Tibetan
ི་བྱེ་བྲག་ཨོ་རྒྱན་དང་། སེངྒ་ལའི་གླིང་སོགས་ནས། སློབ་དཔོན་པདྨ་དང་བི་མ་ལ་སོགས་གྲུབ་པའི་ཁྱུ་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་བཀོད་པས་བླངས་ནས་བསྒྱུར་པ་ཡིན། འགྱུར་ཡང་། སྔོན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་རྣམས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་པས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པས་གོ་སླ་ཞིང་བྱིངས་འཇལ་བ་ལ་རླབས་ཆེ་ཞིང་། ཕྱིས་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་བསྒྱུར་མ་ནུས་པར་རྒྱ་དཔེའི་གོ་རིམ་ལྟར་སྒྲ་བསྒྱུར་བྱས་པས་ཚིག་གྲིམ་ལ་གོ་དཀའ། བྱིངས་འཇལ་བ་ལ་རླབས་ཆུང་བས་མི་འདྲ་བ་ཡིན་གསུངས། འདི་དག་རྙིིང་མ་པས་རང་བསྟོད་ཡིན་སྙམ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་ལ་གནས་པའི་ཆེ་བ་ཡང་དག་ཡིན་ནོ། ། 71-59-47b ཇི་ལྟར་ན། ལོ་པཎ་གདན་འཛོམ་བྱས་ནས་ཡིད་ཆེས་ཁུངས་བཙུན་གྱི་ཆོས་དག་ཐེར་དུ་བཏབ་སྟེ་བསྒྱུར་བ་དེ་འདྲ་གསར་འགྱུར་ལ་མེད་དེ། དང་པོ་སྤྱན་འདྲེན་པ་ཡོན་བདག་གི་ཆེ་བ། ཆོས་རྒྱལ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་འདྲ་བའི་མངའ་དབང་ཆེན་པོ། རྒྱ་དཀར་ནག་ཞང་ཞུང་སོགས་ཀྱི་པཎ་གྲུབ་སྡུད་ནུས་པ་ཕྱིས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱུང་སྟེ་མ་བྱུང་ངོ་། །འདི་རྒྱལ་པོ་མངའ་ཐང་ཆེ་བ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བར་མི་འགྱུར་སྙམ་ན། རྒྱལ་པོ་མངའ་ཐང་ཆེན་པོས་མཐའ་བཞིའི་མཁས་གྲུབ་སྡུད་པའི་སྒོ་ནས་སྤེལ་བའི་ཆོས་ཡིན་པས་གསར་འགྱུར་ལས་ཡིད་ཆེས་ཁུངས་བཙུན་གྱི་ཆེ་བ་ངེས་པར་ཡིན་ཏེ། ཕྱིས་འགྱུར་ལའང་གདན་འདྲེན་པ་ལྷ་བླ་མ་ལྟ་བུ་དང་། པཎྜི་ཏ་ཇོ་བོ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་སོགས་ཡོད་མོད་ཀྱི། དེ་དུས་གསར་འགྱུར་ཕྲན་ཚེག་རེ་ལས་སྔ་དུས་ལྟར་མ་བྱུང་ན། དེ་ལས་གཞན་པའི་ལོ་ཙཱ་བ་རྒྱ་གར་དུ་རྐང་པས་ཕྱིན་པ་རེ་ཟུང་གིས་ལྟ་ཅི་སྨྲོས། དེ་དག་གསར་མའི་ལོ་པཎ་ཁྱད་གསོད་མིན་ཏེ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་དག་ཀྱང་བསྟན་འགྲོར་ཕན་བདེའི་བྱེད་པོ་ཡིན་མོད། ཆོས་ཀྱི་ཁུངས་སྔ་འགྱུར་བ་འཕགས་ཚུལ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གང་དུ་བསྒྱུར་བའི་གནས་ཕྱག་བཞེས་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཆེ་བ། སྔོན་གྱི་དུས་སུ་གྲུབ་པའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ་སམ་བྷ་ཝས་གངས་ཅན་གྱི་མི་དང་མི་མིན་ནག་ཕྱོགས་འབྱུང་པོའི་ཚོགས་རྣམས་ནུས་པའི་མཐུས་ཚར་བཅད། དཀར་ཕྱོགས་ཀྱི་ལྷ་མ་སྲིན་སྡེ་བརྒྱད་རྣམས་དབང་དུ་བསྡུས་ཤིང་བྲན་དུ་བཀོལ་ཏེ་རྒྱལ་ཆེན་བཞི་སོགས་ཀྱིས་ལས་དཔོན་བྱས་ཏེ་བཞེངས་ཤིང་། ཁྱད་པར་ལྷ་ཀླུ་གནོད་སྦྱིན་མི་ལ་སོགས་པའི་གནས་ཐ་དད་པ་ནས་རིག་པ་འཛིན་པ་དང་མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས་ཀྱིས་བཟུང་བའི་རྒྱུད་སྡེ་མཐའ་ཡས་པའི་གླེགས་བམ་རྣམས་སྤྱན་དྲངས་ཤིང་བཞུགས་སུ་གསོལ་བ་དང་། རབ་ཏུ་གནས་པའི་མེ་ཏོག་འཐོར་བ་སོགས་ཀྱི་ཚེ་ངོ་མཚར་གྱི་བཀོད་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལྷ་མི་ཀུན་གྱི་མིག་གི་བདུད་རྩིར་གྲུབ་པ་དང་། སྔགས་བདག་སྲུང་མའི་ཚོགས་ཀྱིས་བཀའ་ཡི་གཉེར་ཁ་མཛད་པ
Chinese
特别是在邬金（Orgyen，莲花生大师的出生地）和僧伽罗洲（Singala，斯里兰卡古称）等地，莲花生大师（Padmasambhava）和无垢友（Vimalamitra）等成就卓越的大师们，以神通力迎请并翻译了经文。翻译方面，由于早期的译师们是化身，他们如实地确定了经文的意义，因此易于理解，并且对理解整体内容非常有帮助。后来的译师们未能翻译出经文的意义，而是按照梵文原本的顺序进行音译，导致语句生硬且难以理解，对理解整体内容帮助不大。他们说，这就是不同之处。如果有人认为这些是宁玛派（Nyingma）的自我赞扬，那并非如此，因为这是符合事实的真实赞美。 如何证明呢？新译（Sarma）中没有像早期那样，由译师和班智达（Pandita）聚集在一起，对可信且来源可靠的法进行审核并翻译的情况。首先，迎请者的功德，像法王赤松德赞（Trisong Detsen）一样拥有巨大权威，能够聚集印度、中国、象雄（Zhangzhung）等地的班智达和成就者，后来怎么可能再出现呢？即使承认这是因为国王的权威强大，也不应认为这不会转化为法的功德。正是因为国王的强大权威，才能通过聚集四方的智者和成就者来弘扬佛法，因此，相比新译，旧译（Nyingma）无疑更具可信性和可靠性。即使后来的翻译中也有迎请者，如拉喇嘛（Lha Lama），以及班智达，如阿底峡尊者（Atisha）等，但当时的新译只是一些零星的部分，不像早期那样普遍。更不用说那些独自前往印度的译师了。这些并非贬低新译的译师和班智达，这些伟大的圣者也同样利益了佛法和众生，只是为了说明旧译佛法的来源更为殊胜。其次，翻译地点的功德，即桑耶寺（Samye Monastery）。在早期，莲花生大师以其强大的力量降伏了雪域的非人和负面力量，将八部神众（Lha-ma-srin-sde-brgyad）等善神置于掌控之下，并役使他们，由四大天王（Gyalchen-Shi）等担任工头建造而成。特别是，从天人、龙族、夜叉等不同的处所迎请了无量密续的经卷，这些经卷被持明者（Rigdzin）和空行母（Khandro）所守护并供奉于此。在寺庙开光时，天降花雨，出现了无数不可思议的景象，成为了人天众生眼中的甘露。咒语之主和护法神众守护着教法的秘密。
English
Especially in places like Orgyen (birthplace of Padmasambhava) and the island of Singala (ancient name for Sri Lanka), great masters like Guru Padmasambhava and Vimalamitra, through their miraculous powers, retrieved and translated the scriptures. Regarding the translations, since the early translators were emanations, they accurately determined the meaning of the scriptures, making them easy to understand and greatly helpful for grasping the overall content. Later translators, unable to translate the meaning, transliterated according to the order of the Sanskrit originals, resulting in stiff and difficult-to-understand sentences, and were less helpful for grasping the overall content. They said that this is the difference. If someone thinks these are self-praises of the Nyingma, it is not so, because it is a true praise that accords with the facts. How so? In the new translations (Sarma), there was no situation like in the early days, where translators and Panditas gathered together to review and translate reliable and authentic teachings. First, the merit of the inviter, possessing great authority like Dharma King Trisong Detsen, who could gather Panditas and Siddhas from India, China, Zhangzhung, etc., how could that happen later? Even if it is admitted that this was due to the king's great authority, it should not be thought that this does not translate into the merit of the Dharma. It is because of the king's great authority that the Dharma was propagated by gathering wise and accomplished individuals from all directions, so compared to the new translations, the old translations (Nyingma) are undoubtedly more credible and reliable. Even in later translations, there were inviters like Lha Lama, and Panditas like the great Atisha, but at that time, the new translations were only some scattered parts, not as widespread as in the early days. Not to mention those translators who went to India on foot alone. These are not meant to disparage the translators and Panditas of the new translations, as those great beings also benefited the Dharma and sentient beings, but to show that the source of the old translations is more excellent. Secondly, the merit of the place of translation, namely Samye Monastery. In the early days, Guru Padmasambhava, with his powerful abilities, subdued the non-humans and negative forces of the snowy land, brought the eight classes of gods and demons (Lha-ma-srin-sde-brgyad) under control, and employed them, with the Four Great Kings (Gyalchen-Shi) and others acting as foremen to build it. In particular, countless volumes of tantric scriptures, guarded by Vidyadharas (Rigdzin) and Dakinis (Khandro), were invited and enshrined from various places such as gods, nagas, yakshas, and humans. During the consecration of the temple, flowers rained down from the sky, and countless inconceivable sights appeared, becoming nectar for the eyes of gods and humans. The lords of mantras and the assembly of protectors guarded the secrets of the teachings. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་སོགས་ཨོ་རྒྱན་ཧེ་རུ་ཀའི་ལྷ་ཁང་དང་རྣམ་དབྱེར་མེད་པར་ཡོངས་ལ་གྲགས་ཤིང་གྲུབ་པའི་ལུགས་གསུམ་མི་འགྱུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་སོགས་ཆོས་འཁོར་རྣམ་གསུམ་སྟེ། ཕྱིས་འགྱུར་གྱི་སྐབས་སུ་ཐོ་ལིང་གསེར་ཁང་སོགས་ཅི་རིགས་ཡོད་མོད་ཀྱི་སྔ་མ་དང་འགྲན་བཟོད་པ་ནི་འགའ་ཡང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། 71-59-48a དེས་ན་དེ་འདྲའི་གཙུག་ལག་ཁང་བཀའ་གཉན་ཞིང་ཟིལ་ཆེ་བ་དང་། གཙོ་བོར་རྒྱ་དཔེའི་དན་དཔང་དང་ལོ་པཎ་མཁས་གྲུབ་དུ་མ་བཞུགས་པའི་དྲུང་ཡིན་པས་རང་བཟོའི་ཚིག་སླད་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་གཞུག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དེར་བསྒྱུར་པའི་ཆོས་རྣམས་བསྲེགས་བཅད་བརྡར་པའི་གསེར་བཞིན་ཚད་མར་འོས་པ་ནི་སྔ་འགྱུར་གྱི་ཆེ་བ་ཡང་དག་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་སྒྲ་སྒྱུར་ལོ་ཙཱ་བའི་ཆེ་བ། ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་འཕགས་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཉིད་མི་ཡི་ཚུལ་བཟུང་བ་རྣམ་སྣང་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་སོགས་ཆོས་ཀྱི་གཏིང་དཔོག་པ། དགོངས་པའི་རྩལ་རྫོགས་པ། གྲུབ་པའི་མཚན་རྟགས་མངོན་དུ་འཆང་བ། རྗེ་འབངས་ཉེར་ལྔ་སོགས་དམ་པ་མང་པོ་འདུས་པ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་སྒྱུར་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སོགས་འཛོམས་ནས། དང་པོ་གཞུང་བོད་སྐད་དུ་བསྒྱུར། དེའི་ཚིག་དོན་ལ་པཎ་ཆེན་རྣམས་དཔང་པོར་བྱས་ནས་ཞུས་དག་བྱས། དེ་ནས་འཆད་ཉན་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེ་འདྲའི་ལོ་ཙཱ་ཕྱིས་སུ་ཡང་དཀོན་ཏེ། རྔོག་ལོ་ཙཱས་བསྔགས་པ་གོང་བརྗོད་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་ལོ་པཎ་མཁས་གྲུབ་འཛོམས་ནས་དག་ཐེར་ཕུད་པའི་ཆོས་ཡིན་པས་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བར་དངོས་སུ་འགྲོའོ། །བཞི་པ་པཎྜི་ཏའི་ཆེ་བ། གསར་འགྱུར་ཕལ་ལ་རྒྱ་དཔེ་ལས་ལོ་ཙཱ་བས་སྐད་དོད་བསྒྱུར་བ་མང་ལ། ཕལ་ཆེར་པཎྜི་ཏ་ལས་ཐོས་ནས་འགྱུར་བ་དང་པཎྜི་ཏ་དེ་དག་ཀྱང་ཚད་ལྡན་ཡིན་མོད་ཀྱི་སྔ་འགྱུར་དུས་ཀྱི་པཎ་གྲུབ་ལྟ་བུ་ཆེས་དཀོན་ཏེ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ས་པཎ་གྱིས། སྡོམ་བརྩོན་དམ་པ་དཔལ་ལྡན་ཞི་བ་འཚོ། །བརྟུལ་ཞུགས་གྲུབ་པ་པདྨ་འབྱུང་གནས་དཔལ། །བློ་གསལ་དབང་པོ་པདྨའི་ངང་ཚུལ་ཅན། །རྩོད་པའི་དུས་ཀྱི་རྒྱལ་བ་གཉིས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། མཁན་ཆེན་ཞི་བ་འཚོ་ལྟ་བུའི་སྡོམ་བརྩོན་ཆེན་པོ་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་རྒྱ་གར་ན་ཡང་དཀོན་པར་རྗེ་ཙོང་ཁ་པས་ཀྱང་། འཇམ་དཔལ་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་བཟུང་བས། །རང་གཞན་གྲུབ་མཐའི་ཕ་རོལ་སོན། །ཟབ་མོའི་དོན་ལ་མངའ་བརྙེས་པ། །དཔལ་ལྡན་ཞི་བ་འཚོ་ལ་འདུད། །ཅེས་དང་། འདི་ཡི་རིགས་པའི་དགའ་སྟོན་མྱོངས་པ་ན། །སྐྱེ་བ་མང་པོར་རིགས་པའི་ལམ་དུ་ནི། །ངལ་བ་མང་བྱས་སྒྲུབ་དང་སུན་འབྱིན་ལ། །ལེགས་པར་བྱང་བའི་རྒོལ་བ་མཁས་མང་གི། །གཙུག་ན་གཙུག་རྒྱན་ནོར་བུ་ལྟར་མཐོ་བ། །སྨྲ་བ་ངན་པའི་ཚོགས་རྣམས་མཐར་མཛད་པ། །འཕགས་པའི་ཡུལ་ནའང་ཆེས་དཀོན་འདི་འདྲ་ནི། །
Chinese
如邬金嘿汝嘎（梵文：Heruka，愤怒尊）的寺庙一般，普遍为人所知，并且是成就的三种不朽自然形成的寺庙等三种法轮（藏传佛教术语，指佛陀的教法）。后期翻译时期，托林寺金殿等各种寺庙都有，但没有能与早期翻译相媲美的，因此。 因此，这样的寺庙具有强大的加持力和威慑力，并且主要依据印度梵文原本，由众多译师和成就者居住，因此即使是细微的自造词语也无法加入。因此，在那里翻译的佛法就像经过烧、切、磨的金子一样，值得作为标准，这就是早期翻译的伟大之处。第三，译师的伟大之处。十地自在的圣者普贤菩萨亲自化现为人，即大译师毗卢遮那等，他们能洞察佛法的深奥，圆满了证悟的功德，显现了成就的征兆，聚集了如君臣二十五尊等众多圣者。一百零八位译师等聚集在一起，首先将经文翻译成藏语，然后由班智达们作为见证人来校对词义，之后通过讲授和研讨来确定，这样的翻译即使在后来也很少见。如若智译师所赞扬的那样。因此，由于译师和成就者聚集在一起，对佛法进行了纯化，这实际上是佛法的伟大之处。第四，班智达的伟大之处。在新译时期，大多数是由译师根据梵文原本翻译的，而且大多数是从班智达那里听闻后翻译的，这些班智达也符合标准，但像早期翻译时期的班智达和成就者一样的人非常罕见。如大自在萨迦班智达所说：‘持戒精严的圣者吉祥寂护，行为成就的莲花生大师，智慧聪颖的莲花戒，是辩论时代的第二佛陀。’正如宗喀巴大师所说，像堪布寂护这样的持戒精严的大师，作为开创车轨的导师广为人知，即使在印度也很少见：‘追随文殊菩萨的足迹，超越自他宗派的界限，精通深奥的意义，顶礼吉祥寂护。’并且，‘体验过他的理智盛宴后，在无数的轮回中，在理智的道路上，经历了无数的辛劳，在论证和驳斥中，充分掌握了善辩的智者们，如同顶上的顶饰珍宝般高贵，终结了恶劣的言论，即使在圣地印度也极为罕见。’
English
Like the temple of Orgyen Heruka (Sanskrit: Heruka, Wrathful Deity), it is widely known and is one of the three immutable, spontaneously accomplished temples, etc., the three Dharmacakras (Tibetan Buddhist term, referring to the Buddha's teachings). In the later translation period, there were various temples such as the Toling Golden Temple, but none could compare with the earlier translations, hence. Therefore, such a temple has powerful blessings and deterrence, and is mainly based on the original Indian Sanskrit texts, and is inhabited by many translators and accomplished masters, so even the slightest self-made words cannot be added. Therefore, the Dharma translated there is like gold that has been burned, cut, and polished, and is worthy of being a standard, which is the greatness of the early translations. Third, the greatness of the translators. The lord of the ten bhumis, the noble Samantabhadra himself manifested as a human, namely the great translator Vairochana, etc., who could discern the depths of the Dharma, perfected the merits of realization, manifested the signs of accomplishment, and gathered many saints such as the twenty-five lords and subjects. One hundred and eight translators, etc., gathered together, first translating the scriptures into Tibetan, and then having the Panditas as witnesses to proofread the meaning of the words, and then determining it through teaching and discussion. Such translations were rare even later. As praised by Ngok Lotsawa. Therefore, since translators and accomplished masters gathered together and purified the Dharma, this is actually the greatness of the Dharma. Fourth, the greatness of the Panditas. In the new translation period, most of the translations were done by translators based on Sanskrit originals, and most of them were translated after hearing from Panditas, and these Panditas also met the standards, but people like the Panditas and accomplished masters of the early translation period were very rare. As the great Sakya Pandita said: 'The virtuous and disciplined holy Khenpo Shantarakshita, the accomplished Padmasambhava, the intelligent Kamalashila, are the second Buddhas of the age of debate.' As Je Tsongkhapa said, masters like Khenpo Shantarakshita, who were known as the pioneers of the chariot path, were rare even in India: 'Following in the footsteps of Manjushri, transcending the boundaries of self and other schools, mastering the profound meaning, I prostrate to the glorious Shantarakshita.' And, 'After experiencing his intellectual feast, in countless lifetimes, on the path of reason, having undergone countless hardships, in argumentation and refutation, fully mastering the eloquent debaters, as noble as the jewel on the crown of the head, ending the evil speech, such a one is extremely rare even in the holy land of India.' --------------------------------------------------------------------------------