Tibetan
བར་དཔང་བོར་བཞག་ཀྱང་ལེགས་ཟེར་བའང་སྣང་ངོ༌། །དེ་རྗེས་བདག་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སྲུང་བ་དང༌། སྨོན་ལམ་དང་བཀྲ་ཤིས་ཀྱིས་མཐའ་བརྟེན་ནོ། །གཉིས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་ཉེར་བསྡུ་ནི། སྒྲུབ་པ་ཐོན་པའི་སྐབས་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ་ཕལ་ཆེར་བཤད་མ་ཐག་པའི་རྗེས་ཆོག་དང་འདྲ་ཡང་ཁྱད་པར་ཕྲ་མོ་རྣམས་དབང་ཆོག་ཏུ་བཤད་པ་བཞིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རྡུལ་ཚོན་ཆུ་བོར་སྤྱན་འདྲེན་མི་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐབས་འདིར་བཀྲ་ཤིས་ཡན་ཆད་བྱ་སྟེ། ཐུན་དང་པོའི་ཆོ་གའོ། །ཐུན་ཕྱི་མ་རྣམས་ལ། བདག་བསྐྱེད་རྒྱས་པར་མ་འགྲུབ་ཀྱང་རུང་སྟེ། རང་སྐད་ཅིག་གིས་འཇིགས་མཛད་ཆེན་པོའི་སྐུར་གསལ་བཏབ། སྔགས་གསུམ་པོ་གང་འོས་རེ་བཟླས་ནས་མདུན་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་འཇུག་པ་སོགས་གཞན་རྣམས་འདྲའོ། །ཉེར་སྒྲུབ་ཀྱི་སྐབས་འདིར། སྦྱིན་སྲེག་ཇི་ལྟར་འོས་པ་བསྒྲུབས་ཏེ། རབ་ཏུ་ཉིན་རེ་བཞིན་སྦྱིན་སྲེག་ལན་རེ་བྱ་ན། ཐུན་དང་པོའམ། གཉིས་པ་གསུམ་པའི་འཇུག་གི་ཐུན་མཚམས་གཅིག་ལ་བྱ། ཐུན་ཐ་མའི་འཇུག་ལ་ཕྱི་རོལ་གཏོར་མའི་ཚུལ་དུ་སྒྲུབ་ཁང་གི་སྒོ་ཕྱིར་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་རེ་འབུལ། ཅང་ཏེའུ་འཁྲོལ་ཞིང་ནང་དུ་འོངས་ནས། སྔགས་གསུམ་གྱི་མཐར། ཧ་ཧ་ཧི་ཧི་ཧེ་ཧེ་ཧོ་ཧོ་ཞེས་བཞད་པ་བརྒྱད་ཀྱི་ང་རོ་དང་བཅས་ནས་སྐོར་བ་བྱེད་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་པར་མོས་ཏེ། དེ་ནས་རྗེས་ཆོག་རྣམས་བྱའོ། །འབྲིང་དུ་ན། ཟླ་བ་དྲུག་ལྟ་བུ་ལ་ཡར་ངོ་མར་ངོ་གཉིས་ཀའི་བརྒྱད་དང་བཅུ་དང་བཅོ་ལྔ་ལ་སོགས་པར་སྦྱིན་སྲེག་རེ་བྱ་ལ། ཐ་མས་ཀྱང་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་དུ་སྦྱིན་སྲེག་བྱའོ། །གཏོར་མ་ནི་རབ་ཐུན་བཞི། འབྲིང་ཐུན་གཉིས། ཐ་མ་སྲོད་དམ་ནམ་ཕྱེད་ལ་རེ་རེའོ་གསུང་སྟེ་ལྷ་བཤོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གཏོར་ཆོག་དཀྱུས་དེ་ཐུན་རེ་བཞིན་ དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་ཚུལ་འདི་ལ་བསྙེན་སྒྲུབ་སྒྲགས་མ་ཞེས་ཐ་སྙད་སྦྱོར་ལ། སྤྱིར་འདི་ལ་ཉེ་བསྙེན་དང༌། ཉེ་སྒྲུབ་ཅེས་བསྙེན་པ་ཆེ་ཤོས་དང༌། སྒྲུབ་པ་ཆུང་བའི་དོན་ཡིན་པས། བསྙེན་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་གཉིས་ཀའི་ཆ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །འགའ་ཞིག་སྒྲུབ་བསྙེན་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཡོད་པའང་འདི་ལ་ཟེར་ན་ནི་འགལ་བ་མེད་ཀྱི། ཕྱིས་བྱུང་གི་སྒྲུབ་ཐབས་བཞད་སྒྲ་ཟེར་བ་གཅིག་ན། རྩ་བའི་བསྙེན་པའི་སྐབས། མདུན་ན་རྟེན་གང་ཡང་མེད་པ་ལ། སྐད་ཅིག་གིས་ལྷ་མདུན་དུ་སྤྱན་དྲངས་ནས། དགྲ་བསད་ཀྱི་དམིགས་པར་རློམ་པ་འདྲ་བྱེད་པ་དེ་ལ་སྒྲུབ་བསྙེན་ཟེར་ཞིང༌། རྩུབ་པོ་ཡོད་དོ་དྲག་ལ་མྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་མན་ངག་མེད་ཀྱང༌། མན་ངག་ཡོད་པར་རྫུ་བ་སྟེ་སྐྱོ་ལུགས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་ཅིག་མིག་ཟུར་ལ་ཐོགས་པས། དེ་དང་འདྲ་མིན་བྱས་པར་སྣང་མོད། རྩུབ་ཅིང་མྱུར་ལ་རེ་ཡང༌། ངལ་བ་འབྲས་བུ་མེད་པར་ཟད་དོ། །ལར་ཡང་ཡོན་ཏན་གཞན་མེད་ན་རྩུབ་པ་ཁོ་ན་དགོས་པ་ཅིག་ཡོད། དེང་སང་གི་སྔགས་པ་ཕལ་ཆེ་བས། སྒྲུབ་པའི་འདྲ་འབག་ཙམ་མ་གཏོགས། སྒྲུབ་པ་དངོས་ལག་ལེན་དུ་ཐེབས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར། དེང་སང་གི་སྒྲུབ་པ་ལག་ལེན་དུ་འདེབས་རྒྱུ་ལ་བསྙེན་སྒྲུབ་མ་འདི་ལ་གལ་ཆེ་ཤོས་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་སྒྲུབ་པ་དངོས་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་དེ་དང་འདྲ་བ་ལས། འདྲ་འབག་ལམ་དུ་བྱེད་ན། དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་མདུན་བསྐྱེད་ཀྱི་བཟླས་པའི་གོང་དུ་བདག་མདུན་བསྲེས་ཏེ། བཟླས་པའི་སྐབས། རང་གི་ཐུགས་ཀ་ནས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་ནས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཆོད་དེ་བྱིན་རླབས་བསྡུ་བ་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། ཡང་རང་ཉིད་ཐུགས་ཀ་ནས་ཕྱིར་བྱུང༌། ཁྱད་པར་གྱི་བཤོས་གཙང་འབུལ་བ་ཞེས་པ་ལྷ་བཤོས་ཀྱི་གཏོར་མ་མན་ཆད་བྱའོ། །རབ་ཏུ་ཐུན་བཞིའི་ཐུན་མཚམས་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱིན་སྲེག་དང་ཕྱི་རོལ་གཏོར་མ་གཉིས་ཀ་ འཆག་མེད་དུ་བྱ། རང་གིས་མ་ལྕོགས་ཤིང་གྲོགས་རྣམ་དག་ཅིག་ཡོད་ན་གྲོགས་ཀྱིས་བྱས་ཀྱང་རུང༌། མ་ཐ་ཡང་ཞག་རེའི་ཐུན་མཚམས་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་ལ། སྦྱིན་སྲེག་ལན་རེ་ནི་འཆག་མེད་དུ་དགོས། ཡོ་བྱད་ཡེ་མ་འཛོམ་ཞིང་དམིགས་པ་གསལ་ན། རྫས་ཀྱི་སྦྱིན་སྲེག་ཇི་ལྟར་འོས་པ་བྱེད་ཅིང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱིན་སྲེག་ཐུན་བཞིར་བྱའོ་གསུངས་ཏེ་དམིགས་པ་གསལ་བོ་དཀོན། འདི་ཟླ་ཕྱཻད་སོགས་བྱེད་ན་སྒྲུབ་པ་དངོས་ལ་གཉིད་སྤོང་དགོས་པའི་ཚབ། མཚན་མོའི་དུས་གྲོགས་ཀྱིས་སྔགས་ཐུན་བཟུང་བས་ཆོག་གོ །སྒྲུབ་ཆེན་གྱི་འདྲ་འབག་ནི། ཐོད་པའམ། སྣོད་དགེ་ཞིང་ཤིས་པ་གཅིག་ཏུ་ཤ་ཆེན་ལ་སོགས་པ་དམ་རྫས་ཇི་ལྟར་འོས་པ་བཞག་པའམ་ཡང་ཞུན་མར་རམ། གི་ཧཾ་ལ་སོགས་པ་བཞག་ཀྱང་རུང༌། དེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རེ་མིག་དབུས་མའམ་མདུན་མར་བཀོད། གཞན་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་དང་འདྲ། སྒྲུབ་རྫས་དེ་བསངས་སྦྱངས་སྔགས་གསུམ་ཀའམ། གང་རུང་ཅིག་གི་ཡིག་འབྲུའི་ཕུང་པོར་མོས། བཟླས་པའི་སྐབས། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་ཀ་ནས་སྔགས་འབྲུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྤྱན་དྲངས། རྫས་ལ་བསྟིམ་ཞིང༌། ཐུན་འཇོག་པའི་ཚེ་བསྲུང་བ་བྱ། ནུབ་སྔ་མ་རྣམས་ལ་རྗེས་ཆོག་གི་སྐབས་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་འདེབས་ཤིང༌། ཞལ་གྱིས་བཞེས་པར་བསམ་པ་ལྷག་པོ་ཡིན་གཞན་འདྲའོ། །ནུབ་ཐ
Chinese
也有人说，把中间人作为见证人也很好。之后，对自身和坛城进行守护，以祈愿和吉祥作为结尾。第二，坛城的收摄：是修法完成时所需要的，大体上和刚才所说的后行仪轨相似，但细微的差别在灌顶仪轨中已经说过。然而，不把彩粉迎请到河流中。这样的话，此时要做到吉祥为止，这是第一座的仪轨。后面的几座中，即使没有圆满完成自生，也可以，自己刹那间观想为怖畏金刚的身相。念诵三咒中的任何一个，然后进入前生仪轨等，其他都一样。在近修的这个阶段，按照应该如何进行火供，最好每天做一次火供，在第一座，或者第二座第三座的结尾的座间做。在最后一座的结尾，以外供食子的形式，在修法房间的门外供养六十四个。摇着手鼓进入室内，在三咒的最后，伴随着哈哈嘻嘻嘿嘿嚄嚄的八种笑声，一边绕圈一边观想进入坛城，然后进行后续仪轨。中等的话，比如六个月，在上下弦月的初八、初十、十五等等日子里，做一次火供。最下等的也要在开始、中间、结尾做火供。食子是，最好的情况是四座，中等情况是两座，最下等的情况是傍晚或者半夜一次，说是按照供养天神的角度来说的，通常的食子仪轨是每座都需要。这样的话，以前的上师们把这种方式称为“念修杂修”，总的来说，这被称为近念和近修，意思是最大的念诵和小的修法，因此是兼顾念诵和修法两者的。有些人使用的“修念”这个词，如果指的是这个，就没有矛盾。后来出现的一种叫做“笑声”的修法中，在根本念诵的时候，面前什么本尊也没有，刹那间把本尊迎请到面前，然后自以为是在做诛杀敌人的观想，把那个叫做“修念”，是粗暴的，要猛烈地
English
It is also said that it is good to have a middleman as a witness. After that, protect yourself and the mandala, and end with aspirations and auspiciousness. Second, the absorption of the mandala: it is needed when the practice is completed, and it is mostly similar to the subsequent rituals just mentioned, but the subtle differences have been said in the empowerment rituals. However, do not invite the colored powder into the river. In this way, at this time, do up to auspiciousness, this is the ritual of the first session. In the following sessions, even if the self-generation is not completed, it is okay, instantly visualize yourself as the body of Bhairava. Recite any one of the three mantras, and then enter the front generation ritual, etc., the others are the same. In this stage of close practice, according to how the fire offering should be performed, it is best to do a fire offering once a day, do it in the session interval at the end of the first session, or the second or third session. At the end of the last session, in the form of an outer offering cake, offer sixty-four outside the door of the practice room. Shaking the hand drum and entering the room, at the end of the three mantras, accompanied by the eight laughter sounds of haha hihi hehe hoho, while circling, visualize entering the mandala, and then perform the subsequent rituals. In the middle, for example, six months, do a fire offering on the eighth, tenth, fifteenth, etc. of both the waxing and waning moons. The lowest must also do fire offerings at the beginning, middle, and end. The offering cake is, the best case is four sessions, the middle case is two sessions, and the lowest case is once in the evening or midnight, it is said that it is according to the perspective of offering to the gods, the usual offering cake ritual is needed for each session. In this way, the former lamas called this method "recitation and practice mixed practice", in general, this is called close recitation and close practice, meaning the largest recitation and small practice, so it is to take into account both recitation and practice. Some people use the term "practice recitation", if it refers to this, there is no contradiction. In a practice method called "laughter" that appeared later, during the fundamental recitation, there is no deity in front of you, instantly invite the deity to the front, and then think that you are doing the visualization of killing the enemy, call that "practice recitation", it is rough, it must be fierce.
Chinese
即是说，这就像没有口诀，却假装有口诀一样，因为瞥见了某种粗略的修法，所以看起来似乎与之相似，但实际上既粗糙又快速，最终只是徒劳无功。一般来说，如果没有其他功德，就没有必要仅仅粗糙。现在大多数的咒师，除了修法的表面形式外，很难真正将修法付诸实践。因此，对于现在要将修法付诸实践的人来说，这个念修法是最重要的。之后，实际的修法也几乎与此相同，如果将表面形式作为道路，那么观想的差别在于，在前置生起的念诵之前，将自与前融合在一起。在念诵的时候，最主要的是从自己的心间发出光芒，供养所有的佛，并收集加持。并且，自己从心间出来。特别是，所谓的供养洁净的食物，是指供养天神的朵玛等等。最好在四个时段的间隙都进行火供和外朵玛，两者都不能间断。如果自己无法做到，并且有清净的道友，也可以由道友来做。至少每天的任何一个时段的间隙，都必须进行一次火供。如果供品不齐全，但观想清晰，那么就按照适当的方式进行物质的火供，并说要进行四个时段的禅定火供，观想清晰是很少见的。如果做半个月等，为了实际修法而需要防止睡眠，晚上的时候，道友持咒即可。大修的表面形式是，在头盖骨或者吉祥的容器中，放置大肉等适当的誓言物，或者放置酥油或者芝麻油等也可以。将其放置在坛城的中央格或前方。其他与修法时相同。将修法物观想为清净、净化咒语三者，或者任何一个的字堆。在念诵的时候，观想从所有佛的心间，不断地迎来咒字，融入到修法物中。放置时要进行守护。在最初的夜晚，在后行的阶段，要强烈地祈祷，并特别想着接受，其他相同。在夜晚
English
That is to say, it is like pretending to have oral instructions when there are none, because one has caught a glimpse of some rough practice method, so it seems similar to it, but in reality it is both rough and fast, and ultimately it is just in vain. In general, if there are no other merits, there is no need to be merely rough. Most mantra practitioners nowadays, apart from the superficial form of practice, find it difficult to truly put practice into practice. Therefore, for those who want to put practice into practice nowadays, this recitation practice is the most important. After that, the actual practice is almost the same as this, if the superficial form is taken as the path, then the difference in visualization is that before the recitation of the front generation, the self and the front are merged together. At the time of recitation, the most important thing is to emit light from one's own heart, make offerings to all the Buddhas, and collect blessings. And, oneself comes out from the heart. In particular, the so-called offering of pure food refers to offering the torma of the gods, etc. It is best to perform fire puja and outer torma at all the intervals of the four sessions, both of which should not be interrupted. If one cannot do it oneself, and there is a pure Dharma friend, it can also be done by the Dharma friend. At least once in any interval of the day, a fire puja must be performed. If the offerings are not complete, but the visualization is clear, then perform the material fire puja in an appropriate manner, and say that you want to perform four sessions of meditation fire puja, clear visualization is rare. If you do half a month, etc., in order to actually practice, you need to prevent sleep, and at night, the Dharma friend can hold the mantra session. The superficial form of the great practice is to place great meat and other appropriate samaya substances in a skull or auspicious container, or to place ghee or sesame oil, etc. It is placed in the central grid or front of the mandala. The rest is the same as during practice. Visualize the practice substance as the three of purification, purification mantra, or any one of the letter piles. At the time of recitation, visualize that from the hearts of all the Buddhas, the mantra letters are constantly welcomed and integrated into the practice substance. Protection should be performed when placing it. In the early nights, in the post-practice stage, one should pray strongly and especially think of acceptance, the rest is the same. At night