Tibetan
ཉམ་གྱི་དགེ་བཤེས་ཕལ་མོ་ཆེ་ཞིག་གིས། ཆོས་འདི་དང་འབྲེལ་བའི་མན་ངག་ཅི་རིགས་པ་མ་གསན་པ་མེད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན། དབང་རྒྱུད་མན་ངག་རྫོགས་པར་གསན་པ་ཡང་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་དང༌། དབང་དང་འཁྲིད་ཆ་ཚང་བ་ཐོབ་པ་ཁྲི་ཕྲག་བརྒལ་བ་དང༌། མཆོག་དབང་གོང་མ་དང༌། སོ་སོར་སྡུད་པའི་འཁྲིད་གསན་ཅིང་ཉམས་མྱོང་སྐྱེས་པ་ནི་བགྲང་བར་མི་སྤོགས་པ་ཙམ་ཡོད་པར་གྲགས་ཤིང༌། སྤྱིར་བསྟན་པ་སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་རྒྱས་པར་མཛད། སྒོས་སུ་བོད་ཀྱི་རི་སུལ་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྒྲུབ་པ་པོས་ཁྱབ་པ་དང༌། བཤད་ཉན་གྱི་གྲྭ་ཐམས་ཅད་དུ། སྙིང་པོའི་མདོ་དང་རྒྱུད་བླ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས་བརྩམས། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་འཁོར་ལོའི་གཏམ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སེང་གེའི་སྒྲས་ཁྱབ་ པར་མཛད་དེར། རྔ་བོ་ཆེའི་མདོ་ལས་ལུང་བསྟན་པ་བཞིན་དུ། ལོ་བརྒྱད་ཅུ་ལྷག་གི་བར་དུ་དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུན་གནས་པར་གྱུར་ལ། དེ་རྗེས་ལྟ་བ་མཐོ་རུ་རེ་ཞིང་དྲང་དོན་ཀུན་རྫོབ་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན། སྙན་གྲགས་དང༌། དབང་ཐང་དང༌། འཁོར་ཚོགས་བསྡུ་བའི་བགོ་སྐལ་ཅན་མང་དུ་བྱོན་པ་ལ་རྟེན། སྔོན་བཞིན་གསལ་བར་མ་གྱུར་ཀྱང༌། དུས་ཀྱི་ཐ་མའི་ཐ་མ་ད་ལྟའི་བར་དུ་ཡང༌། རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་གཏམ་སྲོལ་ཁ་མ་ནུབ་ཙམ་ཡོད་ཅིང༌། བར་སྐབས་སུ་མང་དུ་བྱུང་བ་ནི་དམ་པ་འདི་ཁོ་ནའི་དྲིན་ནོ། །ཡང་དམ་པ་འདིས་དང་པོ་ས་སྐྱར་འཆད་ཉན་ལ་ཐུགས་གཞོལ་བའི་ཚེ། ཀ་ཆེན་བཞི་དང༌། རིགས་ཚོགས་ལྔ། དབུ་མ་འཇུག་པ། བྱམས་ཆོས་ཕྱི་མ་བཞི་རྣམས་ལན་མང་དུ་གསུངས། སྔ་ཕྱིར་གཞུང་འཕྲན་མི་གཅིག་པ་ཡང་བཅུ་ཙམ་གསུངས། ཕྱིས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཐེགས་ནས། སྟར་ཆགས་དུ་སྐྱོང་བའི་འཆད་ཉན་གྱི་གྲྭ་འཛུགས་པ་ནི་ཡེ་མི་མཛད། དོན་གཉེར་མཁས་པ་མང་པོ་འདུས་པ་ལ། བྱམས་ཆོས་སྡེ་ལྔ་དང༌། དབུ་མ་བསྟོད་ཚོགས་དང༌། འབུམ་དང༌། སྙིང་པོའི་མདོ་རྣམས་དང༌། འགྲེལ་ཆེན་དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་སོགས་སེམས་འགྲེལ་སྐོར་གསུམ་དང༌། དབང་མདོར་བསྟན་ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ནཱ་རོ་འགྲེལ་ཆེན་རྣམས་ཡང་དང་ཡང་དུ་གསུངས། དབུ་མ་རྩ་བ་དང༌། སྤྱོད་འཇུགབསླབ་བཏུས། ཀྱཻ་རྡོར་རྒྱུད་གསུམ། མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོ། རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བ། གསང་འདུས་སྒྲོལ་གསལ། དམར་ནག་འཇིགས་གསུམ་སོགས་ཀྱང༌། ལན་རེ་རེ་གཉིས་གཉིས་གསུངས། སོ་སོའི་འདོད་པ་དང་མཐུན་པར། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བའི་དབང་རྣམས་དང༌། བདེ་དགྱེས་གསང་འདུས་གཤིན་རྗེ་གཤེད། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་དང༌། རྟ་མགྲིན་ཕུར་པ་སོགས་གསང་སྔགས་ གསར་རྙིང་གི་དབང་ཟུར་བཀའ་ཡང་མང་དུ་གནང༌། གདམས་ངག་འཁྲིད་ཚུལ་ཐ་དད་པ་ཡང་མང་དུ་གསུང་མོད་ཀྱི། གཙོ་བོར་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་དང༌། མངོན་རྟོགས་རྒྱན། སྙིང་པོའི་མདོ་དང་རྒྱུད་བླ་མ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་དབང་ཁྲིད། སེམས་འགྲེལ་སྐོར་གསུམ་གྱི་བཤད་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་རྟག་ཏུ་གསུང་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞིང༌། ཐེག་པ་མཐའ་དག་གི་ངེས་པའི་དོན་ཡང་དེ་དག་ལས་བརྩམས་ཏེ་གསུང་ངོ༌། །འོན་ཀྱང་རེས་འགའ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ན་ལ་ཐུགས་གཞོལ་བར་ཡང་མཛད། ཆོས་གསུང་བའི་དུས་ན་ཡང༌། གཟིགས་རྟོག་བཤར་སྦྱང༌། ཐུགས་བསམ་སོགས་མཛད་མི་དགོས་ཏེ། ཆོས་གྲྭར་ཕེབས་པའི་དུས་དང༌། ཞལ་བཀོད་སོགས་གང་དགོས་པའི་དུས་དེ་ཀ་མ་གཏོགས། ཟབ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་ཁོ་ན་ལ་བཞུགས་སོ། །སྔོན་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་འགྱུར་རོ་འཚལ་རྫོགས་པར་ནན་ཏན་དང་བཅས་པས་ཚར་གཅིག་གཟིགས། དེ་ཀས་དོན་ཐམས་ཅད་མ་འདྲེས་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད། སྐུ་འཁོར་འགའ་ཞིག་གིས། བླ་མ་པའི་མཁྱེན་རླབས་འདི་ལ། མཁན་ཆེན་བུ་སྟོན་པའི་གཟིགས་རྟོག་གི་ཐུགས་རྩོལ་དང༌། འཆད་ཉན་ལ་ཐུགས་གཞོལ་བ་འདི་ཡོད་ན། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པ་ལྟ་བུ་གཅིག་ཡོང་བར་གདའ་ཞུས་པས། སྤྱིར་ཆོས་འདི་རྣམས་བསླབས་པས་གོ་བ་ཁོ་ན་རང་ཡང་མིན། ཚོགས་སྒོར་དུ་མ་ནས་བསོག་ཅིང༌། བསྒོམས་ན་གོ་བ་ལགས། ད་ལྟ་སྙིང་པོ་བསྡུ་བའི་སྐབས་འདིར། སྒྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་ཡིན་མོད་གསུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན་དམ་པ་འདི་ལ་སྤྱིར་སློབ་མའི་ཚོགས་མཐའ་ཡས། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དགོངས་པ་སྐྱོང་བའི་སློབ་མ་རང་ཡང་ཤིན་ཏུ་མང༌། གཙོ་བོར་གྱུར་པ། ལོ་ཙཱ་བ་བློ་གྲོས་དཔལ་དང༌། ས་བཟང་ལོ་ཙཱ་བ་མ་ཏི་པཎ་ཆེན་གཉིས་ལ་ཐུགས་སྲས་རྣམ་གཉིས་སུ་གྲགས། ཀུན་སྤངས་ཆེན་པོ་ཆོས་གྲགས་ དཔལ་བཟང་ཞབས་ཏོག་ཤིན་ཏུ་ཆེ། འདིས་ཀྱང་ལོ་ཙཱ་ཚད་དུ་ཕྱིན་པ་མཁྱེན། ཆོས་རྒྱལ་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ། མཁན་ཆེན་རིན་ཆེན་ཚུལ་ཁྲིམས། ཞང་སྟོན་བསོད་ནམས་གྲགས་པ། མཁས་གྲུབ་དཀོན་མཆོག་རྒྱལ་མཚན། ཡར་ལུང་པ་ཆོས་དཔལ་མགོན་པོ་རྣམས། འཕྲིན་ལས་ཀྱི་རྒྱུན་རྒྱ་ཆེར་སྐྱོང་མཁན་ཡིན་ཞིང༌། དེ་དག་ལས། ཆོས་རྒྱལ་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་ནི། ཡ་ཚེ་རྒྱལ་པོའི་བླ་མཆོད་བླ་ཆེན་ཞིག་གི་སྲས་སུ་འཚར་ཀའི་རོང་དུ་སྐུ་འཁྲུངས། ལོ་ཤས་གསང་བའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས། དེ་རྗེས་བློ་བོར་བྱོན། ཡབ་དང་ཁུ་བོ་སོགས་ལས་སྔགས་ཆོས་མང་པོ་དང༌། དབུ་མ་རྩ་འཇུ
Chinese
據說，尼昂的格西們大多數似乎沒有沒聽說過與此法相關的任何口訣。完整聽聞灌頂、傳承、口訣也達數千次，獲得完整灌頂和引導超過萬次，聽聞並生起勝樂金剛灌頂及各自彙集的引導，其數量之多無法計算。總的來說，他使所有教法之門都得到弘揚。特別是，藏地所有的山谷都遍布金剛瑜伽的修行者，所有的講經聞法之處，都從《如來藏經》和《寶性論》開始。不退轉法輪之語，以及如來藏獅子吼之聲遍布各處。 就像《大鼓經》中預言的那樣，這種傳統持續了八十多年。之後，隨著越來越多的人抱持著越來越高的見解，更加執著於名相上的世俗諦，以及許多擁有盛名、權勢和聚集信眾的福分之人出現，雖然不像以前那樣清晰，但即使到了現在這個末法時代的末期，修持金剛瑜伽，以及談論如來藏的傳統也還沒有完全消失，中間出現了很多次，這完全是這位聖者的恩德。此外，這位聖者最初在薩迦專注於講經聞法時，多次講授了四大柱、五大部、入中論、慈氏五論中的後四部。先後也講授了約十部不同的論典。後來轉向修行後，他從未建立持續發展的講經聞法寺院。對於聚集的許多有志之士，他反覆講授了慈氏五論、《中觀讚集》、《十萬頌般若經》、《如來藏經》等，以及《無垢光大疏》等心性注釋三部，以及《灌頂略義》、《勝樂金剛那若大疏》。《中觀根本慧論》、《入菩薩行論》、《學集論》、《勝樂金剛三續》、《空行海》、《金剛鬘》、《密集金剛能顯釋》、《紅黑怖畏金剛》等，也各講了一兩次。為了符合每個人的意願，他還給予了壇城儀軌和金剛鬘灌頂，以及勝樂金剛、喜金剛、密集金剛、閻魔敵ེ་གཤེད（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。 རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་དང༌།（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思） རྟ་མགྲིན་ཕུར་པ་སོགས་གསང་སྔགས་新旧的灌顶支分口诀也给予了很多。 虽然也说了许多不同的窍诀引导方式，但主要讲说《般若波罗蜜多经》和《现观庄严论》、《心要经》和《宝性论》、《时轮金刚》的灌顶引导，以及《心释三篇》的讲解等等，就像是经常讲说一样，一切乘的究竟密意也都是从那些出发而讲说的。 然而偶尔也只是倾心于修行。 讲法的时候，也不需要观察研究、审核，不需要思考等等，除了去经堂的时候和需要口头指示的时候以外，都安住在甚深瑜伽之中。 以前将所有翻译的经和论典圆满地以精进和认真详细地看了一遍，仅仅那样就毫不混淆地领会了所有的意义。 一些侍者说：“喇嘛您的智慧如果加上堪布布敦的观察研究的努力和倾心于讲经说法，就会像佛陀降临世间一样。” 回答说：“总的来说，学习这些法，仅仅理解是不够的，要从众多资粮门中积累，修习才能理解。 现在在这个摄集精华的时候，唯独修行利益更大。” 这样，这位圣者总的来说有无量的弟子，也有许多修持不共见解的弟子，主要的是译师洛哲华（བློ་གྲོས་དཔལ།）和萨桑（ས་བཟང་）译师玛蒂班钦（མ་ཏི་པཎ་ཆེན།）二人被称为心子。 衮邦钦波（ཀུན་སྤངས་ཆེན་པོ།）却扎巴桑（ཆོས་གྲགས་དཔལ་བཟང་།）的侍奉非常周到，也知道这位译师已经达到了极致。 法王帕拉南杰（ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ།），堪钦仁钦楚臣（རིན་ཆེན་ཚུལ་ཁྲིམས།），香敦索南扎巴（བསོད་ནམས་གྲགས་པ།），克珠衮秋坚赞（དཀོན་མཆོག་རྒྱལ་མཚན།），雅隆巴却贝衮布（ཆོས་དཔལ་མགོན་པོ།）等人，都是弘扬事业之流的，其中，法王帕拉南杰，是雅策国王的上师大喇嘛之子，出生在擦嘎绒（འཚར་ཀའི་རོང་）。 几年都以隐秘的方式居住，之后去了洛沃（བློ་བོ།），从父亲和叔叔那里学习了很多密法，以及《中观根本慧论》
English
It is said that most of Nyam's Geshes seemed to have heard every kind of instruction related to this Dharma. They had completely heard thousands of empowerments, transmissions, and instructions, and had received complete empowerments and guidance more than ten thousand times. It is said that they had listened to and experienced the Supreme Empowerment and the separately compiled instructions, so much so that they could not be counted. In general, he expanded the teachings in every way. In particular, all the valleys of Tibet were filled with practitioners of Vajra Yoga, and in all the places of teaching and listening, they began with the Sutra of the Essence and the Treatise on the Sublime Continuum. The words of the irreversible wheel and the roar of the lion of the Tathagatagarbha spread everywhere. As prophesied in the Drum Great Sutra, this tradition continued for more than eighty years. After that, with more and more people holding higher and higher views, clinging more to the conventional truth of names and forms, and with the appearance of many who had the fortune to gather fame, power, and assemblies of followers, although it was not as clear as before, even until the very end of this degenerate age, the tradition of practicing Vajra Yoga and talking about the Tathagatagarbha has not completely disappeared, and it has appeared many times in between, which is entirely due to the kindness of this holy being. Furthermore, when this holy being initially focused on teaching and listening in Sakya, he repeatedly taught the Four Great Pillars, the Five Families, the Entering the Middle Way, and the latter four of the Five Maitreya Dharmas. Before and after, he also taught about ten different minor treatises. Later, after turning to practice, he never established a continuously developing monastery for teaching and listening. To the many aspiring scholars who gathered, he repeatedly taught the Five Maitreya Dharmas, the Collection of Praises to the Middle Way, the Hundred Thousand Verses of the Prajnaparamita Sutra, the Sutra of the Essence, and the three Mind Commentary sections such as the Great Immaculate Light Commentary, as well as the Empowerment Summary and the Great Naropa Commentary on Hevajra. He also taught the Root Verses on the Middle Way, the Bodhisattvacharyavatara, the Compendium of Trainings, the Three Tantras of Hevajra, the Ocean of Dakinis, the Vajra Garland, the Guhyasamaja Dro-sel, and the Red Black Yamantaka, etc., once or twice each. To suit everyone's wishes, he also gave the mandala ritual and the Vajra Garland empowerments, as well as Hevajra, Chakrasamvara, Guhyasamaja, and Yamantaka.
English
e Geshe. He also bestowed many secret mantra empowerments and subsidiary instructions of both the old and new traditions, such as Dorje Ying and Tamdrin Phurpa. Although he taught many different methods of instruction, he mainly taught the Prajnaparamita Sutra, the Abhisamayalankara, the Heart Sutra and the Uttaratantra, the Kalachakra empowerment and instruction, and the explanations of the three sections of the Mind Commentary. He always spoke of these as being like that, and the definitive meaning of all vehicles was also based on these. However, sometimes he would devote himself solely to practice. Even when he was teaching the Dharma, he did not need to examine, review, or contemplate. Except for the times when he went to the Dharma school or when he needed to give instructions, he would remain in profound yoga. Previously, he had carefully and diligently read through all the translated scriptures and treatises once, and that alone allowed him to understand all the meanings without confusion. Some of his attendants said, "If Lama's wisdom were combined with Khenchen Buton's efforts in examination and study, and his devotion to teaching and learning, it would be like the Buddha appearing in the world." He replied, "In general, merely learning these teachings is not enough to understand them. One must accumulate merit through various means, and then meditate in order to understand. Now, at this time of collecting the essence, practice alone is more beneficial." Thus, this holy being had countless disciples in general, and also many disciples who upheld his uncommon view. The main ones were the translators Lodro Pal and Sa-zang Lotsawa Mati Panchen, who were known as his two heart-sons. Kunpang Chenpo Chodrak Palzang provided great service, and he also knew that this translator had reached the highest level. Chogyal Phokley Namgyal, Khenchen Rinchen Tsultrim, Zhangton Sonam Drakpa, Khedrup Konchok Gyaltsen, and Yarlungpa Chopal Gonpo were all propagators of the activity lineage. Among them, Chogyal Phokley Namgyal was born as the son of a great lama, the chief priest of the Ya-tse king, in Tsarka Rong. He lived in secrecy for several years, and then went to Lovo. He learned many tantric teachings from his father and uncle, as well as the Mulamadhyamakakarika.