Tibetan
བོད་ཀྱི་རྗེ་རྒྱལ་བཙན་པོས་སྤྱན་འདྲོངས་པ། ། 71-59-48b ཨེ་མ་བདག་ཅག་བོད་འབངས་སྐལ་བཟང་ཞེས། །ཡིད་ནི་རྨད་བྱུང་བདེ་ལ་རོལ་པ་ཡིས། །ཡོངས་སུ་བསྐྱོད་པས་གཞན་གྱི་དབང་གྱུར་པས། །ཞེས་སོགས་ཆེད་དུ་བསྔགས། གྲུབ་པའི་དབང་ཕྱུག་པདྨ་འབྱུང་གནས་ནི་འཕགས་ཡུལ་གྱི་གྲུབ་ཐོབ་སྐར་ཚོགས་ལྟ་བུའི་དབུས་ན་ཟླ་བ་ལྟར་འཕགས་པར་ཡོངས་སུ་གྲགས་ཤིང་། འཕགས་བོད་འགྲོ་ལྡིང་སོགས་སུ་གྲུབ་པའི་རྟགས་མཚན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་མངོན་དུ་བསྟན་པའི་ལོ་རྒྱུས་དེང་སང་ཡང་ཉམས་པ་མེད་པར་ཡོངས་ལ་གྲགས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། པཎ་ཆེན་བི་མ་མི་ཏྲ་ནི། མཁས་ཤིང་གྲུབ་པའི་ཁྱུ་མཆོག་ཡིན་པར་རྒྱ་བོད་ཀུན་ཏུ་གྲགས་ཤིང་འཕོ་ཆེན་འཇའ་ལུས་འཆི་མེད་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་བརྙེས་ཏེ་ད་ལྟའང་རྒྱ་ནག་རི་བོ་རྩེ་ལྔར་བཞུགས། དེས་མཚོན་ནས་སངས་རྒྱས་གསང་བ། ཛི་ན་མི་ཏྲ་སོགས་རྒྱ་གར་ན་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ། ཕྱིས་ཀྱི་རྒྱ་གར་གྱི་པཎ་གྲུབ་རྣམས་ཀྱིས་ཚད་མར་འཛིན་པ་ཤ་སྟག་ཡིན་ལ། དེ་འདྲ་འང་རེ་ཟུང་ཙམ་མིན་པར་པཎ་གྲུབ་མང་པོ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཞལ་འཛོམས་ནས། མདོ་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་སྒྱུར་ཞུས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེ་འདྲ་ཕྱིས་སུ་གསར་འགྱུར་ལ་ཇི་ལྟར་བྱུང་། དེས་ན་སྒྱུར་བྱེད་པཎ་གྲུབ་ཁྱད་འཕགས་མང་པོ་དཔང་པོར་བཞུགས་བཞིན་ཆོས་རྣམས་སླད་མེད་གསེར་ཞུན་མ་ལྟ་བུ་མ་ནོར་བར་བསྒྱུར་བ་ནི་སྔ་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་པཎ་གྲུབ་ཁྱད་འཕགས་དེ་རྣམས་དབང་བཅུའི་གོ་འཕང་བརྙེས་པས་བྱེ་མ་གསེར་དང་རྡེའུ་གཡུ་རུ་བསྒྱུར་ནུས་པ། གསེར་དང་བོང་བ་མཉམ་ཞིང་ནོར་གཙོ་བོར་མི་བྱེད་པ། བསྟན་འགྲོའི་དོན་གྱི་ཐུགས་ཅན། སྨོན་ལམ་དང་ཐུགས་བསྐྱེད་ཀྱིས་གངས་ཅན་མུན་པའི་སྨག་རུམ་འདུལ་བའི་ཕྲིན་ལས་ཅན། རྒྱལ་དང་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་རྣམས་མཁས་གྲུབ་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བྱོན་པ་ཡིན་པ་ནི་སྔར་དུས་འཁོར་གྱི་ལུང་དང་། འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལས་རྒྱལ་པོ་མི་ཡི་ལྷ་ཞེས་ཆོས་རྒྱལ་ལུང་བསྟན་པ་སོགས་ཀྱིས་གྲུབ་བོ། །ལྔ་པ་ཕྱག་རྟེན་མེ་ཏོག་གི་ཆེ་བ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོས་གསེར་ཕྱེ་བྲེ་ལ་གཞལ། གསེར་གྱིས་ཤ་བའི་རླིད་བུ་བཀང་བ་ལྟ་བུ་འབྱོར་པའི་མངའ་ཐང་ཆེན་པོས། ལོ་པཎ་འདི་སྙེད་ཅིག་བོད་དུ་གདན་འཛོམས་པར་བྱས་པ་འདི་ཉིད་དེ། འདི་ནོར་གྱི་ཆེ་བ་ཙམ་ཡིན་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བར་མི་འགྱུར་བས། གསར་མ་པ་ཁ་ཅིག་གིས་རང་ལུགས་ལ་དམ་པའི་ཆོས་དཔྱད་གསུམ་གྱིས་དག་པ་གསེར་ཞུན་མ་ལྟ་བུའི་ཆེ་བ་བརྗོད་མོད། 71-59-49a དཔྱད་གསུམ་གྱིས་དག་པའི་གསེར་ཞུན་མ་ལྟ་བུ་དེ་ཁྱེད་ཅག་མགོ་རྒོད་པས་རྙེད་པ་ཡིན་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་དུ་ཆུག་རུང་། ཆོས་དེ་ཆོས་རྒྱལ་ཆེན་པོའི་སྨོན་ལམ་ཐུགས་བསྐྱེད་མངའ་དབང་གིས་བྱུང་བ་ཁྱེད་ཅག་གིས་མ་གོ་བར་ཟད་དོ། །འོན་ཀྱང་ནོར་གྱི་འབྱོར
Chinese
藏地君王以礼相迎。 唉呀！我等藏地子民何其有幸，心中充满奇妙的喜悦，却因过度放纵而受制于人。’等等，特意赞美。成就自在莲花生（Padmasambhava），如圣地印度群星中的明月般光芒四射，其在印度、西藏及其他地方显现的不可思议的成就征象，至今仍广为人知。班智达（Pandita）大维摩诘多罗（Vimalamitra），是博学且成就卓越的贤者，其名声遍布印度和西藏，他获得了大迁虹身不死金刚之身，至今仍驻锡在中国五台山。以此为例，佛陀秘密（Buddha Guhya），吉那弥扎（Jinamitra）等在印度广为人知的大师，后来也都被印度班智达们奉为圭臬。并非仅有少数几位，而是众多班智达同时聚首，共同翻译、校订和确定显密佛法，这在后来的新译时期是如何发生的呢？因此，众多卓越的译经班智达作为见证，佛法如精炼的黄金般纯净无瑕地被翻译出来，这便是前译佛法的伟大之处。这些卓越的班智达们获得了自在的力量，能够将沙子变成黄金，石头变成翡翠，他们视黄金与泥土平等，不将财富视为首要，他们心怀利益众生之念，以愿力和慈悲驱散雪域高原的黑暗，他们的事业伟大。诸佛和菩萨化身为智者和成就者，这在早期的《时轮经》和《文殊根本续》中，都有关于国王是人中之神的授记。 第五，供养礼物的殊胜。法王用量具称量黄金，黄金多到可以填满鹿的腹部，凭借如此巨大的财富，才得以邀请如此众多的译师来到西藏。这仅仅是财富的殊胜，并不能转化为佛法的殊胜。因此，一些新译派的人说，他们的教法经过三项检验，如精炼的黄金般纯净。如果你们这些自命不凡的人能够得到那样的教法，那也未尝不可。然而，你们没有明白，这佛法是伟大的法王以其愿力和慈悲的力量而获得的。然而，财富的充裕……
English
The Tibetan King welcomed them with respect. Alas! We, the fortunate people of Tibet, indulge in wonderful joy, yet are dominated by others due to excessive indulgence.’ etc., specially praised. The accomplished master Padmasambhava is renowned as being like the moon amidst the constellation of accomplished masters in the sacred land of India. The history of his countless signs of accomplishment manifested in India, Tibet, and other places is still well-known today. The great scholar Vimalamitra is known throughout India and Tibet as an outstanding figure of scholarship and accomplishment. He attained the great transference rainbow body of the immortal Vajra and still resides on Mount Wutai in China. Examples include Buddha Guhya, Jinamitra, and others who were widely known in India and later regarded as standards by Indian Panditas. It wasn't just a few; many Panditas gathered at the same time to translate, revise, and finalize the Sutras and Tantras. How did that happen in the later New Translation period? Therefore, with many exceptional translating Panditas as witnesses, the Dharma was translated without error, like pure refined gold, which is the greatness of the Early Translation Dharma. Those exceptional Panditas attained the state of mastery and could turn sand into gold and stones into jade. They treated gold and clay equally, not prioritizing wealth. They had the welfare of the teachings and beings at heart, and their aspirations and compassion dispelled the darkness of the snowy land. The kings and sons of the Buddhas appeared as wise and accomplished beings, as evidenced by the prophecies in the early Kalachakra and Manjushri Root Tantra, which stated that the king is a god among men. Fifth, the greatness of the offering gifts. The Dharma King measured gold dust by the bre, filling a deer's belly with gold, demonstrating great wealth and power. This is how so many translators were invited to Tibet. This is merely the greatness of wealth and does not translate into the greatness of Dharma. Therefore, some of the New Translation schools claim that their doctrine is purified by three examinations, like refined gold. If you arrogant ones obtained that Dharma, so be it. However, you have not understood that this Dharma came about through the aspirations and compassionate power of the great Dharma King. However, the abundance of wealth... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་པ་དེ་ལྟ་བུ་མེད་ན། ཇོ་བོ་རྗེ་བོད་དུ་སྤྱན་འདྲེན་འདོད་ཀྱིས་གསེར་བཙལ་བས་ལྷ་བླ་མ་ཡེ་ཤེས་འོད་གར་ལོག་གི་བཙོན་ཞབས་སུ་འདའ་དགོས་བྱུང་བའི་དཔེ་ལྟར། བསམ་པ་ཆེ་ཡང་ལག་ཏུ་མི་ལོན་མོད། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་མངའ་དབང་ཆེན་པོས། ཆོས་ཀྱི་སྡེ་འཛུགས་པའི་ཕྱི་གཙུག་ལག་ཁང་། ནང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན། བསྟན་པའི་བདག་པོ་ལོ་པཎ་གྱི་ལམ་རྒྱགས་དང་། འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད། ཞབས་འབྲིང་བའི་སྐྱེ་བོ་དང་བཅས་པའི་དགོས་པའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་མཐུ་ལས། ལོ་པཎ་མཁས་གྲུབ་ཞལ་འཛོམས་ནས་ཆོས་རྣམ་དག་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་འདི་ཡང་ཆེ་བར་ཅིས་མི་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་སོ། །འདི་ལ་ལྟོས་ནས་གསེར་ཆོས་ཟེར་བ་དང་། རྒྱ་གར་དུ་བགྲོད་ནས་དཀའ་བས་བཙལ་བའི་ཆོས་ཞེས་སམ། པཎ་གྲུབ་ཀྱི་གདམས་པ་གཅིག་བརྒྱུད་མ་ཞེས་སོགས་སུ་བོད་ན་འབོད་པ་གཞན། ཆོས་ཡིན་པ་དང་ཟབ་པ་དང་རྙེད་དཀའ་བ་ཡིན་པ་བདེན་ཡང་། ཆོས་རྒྱལ་གྱི་སྐུ་དུས་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཕུལ་བ་དང་། བཻ་རོ་ལྟ་བུའི་དཀའ་བ་སྤྱད་པ་དང་། རྒྱ་གར་གྱི་པཎ་ཆེན་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་མཆོག་རྣམས་ལས་དངོས་སུ་བླངས་པ་ལྟ་བུ་ཤིན་ཏུ་དཀོན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ཡང་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ་ཡང་དག་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལ་ཆེ་བ་ཡོད་མོད་ཀྱི་དེ་དང་མཚུངས་པའི་ཆེ་བ་མེད་དོ། །དྲུག་པ་བསྒྱུར་བྱ་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ། མདོ་རྒྱུད་ཟབ་མོ་ཇི་སྙེད་འདི་སྔ་འགྱུར་བའི་དུས་སུ་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། ཕྱིས་སུ་གཞུང་རེ་ཟུང་གི་བསྒྱུར་འཕྲོ་བསྒྱུར་པ་ཡོད་ཀྱང་། སྔར་ལྟར་རྒྱ་ཆེ་བ་སྒྱུར་མ་ནུས་ཏེ། བྱེ་བྲག་བཤད་མཛོད་ཆེན་པོ་སྔར་མ་བསྒྱུར་བར་ལོ་ཙཱ་བ་བཟང་ངན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྒྱ་དཔེ་བསམ་ཡས་སུ་བཞག་པ་ཡིན་མོད། ཕྱིས་སུས་ཀྱང་བསྒྱུར་པ་འདུག་གམ། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་འབུམ་ལྔ་དང་། གཞན་ཡང་མདོ་རྒྱུད་བོད་དུ་མ་འགྱུར་བ་ཆེས་མང་པོ་རྒྱ་གར་དུ་ཡོད་ན། ཞིང་གཞན་དང་མཁའ་འགྲོའི་གསང་མཛོད་ན་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་ཏེ། དེ་དག་སྒྱུར་ནུས་པའི་སྟོབས་འབྱོར་དང་ནུས་མཐུ་བློ་གྲོས་བྱུང་ན་འགྱུར་རིགས་ཀྱི། 71-59-49b སུས་ཀྱང་བསྒྱུར་མ་ནུས་པ་དེར་ཟད། ཁྱད་པར་ནང་རྒྱུད་སྡེ་གསུམ་འདི་ནི་གསར་རྙིང་གཉིས་ཀར་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་པའི་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱིས་མཚོན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རྒྱུད་སྡེ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་དགོངས་པའི་མཐིལ། མན་ངག་གི་གནད། ངེས་པའི་དོན། རྒྱལ་བ་ཡོངས་ཀྱི་དགོངས་པའི་ཞེ་ཕུགས་ཡིན་པས། རྒྱ་གར་དུའང་མཁས་གྲུབ་ཉུང་ཤས་ཀྱི་ཐུགས་ལ་ཅི་རིགས་མངའ་ཡང་ཤིན་ཏུ་གསང་བའི་ཟབ་ཆོས་ཡིན་པས་ཕལ་པ་སུས་ཀྱང་རྙེད་པར་དཀའ་བ་ཡིན་མོད། པད་འབྱུང་དང་བི་མ་ལ་སོགས་གྲུབ་པའི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རང་དབང་དུ་བླངས་ཏེ། ཡོན་ལ་བལྟ་བ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེའི་ཐུགས་ཀྱིས་བ
Chinese
如果没有那样的条件，就像阿底峡尊者（Jo bo rje）为了迎请到藏地而寻找黄金，导致拉喇嘛益西沃（Lha Lama Yeshe Od）被噶洛（Garlog）囚禁致死一样，虽然理想远大，却无法实现。拥有强大权力的法王（Chos kyi rgyal po），为了建立寺庙，外部有寺院，内部有身语意所依，有作为教法持有者的译师和班智达的旅费和生活用品，以及侍从等一切所需之物，无所不备。因此，译师和班智达得以聚首，翻译纯正的佛法，所以这难道不是一件伟大的事情吗？因为这是佛法兴起的先决条件。相比之下，所谓的‘黄金法’，或者说是‘前往印度历经艰辛寻得的法’，又或者是藏地所称的‘班智达和成就者的单传秘诀’等等，虽然是佛法，而且深奥难得，这是事实。但是，像法王时代那样供养丰厚，或者像贝若扎那（Bai ro）那样苦修，又或者像从印度大班智达化身（sprul pa'i sku mchog）处亲自求法那样，是极其罕见的。因此，这也是佛法伟大的真正原因，虽然其他法也有伟大之处，但没有能与之相比的。第六，所翻译的佛法之伟大。如此众多的深奥经续，都是在前译时期出现的。后来，虽然也有翻译一些未完成的经文，但未能像以前那样大规模地翻译。例如，《大毗婆沙论》（Bye brag bshad mdzod chen po），以前没有翻译，为了显示译师的优劣，将梵文原本放在桑耶寺（bsam yas su bzhag pa yin mod），但后来有谁翻译了吗？同样，还有《续部十万颂》（rgyud 'bum lnga）等，还有很多未被翻译成藏文的经续在印度，更不用说在其他刹土和空行母的秘密宝藏中了。如果出现能够翻译它们的力量、财富、能力和智慧，那就可以翻译了。 没有人能够翻译，仅此而已。特别是内续三部（nang rgyud sde gsum），是新旧 दोनों（梵文天城体，roman transliteration，字面意思）共同 प्रसिद्ध（梵文天城体，roman transliteration，字面意思）的续部所代表的金刚乘续部如海洋般的密意之精华，是口诀的要点，是究竟的意义，是诸佛意趣的归宿。即使在印度，也只有少数智者和成就者心中略有所知，而且因为是极其隐秘的甚深法，所以一般人很难获得。但是，莲花生（Pad 'byung）和无垢友（Bi ma la）等伟大的成就自在者们，不顾供养，以慈悲心...
English
If there were no such conditions, it would be like Jo bo rje searching for gold to invite [Atisha] to Tibet, which resulted in Lha Lama Yeshe Od dying in Garlog's prison. Although the aspiration is great, it cannot be achieved. The Dharma King (Chos kyi rgyal po), with great power, in order to establish a monastery, had an external temple, internal supports for body, speech, and mind, travel expenses and necessities for the translators and pandits who were the holders of the teachings, and attendants, without lacking anything needed. Therefore, translators and pandits were able to gather and translate pure Dharma, so wouldn't this be a great thing? Because this is a prerequisite for the rise of Dharma. In comparison, the so-called 'golden Dharma,' or 'the Dharma sought with difficulty by going to India,' or the 'single lineage secret of pandits and siddhas' as it is called in Tibet, although it is Dharma, and profound and difficult to obtain, is true. However, it is extremely rare to have offerings as generous as in the time of the Dharma King, or to practice austerities like Bai ro, or to receive teachings directly from great Indian pandita incarnations. Therefore, this is also a true reason for the greatness of the Dharma, although other Dharmas have greatness, there is no greatness comparable to it. Sixth, the greatness of the Dharma to be translated. So many profound sutras and tantras appeared in the early translation period. Later, although there were translations of some unfinished texts, they were not translated on such a large scale as before. For example, the 'Great Commentary' (Bye brag bshad mdzod chen po) was not translated before, and the Sanskrit original was placed in Samye Monastery (bsam yas su bzhag pa yin mod) to show the quality of the translators, but has anyone translated it since then? Similarly, there are the 'Hundred Thousand Tantras' (rgyud 'bum lnga), and many other sutras and tantras that have not been translated into Tibetan in India, let alone in other realms and the secret treasuries of dakinis. If the power, wealth, ability, and wisdom to translate them arise, then they can be translated. It is only that no one has been able to translate them. In particular, the three inner tantras (nang rgyud sde gsum) are the essence of the intent of the ocean-like tantra divisions of Vajrayana, represented by the tantras that are commonly known to both the old and new traditions, the key points of the oral instructions, the definitive meaning, and the ultimate intention of all the Buddhas. Even in India, only a few wise and accomplished ones have some knowledge of them, and because they are extremely secret and profound teachings, it is difficult for ordinary people to obtain them. However, great accomplished masters such as Padmasambhava (Pad 'byung) and Vimalamitra (Bi ma la), having taken them freely, with compassionate hearts without regard for offerings... --------------------------------------------------------------------------------