English
In terms of reality, I tried my best to accomplish. In terms of actual things, my mind was satisfied, and I ultimately achieved great perfection. Even if one were to attain all the positions in the three realms, it would not compare to obtaining the emblem of a monk. Worldly wealth will eventually perish, but obtaining the status of a monk allows one to enter the realm of immortality. Around the tenth day, Tenzin Rinpoche also came as a master and disciple, very grandly. He offered excellent tea and requested the practice transmission of Amitayus, whose sound is not unpleasant. Soon after, Taklung Rinpoche and his disciples also went to the east. At this time, he was constantly requesting the teachings of the Sakya Gongma Karpo's three volumes of teachings from the one named Jamyang Kunga. In the presence of the venerable Lord of Accomplishment, as soon as he arrived this time, he requested the complete maturation and liberation of the Rechung Ear-Lineage. Also, while the venerable Taklung Rinpoche was residing, there was a Dharma session of the Six Dharmas and the Son Castle Dharma every day without interruption. At this time, he received the complete Indian secret practice. After that, according to the invitation, he went to Tshe as he wished. Again, while staying in Cholung for a few days, when he requested the empowerment of Hevajra with the face of a sow, at the time of truly bestowing wisdom, an immeasurable experience of bliss arose in his body. After receiving the empowerment, his body became as if he could not move. That night, he dreamed that he was crossing a great river with many people, saying that they were going to the Potala Palace. In addition, he received the blessings of the Five Long-Life Sisters, and so on. After that, until the start of the Sheep Year festival, he prayed in the presence of the venerable Lama Jamyang Kunga, spending his time from sunrise to sunset immersed in the Dharma, receiving a great amount of Dharma. Every morning, he memorized an example of the Three Vows Treatise. Around the twentieth day of the twelfth month of the Tibetan calendar, the great scholar Khenpo Rinpoche also came. During the Sheep Year festival, Lama Rinpoche acted as the Vajra Master on the top of the temple, and he personally went to the assembly hall to preside over the Dharma assembly. After the venerable Lama and his disciples finished the festival, they stayed for about a month, during which they received the teachings of the Sakya Pandita's collection of teachings, and others.
Tibetan
ཆོས་ཐོབ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བར་བྱུང༌། ཀཱ་རི་ཀཱ་ལྔ་བཅུ་པ་དང་བཤེས་སྤྲིངས་སོགས་བློ་འཛིན་བྱས་ཤིང༌། སློབ་དཔོན་དམ་པས་ཞིབ་བཤད་གནང་བས། རང་རེས་ཀྱང་དབུ་ཞབས་མེད་པར་འབྲུ་ནོན་པ་ཙམ་བྱུང༌། རྟགས་རིགས་དང་བློ་རིགས་ཞིབ་རྒྱས་སུ་ཞལ་ངག་ནས་བཟུང༌། དེ་སྐབས་ཆོས་ལུང་གི་དཀར་མེའི་རུ་བ་ཁྲི་ཚང་བས་བདས། རྨི་ལམ་དུ་འཚུབ་འགྱུར་དཔེ་མེད་བྱུང༌། དེ་འཕྲལ་རང་ནས་རྟགས་རིམ་པར་བསྟན་པ་ཡིན། དངོས་ལ་རྟ་ལོའི་སྐེད་ཙམ་མན་ཆད་ནས་ཆོས་ལུང་དུ་བག་མི་ཕེབས་པའི་སྣང་བ་ཤ་སྟག་དང༌། ཆོས་ལུང་ཉིད་དུའང་ཁ་མཆུ་སོགས་ཅི་རིགས་པ་བྱུང་ཞིང༌། ཁྱད་པར་དེ་སྐབས་སུ་དམིགས་ལྟས་རྩུབ་ཅིང་མི་བསྲུན་པ་བརྒྱུད་མར་བྱུང༌། དངོས་ཀྱི་ལག་ན་དྲག་དྲག་ཡོད་པ་ཀུན་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་པར་གཙང་གི་གྲཱ་ས་དང་སྡེ་དགོན་རིས་མེད་དུ་ཚོགས་གསོག་སྤོང་ཐག་ཏུ་བཏང༌། ད་བསམས་དུས་བདག་འཛིན་བློས་མ་ཐོངས་པའི་དགེ་བ་དེ་ཡང་ཨ་རེ་རེ་ལས་མི་གདའ་སྙམ་མོ། །དེ་སྐབས་ཁྲི་ཁང་ནས་སྡེ་པ་གྲྭ་ལྔའི་དྲུང་གིས་འབོད་མི་བྱུང་བ་ལྟར་འགྲོ་བའི་རྩིས་བྱས། སྨོན་འགྲོར་ཞག་བཅུ་ཙམ་ཞིག་བསྡད་སྐབས་གྲིབ་ཆམ་ཞིག་གིས་བཏབ། སླར་ཡང་ཆོས་ལུང་དུ་ཡུད་ཙམ་ཕྱིན་སྐབས་ཆམ་པ་ཤིན་ཏུ་ན་བ་ཞིག་བྱུང༌། མར་ལམ་སྨོན་འགྲོ་བ་ཞལ་ངོ་རྣམས་དང་སྡེབས་ཏེ་ཇོ་ནང་དུ་འོངས། སྨོན་འགྲོ་དཔོན་སས་ཀྱང་ཆོས་གཟུགས་མཛད། ངེད་ལ་མིང་ཞུ་བར་བྱུང་བ་ཀྱལ་ཀའི་ཚུལ་དུ་འཇིག་རྟེན་མ་ནུས་པའི་ཁར་ཆོས་ཀྱང་མ་ནུས་པ་ཞིག་འོང༌། ཀུན་དགའ་མ་ནུས་བཏགས་ན་ཡོང་བ་འདྲ་བྱས། ཕྱིས་ལོ་གང་ཡང་མ་འགོར་བར་དེ་ཀ་རང་བྱུང་བ་དེ་ཡིན། དེ་ནས་སྣར་ཐང་སོགས་བརྒྱུད་ནས་ཚོང་འདུས་སུ་འབྱོར། ཞག་གསུམ་ཙམ་སྐྱེད་ཚུལ་དུ་བསྡད། ཕ་ཇོ་ཡང་འབྲང་ནས་ཕེབས་བྱུང༌། མེས་པོ་རིན་པོ་ཆེ་ཆོས་དབྱིངས་སུ་གཤེགས་པའི་སྐད་ཆ་ཡང་གོ །དགོངས་རྫོགས་སོགས་ཀྱང་གྲུབ་པར་གདའ། དེ་སྐབས་རྫས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྤོང་ཐག་ཏུ་བཏང་ཟིན། འཕྲལ་གྱི་འཚོ་བའང་བྱ་ཚོལ་བྱི་ཚོལ་ལས་རང་དབང་ཐོབ་པ་ཅང་མེད་ནའང༌། འཕྲལ་ཆས་ཡོན་བདག་དད་ཅན་ལ་བརྟེན་པས་ཆོག་པ་བྱུང་བས་རྩོལ་སྒྲུབ་འཕྲན་བུ་འདྲ་བྱས་ནས། ཞ་ལུ་སྣར་ཐང་གཉིས་སུ་མང་ཇ་འགྱེད་བཅས་ཙམ་དང༌། ཐང་ཁ་གསུམ་ཙམ་ཞིག་བཞེངས་ནས་མེས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་དགོངས་པ་རྫོགས་པར་སྨོན་ལམ་བཏབ། དེ་སྐབས་གསོས་ལ་དབྱར་བཏགས་པ་ཟླ་བ་ལྔའི་བར་དུ་ཆོས་རྒྱལ་ཕོ་བྲང་དུ་བསྡད་ཤིན་ཏུ་སྐྱིད་ཅིང་སློབ་གཉེར་འཕེར་བར་བྱུང༌། དེ་བར་དུ་སྔ་དྲོ་རེ་བཞིན
Chinese
获得了非常大的佛法。背诵了《五十大论》和《亲友书》等。由于上师的详细讲解，我们也能勉强理解其要义。从口头上详细学习了因明和心类学。那时，曲隆的噶玛的队伍非常庞大。梦中出现了前所未有的动荡。之后，我开始逐步展示因明。实际上，从马年（具体年份待考）年中开始，曲隆似乎并不受欢迎。即使在曲隆，也发生了各种争端。特别是在那个时候，不断出现粗暴且不友好的迹象。我手中所有值钱的东西，全部无一例外地捐赠给了后藏的扎什和各教派的寺庙，用于积累功德。现在想想，我执未断的善行，也只能说是徒劳无益啊。那时，赤康的管家派人来叫我，我打算前往。在墨竹工卡住了十天左右，得了重感冒。后来，又短暂地去了曲隆，感冒非常严重。我与墨竹工卡的官员们一同前往觉囊。墨竹工卡的官员也举行了法会。他们让我取名字，我开玩笑说，我既不能胜任世俗之事，也不能胜任佛法。如果叫“根嘎玛努”，也许可以。后来，不到一年，就应验了。之后，经过纳塘等地，到达了商都。在那里住了三天左右。父亲也随后赶来。还听说了外公仁波切去世的消息。圆寂等事宜也完成了。 那时，所有的财物都已全部捐赠。即使眼前的生活也无法摆脱四处觅食的困境，但由于暂时依靠施主和信徒，还算过得去，所以稍微努力了一下。在夏鲁和纳塘两地供养了僧众茶，绘制了三幅唐卡，为外公仁波切的圆寂祈祷。那时，夏天在吉堆的曲加颇章住了五个月，非常快乐，学习也很有成效。在那期间，每天早上
English
I received very great Dharma teachings. I memorized the "Fifty Stanzas" and "Letter to a Friend," etc. Because the venerable teacher gave detailed explanations, I was able to barely understand the main points. I studied logic and epistemology in detail orally. At that time, the Karma of Cholung had a very large following. Unprecedented upheavals occurred in my dreams. After that, I began to gradually present logic. In reality, from about the middle of the Horse year (specific year to be determined), Cholung seemed to be unpopular. Even in Cholung, various disputes arose. Especially at that time, rough and unfriendly signs continuously appeared. All the valuable things I had in my hands, without exception, were donated to the monasteries of Tsang and various sects for accumulating merit. Now that I think about it, the virtuous deeds done with clinging to self were all in vain. At that time, the steward of Trikang sent someone to call me, and I planned to go. I stayed in Mendro for about ten days and caught a bad cold. Later, I went to Cholung briefly, and the cold became very severe. I went to Jonang with the officials of Mendro. The officials of Mendro also held a Dharma assembly. They asked me to take a name, and I joked that I was neither capable of worldly affairs nor capable of Dharma. If I were called "Kunga Manu," it might work. Later, in less than a year, it came true. After that, passing through Narthang and other places, I arrived at Chongdu. I stayed there for about three days. My father also came after me. I also heard the news of the passing of my grandfather Rinpoche. The completion of the passing away rites and so on were also completed. At that time, all possessions had already been completely donated. Even though I could not escape the difficulty of finding food everywhere for my immediate livelihood, I was able to manage by temporarily relying on patrons and devotees, so I made a little effort. I offered tea to the Sangha in Shalu and Narthang, and painted three thangkas, praying for the passing away of my grandfather Rinpoche. At that time, I stayed in Kyichu's Chokya Podrang for five months in the summer, which was very happy and my studies were very effective. During that time, every morning
Tibetan
་ཞོགས་རྒྱུགས་ཅུང་ཟད་རེ་མ་ཆག་པར་བཟུང་བས། མངོན་པ་མཛོད་དང་སྤྱོད་འཇུག་གི་གཞུང་རྫོགས་པར་ཟིན། རྟོག་གེ་སྙིང་པོའི་བར་བར་དུ་མཐའ་གཅོད་ཀྱི་སྤྱི་དོན་དང་ཐལ་ངག་ཉེར་མཁོས་བརྒྱན་པ། སློབ་དཔོན་མཁས་པའི་གསུང་རྒྱུན་ལས་བཟུང༌། དགོངས་རེ་བཞིན་བློ་གསལ་འགའ་རེ་དང་བསྒྲོ་གླེང་ཡུན་རིང་རབ་རེ་མ་ཆག་པར་བྱས་ཤིང༌། བར་བར་དུ་སྤྱོད་འཇུག་ལ་གོ་བཤད་ཞུས་པ་ཡང་མགོ་ཞབས་ཚར་གྱིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སོང༌། ཤེས་རབ་ལེའུ་ལ་གོ་བ་ཇི་བཞིན་རང་ཞིག་དེ་དུས་མ་ཆགས། དེ་མིན་ཚིག་ཐམས་ཅད་ལ་གོ་བཤད་ཀྱང་ཕེར་བ་བྱུང་ནས་སློབ་དཔོན་རིན་པོ་ཆེས་མ་གསན་པར་ལྐོག་ཏུ་གཞན་ལ་རྫོགས་པར་བཤད། བཟོད་པའི་ལེའུ་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ལེའུའི་སྐབས་ཀྱི་བཟོད་པ་སྒོམ་པ་དང་བདག་གཞན་བརྗེ་བ་སྒོམ་ཚུལ་རིག་པས་དཔྱད་པ་མང་པོ་འདུག་པ་དེ་ཀུན་ལ་ཡ་མཚན་ཆེར་སྐྱེ་བར་བྱུང༌། སྤྱོད་འཇུག་འཛིན་སྐབས་རྨི་ལམ་ཀྱང་བཟང༌། འདི་སྐབས་ནས་གཟུང་དཔེ་འཛིན་གྱི་ཁ་ཡང་སྔ་མ་ལས་གསུམ་འགྱུར་ཙམ་གྱིས་ཆེ་བར་སོང༌། ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་གཞུང་འཛིན་དཔེ་རྒྱུགས་དང་གསུང་ངག་ནས་བཟུང་བ་སོགས་ཉིན་རྒྱུགས་མང་རབ་རེ་ཡོང་གིན་འདུག་པས་གཤོར་སྦྱང་རེམ་པར་བྱས། འདིར་སྡོད་རིང་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ཡང་གསུང་སྤོར་གྱི་ངང་ནས་བློ་ལ་ཆུད། མཛོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་བསྟན་པ་དང་ལས་བསྟན་པ་གཉིས་འབྲུ་ བཤད་ཐུབ་པ་བྱུང༌། ཕྱིས་བྱུང་རང་བླ་མ་ལ་ལ་གསུང་ལུགས་རང་གི་ཡོན་ཏན་ལ་ཟད་རྒྱུ་མེད་པར་ཁས་ལེན། ལ་ལས་ཞོགས་རྒྱུགས་རེ་རེར་ཤླཽ་ཀ་ལྔ་བརྒྱ་ཟིན། ཞོགས་རྒྱུགས་རེ་ལ་འཇུག་པའི་གཞུང་ཟིན་ཟེར་བ་ཡོང་འདུག ང་ནི་དེ་འདྲའི་རིགས་ཡེ་མིན་སྒོ་དོག་པོ་གཅིག་ཀ་ཡིན། གང་ཟིན་དེ་ལ་གོ་བློ་རང་བཟང་རབ་འདོགརྗེ་གྲོལ་མཆོག་ནི་ཐུགས་རྩོལ་ཆེ་བ་རང་ཡིན་པར་འདུག ང་ནི་ལེ་ལོ་དང་སྙོམས་ལས་ཀྱི་མངའ་བདག་རང་ཡིན་ནོ། །དེང་མཐུན་པར་སྙིང་ཐག་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་རིང་བ་གཅིག་ལགས་པ་རེ་ཆེན་པོ་མ་མཛད་ཅིགདེ་སྐབས་ཧོར་ཟླ་བརྒྱད་པའི་ཚེས་གསུམ་ལ་པ་སྣམ་ལྷུན་གྲུབ་རྩེར་ཕྱིན་ཞིང༌། སྡེ་བ་གྲྭ་ལྔའི་དྲུང་སོགས་ཞལ་ངོ་ཐམས་ཅད་དང་མཇལ་ཞག་གསུམ་ཙམ་བསྡད། ས་ནྱ་ཤི་མང་པོ་དང་རྒྱ་གར་གྱི་གླེང་སླང་མང་པོ་བྱུང༌། དེ་ནས་བསམ་སྡིངས་སུ་ཕྱིན་ཞག་གསུམ་ངལ་གསོ་བྱས། ཉིན་གཅིག་ཇོ་མོ་སྨན་གཅིག་ཕུར་ཐང་གི་རྩེ་ལ་རི་ལྟས་ལ་ཕྱིན། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མཐོང་གསལ་ཆེ་ཞིང་ཉམས་དགའ་བ་ཞིག་འདུག་པས་དེས་རྐྱེན་དུ་གྱུར་ཏེ་ཕྱི་ནང་གི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཡུལ་
Chinese
由于坚持每天早上背诵，所以《俱舍论》和《入行论》的经文都背完了。在《正理滴论》的间隙，用决断的共同要点和必要的驳论来装饰，这是从学者的口头传承中获得的。按照期望，和一些聪明的学生进行了长时间的辩论，没有间断。期间，也对《入行论》进行了讲解，从头到尾完整地结束了。智慧品如实的理解当时没有中断。除此之外，所有的词句都能讲解，所以在上师仁波切没有听到的情况下，秘密地给其他人完整地讲解了。在安忍品和禅定品的章节中，对于安忍的修习和自他交换的修习方式，用理智进行了很多分析，对这些都感到非常惊讶。在学习《入行论》的时候，做的梦也很好。从这个时候开始，背诵的量也比以前增加了三倍左右。每天都有背诵经文、考试和口头传承等，每天的功课很多，所以努力地进行温习。在这里居住期间，也以口头传授的方式掌握了《现观庄严论》。能够解释《俱舍论》的世界建立和业建立这两个主题。后来的一些上师认为自己的说法具有无尽的功德。有些人说每天早上能背诵五百颂。有些人说每天早上能背诵一部《入行论》。我不是那种人，我是一个非常狭隘的人。无论背诵什么，理解能力都很好。杰·卓洛却似乎非常努力。我是一个懒惰和懈怠的主人。现在请不要把关系看得太疏远。当时，在藏历八月初三，去了帕南·伦珠孜（(1645)巴南彭措林寺），和德瓦扎五的住持等所有的人都见了面，住了三天左右。进行了很多关于沙弥和印度的讨论。之后去了桑丁，休息了三天。有一天，一位名叫觉姆·门吉的妇女去了普塘的山顶看风景。因为所有的方向都看得非常清楚，而且景色宜人，所以以此为缘，内外的一切显现都
English
Because I persisted in reciting every morning without fail, I completed the texts of the Abhidharmakosha and the Bodhisattvacharyavatara. In between, the Essence of Reasoning was adorned with the general points of decisive conclusions and necessary refutations, which were taken from the oral tradition of learned masters. As desired, I engaged in lengthy debates with some intelligent students without interruption. In between, I also gave explanations on the Bodhisattvacharyavatara, which were completely finished from beginning to end. The true understanding of the Wisdom Chapter did not cease at that time. Apart from that, I was able to explain all the words, so I secretly explained it completely to others without the Precious Master hearing it. In the chapters on Patience and Meditation, I was very surprised by the many analyses made with reason on the practice of patience and the method of practicing the exchange of self and others. When I was studying the Bodhisattvacharyavatara, my dreams were also good. From this time onwards, the amount of memorization also increased about three times more than before. Every day there were many daily tasks such as memorizing texts, taking exams, and receiving oral transmissions, so I tried hard to review. While staying here, I also understood the Abhisamayalankara through oral transmission. I was able to explain the two topics of the establishment of the world and the establishment of karma in the Abhidharmakosha. Later, some of my own lamas claimed that their own way of speaking had inexhaustible merits. Some said that they could memorize five hundred shlokas every morning. Some said that they could memorize a text of the Bodhisattvacharyavatara every morning. I am not that kind of person, I am a very narrow-minded person. Whatever I memorize, my understanding is very good. Je Drolchok seems to be very diligent. I am the master of laziness and negligence. Now, please do not make the relationship too distant. At that time, on the third day of the eighth month of the Hor calendar, I went to Panam Lhundrup Tse (Pänam Püntsokling Monastery (1645)), and met all the faces such as the abbot of Dewazha Five, and stayed for about three days. There were many discussions about novices and India. After that, I went to Samding and rested for three days. One day, a woman named Jomo Mengchik went to the top of Purtang to see the scenery. Because all directions were very clear and the scenery was pleasant, all the inner and outer appearances became