Tibetan
ཕྱོགས་པའི་ངག་ཚིག་རྣམས་དང༌། བུད་མེད་དེ་ལྷ་ཡུམ་རྐྱང་གི་སྔགས་དང༌། སྐྱེས་པ་སྟེ་ཡབ་རྐྱང་གི་སྔགས་དང༌། མ་ནིང་སྟེ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་སྔགས་དང༌། བྷུ་ཡོད་པ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཀྱི་ཁམས་སམ་བྱིངས་དང༌། སོགས་ཁོངས་ནས་རྐྱེན་དང་རྣམ་འགྱུར་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དང་དེ་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་དོན་ལས་བྱུང་ཞིང་བརྟག་གོ །དེ་ཉིད་སྟེང་གི་སྣ་སྒོར་རོ་རྐྱང་དབུ་མ་གསུམ་གྱི་བྱེད་པ་དང་བཅས་པར་རླུང་གི་ཚུལ་གྱིས་འབྱུང་ལ། འོག་ཏུ་ནི་རྡུལ་དང༌། སྙིང་སྟོབས་མུན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁམས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་འབབ་པར་ཤེས་ནས་རྣལ་འབྱོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བློས་ནི། འབྲུ་གསུམ་གྱི་བཟླས་པས་དབུ་མའི་ནང་གི་མི་ཤིགས་པའི་ཨ་ཐུང་ལ། རླུང་དང་ཁམས་དེ་དག་ཐིམ་པའི་ཚུལ་དུ་ངེས་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་བརྗོད་པའི་སྔགས་ཏེ་ཚིག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དངོས་མེད་འོད་གསལ་གྱི་ངོ་བོ་ལས་བྱུང་བའོ། །རྒྱས་བཤད་གཉིས་པ་སྔགས་ཀྱི་དོན་དམིགས་པ་ནི། རགས་པ་དང་ཕྲ་བའི་རླུང་དེ་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་གཟུགས་ལྷའི་སྐུར་ཉེ་བར་དམིགས་ཤིང་གསལ་བར་གྱུར་བ་སྟེ། སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་རིམ་པ་དང༌། ཟུང་འཇུག་གི་ལྷའི་སྐུ་ནི། རླུང་ལྷ་སྐུ་དངོས་སུ་དམིགས་པ་ཡིན་ལ། འོད་གསལ་དང་སེམས་དབེན་གྱི་བདེ་བ་ཡང་རླུང་ཉིད་ བདེ་བའི་ལྷར་དམིགས་པ་སྟེ། རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའི་གྲུབ་འབྲས་ཡིན་ལ། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྐབས་སུ་ལྷ་སྐུ་དང་བདེ་བ་བཅོས་མ་དང༌། རྫོགས་རིམ་གྱི་ཡང་སེམས་དབེན་མ་ཐོབ་པའི་སྔོན་དུ་མ་བརྟགས་པའི་ལྷ་སྐུ་དང་བདེ་བ་ཙམ་ཡོད་ཀྱང༌། དེ་ཉིད་རླུང་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པར་མ་རྟོགས་པས་རླུང་ལྷ་སྐུར་དམིགས་པའི་ཆ་ནས་མོས་སྒོམ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དངོས་སུ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱས་བཤད་གསུམ་པ་སྔགས་ཀྱི་བརྡར་གྱུར་པ་ནི། ཡི་གེ་འབྲུ་གསུམ་གྱི་བརྡས་རླུང་འཇུག་གནས་ལྡང་གསུམ། བདེ་གསལ་སྟོང་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསུམ་དུ་གནས་པ་གོ་དགོས་ཤིང༌། དེ་ཡང་དཔེའི་དེ་ཉིད་གསུམ་དངོས་སུ་མྱོང་བས་གནས་ལུགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པའོ། །དཔེ་ཁ་ཅིག་ལས། རང་བཞིན་བཟླས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་ནི། དོན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བཤད་དགོས་ཀྱང༌། འདི་བཟླས་པའི་སྒྲ་བཤད་རྒྱུ་མིན་པས་མ་དག་པ་འདྲའོ། །བར་འདིར་རྒྱུད་ལས། མིང་མེད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྟེ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་དམ་རྡོར་བཟླས་ཀྱི་རྒྱུད་བཤད་མཛད་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་འདི་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་
Chinese
以及各方之言辞，女性即是单尊佛母之咒语，男性即是单尊佛父之咒语，雌雄同体即是双运之咒语，以及“有bhū者，名为lao”等等的语言之界或本性，以及等等之中的缘起和变化等等，这些都来自于那三个字的意思，并加以考察。它以上方之鼻孔，以气之方式，伴随着根、脉、中脉三者的作用而生起，下方则是以微尘和心力黑暗的方式，以界之方式降下，知晓之后，以瑜伽禅定之心，通过三字之念诵，务必将气和脉融入中脉中不可摧毁的短“阿”（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）中。如此一来，所说的咒语，这些词语全部都来自于无实光明之自性。第二个广释，咒语之义之所缘，粗大和微细之气，这些都观想为圆满转变之色身本尊，并变得清晰，即是幻身之次第，以及双运之本尊身，气即是本尊身真实之所缘，光明和离念之乐也是气本身，观想为乐之本尊，这是金刚念诵之成就果，在生起次第之时，本尊身和造作之乐，以及在圆满次第之时，尚未获得离念之乐之前，虽然有未经观察之本尊身和乐，但是，由于没有认识到它与气之体性相同，因此从气观想为本尊身之角度而言，仅仅是信解修习而已，并非真实。第三个广释，成为咒语之表诠，以三字之表诠，必须理解气入、住、出三者，安乐、光明、空性之胜义谛三者安住其中。而且，通过如实体验比喻之胜义谛三者，对于实相之胜义谛自性安住之体性，断除增益和损减。有些例子中说：“自性念诵之体性。”意思是说，虽然应该如前所说的那样解释，但是，这并非念诵之词义解释，所以似乎不正确。在此期间，经部中说：“无名不可说。”等等，阐述了胜义金刚念诵之经部，这就是殊胜菩提心。
English
And the words of all sides, the mantra of the female, the single deity mother, and the mantra of the male, the single deity father, and the mantra of the hermaphrodite, the union, and the realm or nature of the language such as "one who has bhū, called lao", and the causes and changes etc. from the etc., these all arise from the meaning of those three letters, and are examined. It arises above in the nostrils, in the manner of wind, with the function of the three: root, vein, and central channel, and below it descends in the manner of dust and the darkness of mental strength, in the manner of realm, knowing this, with the mind of yoga samadhi, through the recitation of the three syllables, it is necessary to definitely combine the wind and the realm into the indestructible short "a" (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: A) in the central channel. In this way, the mantras that are spoken, all these words arise from the nature of insubstantial luminosity. The second extensive explanation, the object of the meaning of the mantra, the coarse and subtle winds, these are all visualized as the form deity of complete transformation, and become clear, that is, the stage of the illusory body, and the deity body of union, the wind is the real object of the deity body, and the bliss of luminosity and non-thought is also the wind itself, visualized as the deity of bliss, this is the result of Vajra recitation, at the time of the generation stage, the deity body and artificial bliss, and at the time of the completion stage, before obtaining the bliss of non-thought, although there is the deity body and bliss that have not been examined, however, since it is not realized that it is the same nature as the wind, therefore from the perspective of visualizing the wind as the deity body, it is only belief and practice, not real. The third extensive explanation, becoming the symbol of the mantra, with the symbol of the three syllables, it is necessary to understand the three: wind entering, abiding, and leaving, the three: bliss, clarity, and emptiness, the ultimate truth abiding in them. Moreover, by truly experiencing the three ultimate truths of the example, the nature of the ultimate truth of reality abiding in its own nature, cutting off addition and subtraction. In some examples it says: "The nature of self-nature recitation." It means that although it should be explained as before, however, this is not the explanation of the meaning of recitation, so it seems incorrect. During this time, the tantra says: "Nameless, unspeakable." etc., explaining the tantra of ultimate Vajra recitation, this is the supreme Bodhicitta.
Tibetan
གཅིག་གྱུར་པ། འགྲོ་བ་མེད་ཅིང་འོང་བ་མེད། འགག་མེད་རབ་ཏུ་ཞི་བ་སྟེ། སོགས་གོང་དུ་དྲངས་པ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །སྤྱོད་བསྡུས་སུ་དེ་ལུང་དྲངས་ཀྱང་འདིར་ནི་དེ་མ་དྲངས་ཏེ། སྐབས་འདིར་དོན་དམ་པའི་རྒྱས་བཤད་ནི། ཨ་ཡིས་སོགས་ཏེ། ཨ་ཐུང་གི་བརྡ་ཡིས་བཤད་པའི་ འོད་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་དེ་ཡིན་ན། དོན་དམ་དེར་རྣམ་རྟོག་རླུང་བཅས་ཡང་ཡང་ཐིམ་པར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཕུང་སོགས་འོད་གསལ་དུ་འཇུག་པ་ནི། དོན་དམ་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའོ། །གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་རྡོར་བཟླས་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་དྲུག་པོ་ལས། དང་པོ་དང་གཉིས་པ་བརྗོད་བཅས་དང་དམིགས་པར་འདུས་ལ། གསུམ་པ་བརྡའ་གྱུར་དང༌། བཞི་པ་ནི་བརྡའ་དང་དོན་དམ་གྱི་མཚམས་སྦྱོར་དང༌། ལྔ་པ་དོན་དམ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། དྲུག་པ་དོན་དམ་དངོས་ཏེ། ཕྱི་མ་གསུམ་པོ་དོན་དམ་རྡོར་བཟླས་སུ་བསྡུའོ། །ད་ནི་སྔར་གྱི་བརྡའི་འཕྲོས་ཡིན་ཏེ། ཧཱུཾ་གི་ཡི་གེ་རླུང་ཕྱིར་འགྲོ་དང་སྦྱར་བ་ནི། འོད་གསལ་བདེ་བ་ལས་ལངས་ནས་སེམས་ཏེ་སྣང་བ་དང་རང་བཞིན་སྤྲོ་བའི་ནུས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། ཕྱིར་འགྲོ་བས་རྒས་པ་དང༌། རྒུད་པ་དང༌། འཆི་བ་སོགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འཁོར་བ་འཇིག་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚུངས་པར་རབ་ཏུ་བརྟག་ལ། ཨོཾ་ཡིག་གི་བརྡས་རླུང་ནང་དུ་འཇུག་པ་ནི། རང་བཞིན་དང་སྣང་བའི་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་ཐིམ་ཞིང་འགག་ལ། མི་ཤིགས་ཐིག་ལེ་ལ་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་དང༌། ནང་དུ་འོང་བས་ཚེ་དང་མདངས་དང་སྟོབས་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ལུས་ལ་ཕན་འདོགས་པས་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུའི་དག་པར་ནི་རབ་ཏུ་བརྟག་ཅིང་བསྒོམ་མོ། །ཨཱཿཡིག་ནི་རང་བཞིན་དང་སྣང་བ་དེ་རྣམས་འོད་གསལ་ དུ་ཐིམ་ཞིང་གནས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། རླུང་གི་དངས་མའི་རང་བཞིན་ཙམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་གི་རང་བཞིན་དུ་བརྟག་ཅིང་བསྒོམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་རླུང་འཇུག་པ་ཉིད་དང་གནས་པ་ཉིད་དང༌། ལྡང་བ་ཡི་ནི་རིམ་གྱིས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ལྷ་མོ་བཞི་དང༌། ཐབས་མགོན་པོ་བཞིའི་རང་བཞིན་དུ་གཞི་དངོས་པོ་ལ་གནས་པ་ལྟར་བསྒོམ་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་པར་བཟླ་བར་བྱའོ། །གོང་གི་དམིགས་པའི་འཕྲོས་ལས་རླུང་རྣམས་ལྷར་བསྐྱེད་དགོས་ན་ལྷ་གང་གང་གི་དག་པ་ཡིན་ཅེ་ན། མེ་རླུང་གི་མེ་གོས་དཀར་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང༌། སོགས་ཁོངས་ནས། རླུང་སྒྲོལ་མ། ས་སངས་རྒྱས་སྤྱན། ཆུ་མཱ་མ་ཀཱིའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི
Chinese
一体性，没有来处也没有去处，没有止息，完全寂静。等等，如上文所引述的那样宣说。在《行集》中引用了那个教证，但这里没有引用，因为此时对胜义谛的详细解释是，以“阿”字等等，以短“阿”字的象征所解释的光明智慧，是遍布一切有情众生的佛陀的精华。因此，通过使有分别念和风息等反复融入那个胜义谛，使蕴等进入光明，是胜义金刚念诵。如上所述，金刚念诵的六种结合中，第一和第二是具言说和专注，第三是象征转变，第四是象征和胜义谛的连接，第五是进入胜义谛，第六是胜义谛本身。后面的三种归纳为胜义金刚念诵。现在是先前象征的延续，即“吽”字的字与风息外出相结合，是从光明安乐中升起的心，具有显现和自性的散发能力，因为外出而产生衰老、衰退和死亡等，因此，通过摧毁轮回，完全认为与佛陀的空性心相同。以“嗡”字的象征，风息进入内部，那些自性和显现的有情众生融入并止息，完全聚集在不坏明点中，因为进入内部而使寿命、光彩和力量增长，因此，对身体有益，所以完全认为并修持为佛陀的身体的清净。“阿”字是那些自性和显现融入光明并安住，因为仅安住在风息的清净自性中，所以认为并修持为佛陀的语的自性。同样，风息进入、安住和升起的次第，也观想为智慧天女四尊和方便怙主四尊的自性，如安住在基础事物上一样，不损坏咒语的支分而念诵。如果从上述专注的延续中，需要将风息观想为本尊，那么是哪个本尊的清净呢？火风的火衣白色的坛城等内容中，风是度母，地是佛眼佛母，水是嘛嘛格佛母的坛城。
English
The oneness, without coming and without going, without cessation, completely peaceful. Etc., as stated above. In the Compendium of Practices, that quote was cited, but it is not cited here. Because in this context, the detailed explanation of the ultimate truth is, with "A" etc., the wisdom of luminosity explained by the symbol of the short "A" is the essence of the Buddha that pervades all sentient beings. Therefore, by repeatedly dissolving conceptual thoughts and winds into that ultimate truth, causing the aggregates etc. to enter luminosity, is the ultimate Vajra recitation. As explained above, among the six unions of Vajra recitation, the first and second are combined with speech and focus, the third is symbolic transformation, the fourth is the connection between symbol and ultimate truth, the fifth is entering the ultimate truth, and the sixth is the ultimate truth itself. The latter three are summarized as ultimate Vajra recitation. Now, it is a continuation of the previous symbol, that is, the letter of the syllable "Hūṃ" combined with the outward flow of wind, is the mind arising from the bliss of luminosity, possessing the power of manifestation and the spreading of its own nature. Because of going out, it causes aging, decline, death, etc. Therefore, by destroying samsara, it is thoroughly contemplated as being the same as the emptiness of the Buddha's mind. With the symbol of the syllable "Oṃ," the wind enters inward, those sentient beings of nature and appearance dissolve and cease, and are completely gathered into the indestructible bindu. Because of coming inward, it increases life, radiance, and strength. Therefore, it benefits the body, so it is thoroughly contemplated and meditated upon as the purity of the Buddha's body. The syllable "Āḥ" is that those nature and appearances dissolve into luminosity and abide, because they abide only in the pure nature of the wind element. Therefore, it is contemplated and meditated upon as the nature of the Buddha's speech. Similarly, the order of the wind entering, abiding, and rising is also contemplated as the nature of the four wisdom goddesses and the four skillful protectors, as if abiding on the basis of objects, reciting without damaging the limbs of the mantra. If, from the continuation of the above focus, it is necessary to generate the winds as deities, then which deity's purity is it? Among the contents of the white mandala of the fire garment of the fire wind, etc., the wind is Tārā, the earth is Buddha Eyes, and the water is the mandala of Māmakī.