Tibetan
ས་པའོ། །དོན་ཚན་གསུམ་པ་སྟོང་ཉིད་དམིགས་མེད་དུ་ངོ་སྤྲད་པ་ལ། ལུང་ནི། གཟུངས་དབང་གིས་ཞུས་པའི་མདོར། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་ཅིང་འཛིན་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་བླ་དགས་སོ། །ཞེས་དང་མདོ་གཞན་ལས་ཀྱང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་གང་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མེད་པ་སྟེ་ཡི་གེ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཞེས་གསུངས། རིག་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མཚན་མ་འགོག་པའི་རིག་པ་རྣམས་ཀྱང་སྦྱོར་ཞིང༌། མཉམ་བཞག་ཏུ་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་ནོ། །མཐའ་བྲལ་ཡིན་ནོ། །མི་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཟུང་ཀྱང་དེ་ཀ་སྤྲོས་པ་ཡིན། མཐར་ལྷུང་བ་ཡིན། གོལ་པ་ཡིན། དཔེར་ན་བུ་རམ་ལ་སོགས་པའི་རོ་དངོས་སུ་མྱོང་བ་དང༌། བློས་བུ་རམ་གྱི་རོ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ་ཞེས་བརྟགས་པ་དེ་གཉིས་ཡེ་མི་འདྲ་བར་མྱོང་བས་གྲུབ། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པ་ལ་རྗེན་ཆེར་དུ་བལྟས་པའི་དུས་ཀྱིས་ངོས་གཟུང་མེད་པ་དེ་དང༌། གོ་བའི་སྟོང་ཉིད་གཉིས་པོ་ཡང་མྱོང་ལུགས་མི་འདྲ་བར་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ། དེ་ཀ་རྟོག་པས་ཇི་ལྟར་གཟུང་ཡང་གནས་ལུགས་ལ་མི་ཁེལ་པའི་རྟགས་ཡིན། སྟོང་པར་ཡང་མི་འཛིན་ན་གཞན་དུ་འཛིན་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། གཤིས་སྤྲོས་བྲལ་དེ་ལ་བློས་གང་དུ་ཡང་གཟུང་དུ་མེད་དོ། །སྒོམ་པ་ཉམས་མྱོང་གི་ངོ་སྤྲོད་པ་ཡང་དོན་དེ་ཀ་གོ་བའི་ཐོག་ཏུ་མི་འཇོག་པར་རིག་ཐོག་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། བློས་བརྟགས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་དེ་སེམས་རིག་གམ་སྣང་བའི་སྟེང་དུ་ཁེལ་ལམ་མི་ཁེལ་ཉམས་ཐོག་ཏུ་སྦྱར་བའི་དུས་ན། བླཽས་བརྟགས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ཁོ་རང་ཡལ་ནས་མ་བྱུང༌། སྔར་གྱི་གོ་བའི་དུ་དེ་དང་མི་འདྲ་བར་སྣང་རིག་འདི་ཀ་ངོས་གཟུང་མེད་པར་རྗེན་ནེ་བ་སྨྲ་མི་ཤེས་བསམ་མི་ཤེས་མཐོང་མི་ཤེས་ལེན་མེད་འཇོག་མེད་འགྲོ་མེད་འོང་མེད་དེ་ཀ་ལ་ལ་ཟློ་བར་ བྱའོ། །ཡིད་ཆེས་གསུམ་ལྡན་གྱི་སྒོ་ནས་ཐག་བཅད་པ་ནི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གཟུངས་ལས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་གཟུགས་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ་རྟེན་མེད་པ་སྣང་བ་མེད་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ་གནས་མེད་ པའོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་ཤིང་བླ་མས་ལུང་རིག་མན་ངག་གི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་དང༌། རྒྱུད་ལས། གང་ཞིག་འགྱུར་མེད་དང་བྲལ་མི་རྣམས་ཀྱྀས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་གཟུང་ནས་སྟོང་པར་ལྟ་བྱེད་པ། ཞེས་སྔ་འགྱུར་ལས་འབྱུང་ཡང་བྲལ་བ་ནི་ལོག་པའི་དོན་དུ་བཤད་དགོས་པས། གང་ཞིག་མི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་གཟུང་ནས་སྟོང་པར་ལྟ་བྱེད་འགྱུར་བ་
Chinese
ས་པའོ། 第三条，介绍无缘空性。 依据是：《持权所问经》中说：“所谓空性，就是没有显现的执着和没有执取的词语的别名。”其他经典中也说：“胜义谛是没有心识运行的地方，更何况文字。” 智慧是指遮止空性之相的智慧，也应结合。 在等持中是离戏的，是离边的，是不分别的，是空性。如果执取，那也是戏论，是堕入边见，是歧途。例如，亲自品尝蔗糖等的味道，与用分别心去想蔗糖的味道是这样的，这两者通过体验而证明是完全不同的。同样，赤裸裸地观看自明觉性时，没有可以辨识的，这与理解的空性，两者的体验方式也明显不同。无论如何以分别念去执取，也不符合实相的标志。如果连空性也不执着，那更不用说执着于其他了。对于本性离戏的，分别念是无法执取的。禅修体验的介绍，也是不将意义停留在理解上，而是结合于觉性之上。当以分别念考察的空性，在心识或显现上是否契合时，分别念考察的空性本身就消失了。与之前的理解不同，这个显现觉性本身是无法辨识的，赤裸裸的，无法言说，无法思考，无法看见，没有接受，没有安住，没有去，没有来，要反复念诵这个。以具足三种信心的门径来确定，在《入不思议经》中说：“不分别是没有形象的，不可指示的，没有依靠的，没有显现的，没有分别识的，没有处所的。”等等。上师以教证、理证、诀窍来开示，以及经续中说： “如果有人执取不变异和分离，人们就执取空性，并以空性来观察。”虽然出自旧译，但分离必须解释为颠倒之义。如果人们执取空性，并以空性来观察，就会改变。
English
Sapa'o. The third point is to introduce emptiness as without object of focus. The source is: In the Sutra Requested by Dhāraṇīśvara, it says: "That which is called emptiness is merely a synonym for the absence of manifest clinging and the absence of grasping." And in other sutras as well, it is said: "The ultimate truth is that in which there is no movement of mind, let alone letters." Wisdom is also combined with the wisdom that prevents characteristics in emptiness. In meditative equipoise, it is free from elaboration. It is free from extremes. It is non-conceptual. Even if one grasps it as emptiness, that itself is elaboration. It is falling into extremes. It is straying. For example, the actual experience of tasting the flavor of sugarcane and the like, and the conceptualization of the flavor of sugarcane as being such and such, are proven by experience to be completely different. Similarly, the absence of identification when looking directly at awareness, and the emptiness of understanding, are also manifestly proven to have different ways of experiencing. No matter how one grasps it with conceptualization, it is a sign that it does not correspond to the true nature. If one does not even grasp emptiness, what need is there to mention grasping onto something else? The mind cannot grasp anything in that which is naturally free from elaboration. The introduction of meditative experience is also to apply it to awareness without placing the meaning on understanding. When the emptiness that is examined by the mind is applied to experience to see whether it corresponds to mind, awareness, or appearance, the emptiness that is examined by the mind itself vanishes. Unlike the previous understanding, this very appearance-awareness is unidentifiable, naked, unspeakable, unthinkable, invisible, without acceptance, without abiding, without going, without coming, that is what one should repeatedly recite. Deciding through the gateway of possessing the three confidences, in the Dhāraṇī Entering Non-Conceptualization, it says: "Non-conceptualization is without form, unteachable, without support, without appearance, without discriminating consciousness, without a place." and so forth. The lama teaches through the gateway of scripture, reasoning, and instructions, and in the tantras it says: "Whoever grasps emptiness, devoid of immutability, those people grasp emptiness and look at emptiness." Although it comes from the early translation, separation must be explained as having the meaning of perversion. Whoever grasps emptiness, those people grasp emptiness and look at emptiness, will change.
Tibetan
མེད་ལས་ལོག །ཅེས་གསུངས་པ་དང༌། གནས་ལུགས་ལ་སྒྲ་རྟོག་གི་འཇུག་པ་ཟད་པར་རང་གིས་ཀྱང་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དམིགས་པ་མེད་ལ། སྤྲོས་བྲལ་དང་བརྗོད་བྲལ་དུ་ཐག་ཆོད་དོ། །ངོ་སྤྲོད་སྐོར་གསུམ་པའོ། །དོན་ཚན་བཞི་པ་ངོ་སྤྲོད་རིམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་ནས་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ཕྱག་ལེན་མ་འཆུགས་པར་བསྟན་པ་ནི། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་མདོ་ལས། ལྷའི་བུ་ཁམས་གསུམ་པོ་ནི་སེམས་ཙམ་དུ་ཟད་ལ། སེམས་དེ་ཡང་གཟུགས་མེད་པ་བསྟན་དུ་མེད་པ། ཐོགས་པ་མེད་པ། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། སེམས་དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཙལ་ན་ཡང་མི་རྙེད་དོ། །སེམས་གང་གིས་སེམས་ཡོངས་སུ་འཚོལ་བའི་སེམས་དེ་ཡང་མི་རྙེད་དོ། །དེ་སེམས་མི་དམིགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་སོ། །ཞེས་དང༌། མདོའི་ལུང་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་ཀྱང་ཐེག་བསྡུས་སུ་ལུང་དྲངས་པར། དེ་ལྟར་ནང་དུ་སེམས་ཤེས་ནས། །གཟུང་བ་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱ། །དེའི་འོག་ཏུ་འཛིན་མེད་པར། །དེ་ནས་མི་དམིགས་རྟོགས་པར་བྱ། ཞེས་གསུངས། རིག་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་རྣམས་དང་པོར་རགས་ཤིང་རྟོགས་སླ་བ་རྣམས་བསྒོམ། དེ་ནས་ཕྲ་ཞིང་ རྟོགས་དཀའ་བ་རྣམས་སྒོམ་དགོས་པས་སོ། །སྒོམ་པ་ཉམས་མྱོང་ཡང་དེ་དང་མཐུན་པར་འབྱུང་ལ། ཡིད་ཆེས་གསུམ་ལྡན་གྱི་སྒོ་ནས་ཐག་གཅོད་པ་ཡང་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་འགྲེའོ། །ངོ་སྤྲོད་སྐོར་བཞི་པའོ། །གཉིས་པ་རྗེས་ཐོབ་རིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ངོ་སྤྲོད་པ་ལ་ལུང་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས། ལྷའི་བུ་དག་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་སོགས་འབྱམས་ཀླས་པའི་མཐར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་སྨྲ་ན། ཆོས་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཞེས་དང༌། ལྷའི་བུ་དག་གལ་ཏེ་ཁོ་བོ་ནི་མྱ་ངན་འདས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་གཞན་ཞིག་ཡོད་ན། དེ་ཡང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་སྨྲའོ། །ཞེས་དང༌། དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལས། ཐམས་ཅད་ཆུ་ཡི་ཟླ་བ་ལྟར། །འདོད་པས་རྣལ་འབྱོར་མས་ཤེས་ཀྱིས། །ཞེས་དང༌། རྒྱལ་ཚབ་བྱམས་པས་ཀྱང༌། ཉོན་མོངས་སྤྲིན་འདྲ་བྱ་བ་ཡི། །ལས་ནི་རྨི་ལམ་ལོངས་སྤྱོད་བཞིན། །ཉོན་མོངས་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན། །ཕུང་པོ་སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་པ་བཞིན། །ཞེས་གསུངས། རིག་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་སྣང་ཞིང་མྱོང་བར་ཐ་སྙད་པའི་མངོན
Chinese
从无而返。如是说。于实相，声分别之行止息，自己亦亲身经历，故空性无分别且无所缘，已决断为离戏且离言。第三指示篇终。第四条，指示此三次第，乃是示现从佛陀释迦牟尼佛所传之口诀，实修无谬误。于三十三天经中云：天子，三界唯是心而已。心者，无色、不可示现、无碍、非为识者，如幻。心亦以心之法性而寻，亦不可得。以何心而寻心，彼心亦不可得。以彼心不可得故，一切法皆不可得。如是说。经之教证，圣无著亦于摄大乘论中引证云：如是内知心，应了知无所取。于彼之后无能取，彼后应了知无所缘。如是说。理者，如上所说，初修粗显易解者，其后修微细难解者。修习之经验亦与此相符。以具足三信之门而决断，亦是前述之类释。第四指示篇终。二、指示后得无别之智慧如幻，其教证为：般若波罗蜜多经中云：天子，一切法如幻，如梦。如是等无量之末，涅槃亦如梦如幻，何况余法。如是说。天子，若我涅槃之外，有更超胜之法，彼亦如梦，如幻。如是说。喜金刚云：一切如水中月，欲乐瑜伽母应知。如是说。弥勒菩萨亦云：烦恼如云作业者，业如梦中受用般，烦恼业之成熟者，蕴如幻化所生现。如是说。理者，世俗显现之种种，于显现且受用时，名言之显
English
Returning from non-existence. Thus it is said. In reality, the activity of sound-discrimination ceases, and one also experiences it oneself, so emptiness is without discrimination and without object. It is decided as free from elaboration and free from expression. End of the third introduction section. The fourth point is to show that these three stages of introduction are the unerring instruction and practice transmitted from the Buddha Shakyamuni. In the Sutra of the Thirty-Three, it is said: "Son of the gods, the three realms are only mind. That mind is formless, invisible, unobstructed, not a discriminator, like an illusion. Even if that mind is sought by the nature of mind, it cannot be found. The mind that seeks the mind, that mind cannot be found either. Because that mind is not found, all phenomena are not found." Thus it is said. The scriptural authority of the sutra is also quoted by the noble Asanga in the Compendium of Mahayana, saying: "Thus, knowing the mind within, one should realize that there is nothing to be grasped. After that, there is no grasper. After that, one should realize that there is no object." Thus it is said. The reason is that, as mentioned above, one should first meditate on the gross and easy to understand, and then meditate on the subtle and difficult to understand. The experience of meditation also corresponds to this. Deciding through the gate of having three confidences is also a kind of explanation of the previous ones. End of the fourth introduction section. Second, the scriptural authority for introducing the wisdom of subsequent attainment as being like an illusion is: In the Prajnaparamita Sutra, it is said: "Son of the gods, all phenomena are like illusions, like dreams." At the end of such immensity, it is said, "Even nirvana is like a dream, like an illusion, what need is there to mention other phenomena?" Thus it is said. "Son of the gods, if I had another dharma that was superior to nirvana, I would say that it was like a dream, like an illusion." Thus it is said. Hevajra says: "All are like the moon in water, the yogini of desire should know." Thus it is said. Maitreya also says: "Afflictions are like clouds, actions are like enjoyments in a dream, the ripening of afflictions and actions, the aggregates are like illusions and emanations." Thus it is said. The reason is that the various conventional appearances, when appearing and being experienced, are the appearances of terms.