“吽（藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）”字，光芒燃烧。如此说。若派认为，左右的六面是若面，有认为是重叠面，有认为是混合面三种。一般来说是混合面，但是若·洛钦波认为若面是主要的。拥抱着世尊身体的明妃是忿怒母自在金刚僵尸母，赤身裸体，身体是深蓝色，一面二臂，右手挥舞弯刀，左手拿着盛血的头盖骨，从父亲的脖子上拥抱，带着愤怒和妩媚，头发向上竖立，用五印和蛇来装饰，戴着干骷髅头冠和项链，左脚弯曲，右脚伸展的姿势与世尊结合。这以上是四种瑜伽的灌顶。
English
Tshal. In the northwest, there is a human corpse. In the northeast, a young child is pierced with bright wood. On top of these, in the east is a lotus moon, in the south is a lotus sun, in the west is a sun without light on a lotus, and in the north is a wind mandala on a lotus. The four corners have lotus moon cushions. On the eastern deity banner, to the right of the door are a curved knife, a short knife, and a wooden stake; to the left are a water knife, a kanaya, and an iron hook. On the southern deity banner, to the right are an axe, an arrow, and a khatvanga; to the left are a staff, a dharma wheel, and a lasso. On the western deity banner, to the right are a vajra, a cymbal, and a shield; to the left are a bow, a bell, and a wind banner. To the right of the northern door are a threatening mudra, a trident, and an oxhide; to the left are a hammer, a spear, and a hearth. The east door has a hammer, the south door has a staff, the west door has a lotus, and the north door has a sword, all placed in a reclining position. On top of these four, there is a lotus and sun cushion each. In the four corners, there are black zombies with three heads, three hands, and three feet dancing, or with both hands, the right hand raising the palm and the left hand making a mudra at the chest, one can meditate like that. On the central cushion, from the moon of the "A（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）" syllable, from the "Dhīḥ（藏文，梵文天城体：धीः，梵文罗马拟音：dhīḥ，汉语字面意思：धीः）" syllable comes a sword, with nine points, horns raised, flames blazing, marked with the "Hūṃ（藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）" syllable at the center. From this comes the Tathagata, from the curved knife marked with a vajra pointing upwards, holding a skull filled with blood directly in front of the chest, embracing the consort. The right hand holds the remainder, giving rise to the wisdom being Manjushri Kumara. In his heart is the samadhi being, the center of the five-pronged vajra is the black "Hūṃ（藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）" syllable, blazing with light. So it is said. The Ra tradition holds that the six faces on the left and right are Ra faces, some consider them stacked faces, and some consider them mixed faces. Generally, they are mixed faces, but Ra Lotsawa Chenpo considers the Ra faces to be the main ones. The consort embracing the body of the Bhagavan is the Wrathful Queen, Vajra Vetali. Naked, her body is dark blue, with one face and two arms. The right hand wields a curved knife, and the left hand holds a blood-filled skull, embracing the father from the neck. She is full of wrathful beauty and youth, her hair standing on end, adorned with the five seals and snakes, wearing a crown of dry skulls and a necklace, with her left leg bent and her right leg extended, uniting with the Bhagavan. Up to this point is the empowerment of the four yogas.
Tibetan
དུ་བྱས་ནས། རྣལ་འབྱོར་དང་པོ་དང་རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་ཡང་ནག་པོའི་རྒྱུད་ནས་གསུངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་པོ་གཉིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འདི་ལ་འགྲིག་དཀའ་བས། ཏིང་འཛིན་གསུམ་དང་སྦྱར་ནས། དེ་ཡན་ཆད་དང་པོ་སྦྱོར་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བྱ་ལ། ལུགས་འདི་ལ་མཁའ་ནང་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲོ་དགོས་པའི་ཕྱིར། འཇིགས་མཛད་ཡབ་ཡུམ་ཁ་སྦྱོར་གྱི་སྐུ་ཅན་ངེས་པར་བསྒོམ་དགོས་ལ། ཁ་ཅིག་ཡུམ་ཅན་བྲིས་སྐུ་ལ་བྲིར་མི་རུང་ཟེར་བ་ཏོམ་ཚོལ་ཙམ་ཡིན་པས། རང་གང་ལ་ཡི་དམ་དུ་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་བྲིར་རུང་ཞིང༌། ཁྱུང་པོ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཡིན་ཐང་ལ་ཡང་ཡུམ་ཅན་དུ་བྲིས་ཡོད་ལ། འོན་ཀྱང་ལུགས་དེ་ལ་ཡུམ་རྡོ་རྗེ་ཕག་མོ་དམར་མོ་ཡིན་ཞིང༌། འདིར་རོ་ལངས་མ་ནག་མོ་ཕྱག་གཉིས་པ་མཛད་པ་ནི། གདོང་དྲུག་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡབ་ཀྱི་གསང་གནས་མི་དམིགས་ཏེ་སྟོང་པའི་ངང་ལས། ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་སྔོན་པོ་རྩེ་ལྔ་པ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པ་དང༌། ཡུམ་གྱི་མཁའ་མི་དམིགས་ཏེ་སྟོང་པའི་ངང་ལས། ཨཱཿལས་པདྨ་དམར་པོ་ཟེ་འབྲུ་ལ་ཨཱཿས་མཚན་པ། གཉིས་པའི་བུ་ག་ཕཊ་ཡིག་གིས་བཀག་པའོ། །ཡབ་ཡུམ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་དགའ་བའི་སྒྲས། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་སྤྱན་དྲངས། ཡབ་ཀྱི་ཞལ་དུ་ཞུགས་ ཐུགས་ཀར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་ཞུ། སྲོག་དག་པའི་ལམ་ནས་ཡུམ་གྱི་མཁར་བབས་པ་ཐིག་ལེ་བཅུ་བདུན་དུ་གྱུར། དེ་རྣམས་ལྷ་སོ་སོའི་ས་བོན་དུ་གྱུར། དབུས་སུ་ཡ་ལས་རྡོ་རྗེ་ཡས་མཚན་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ནས། མི་བཟོད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར། འདིར་ཡུམ་མ་བསྐྱེད་ཀྱང་ཆོག །བསྐྱེད་པར་སྤྲོ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་སོགས་གོང་བཞིན་བྱ། ཤར་དུ་ཀྵེ་ལས་འཁོར་ལོ་ཀྵེས་མཚན་པ་ལས། གཏི་མུག་གཤིན་རྗེ་གཤེད་དཀར་པོ་དཀར་ནག་དམར་བའི་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་གིས། དང་པོ་གཉིས་གྲི་གུག་དང་ཐོད་པ་འཛིན་པས་རང་སྣང་གི་ཡུམ་ལ་འཁྱུད་པ། ལྷག་མ་གཡས་གཉིས་ཀྱིས་འཁོར་ལོ་དང་རལ་གྲི། གཡོན་གཉིས་ཀྱིས་ནོར་བུ་དང་པདྨ་འཛིན་པ། ལྷོར་མ་ལས་རིན་པོ་ཆེ་མས་མཚན་པ་ལས། ཕྲ་མ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་སེར་པོ་སེར་ནག་དཀར་བའི་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག །དང་པོ་གཉིས་གོང་དང་འདྲ། ལྷག་མ་གཡས་གཉིས་ཀྱིས་རིན་པོ་ཆེ་དང་རལ་གྲི། གཡོན་གཉིས་ཀྱིས་འཁོར་ལོ་དང་པདྨ་འཛིན་པ། ནུབ་ཏུ་མེ་ཡིག་ལས་པདྨ་མེ་ཡིག་གིས་མཚན་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས། འདོད་ཆགས་གཤིན་རྗེ་གཤེད་དམར་པོ། དམར་ནག་དཀར་བའི༴ ཕྱག་དང་པོ་གཉིས་འདྲ།
Chinese
因此，虽然是第一瑜伽和后续瑜伽，但从黑品中所说的第一瑜伽二者，像那样与此相合是困难的。与三种三摩地相结合，在那之前作为最初结合的三摩地来做。因为此派需要从虚空中生起坛城，所以必须观想怖畏金刚父母双运之身。有些人说有明妃的画像不能画，这仅仅是寻衅滋事。自己以何者作为本尊，那就可以画。琼波瑜伽者的唐卡上也有画有明妃的。然而，那个派系的明妃是红色金刚亥母，而这里做的是双手黑色罗浪玛，这与六面相符。父亲的密处不作意，从空性中，吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）中生出五股蓝色金刚杵，以吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字为标志。母亲的空处不作意，从空性中，阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）中生出红色莲花，花蕊以阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）字为标志，二者的孔穴被啪（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪）字堵住。父母双运的欢喜声，迎请所有佛陀菩萨。进入父亲的口中，融入心中的菩提心。从命脉清净的道路降到母亲的空处，变成十七个明点。那些变成各个本尊的种子字。中央从雅字生出金刚杵，以雅字为标志完全变成，从薄伽梵金刚怖畏金刚，变成不可忍受的自性。这里不生起明妃也可以。如果喜欢生起，那么薄伽梵的等等如前。东方从恰字生出轮，以恰字为标志，从愚痴阎魔敌白色，白黑红色三面六臂。前两只手持钺刀和颅骨，拥抱自现的明妃。剩余右两手持轮和宝剑，左两手持摩尼宝和莲花。南方从玛字生出宝，以玛字为标志，从悭吝阎魔敌黄色，黄黑白色三面六臂。前两只手与前相同。剩余右两手持宝和宝剑，左两手持轮和莲花。西方从美字生出莲花，以美字为标志完全变成，从贪欲阎魔敌红色，红黑白色……前两只手相同。
English
Therefore, although it is the first yoga and subsequent yoga, it is difficult to combine the first two yogas mentioned in the Black Tradition with this. Combine with the three samadhis, and before that, do it as the samadhi of the initial combination. Because this school needs to generate the mandala from the void, it is necessary to visualize the body of Vajrabhairava in union with his consort. Some people say that images with consorts cannot be painted, which is just nitpicking. Whatever you take as your Yidam, that can be painted. The Thangkas of Khyungpo Naljorpa also have consorts painted on them. However, in that school, the consort is red Vajravarahi, while here, the two-armed black Rolangma is made, which is in accordance with the six-faced one. The father's secret place is not conceived, from emptiness, from Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ) arises a five-pronged blue vajra, marked with Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ). The mother's space is not conceived, from emptiness, from Āḥ (Tibetan: ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari: आः, Sanskrit Romanization: āḥ, Chinese literal meaning: Āḥ) arises a red lotus, the stamen marked with Āḥ (Tibetan: ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari: आः, Sanskrit Romanization: āḥ, Chinese literal meaning: Āḥ), the two holes are blocked by the letter Phaṭ (Tibetan: ཕཊ, Sanskrit Devanagari: फट, Sanskrit Romanization: phaṭ, Chinese literal meaning: Phaṭ). With the sound of joy from the union of the parents, all Buddhas and Bodhisattvas are invited. Entering the father's mouth, it dissolves into the bodhicitta in the heart. From the path of purifying the life force, it descends into the mother's space, becoming seventeen bindus. Those become the seed syllables of the respective deities. In the center, from Ya arises a vajra, marked with Ya, completely transformed, from Bhagavan Vajrabhairava, it becomes the unbearable nature. Here, it is okay not to generate the consort. If you like to generate, then the Bhagavan's etc. is as before. In the east, from Kṣe arises a wheel, marked with Kṣe, from the ignorance Yamantaka, white, with three faces and six arms of white, black, and red. The first two hands hold a curved knife and a skull, embracing the self-appearing consort. The remaining two right hands hold a wheel and a sword, the two left hands hold a jewel and a lotus. In the south, from Ma arises a jewel, marked with Ma, from the miserly Yamantaka, yellow, with three faces and six arms of yellow, black, and white. The first two hands are the same as before. The remaining two right hands hold a jewel and a sword, the two left hands hold a wheel and a lotus. In the west, from Me arises a lotus, marked with Me, completely transformed, from the desire Yamantaka, red, with red, black, and white... The first two hands are the same.