Tibetan
ངས་སོ། ཡང་སེམས་དམིགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པའི་གཙོ་བོ། ། རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ཡིན་པས། རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ཉིད་ལམ་གྱི་རྐངས་སུ་གྲངས། སེམས་དམིགས་ནི་དེའི་ནང་དུ་བསྡུས་ ནས། རྫོགས་རིམ་རིམ་པ་བཞི་དང༌། བསྐྱེད་རིམ་སྟེ་རིམ་པ་ལྔར་བྱས་པ་ནི། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་ཕྱི་མའི་ལུང་དྲངས་ཟིན་པ་དེ་དང༌། འཇིགས་མེད་འབྱུང་གནས་དང༌། ཐུབ་པ་དཔལ་ལ་སོགས་པས་བཤད་པ་བཞིན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་རིམ་པ་མི་བཞེད་པ་མ་ཡིན་ཡང༌། རྡོ་བཟླས་ཀྱི་རིམ་པའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང༌། བསྐྱེད་རིམ་ཕྲ་མོའི་འབྲས་བུར་དགོངས་ཤིང༌། གང་ཟག་འགའ་ཞིག་གིས་ཞོར་ལའང་འགྲུབ་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་གིས་དེ་ལོགས་སུ་མ་སྒོམས་ཀྱང༌། རྡོར་བཟླས་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ་ཏུ་རུང་བས། མེད་མི་རུང་རང་ཡང་མིན་པར་དགོངས་ནས་རིམ་པ་ལོགས་པར་མ་བཤད་པའོ། །རིམ་གྱིས་འཇུག་པ་ཕལ་ཆེར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། སྤྱོད་བསྡུས་ཀྱི་རྒྱས་བཤད་སྐབས་སུ་འབྱུང་བ་ལྟར་ལུས་དབེན་གྱི་རིམ་པ། ངག་དབེན་གྱི་རིམ་པ། སེམས་དབེན་གྱི་རིམ་པ། སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་རིམ་པ། འོད་གསལ་གྱི་རིམ་པ། ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པ་སྟེ། རྫོགས་རིམ་ཉིད་ལ་རིམ་པ་དྲུག་ཏུ་མཛད་པ་ལྟར་བྱ་དགོས་ལ། དེ་ཡང་དབེན་པ་གསུམ་རྒྱུའི་རྫོགས་རིམ་ཡིན་ཞིང། ཕྱི་མ་གསུམ་འབྲས་བུའི་རྫོགས་རིམ་ཡིན་པ་ལ། རྒྱུའི་རྫོགས་རིམ་ལ་དབྱེ་བ་དང་བསྡུ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་བ་དང༌། དེའི་ནང་ཚན་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་དང༌། དེ་ལས་ཕྱེ་སྟེ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བ་ཡིན་པས། དོན་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་འབབ་བོ། ཀླུ་བྱང་གི་རྣམ་གཞག་རིམ་པ་ལས་ཀྱང༌། རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་རིམ་པ་དང་པོ་དང་སེམས་དབེན་རིམ་པ་གཉིས་པར་བཤད་པས་རིམ་པ་ལྔར་སྡུད་ཚུལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལྔར་བཤད་པ་དང་འདྲ་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་དང༌། རིམ་པ་ལྔའི་ཐ་སྙད་འདི་རྣམས་རྒྱུད་སྡེ་མང་པོ་ལས་གསལ་བར་གསུངས་པ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱ་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དང་གྲུབ་ཐོབ་ཕལ་པས་བརྡའ་ཆད་གསར་དུ་སྦྱར་བ་དང་ཁུངས་ཆེན་ཆུང་རི་བོ་དང་ཡུངས་ཀར་གྱི་ཁྱད་པར་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དོན་ལ་རྟོན་དགོས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་མ་ནོར་བ་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་ཡང༌། རྣམ་གྲངས་སུ་ན་ཐ་སྙད་ཀྱང་རྒྱལ་བའི་མགུར་ནས་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་རྗེས་འཇུག་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བརྗོད་པར་འོས་ཤིང༌། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལ་ཕན་པ་དང༌། ཚིག་གི་བྱིན་རླབས་ཀྱང་འཇུག་པ་ཡིན་པས་ཕྱོགས་ཞེན་ཙམ་གྱིས་ཆགས་སྡང་འཐེན་ཕྱོགས་ལ་སྙིང་པོ་མེད
Chinese
如是。又，心专注之修持的主要，是金刚念诵。因此，金刚念诵被列为道之根本。心专注则被包含于其中。将圆满次第分为四个阶段，生起次第为一个阶段，共五个阶段，这与引用的时轮经后续部之文，以及无畏生处、能仁吉祥等所说一致。所有这些，虽然并非不认可身远离之次第，但认为其先于金刚念诵之次第，是细微生起次第之果。有些人顺带也能成就，有些人即使不单独修持，也能成就金刚念诵等。因此，认为并非不可或缺，故未单独宣说次第。若以渐次进入之大多数情况而言，如《集学论》广释中所述，有身远离之次第、语远离之次第、心远离之次第、幻身之次第、光明之次第、双运之次第。因此，应如将圆满次第本身分为六个阶段一样。其中，前三个远离是因之圆满次第，后三个是果之圆满次第。对于因之圆满次第，通过区分和归纳的差别，可归纳为一个，可分为其中的两个，也可从中分出三个。因此，意义最终归于一个。龙树、无着的论著次第中，也说金刚念诵是第一阶段，心远离是第二阶段，因此，五阶段的归纳方式与宣说五种自性相同。如此，六支瑜伽和五次第这些术语，在众多续部中都有明确阐述。 因此，应知藏汉两地的学者和普通成就者，如同新造术语与大小来源如同山与芥子的差别。因为必须依赖意义，所以意义不谬误才是最重要的。然而，在名相上，也应宣说从胜者之歌中出现的术语，后学者也应如此。因为有益于胜者之教，并且词句的加持也会融入，所以仅仅因宗派偏见而产生的贪嗔取舍毫无意义。
English
Thus it is. Moreover, the main practice of mind-focus is Vajra recitation. Therefore, Vajra recitation is counted as the root of the path. Mind-focus is included within it. Dividing the Completion Stage into four stages and the Generation Stage into one stage, making a total of five stages, is consistent with the quoted text from the later Kalachakra Tantra, as well as what is taught by Fearless Source, Shakyamuni Shri, and others. Although all of these do not deny the stage of body isolation, they consider it to precede the stage of Vajra recitation and to be the result of the subtle Generation Stage. Some individuals can accomplish it incidentally, and some can accomplish Vajra recitation and so on even without practicing it separately. Therefore, considering it not indispensable, the stages are not explained separately. Considering the majority of gradual entries, as it appears in the extensive explanation of the Compendium of Practices, there are the stages of body isolation, speech isolation, mind isolation, illusory body, clear light, and union. Therefore, it is necessary to act as if the Completion Stage itself is divided into six stages. Among these, the first three isolations are the Completion Stage of the cause, and the latter three are the Completion Stage of the result. For the Completion Stage of the cause, through the difference of distinguishing and summarizing, it can be summarized into one, it can be divided into two within it, and it can be divided into three from it. Therefore, the meaning ultimately converges on one. In the order of the treatises of Nagarjuna and Asanga, Vajra recitation is also said to be the first stage and mind isolation is the second stage. Therefore, the method of summarizing into five stages is the same as explaining the five natures. Thus, these terms of six-limbed yoga and five stages are clearly stated in many tantras. Therefore, it should be known that scholars and ordinary accomplished ones of both Tibet and China are like newly coined terms and the difference between large and small sources is like the difference between a mountain and a mustard seed. Because it is necessary to rely on meaning, it is most important that the meaning is not mistaken. However, in terms of nomenclature, the terms that appear from the songs of the Victorious One should also be spoken by subsequent followers. Because it benefits the teachings of the Victorious One, and the blessings of the words also enter, there is no point in attachment and aversion arising from mere sectarian bias.
Tibetan
་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་གདམས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱུད་སྡེ་དེ་དག་དང་མཐུན་པར། སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་རྫོགས་རིམ་གྱི་གཞུང་འདི་མཛད་པ་ཡིན་ཞིང༌། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་སྒྲུབ་ཐབས་མདོར་བྱས་དང་མདོར་བསྲེས་གཉིས་མཛད་དོ། །དེའི་ཐུགས་སྲས་རྒྱལ་ཚབ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་སློབ་དཔོན་ཨཱརྱ་དེ་ཝས་ཀྱང༌། འཕགས་པའི་གཞུང་གི་དོན་དེ་དག་གསལ་ཞིང་རྒྱས་ལ་མ་འཛིངས་བ། ཁ་སྐོངས་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་སྤྱོད་བསྡུས་སྒྲོན་མེ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་མཛད་དོ། །རིམ་ལྔ་འཆད་པ་ལ་གཞུང་འདི་མེད་ཐབས་མེད་པ་ཡིན་ཞིང༌། གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་འདིས་སྒྱུ་ལུས་བདག་བྱིན་རླབས་པའི་སྒོས་ཀྱི་གཞུང་ཆུང་ཞིག་ཀྱང་མཛད་ལ། འཕགས་པའི་དངོས་སློབ་ཀླུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱིས། དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་ཉི་ཤུ་པ་དང༌། བསྐྱེད་རིམ་རྣམ་གཞག་རིམ་པ་དང༌། རྫོགས་རིམ་ལས་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་རྣམས་མཛད་དེ། འོན་ཀྱང་དཀྱིལ་ཆོག་ནི་རྒྱ་གར་གྱི་འཕགས་སྐོར་བ་རྙིང་པ་མང་པོ་ཞིག་དེས་མ་མཛད་པར་ཡང་འདོད་མོད། ཨ་བྷ་ཡ་སོགས་འཕགས་ ཡུལ་གྱི་མཁས་པ་ཕྱི་མ་ཐམས་ཅད་ཀླུ་བྱང་གི་ཡིན་པར་བཞེད་པ་ལྟར་འཐད་ལ། རྣམ་གཞག་རིམ་པ་ཡང༌། ཨ་བྷ་ཡ་སོགས་རྒྱ་གར་བ་སྔ་ཕྱི་འགའ་རེ་དེས་མ་མཛད་པར་བཞེད་ཀྱང། རྒྱ་གར་བ་རྙིང་པ་འགའ་ཞིག་དང༌། བོད་ཐམས་ཅད་མཛད་པར་འདོད་པ་ལྟར་འཐད་དོ། །གསང་འདུས་འཕགས་སྐོར་གྱི་རྩ་བའི་གཞུང་ནི་དེ་རྣམས་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཏུ་ནི་མི་ལེགས་པ་དང་མི་འཐད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། གནད་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ཤ་སྟག་གོ །དཔལ་ལྡན་ཟླ་གྲགས་ཀྱིས་མཛད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་སྒྲོན་མ་གསལ་བ་འདི། རྒྱ་བོད་འཕགས་སྐོར་བ་ཐམས་ཅད་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་རྣམས་དང་ཁྱད་མེད་དུ་རྩི་བར་སྣང་ལ། ཕལ་ཆེར་ནི་ལེགས་པར་བཤད་པའི་རང་བཞིན་དུ་འདུག་ཀྱང་རེས་འགའ་མི་འཐད་པ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཡོད་དོ། ། འོན་ཀྱང་གསང་འདུས་འཕགས་སྐོར་ལ། རྒྱུད་ཀྱི་བཤད་པ་འདི་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཚད་ལྡན་དུ་འཇོག་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་འཕགས་སྐོར་གྱི་རྩ་བའི་གཞུང་དང་འགྲེལ་བ་ནི་དེ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གསང་འདུས་འཕགས་སྐོར་གྱི་ཆོས་འདི་རྣམས་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་འཛམ་བུ་གླིང་དུ་དངོས་སུ་བཞུགས་པའི་དུས་སུ་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སློབ་མ་རྣམས་ལ་མངོན་མཚན་དུ་རྒྱ་ཆེར་དར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ནི་མདོ་ལུགས་ཉིད་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་མཛད་པ་དང༌། གསང་སྔགས་སྤྱོད་པ་ཡང་བྱ་བ་དང་སྤྱོད
Chinese
应当知晓。这是对想要拥有智慧之人的教诲。如此，与那些续部相符，圣者龙树阿阇黎造了这部圆满次第的论著，对于生起次第，则造了《略摄成就法》和《略摄合集》二者。他的心子，如同王位继承者一般的圣天阿阇黎也造了一部名为《行集灯》的论著，具有清晰、广博、不杂乱，不依赖于其他补充的特点。讲解五次第时，这部论著是不可或缺的。此外，这位阿阇黎还造了一部关于幻身自加持的小论著。圣者的真实弟子龙菩提，造了《二十坛仪轨》、 《生起次第分别次第》和《圆满次第事业边际分别》。然而，关于坛仪，许多古老的印度圣传行者认为不是他所造。但阿巴亚等印度后期的所有学者都认为这是龙菩提所造，这样认为比较合理。关于《分别次第》，虽然阿巴亚等一些印度早期和后期的学者认为不是他所造，但一些古老的印度人和所有藏人都认为是他所造，这样认为比较合理。密集金刚圣传的根本论著就是这些，在这些论著中，没有丝毫的不足或不合理之处，全部都具有重大的要点。吉祥月称所造的续部释论《灯明显》，似乎被所有藏印圣传行者都视为与圣者父子无异，虽然大部分是善说的性质，但偶尔也有不合理之处。然而，对于密集金刚圣传，因为必须依靠这部续部释论，所以必须将其视为可靠的。如此，圣传的根本论著和释论就是这些。其中，密集金刚圣传的这些法，在圣者父子真正住于赡部洲的时候，并没有在共同和不共同的弟子中广泛弘扬，因为那时主要是非常清楚地弘扬显宗，并且密咒行
English
It should be known. This is an instruction to those who wish to possess wisdom. Thus, in accordance with those tantras, the noble teacher Nāgārjuna composed this treatise on the completion stage, and for the generation stage, he composed both the Condensed Sādhana and the Condensed Collection. His heart-son, who became like a regent, the teacher Āryadeva, also composed a treatise called the Compendium of Practices Lamp, which has the characteristics of being clear, extensive, unconfused, and not dependent on other supplements. This treatise is indispensable for explaining the five stages. In addition, this teacher also composed a small treatise specifically on the self-blessing of the illusory body. Nāgabodhi, the direct disciple of the noble one, composed the Twenty Mandala Rituals, the Stages of Differentiation of the Generation Stage, and the Differentiation of the Limits of Activities of the Completion Stage. However, regarding the mandala ritual, many old Indian noble practitioners believe that he did not compose it. But all later scholars of India, such as Abhaya, consider it to be the work of Nāgabodhi, which seems reasonable. Regarding the Stages of Differentiation, although some early and later Indian scholars, such as Abhaya, believe that he did not compose it, some old Indians and all Tibetans believe that he did, which seems more reasonable. The root texts of the Guhyasamāja noble tradition are these, and in these texts, there is not the slightest imperfection or unreasonableness, all of them possessing great essential points. The commentary on the tantra, Lamp Illuminating, composed by glorious Chandrakīrti, seems to be regarded by all Tibetan and Indian noble practitioners as being no different from the noble father and sons, and although it is mostly of the nature of well-spoken words, there are occasionally some unreasonable points. However, for the Guhyasamāja noble tradition, since it is necessary to rely solely on this commentary on the tantra, it must be regarded as authoritative. Thus, the root texts and commentaries of the noble tradition are these. Among them, these teachings of the Guhyasamāja noble tradition were not widely propagated among common and uncommon disciples when the noble father and sons were actually dwelling in Jambudvīpa, because at that time, the sutra system was mainly taught very clearly, and the practice of secret mantra was also