Tibetan
ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲོད་དུ་མི་བཏུབ་པས་རྣམ་རྟོག་ལ་ཆོས་སྐུའི་ཐ་སྙད་སྦྱོར་བ་ཡང་ཐ་སྙད་འགལ་བ་ཅན་དུ་བཞེད་དོ། དེས་ན་རྣམ་རྟོག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡེ་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་ངོ་སྤྲད་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་སྲིད་གསུམ་ཡང་དག་པར་ན་གཏན་ནས་མེད་པ་ལ་ཆོས་སྐུ་ཡིན་རྒྱུ་ཏ་ག་ལ་ཡོད་དེ། དེ་བས་སྣང་ཆ་ཁོ་རང་ཡང་ཡིན་རྒྱུ་མེད་དོ། །རང་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ངོ་སྤྲོད་ཚུལ་ནི་ངོ་སྤྲོད་ཐུན་མོང་མ་ ཡིན་པའི་སྐབས་སུ་འབྱུང་ངོ༌། །ངོ་སྤྲོད་སྐོར་ལྔ་པའོ། །གསུམ་པ་ཟུང་འཇུག་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སྤྱིར་ཟུང་འཇུག་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཞིང༌། སྟོང་ཉིད་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་དང༌། སྙིང་རྗེ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ལ་ངོས་འཛིན་དགོས་ཀྱང་རེ་ཞིག་གོ་སླ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཐུན་མོང་བ་དང༌། མཉམ་བཞག་སེམས་སྤྲོས་བྲལ་དང་རྗེས་ཐོབ་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཟུང་འཇུག་ལ་ངོ་སྤྲད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ལུང་ནི། མདོ་སྡེ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེས་ལས། མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུ་འོ། །ཞེས་དང༌། སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི་སྒྱུ་མ་བྱས་པ་ལྟ་བུར་བལྟ་སྟེ། དེ་དག་ལས་གཅིག་ཀྱང་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བལྟ་འོ། །ཞེས་དང༌། དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི། གང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་ཀུན་ཏུ་འགྲོའོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས། རིག་པ་ནི་བདེན་གཉིས་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལ་སྐྱོན་བརྒྱད་གསུངས་པ་སོགས་ཡིན་ལ། མདོར་ན་རང་བཞིན་གདོད་ནས་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སོ་སོའི་རྒྱུ་རྐྱེན་མ་འཁྲུལ་བར་དམིགས་ན། སྣང་བ་གང་ཡང་འཆར་དུ་རུང༌། ཡུལ་དུས་སྔ་ཕྱི་སྣ་ཚོགས་ངེས་མེད་དུ་སྣང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་གདོད་ནས་རང་བཞིན་ཀྱིས་མ་གྲུབ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། གང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་བ་ཡིན། །གང་ལ་སྟོང་ཉིད་མི་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། སྒོམ་པ་ཉམས་མྱོང་གིས་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། རིག་པ་ངོས་གཟུང་མེད་པ་འདི་སྣང་ཆ་སྣ་ཚོགས་པར་འཆར་བ་དང༌། གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ཡུལ་སྣང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཐག་བཅད་ནས། བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ཡིན་ པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་ཀྱང༌། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད། སྙིང་རྗེའི་གདངས་དང་རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་ངོས་གཟུང་མེད་པ་ལ་ངོ་ཤེས་བྱ། ནང་གི་ཉམས་མྱོང་དང་འབྲེལ་ན་སྟོང་གཟུགས་སེམས་སུ་ཤེས་པ་དང༌།
Chinese
由于不能将分别念介绍为法身，因此将法身的名称施加于分别念也被认为是自相矛盾的。因此，应当将如幻的分别念介绍为彻底不存在的。因为在世俗谛的三有中根本不存在，哪里会有法身呢？因此，显现本身也不可能存在。自宗介绍法身的方式是在非共同介绍的时候出现。这是第五个介绍的章节。第三，介绍无上双运不变。一般来说，双运具有空性和慈悲的自性，空性是圆满一切殊胜的，慈悲应当被认为是无变的安乐，但为了容易理解，应当将共同的空性和慈悲，以及等持的离戏论和后得的如幻显现介绍为双运。对此，经文是：《解深密经》中说：“相的无自性就像空中的花朵一样。”又说：“生的无自性应当看作如幻术所变现的一样，应当观这些之中没有一个是胜义的自性。”又说：“胜义中无自性，即以无我性对诸法进行辨别，从而普遍存在。”等等。理证是关于二谛是一体还是异体，以及宣说的八种过失等等。总之，如果因为自性本来离戏的缘故，不混淆各自的因缘而观察，那么任何显现都可以生起。由于在时间和地点上，前后各种显现不确定的缘故，所以本来就不是自性成立的。如是说：“对于谁空性是可能的，对于他一切都是可能的。对于谁空性是不可能的，对于他一切都是不可能的。”通过禅修体验来介绍：将这个不可把握的觉性显现为各种各样的显现，并且如上所述，确定境相如幻之后，因为二谛双运是事物的实相，所以虽然一切有情都没有超出它的自性，但对没有认识到这一点而生起慈悲。认识慈悲的音声和自性离戏、不可把握。如果与内在的体验相关联，就会知道空即是色，色即是心。
English
Since conceptualization cannot be introduced as the Dharmakaya, applying the term Dharmakaya to conceptualization is also considered contradictory. Therefore, conceptualization, like an illusion, should be introduced as utterly non-existent. Since there is absolutely nothing in the three realms of samsara, where would the Dharmakaya be? Therefore, appearance itself cannot exist either. The way to introduce the Dharmakaya according to our own system occurs during the uncommon introduction. This is the fifth section of introduction. Third, introducing the supreme immutable union. Generally, union is of the nature of emptiness and compassion, emptiness is endowed with all perfections, and compassion should be recognized as immutable bliss, but for the sake of easy understanding, common emptiness and compassion, as well as meditative non-conceptualization and post-meditative illusory appearances, should be introduced as union. For this, the scripture says: In the Samdhinirmocana Sutra, it says, "The characteristic of non-inherent existence is like a flower in the sky." And, "The non-inherent existence of birth should be viewed as like a magic trick, and one should view that none of these have a truly inherent existence." And, "Non-inherent existence in the ultimate sense is that which is completely separated by the selflessness of phenomena, and thus pervades all." Etc. The reasoning is the eight faults spoken of regarding whether the two truths are one or different. In short, if one focuses on the individual causes and conditions without confusing them, because the nature is primordially free from elaboration, then any appearance can arise. Because of the reason that various appearances appear uncertainly in time and place, earlier and later, therefore it is not established by nature from the beginning. As it is said: "For whom emptiness is possible, for him everything is possible. For whom emptiness is not possible, for him everything is not possible." Introducing through meditative experience: This ungraspable awareness appears as various appearances, and as mentioned above, after determining that the objective appearance is like an illusion, because the union of the two truths is the reality of things, although all sentient beings have not gone beyond its nature, compassion arises for not realizing this. Recognize the resonance of compassion and the nature of non-elaboration, ungraspable. If it is related to inner experience, one will know that emptiness is form, and form is mind.
Tibetan
དེ་ལས་བདེ་བ་འབྱུང་བ་དང༌། དེ་གཉིས་འགྲོ་ལྡོག་གཅིག་པས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཡང་ངོ་སྤྲོད། ནང་གི་ཉམས་མྱོང་མ་ཤར་ན། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་དེ་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ཡིན། དེ་ལ་སྙིང་རྗེའི་ངོ་བོའམ་རང་བཞིན་ནི། རང་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་ཅིང་བདེ་བ་ལ་གནས་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པའམ་ངང་ཚུལ་ཅན་གྱི་སེམས་ཉིད་དེ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་བློ་བུར་དྲི་མའི་ཚུལ་དུ་བདེ་བ་འདོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པའི་སྲེད་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་བ་ཡིན། ཡང་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལས་སྐྱོབ་འདོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་དགེ་བའི་སེམས་འདི་ཡང་རང་བཞིན་དེའི་ཁ་བུན་གྱི་ཚུལ་དུ་ཤར་བ་ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་བྲལ་གནས་ལུགས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པ་སྤྱི་དང་འདྲ། ཡིད་ཆེས་གསུམ་ལྡན་གྱི་སྒོ་ནས་ཐག་བཅད་པ་ནི། བླ་མས་ཀྱང་ལུང་རིག་མན་ངག་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས། ཟུང་འཇུག་གནས་ལུགས་སུ་ངོ་སྤྲད། རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། གང་ཞིག་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྨྲ་པོ་ཕྱོགས་ཉམས་དེ་ནི་མ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས། ཉམས་མྱོང་གིས་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་བ་མེད་པར་མྱོང་བས། བླ་མ་དང༌། རྒྱུད་དང༌། བདག་ཉིད་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་གསུམ་གྱི་ཟུང་འཇུག་གནས་ལུགས་སུ་ཐག་བཅད་དོ། ། དེ་ལྟར་བཤད་པ་དེ་རྣམས་ལས་ཡེ་ཤེས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ཀུན་བརྟགས་གདོད་མ་ནས་མ་གྲུབ་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཡིན་ཞིང༌། རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ངོ་སྤྲད་པས། གཞན་དབང་བདེན་པར་མེད་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་ལ་མི་བསླུ་བར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན། ཟུང་འཇུག་མི་འགྱུར་བར་ངོ་སྤྲད་པས་ཡོངས་གྲུབ་གདོད་མ་ནས་གནས་ཀྱང་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན། ཡང་དེ་གསུམ་ལ་རིམ་པས། མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང༌། དོན་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་ངོ་སྤྲད་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །ངོ་སྤྲོད་སྐོར་དྲུག་པའོ། །བཞི་པ་དེ་དག་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ལ་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དགོས་པར་བསྟན་པ་ལ། ལུང་ནི། དེ་བཞིན་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་རྟོག་པ་ཡི། །སྒོམ་པའི་ཐབས་དག་གིས་ནི་མི་མཐོང་སྟེ། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་རྐྱང་མ་དག་དང་ནི། །རོ་མ་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བས་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང་རྣམ་རྟོག་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ལས། དོན་གསལ་སྣང་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་པའི་བར་དུ་མདོ་རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་མན་ངག་རྟོག་གེ་ཐམས་ཅད་ནས། རྒྱ་ཆེར་བཤད།
Chinese
由此产生安乐，并且这两者运行方向一致，因此也认知为本体相同。内在的体验没有生起时，空性和慈悲无二无别是事物的实相。其中，慈悲的体性或自性是，能息灭自他的痛苦并安住于安乐之中的状态或心态的心性本身。以这种法性作为自性而安住的理由是，所有众生都会自然而然地以突发污垢的方式希求安乐，不欲痛苦的贪欲。又以是这种理由，想要从痛苦中救护众生的慈悲善心，也以自性之力的形式显现。在离戏的实相中进行认知与通常的认知相同。以具足三种信赖的方式进行决断是，上师也通过教证、理证、诀窍这三种方式，在双运的实相中进行认知。续部中也说：如果有人说空性和慈悲不是二体，那么说者虽然堕入边见，但也不会退转。通过体验也证悟到空性和慈悲是无二无别的，因此，对上师、续部和自己生起信赖，从而在双运的实相中进行决断。 如是宣说的那一切之中，对于如虚空般的智慧进行认知是，确定遍计所执从原始以来就没有成立。在后得如幻化般的认知中，确定了虽然依他起没有真实，但在因果上不会欺骗。在双运不改变的认知中，确定了圆成实虽然从原始以来就存在，但远离戏论。又，对于这三者依次认知为，相无自性，生无自性，胜义无自性。也称为认知。第六认知之回目完毕。第四，为了显示那些显现需要不分别的智慧，经文中说：如是心之光明，以分别的禅修方法不能见到，唯有将彼等纯一之物，合为一体才能得见。以及跟随分别念之后，不会有明晰显现的意义。直到此处，经部、续部、论典、诀窍、推理等一切都广为宣说。
English
From this, happiness arises, and since these two move in the same direction, they are also recognized as being of the same essence. If inner experience does not arise, the inseparability of emptiness and compassion is the reality of things. The essence or nature of compassion is the very nature of mind that has the quality or state of preventing the suffering of oneself and others and abiding in happiness. The reason why such a nature abides as its own nature is that all sentient beings naturally desire happiness and dislike suffering in the manner of sudden defilements. Furthermore, because of this reason, the compassionate and virtuous mind that wishes to save sentient beings from suffering also arises in the manner of a natural force. Recognizing the state of reality free from elaboration is the same as general recognition. Deciding with the three confidences is that the Lama also recognizes the state of union through the three aspects of scripture, reasoning, and secret instructions. Also from the Tantra: "Whoever says that emptiness and compassion are not two, that speaker who has fallen into extremes will not degenerate." It is said. Through experience, one also experiences that emptiness and compassion are inseparable, and therefore, one decides on the state of union with the three confidences in the Lama, the Tantra, and oneself. Among all those explanations, recognizing wisdom as being like the sky is to ascertain that the completely imputed is not established from the beginning. By recognizing the subsequent attainment as being like an illusion, it is ascertained that although the dependent arising is not truly existent, it is not deceptive in terms of cause and effect. By recognizing the union as unchanging, it is ascertained that although the thoroughly established exists from the beginning, it is free from elaboration. Furthermore, these three are successively recognized as the absence of characteristics, the absence of inherent existence of arising, and the absence of inherent existence of ultimate meaning. This is also called recognition. The sixth section on recognition is complete. Fourth, to show that non-conceptual wisdom is necessary for those to become manifest, the scripture says: "Likewise, the clear light of the mind cannot be seen by the methods of conceptual meditation; it can only be seen by combining those pure and single things into one." And following after conceptual thoughts, there is no clear appearance of meaning. Up to this point, the Sutras, Tantras, Treatises, Instructions, and Reasoning have all been extensively explained.