Tibetan
་པའི་རྒྱུད་ཉིད་ཅི་རིགས་པར་གསལ་བར་མཛད་དོ། །དེས་ནས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཏམ་ཚོགས་དང་རིག་ཚོགས་དང་བསྟོད་ཚོགས་བཞིན་དུ་དེ་སྐབས་དར་བར་གྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲོན་གསལ་ཡང༌། ཟླ་གྲགས་དངོས་སུ་མི་ཡུལ་དུ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་མཛད་ཅིང་དར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་འདི་དག་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དངོས་སློབ་སློབ་དཔོན་ཀླུའི་བྱང་ ཆུབ་ཀྱིས་འཇའ་ལུས་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་བརྙེས་ནས། འགྲོ་བའི་དོན་དུ་དཔལ་གྱི་རི་བོར་བཞུགས་ཤིང༌། དེ་ལས་བརྒྱུད་དེ་ཕྱིས་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་མངོན་མཚན་དུ་སྤྱོད་ཅིང་དར་བའི་ཚེ། ཆོས་སྐོར་འདི་རྣམས་ཀྱང་མི་ཡུལ་དུ་དར་བར་གྱུར་ཏོ། །དེས་ན་ཡབ་སྲས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་དུས་ཉིད་དུ་བསྟན་བཅོས་འདི་དག་མཛད་ནས། མ་འོངས་པ་ན་ཆོས་འདིའི་གདུལ་བྱ་དག་བྱུང་བ་ན་སྤེལ་ཞིག་བར་གདམས་ཏེ་བཞག་པའམ། རྐང་ཡང་གདུལ་བྱ་དུས་ལ་བབ་པ་ཉིད་ན། རིག་པ་འཛིན་པའི་ལུས་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་དེ་དག་མཛད་དེ། སྐལ་ལྡན་རྣམས་ལ་བསྟན་པ་ཡང་ཡིན་སྲིད་དེ། གང་ལྟར་ཡང་ཡབ་སྲས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མཛད་པར་རྩོད་པ་མེད་ལ། ལམ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་མཆོག་གམ་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་གྲུབ་པས་གོ་འཕང་མཐོན་པོར་གཤེགས་པ་དང༌། སྒོམ་བྱུང་གི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པའི་སྒྲུབ་པ་པོ་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་བྱུང་བ་དང༌། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལ་གཅེས་སྦྲས་སུ་མཛད་པའི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆོས་འདི་རྩལ་འདོན་དུ་མཛད་དེ། བཤད་སྒྲུབ་ཀྱི་རྐང་བཙུགས་པའི་ཕྱིར། རྩོད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་ཕྱོགས་འདི་ན་ཆོས་འདི་ལ་བརྟེན་པའི་རྒྱ་གཞུང་དུ་གྲགས་པ་ལྔ་བཅུ་ཙམ་ཡོད་མོད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་ཐབས་ལ་སོགས་པ་ཟླ་གྲགས་ལ་ཁ་འཕངས་ཏེ་བརྩམས་པ་དང༌། འཕགས་པ་ལྷ་དང་ཀླུ་བྱང་ལ་ཁ་འཕངས་པའི་གཞུང་འགྲེལ་ཡང་མང་དུ་ཡོད་པ་དང༌། རྒྱུད་ཕྱི་མའི་འགྲེལ་པ་ན་རོ་པས་མཛད་ཟེར་བ་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་ཞིག་གིས་བརྩམས་པ་སོགས་གཞུང་འགྲེལ་གཞན་རྣམས་ནི་ལེགས་བཤད་ཀྱང་མང་དུ་ཡོད་མོད། ཚད་ལྡན་ཁོ་ནར་ཁས་བླང་དུ་བཏུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ལས་སྐབས་འདིར་རིམ་པ་ལྔ་པའི་གཞུང་འདི་འཆད་པར་ བྱེད་པ་ལ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པཉྩ་ཀྲ་མ། བོད་སྐད་དུ། རིམ་པ་ལྔ་པ་སྟེ། པཉྩ་ནི་ལྔ་ཀྲ་མ་ནི་རིམ་པའོ། །དེ་ཡང་བརྗོད་བྱ་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལྔ་ཡོད་པས། རྗོད་བྱེད་གཞུང་ལ་ཡང་དེའི་མིང་གིས་བཏགས་པའོ། །འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། ཞེས་པ་ནི། གཞུང་འདི
Chinese
的续部以各种方式清晰地阐述。因此，不像龙树的语录集、理智集和赞颂集那样，在那时兴盛起来。同样，《明灯论》也不是月称亲自在人间行事时所著和弘扬的。这些法是龙树的亲传弟子，龙菩提导师通过虹身金刚身成就后，为了利益众生而住在吉祥山，从那里传下来，后来密咒乘显着地修行和弘扬时，这些法类才在人间兴盛起来。因此，父子（龙树父子）他们在以前的时代就造了这些论典，并教诫说，未来如果出现这些法的所化机，就传播开来。或者，当所化机时机成熟时，由持明者的身体亲自造了这些论典，并传授给有缘者也是有可能的。无论如何，父子（龙树父子）他们所造是没有争议的。依靠这条道路，成就了殊胜或共同的成就，从而到达了很高的地位，并且出现了无数获得由修习而生的特殊功德的修行者，以及所有珍爱佛法的伟大车乘者都运用此法，为了建立讲修的根基。因此，这是无可争辩的无上法门。总的来说，在这个地区，据说有大约五十部依靠此法的印度论典，其中金刚萨埵的修法等是参考月称而着作的，并且有很多参考圣天和龙菩提的论著和注释，以及据说那若巴所着的《后分续》的注释是由一位藏族学者所着的等等，其他的论著和注释也有很多善说，但也不能只承认它们是可靠的。在这些之中，此时将要讲解的是《五次第论》。印度语：Pañcakrama。藏语：次第五，即Pañca是五，Krama是次第。也就是因为所诠释的道次第有五种，所以能诠释的论典也以它的名字来命名。顶礼文殊童子！这是此论的
English
clearly explained the various types of tantras. Therefore, it was not as flourishing at that time as the collections of sayings, collections of knowledge, and collections of praises of Nagarjuna. Similarly, the Lamp Illuminating [Wisdom] was not composed and propagated when Chandrakirti was actually acting in the human realm. These teachings were transmitted from Nagarjuna's direct disciple, the teacher Nagabodhi, who attained the rainbow body of Vajra and resided on Mount Shri for the benefit of beings. Later, when the Mantrayana was manifestly practiced and propagated, these Dharma cycles also became prevalent in the human realm. Therefore, those fathers and sons (Nagarjuna and his sons) composed these treatises in ancient times and instructed that they should be propagated when disciples of these teachings appear in the future. Alternatively, it is also possible that when the disciples' time has come, the Vidyadhara's body itself composed these treatises and taught them to the fortunate ones. In any case, there is no dispute that they were composed by those fathers and sons. Relying on this path, many practitioners have attained supreme or common siddhis and reached high positions, and countless practitioners have obtained special qualities arising from meditation. All the great chariots who cherished the Buddha's teachings have utilized this Dharma to establish the foundation of explanation and practice. Therefore, it is an undisputed and supreme Dharma gate. In general, in this region, there are said to be about fifty Indian treatises based on this Dharma. The sadhana of Vajrasattva and others were composed with reference to Chandrakirti, and there are also many treatises and commentaries that refer to Aryadeva and Nagabodhi. The commentary on the Later Tantra, said to have been composed by Naropa, was composed by a Tibetan scholar, and so on. Other treatises and commentaries also have many good explanations, but they cannot be accepted as solely reliable. Among these, at this time, the treatise of the Fifth Stage will be explained. In Sanskrit: Pañcakrama. In Tibetan: Rimpa Nga Pa, which means Pañca is five and Krama is stage. That is, because there are five stages of the path to be explained, the treatise that explains it is also named after it. Homage to Manjushri Kumara! This is the