Tibetan
་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད། སེམས་ཅན་དུ་མ་ཟད་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་འདིའི་རང་བཞིན་དུ་འདུག །བླ་མའི་བྱིན་རླབས་དང༌། གདམས་ངག་གི་གནད་ལ་བརྟེན་ནས་རང་ཞལ་ལྟ་ཤེས་ན། ཡེ་ནས་ཆོས་སྐུ་ཡོད་པ་དེས་ཡོད་གོ་བཅད་པར་གདའ། དེ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡོད་ཀྱང་མ་ཕན། དེ་རྟོགས་པའི་ཐབས་ནི། དང་པོར་ནང་འཛིན་པའི་སེམས་རང་དག་ཏུ་བྱས་པས། འཛིན་བྱེད་ཁོ་རང་རང་གྲོལ་དུ་ཐོངས་པ་ཞིག་དགོས། དེ་བྱུང་ན་ཕྱིས་གཟུང་བ་རང་སར་དག་པ་ཡིན། དེ་ཡང་རང་ངོ་ཤེས་ཙམ་ལ་དྲན་འཛིན་གྱི་བཅོས་བསླད་ཀྱང་མེད་ན། །གཞན་གྱི་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། །རིག་ཙམ་ཝལ་ལེ་ཁྱུག་གེ་བ་ནི་ནམ་དུ་ཡང་འགག་རྒྱུ་མི་འདུག །ཚིག་གིས་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་རང་མྱོང་དང་མཐུན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་བརྗོད་མི་ཤེས། འགྱུ་བྱེད་རྣམ་རྟོག་གི་བློས་འདི་འདྲ་ཞིག་གོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་དེས་ཐུབ་རྒྱུ་མེད། འདི་ཡིན་འདི་མིན། ཡུལ་ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བསྡུས། རིག་པ་དང་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་སྙམ་ནའང༌། རང་རིག་སྐད་ཅིག་མའི་ངོ་བོ་ནི། ཤེས་པ་འདི་ལྟ་བུ་མྱོང༌། རིག་པ་འདི་ལྟ་བུར་འདུག་ཅེས་བྱ་བའི་མྱོང་བྱ་མྱོང་བྱེད་དང༌། རིག་བྱ་རིག་བྱེད་གང་ཡང་ ཡོད་མ་མྱོང་བ་འདི་ཀ་ཐ་མལ་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་སུ་གདའ་འོ། །གསུང་རབ་ཀྱི་ཆོས་སྐད་ན་མར། སྒྲ་དང་རྟོག་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བརྗོད་བྲལ་དང༌། སྤྲོས་བྲལ་དང༌། སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དོན་དམ་པ་སོགས་ཆོས་སྐད་བཟང་བཟང་མོ་དང༌། མིང་སྙན་སྙན་མོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞིག་བྱུང་བ་ཡིན། རང་བཞིན་ངོས་བཟུང་མེད་པ་དེའི་འཆར་སྒོ་ལ། དད་པ་དང་སྙིང་རྗེ་སོགས་དགེ་བའི་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་སམ་འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་སོགས་ཉོན་མོངས་དུག་ལྔ་ཤར་རམ། ས་རྡོ་རི་བྲག་གི་རྣམ་རྟོག་སོགས་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་འཆར་སྒོ་ཡིན་ཡང་རུང་སྟེ། གང་སྐྱེས་དེ་ཀ་སྐྱེས་ཙམ་ནས་ངོས་ཟིན་དགོས། ངོས་ཟིན་པ་ཟེར་བ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་དང་པོར་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་པ་ལ། སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་རྣམ་རྟོག་སྐྱེས་སོང་སྙམ་པའི་རྗེས་བསྙེགས་ཏེ་མིན། དུས་མཉམ་ཡང་རུང༌། རྣམ་རྟོག་ཡིན་པར་འདུག་སྙམ་པའི་བློས་བྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་ཆོག །རྗེས་བསྙེགས་དང༌། བློས་བྱས་ཀྱི་བློ་ཁོ་རས་ཁོ་རང་ཡང་རང་ངོ་མ་ཤེས་ན། གཞན་ལ་ཁ་རོག་འདུག་ཟེར་ནས། རང་སྐད་ཆེན་པོ་འདོན་པ་དང་འདྲ་བ་ཞིག་ཡོང༌། ངོ་ཤེས་བྱེད་མཁན་ཁོ་རང་གིས་རང་ངོ
Chinese
存在于一切有情众生之中。不仅是有情众生，显有世间轮回涅槃一切都存在于此自性之中。依靠上师的加持和窍诀的要点，如果能认识自己的面目，本来就有的法身就截断了有的边。如果不是这样，即使有也没有用。认识它的方法是：首先将内执的心自身清净，就要放开执持者它自己自身解脱。如果这样，之后所执持的也会在自身清净。而且仅仅是认识自性，连忆念执着的改造也没有，那又何必说其他的见解呢？仅仅是觉性瓦拉拉、忽悠悠的，是永远也不会停止的。用语言说就像这样，与自己的体验相符，无论怎样也无法说出来。用游动分别的意识理解就像这样，无论怎样也无法做到。不是这个也不是那个。无论用处所和处所的任何部分都无法概括。即使认为存在于觉性和知性的体性中，自明刹那的体性是，体验这样的知性，安住于这样的觉性，像这样的体验者和所体验，能知和所知任何 都没有体验过，这才是庸常意识的自性，也是一切法的实相。在经部的法言中说为，超越声音和分别的境，不可言说，离戏论，各自自证的智慧，空性，胜义谛等美好的法言，动听的名字出现了无数。在那没有自性可认定的显现之门上，无论是生起信心和慈悲等善的分别念，还是生起贪嗔等五毒烦恼，还是显现土地石头山崖等的无记分别念，无论是哪一种显现，都要在生起的同时认识它。所谓认识，也不是在第一刹那生起分别念时，第二刹那才追逐生起了分别念的想法。即使是同时，也不能用认为是分别念的想法来造作。如果追逐和造作的意识自己也不认识自己，就像对别人说安静，自己却大声喧哗一样。认识者自己认识自己。
English
It exists in all sentient beings. Not only sentient beings, but all appearances, existence, samsara, and nirvana exist in this nature. Relying on the blessings of the guru and the key points of the instructions, if you can recognize your own face, the Dharmakaya that has always existed will cut off the side of existence. If it is not like this, even if it exists, it will be of no use. The way to realize it is: first, purify the mind of inner clinging itself, and let the clinging itself be self-liberated. If this happens, then what is grasped later will be purified in itself. Moreover, if there is no manipulation of memory and clinging just by recognizing one's own nature, then what is the need to talk about other views? Just the awareness, wal-la-la, flickering, will never stop. To say in words that it is like this, in accordance with one's own experience, cannot be expressed no matter how hard one tries. To understand it with the mind of moving thoughts, no matter how hard one tries, it cannot be done. It is neither this nor that. It cannot be summarized by any part of the place or direction. Even if it is thought to exist in the nature of awareness and knowledge, the nature of self-awareness in an instant is: experiencing such knowledge, abiding in such awareness, there is no experience of such an experiencer and what is experienced, knower and what is known. This is the nature of ordinary consciousness, and it is the reality of all dharmas. In the Dharma language of the scriptures, it is said to be beyond the realm of sound and thought, inexpressible, free from elaboration, self-aware wisdom, emptiness, ultimate truth, etc., beautiful Dharma words, and countless pleasant names have appeared. On the door of manifestation where there is no self-nature to be recognized, whether it is the arising of virtuous thoughts such as faith and compassion, or the arising of the five poisons of afflictions such as attachment and hatred, or the manifestation of non-virtuous thoughts such as earth, stones, mountains, and rocks, whatever manifests, it must be recognized as soon as it arises. The so-called recognition is not to chase after the thought that a thought has arisen in the second moment when a thought has arisen in the first moment. Even if it is at the same time, it is not permissible to fabricate with the thought that it is a thought. If the mind of chasing and fabricating does not recognize itself, it is like telling others to be quiet, but making a loud noise oneself. The one who recognizes recognizes himself.
Tibetan
་མ་ཤེས་པ་ལ། ཤེས་པ་གཞན་ ཞིག་གིས་ངོ་ཤེས་བྱེད་པར་རློམ་པ་བློས་བྱས་འཁྲུལ་བའི་མགོ་སྐོར་དུ་གདའ་འོ། །འོ་ན་རང་ངོ་ངོས་ཟིན་པ་རང་ཅི་ལ་ཟེར་ན། འཆར་སྒོས་རང་ཤར་ཙམ་དུས་ན། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་ལ། ཁོ་རས་ཁོ་རང་ལ་བཟོ་བཅོས་མེད་པར་རང་སོ་ཟིན་པའི་མིང་ཡིན་ཏེ། འགྱུ་བ་ཁོ་རས་འགྱུ་བ་ཁོ་རང་ཤེས་ཙ་ན་བྱ་ལམ་རྗེས་མེད། འགྱུ་བ་རང་སངས། ཉོན་མོངས་རང་གྲོལ་ཡིན། འདི་ལ་ཡང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་རྟོག་དང༌། ཡུལ་རྐྱེན་སོགས་ཤུགས་དྲག་མི་དྲག་གི་ཁྱད་པར་གྱིས། རྟོག་པའི་འཆར་སྒོ་གསལ་གསལ་འདྲ་ལ་ངོས་གཟུང་མེད་པའི་ཡུལ་ཡུལ་པོ་ཆུ་ལ་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་འདྲ་བ་ཞིག་དང༌། དབྱིངས་དེ་ལ་མདངས་གཅིག་གིས་ཁྱབ་པ་ཙམ་འདྲ་བ་མ་གཏོགས། འཆར་སྒོ་རང་ཡང་འདི་ཡིན་ངོས་གཟུང་དུ་མེད་པ་ཞིག་སྟེ། འཆར་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་དེ་ལྟར་ཡོད་ཡང་ངོ་བོ་ལ་ཁྱད་མེད། བློ་དང་བསྟུན་པའི་འཆར་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་ལ་གྲངས་མེད་ཅིང་ཟད་པའང་མེད་ལ། བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང༌། དེ་ཙམ་ན་འཆར་སྒོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གདོད་མའི་རྩལ་བ་འགགས་པར་ཤར་བ་ཙམ་ལས་གཞན་མེད་པས། རྣམ་རྟོག་རང་མཚན་པ་བཙལ་བས་མ་རྙེད་པ་ལགས། འདི་བྱུང་ཙ་ན་དོན་ཚན་རིམ་པ་གཉིས་པ་ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་དག་པས། སྣང་བ་རང་སར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཞོར་ལ་འོང་བ་ཡིན་ཏེ། །ས་རྡོ་ རི་བྲག་སྐྱེ་ཤིང་ནགས་ཚལ། དགྲ་གཉེན། འཁོར་ལོངས་སྤྱོད། འགྲོགས་ཤེས་ལ་སོགས་པ། ཕྱི་ནང་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྣང་ཙམ་དེ་ལ་ཡུལ་གྱི་འཛིན་པས་མ་བསླད་པར་སྣང་ཙམ་ཤར་ཙམ་དེ་ཀ་རང་རིག་རང་གསལ། ཤར་བའི་དུས། གསལ་བའི་དུས། སྣང་བའི་དུས་ཉིད་ན་ཀ་འདི་ཡིན་འདི་མིན་ངོས་གཟུང་བྲལ་བ། དེ་ཁོ་ན་སྣང་བ་རང་སར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྨི་ལམ་གྱི་ཡུལ་སྣང་ངམ་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་ཤེས་པས་དངོས་པོར་འཛིན་པ་རང་སངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཕྱི་ནང་གཉིས་རང་སར་དག་པ་དེ་ཀ་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་ཀྱི་དོན་ཡིན། མ་འགགས་པའི་ཤེས་པ་དང་སང་ངེ་བ། གསལ་ལེ་ཧྲིག་གེ་བ། འབོལ་ལེ་ཤིག་གེ་བ། རྩོལ་མེད་ཀྱི་རང་རིག་པ་ཡིད་ཆེས་ལ་སྨྲ་རུ་མི་བཏུབ་པ་ཞིག་འདུག་པ་འདི་ཀ གདོད་མའི་ཆོས་ཉིད་ཟེར་བའི་སྒྲ་བོ་ཆེ་དེ་ཡིན་མོད། སྒོམ་ཆེན་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་མ་བུ་འཕྲོད་སྐད། མ་འཕྲོད་སྐད། ཁ་བསྔགས་མང་པོ་ཟེར་ཏེ། དངོས་གནས་ལ་གཟུང་འཛིན་དབྱིངས་སུ་གྲོལ་བའི་རང་ཞལ་ལྟ་བ་གལ་ཆེའོ། །ཡང་ད་ལྟའི་སྣང་བ་ཟང་ཐལ་ལེ་བ་འདི་ཀ་ཆོས་སྐུ་ཡིན། སོ་སོའི་རྒྱུད་ལ་རྗེན་ཆེ་རེ་བ་
Chinese
对于不了解的，自以为用其他的了解来辨认，那是徒劳的自欺欺人。那么，认识自己本来面目又是指什么呢？当显现之门自然显现之时，就在那一刹那，它自身对自己不做任何修改而自我认识，这就是它的名字。当流动自身认识到流动自身时，就没有鸟飞过的痕迹。流动自然清净，烦恼自然解脱。对此，也因烦恼、分别念、外境等力量强弱的差别，有如分别念的显现之门清晰却无法指认的境，如水中倒影；又如虚空被一道光芒所遍布，除此之外，显现之门本身也无法指认为“这是什么”。虽然显现的方式不同，但本质上没有差别。与心识相符的显现方式千差万别，无穷无尽，无法用语言表达。因此，所有的显现之门都只是原始力量的无碍显现，除此之外别无他物。所以，寻找分别念的自性是找不到的。当这种情况发生时，第二个要点是外在所执着的境清净，因此，所谓的“显现于自身解脱”也会随之而来。土地、石头、山、岩石、树木、森林、敌人、朋友、眷属、财富、交往认识等等，所有内外显现的一切，在显现的当下，不被对境的执着所污染，显现的当下，显现的瞬间，就是自知自明。在显现之时，在明亮之时，在呈现之时，没有“这是什么，那不是什么”的分别。那才是所谓的“显现于自身解脱”。如同梦境中的显现或镜中的影像一样，认识到这一点，对实物的执着自然消散。如此，内外二者在自身清净，那就是能取所取二元对立的意义。不间断的觉知，清醒、明亮、清晰、放松、舒畅，无造作的自知，这种难以置信、无法言说的状态，就是所谓的“原始法性”的伟大声音。所有的修行人都说“法性母子相会”，或者说“没有相会”，说了很多赞美之词，但实际上，重要的是亲眼看到能取所取在虚空中解脱的本来面目。还有，现在这种空明澄澈的显现就是法身。希望每个人都能在自己的相续中赤裸裸地体验到它。
English
For those who do not understand, presuming to recognize with other understandings is a futile self-deception. So, what does it mean to recognize one's own true face? When the door of appearance naturally arises, in that very instant, it recognizes itself without any modification, and that is its name. When the flow itself recognizes the flow itself, there is no trace of a bird flying. The flow is naturally purified, and afflictions are naturally liberated. In this, also, due to the differences in the strength of afflictions, conceptual thoughts, external circumstances, etc., there are appearances like the door of conceptual thought being clear but without any identifiable object, like a reflection in water; and like the expanse being pervaded by a single radiance, but other than that, the door of appearance itself cannot be identified as "what is this." Although the ways of appearance are different, there is no difference in essence. The ways of appearance that conform to the mind are countless and endless, and cannot be expressed in words. Therefore, all the doors of appearance are merely the unobstructed manifestation of the original power, and there is nothing else. Therefore, searching for the self-nature of conceptual thought cannot be found. When this happens, the second point is that the external object of grasping is purified, and therefore, the so-called "appearance liberated in itself" will come along. Land, stones, mountains, rocks, trees, forests, enemies, friends, retinue, wealth, acquaintances, etc., all internal and external appearances, in the moment of appearance, are not defiled by the grasping of objects, and the moment of appearance, the instant of appearance, is self-knowing and self-illuminating. In the time of appearance, in the time of clarity, in the time of manifestation, there is no distinction of "what is this, what is not this." That alone is called "appearance liberated in itself." Knowing it to be like an appearance in a dream or a reflection in a mirror, the grasping of objects naturally dissolves. Thus, when both inner and outer are purified in themselves, that is the meaning of the non-duality of grasper and grasped. Uninterrupted awareness, clear, bright, lucid, relaxed, and effortless self-knowing, this unbelievable and inexpressible state is the great sound of the so-called "original Dharma nature." All practitioners say "Dharma nature mother and son meet," or say "do not meet," and say many praises, but in reality, it is important to see with one's own eyes the original face of the grasper and grasped liberated in space. Also, this present clear and empty appearance is the Dharmakaya. May everyone experience it nakedly in their own continuum.