Tibetan
ོད་ཀྱི་སྐལ་པར་གནང་བ་ཡིན་ནའང་། ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་བར་དུ་བདུད་ཀྱིས་འབྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་བྱུང་ནས་རྩོད་པ་ཅན་དུ་བྱས་ཏེ། གསར་མ་པ་རྣམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་དུ་སོང་། རྙིང་མ་པའི་ཁུད་པའི་ཆོས་སྐལ་དུ་ཐོབ་པས། སྔར་རིག་འཛིན་གྱི་ས་ལ་བྱ་ཁྱུ་འཕུར་བ་ལྟར་གཤེགས་པ། རྗེ་འབངས་ཉེར་ལྔ། ཡེར་པའི་གྲུབ་ཆེན་བརྒྱད་ཅུ། སོ་ཟུར་གནུབས་སོགས་གྲུབ་པའི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བ་ཆེས་མང་པོ་བྱོན། དེང་སང་ཡང་སྐལ་ལྡན་རེ་ཟུང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་རང་ནུས་དང་བསྟུན་པའི་ཉམས་ལེན་གྱི་རྒྱུན་མ་ནུབ་ཙམ་དུ་བཞུགས་ཀྱང་། དེང་སང་ནི་ཟབ་མོའི་ཆོས་མཛོད་དེ་བཞག་ནས། རྟོག་གེའི་ཟེར་སྒྲོས་ལྷུར་ལེན་པ་དང་། གཏེར་ཆོས་གསར་པ་འདོན་རྒྱུ་ཉབ་ཉོབ་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བ་མང་ཞིང་། ནང་རྒྱུད་སྡེ་གསུམ་གྱི་གྲུབ་མཐའི་གནད་གསང་ཤེས་འདོད་ཀྱིས་འཆད་ཉན་དང་། སྒོམ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཚོན་བྱ་བ་བྱེད་མཁན་ཉུང་སྟེ། ཐུ་ཀྭན་རིན་པོ་ཆེས། མདོ་སྒྱུ་སེམས་གསུམ་གར་ཡོད་མི་ཤེས་སོགས་གསུངས་པ་ཐོག་ཏུ་བབས་ཏེ། འདི་བདེན་པའི་གསུང་གཞན་བསྐུལ་འདེབས་པ་ཡིན་པར་གོ །ནང་རྒྱུད་འདི་ཡི་བསྟན་དོན་ཕྲ་མོ་རེ་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ནའང་། སྔགས་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་རིམ་གཉིས་ཀྱི་གནད་ལ་ངེས་ཤེས་ཁྱད་འཕགས་རེས་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་ནུས་པ་ཡིན་པས། བདེ་གསང་སོགས་ཆོས་རྣམ་དག་ཡིན་ན་དེའི་མན་ངག་འདི་ན་གསལ་བས་འདི་ཆོས་རྣམ་དག་ཡིན་པར་མ་ཟད། ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིན་པར་རིགས་པས་ངེས་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ་འདི་འདྲ་གསར་མ་ལ་མེད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། 71-59-50a བདེ་གསང་སོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དང་། དེའི་འཆད་ཉན། བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ཡོད་མོད་ཀྱང་། རྙིང་མའི་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་གཞི་བསླངས་མ་ནུས་ན་དེ་དག་ཚོགས་བཤད་ཙམ་ལས། སློབ་བཤད་ཐུན་མིན་གྱི་འཆད་པ་དང་ཉམས་ལེན་དུ་མི་འགྱུར་བས། ཟབ་མོའི་གནད་སྔ་འགྱུར་གྱི་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་ལ་ལྟོས་ནས་ཤེས་དགོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ལ་ཉེ་རིང་གི་འདུ་ཤེས་མི་མངའ་མོད། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་སྣོད་དང་སྦྱར་ནས་མདོ་དང་རྒྱུད་དང་། རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པ་སྦས་པ་དང་མ་སྦས་པའི་རིམ་པས་སྟོན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་སྙིང་འགྲེལ་ལས། རྒྱུད་ནི་རྒྱུད་གཞན་གྱིས་ཤེས་བྱ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པས། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་རྒྱུད་གཞན་གྱི་སྦས་པ་མངོན་དུ་སྟོན་པའི་སངས་རྒྱས་རིན་ཆེན་ཟ་མ་ཏོག་ཁ་འབྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་པའི་ངེས་ཤེས་རྙེད་རྒྱུ་ཡོད་པ་བཞིན། ནང་རྒྱུད་སྡེ་གསུམ་འདི་ཡང་རྒྱུད་ཀུན་གྱི་དགོངས་པའི་མཐིལ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ཙམ་བརྗོད་ན། སྔགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཉམས་ལེན་མཐར་ཐུག་དབང་བཞི་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། རིག་སྟོང་གཉུག་མ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྲིད་ཞི་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཡང་། དེ་རྒྱུད་གཞན་ན་སྦས་པའ
Chinese
即使给予了旧译宁玛派特殊的地位，但由于魔的介入，使得僧众之间产生隔阂和争端，让新译派产生了怀疑。宁玛派获得了殊胜的教法传承，如同昔日持明者们如鸟群般飞向虚空。有君臣二十五尊，耶巴的八十位大成就者，以及索、祖、努等众多成就自在者。如今，少数有缘者还能根据自身能力进行修行，传承的命脉尚未断绝。然而，现在人们却舍弃了深奥的法藏，专注于思辨的言辞，热衷于挖掘新的伏藏法。很少有人为了了解内三续部的宗义精髓而进行讲修和禅修。正如土观仁波切所说：‘显、幻、心三部在哪里都不知道了。’这些话都应验了，这确实是真实的劝诫之语。即使对内续的微小教义生起定解，也能凭借对密续次第的殊胜定解，断除疑惑。如果《密集金刚》等教法是纯正的，那么它们的诀窍在此处显明，因此这不仅是纯正的教法，而且是教法的精髓，这是可以用理智来确定的。新译派没有这样的教法殊胜之处。为什么呢？ 虽然新译派也有《密集金刚》等的续部，以及相关的讲修和生圆次第的修习，但如果不能理解宁玛派续部的意趣，那么这些都只是聚会时的谈论而已，无法成为独特的师承口诀和修习。因此，必须依靠旧译派深奥的续部、经文和口诀来了解。虽然佛陀没有亲疏之别，但他会根据所化众生的根器，以隐秘或不隐秘的方式，次第地宣说经和续，以及续部的意趣。正如《金刚心髓》中所说：‘续由其他续部知。’因此，就像开启《时轮金刚》续部中隐藏的、显现的珍宝莲花一样。同样，内三续部也是所有续部意趣的精髓。简单来说，密续修行的最终目标是第四灌顶的智慧，即觉性空性、本初大乐、遍及轮回涅槃的智慧。然而，这些在其他续部中是隐藏的。
English
Even though the Nyingma (rnying ma) tradition was given a special status, the intervention of demons caused division and disputes among the Sangha, leading to doubts among the Sarma (gsar ma) schools. The Nyingma school obtained a superior Dharma inheritance, like Rigdzins (rig 'dzin, Knowledge Holder) of the past flying into the sky like flocks of birds. There were the Twenty-Five King and Subjects, the Eighty Great Accomplished Ones of Yerpa, and numerous accomplished Chakravartins (chakravartin, universal ruler) such as So, Zur, and Nup. Even today, a few fortunate individuals still practice according to their abilities, and the lifeline of the tradition has not yet been severed. However, nowadays, people abandon the profound Dharma treasures and focus on speculative rhetoric, and are keen on excavating new terma (gter ma, treasure). Few people engage in teaching, studying, and meditation to understand the essential secrets of the three Inner Tantras. As Tuquan Rinpoche said, 'The Sutra, Illusion, and Mind sections are nowhere to be found.' These words have come true, and this is indeed a true exhortation. Even if one gains certainty about the subtle teachings of the Inner Tantras, one can dispel doubts with the superior certainty of the key points of the two stages of the Mantrayana. If Hevajra (bde gsang) and other teachings are pure, then their instructions are clear here, so this is not only a pure teaching but also the essence of the Dharma, which can be determined by reason. The Sarma schools do not have such Dharma superiority. Why? Although the Sarma schools also have tantras such as Hevajra, as well as related teachings, studies, and practices of the generation and completion stages, if they cannot understand the intent of the Nyingma tantras, then these are merely discussions at gatherings and cannot become unique teachings and practices of the lineage. Therefore, one must rely on the profound Nyingma tantras, scriptures, and instructions to understand. Although the Buddha has no partiality, he teaches the Sutras and Tantras, and the intent of the Tantras, in a gradual manner, either hidden or unhidden, according to the capacity of the disciples. As it is said in the Vajra Heart Essence, 'Tantra is known by other tantras.' Therefore, just like opening the precious lotus of the Kalachakra (dus kyi 'khor lo, Wheel of Time) Tantra, which reveals the hidden, these three Inner Tantras are also the essence of the intent of all tantras. In short, the ultimate goal of Mantrayana practice is the wisdom of the fourth empowerment, which is the wisdom of rig-stong (རིག་སྟོང་།, *vidyā-śūnyatā*, awareness-emptiness, 觉性空性), primordial great bliss, and all-pervading samsara and nirvana. However, these are hidden in other tantras. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ི་ཕྱིར། གསར་མ་པ་རྣམས་ཀྱིས། འགྱུར་བདེ་དང་སྟོང་རྐྱང་སྦྱར་བའི་འདུས་བྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞིག་ལས། འདུས་མ་བྱས་པའི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སམ་སྐད་ཅིག་མའི་ཆ་ལས་འདས་པའི་འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་དང་། རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཟུང་འཇུག་དོན་གྱི་ལྷན་སྐྱེས་ཇི་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་མ་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་མ་སྦས་ཀྱང་། ད་རུང་སྔར་གྱི་ཞེན་པས་ཇི་བཞིན་ངེས་པ་དཀོན་ལ། དབང་པོ་གཉིས་སྦྱོར་གྱི་བདེ་བ་མི་རྟག་པ་འགྱུར་བ་དེ་ཡིན། བདེ་བ་ཆེན་པོ་མི་འགྱུར་རྟག་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་སོགས་སེམས་འགྲེལ་སྐོར་གསུམ་དང་། གྲུབ་པ་སྡེ་བདུན་རྡོ་རྗེའི་དོ་ཧ་སོགས་ནའང་དེ་བཞིན་གསལ་མོད། རྫོགས་ཆེན་ལུགས་ལྟར་མན་ངག་གི་ངོ་སྤྲོད་ཐེབས་པས། སྔགས་ཀྱི་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་སློང་མ་ནུས་ན། གསལ་བདེ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་སྨྲོས་པ་ན། 71-59-50b དེ་འདྲ་ལ་རྟག་པ་ཞིག་ག་ལ་ཡོད་སྙམ་དུ་འདུས་བྱས་བདེ་བ་དང་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་རྐྱང་གཉིས་ལྷན་ཅིག་གསར་དུ་སྦྱར་བ་ལ་ལྷན་སྐྱེས་སུ་འདོད་པ་དང་། རྒྱུད་དང་མན་ངག་གི་དགོངས་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ངེས་མ་ནུས་པ་ནི། སོ་སོའི་ཡིད་འཇོག་གིས་དན་དཔང་བྱེད་ཆོག་པ་འདི་བྱུང་བས། རྙིང་མའི་ལུགས་ཀྱི་རིག་སྟོང་དབྱེར་མེད་འོད་གསལ་བའི་སེམས་དང་། འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་མདོའི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་གདོད་ནས་རྣམ་དག་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་རྟག་པ་ཆེན་པོ་ཇི་བཞིན་འཛིན་མི་ནུས་པར་དགོངས་པ་ཅན་དང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་མིན་པར་འདོད་པས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ལྟ་བ་སྣང་སྲིད་ཡེ་སངས་རྒྱས་པའི་ཚུལ་དང་། ཐབས་ལམ་གྱི་རྩ་བ་ལུས་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ཡིན་པས་དེ་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་ན་རང་བཞིན་འོད་གསལ་འཆར་ཚུལ་ལའང་། མི་ཤིགས་དྭངས་མ་གསུམ་ལྡན་གྱི་ཐིག་ལེ་ཉིད་འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས་པའི་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་ཁས་ལེན་མི་ནུས་བཞིན། དབུ་མར་སྲོག་གཞུག་པའི་བདག་བྱིན་རླབས་ཀྱི་རིམ་པ་བསྒོམས་པས་གཟོད་ཅིག་ཡིད་ལྷ་སྐུར་སྨིན་པ་ལ་བློ་རྩེ་གཏད་ནས། འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་མདོ་ལས་ལམ་ལྔ་འབྲལ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་བྲལ་འབྲས་སུ་གསུངས་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་བཏུས་སོགས་སྔགས་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། འོད་གསལ་བའི་སེམས་གདོད་ནས་རྣམ་དག་ལ། སྒྲིབ་བྱེད་གློ་བུར་གྱི་རླུང་རྟོག་ཐབས་ཀྱིས་བཀག་པས། ཟུང་འཇུག་དོན་གྱི་སངས་རྒྱས་བྲལ་འབྲས་དངོས་སུ་གསུངས་པ་ཡོད་བཞིན། དེ་དག་གི་དགོངས་དོན་ཇི་བཞིན་སློང་མ་ནུས་པར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཉུག་སེམས་སམ། མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེའམ། གཟུགས་སྐུའི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་རླུང་འོད་ཟེར་ལྔ་པ་སོགས་ཐབས་ཀྱིས་སྦྱངས་ནས། གཟོད་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲུབ་པར་སྨ
Chinese
因此，新派人士无法如实地确定俱生（lhan skyes，俱生）的意义，即原始的智慧或超越刹那间的无变安乐，以及具足一切殊胜的空性双运，而只是将易变的、与空性结合的造作之境作为修行的对象。即使他们没有隐藏时轮金刚（dus kyi 'khor lo，时轮金刚），但仍然难以摆脱旧有的执着。他们认为二根结合的乐受是无常变化的，而大乐是不变常有的。这些在《心释三部》（sems 'grel skor gsum，心释三部）和《成就七支》（grub pa sde bdun，成就七支）、《金刚歌》（rdo rje'i do ha，金刚歌）等中都有明确的阐述。如果不能像大圆满（rdzogs chen，大圆满）那样通过口诀（man ngag，口诀）的引导来唤醒密咒的真谛，即无二双运的意义，那么即使说‘明乐觉性之智慧’， 71-59-50b 也会认为‘那样的事物怎么会有常性呢？’，从而将造作之乐与非造作之空性结合起来，并认为这是俱生。由于无法如实地理解续部和口诀的密意，才会出现各自以自己的想法作为依据的情况。因此，他们无法如实地理解宁玛派（rnying ma，宁玛派）的明空无二的光明心，以及《最后法轮经》（'khor lo tha ma'i mdo，最后法轮经）中所说的如来藏（bde gshegs snying po，如来藏），即本初清净、与法身（sku，身）和智慧无二无别的永恒大乐，从而产生了与经文密意不符的理解。同样，由于生起次第（bskyed rim，生起次第）的见解是将显现世间视为本初成佛之状态，而方便道的根本是身方便的续部，因此如果不能把握住这一点，那么对于自性光明的显现方式，以及不坏三清净（mi shigs dwangs ma gsum ldan，不坏三清净）的明点（thig le，明点）本身，也无法承认其为光明非造作的任运成就之身和智慧。他们专注于通过观修融入中脉（dbu ma，中脉）的加持次第，从而使意念成熟为本尊（yi lha，意念本尊）之身。虽然《最后法轮经》中说五道（lam lnga，五道）是分离的因，而法身是分离的果，并且在《智慧金刚总集》（ye shes rdo rje kun btus，智慧金刚总集）等密续中也说，光明心本初清净，通过方便法门阻断了外来的风（rlung，风）和妄念（rtog，妄念），从而使双运的真实意义成为分离的佛果，但他们却无法如实地理解这些密意，而是认为需要通过方便法门来修习佛陀的本觉心，或者不坏明点，或者作为色身近取因的五种光蕴（rlung 'od zer lnga pa，风光蕴五种），才能最终成就佛果。 他们说：
English
Therefore, the New Schools are unable to truly ascertain the meaning of 'innate' (lhan skyes), which is the original wisdom or unchanging bliss beyond the moment, and the union of emptiness that possesses all perfections, but only take the changing realm of compounded phenomena combined with mere emptiness as the object of practice. Even though they have not concealed the Kalachakra (dus kyi 'khor lo), it is still difficult to get rid of old attachments. They consider the bliss of the union of the two organs to be impermanent and changing, while the great bliss is unchanging and eternal. These are clearly explained in the 'Three Sections on Mind Commentary' (sems 'grel skor gsum) and the 'Seven Categories of Accomplishment' (grub pa sde bdun), the 'Vajra Dohas' (rdo rje'i do ha), etc. If one cannot awaken the truth of mantra, the meaning of non-dual union, through the introduction of oral instructions (man ngag) like in Dzogchen (rdzogs chen), then even if one speaks of 'clear bliss awareness wisdom,' 71-59-50b they will think, 'How can there be permanence in such a thing?' Thus, they combine compounded bliss with uncompounded mere emptiness and consider it to be innate. Because they are unable to truly understand the intention of the tantras and oral instructions, they rely on their own interpretations as evidence. Therefore, they are unable to truly grasp the mind of clear light, the non-duality of awareness and emptiness of the Nyingma school (rnying ma), and the Tathagatagarbha (bde gshegs snying po) of the final turning of the wheel, which is primordially pure, inseparable from the Dharmakaya (sku) and wisdom, and the great eternal bliss, and thus they misunderstand the meaning of the scriptures. Similarly, because the view of the generation stage (bskyed rim) is that all phenomena are primordially enlightened, and the root of the skillful means is the tantra of the body, if one does not grasp this point, then one cannot acknowledge that the indestructible three purities (mi shigs dwangs ma gsum ldan) of the bindu (thig le) itself are the spontaneously accomplished body and wisdom of uncompounded clear light. They focus on meditating on the stages of blessing that infuse the central channel (dbu ma), so that the mind ripens into the form of a deity (yi lha). Although the final turning of the wheel states that the five paths (lam lnga) are the cause of separation, and the Dharmakaya is the result of separation, and the tantras such as the 'Collection of All Wisdom Vajras' (ye shes rdo rje kun btus) also state that the mind of clear light is primordially pure, and that by blocking the adventitious winds (rlung) and thoughts (rtog) through skillful means, the true meaning of union is directly stated as the result of separation, they are unable to truly understand these meanings. Instead, they believe that one must cultivate the Buddha's original mind, or the indestructible bindu, or the five lights (rlung 'od zer lnga pa) that are the material cause of the form body, through skillful means, in order to ultimately achieve Buddhahood. They say: --------------------------------------------------------------------------------