Tibetan
་མི་འགལ་ལ། ཐུན་མིན་མན་ངག་གི་གནད་ཡོད་པར་ངེས་པ་བསྐྱེད་དགོས་ཀྱང་། དེ་དག་གི་རྒྱུད་དང་མན་ངག་གི་ཡིག་ཆ་སོ་སོར་རྒྱས་པར་བསྟན་གྱི་འདིར་ཡི་གེ་མང་དོགས་ནས་མ་བྲིས་ཏེ། སྤྱིར་རྒྱུད་སྡེའི་དཀའ་གནད་རྣམས་ཚུར་མཐོང་གི་རིགས་པ་ཁོ་ནས་དཔག་བྱ་གཏན་མིན་ཡང་། ཅི་རིགས་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་མི་འགྲུབ་པའང་མ་ཡིན་ལ། རིགས་པས་གནོད་པ་མི་འབྱུང་བ་ནི་ལུང་རིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་དན་དཔང་གསུམ་པོ་འདི་བདག་ཅག་གི་རྒྱུད་རྣམས་ལ་ཡོད་པས་ཡིད་ཆེས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དོ། །ཕྱིས་ཀྱི་འགྱུར་ཕལ་ཆེར་ལ་སྔ་འགྱུར་དང་མཐུན་པ་རྣམས་དེར་ཟད། སྒྲུབ་ཐབས་སོགས་ཡིག་ཆ་སྣེ་ཕྲན་མང་པོ་ལ་ནི་སྔ་འགྱུར་དང་མཚུངས་པའི་ཁུངས་བཙུན་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཏེ། རོག་ཤེས་རབ་འོད་ཀྱི་གསུངས་ལས་ཀྱང་འདི་ལྟར། དུས་ཕྱིས་རྒྱ་གར་དུ་བསྟན་པའི་གྲྭ་ཉམས། རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་རིམ་གྱིས་ནུབ། རྒྱ་དཔེ་རྣམས་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་ཆུད་ཟོས། གྲུབ་ཐོབ་ཁ་ཡར་གྱིས་མཁའ་འགྲོའི་གསང་མཛོད་ནས་བླངས་པ་རྣམས་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་དེ་གཉེར་ཚགས་མ་བྱས། 71-59-41b དེའི་ཚེ་བསྟན་པ་ཕྱི་དར་དུ་གྲགས་པའི་སྐབས་ན། རྒྱ་པཎ་གསེར་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་བོད་ན་ཆོས་གང་རྩིས་ཆེ་དྲིས་ནས་བཅོས་མ་མང་པོ་བྱས། ལོ་ཙཱ་མཁས་གྲགས་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས། དབྱར་མང་ཡུལ་དུ་བསྡད། དགུན་བལ་ཡུལ་དུ་འཁྱམས། སྔོན་གྱི་ལོ་པཎ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྱུར་པ་རྣམས་ལ་རང་བཟོའི་འགྱུར་བཅོས་སྣ་ཚོགས་བྱས། རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་སོགས་ཕྱི་རོལ་པ་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཆོས་ལ་ངོ་མཚར་བའི་གནས་སུ་བྱས་ནས་རྒྱ་གར་པའི་ཁུངས་བཟང་དྲངས་ཏེ་གསར་ཆོས་རྩིས་ཆེ་བྱས་པས་བསྟན་པ་ཉམས་དམས་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས། གསེར་འདོད་ཀྱི་པཎྜི་ཏ་ཇི་ལྟར་བྱུང་ཚུལ་ཡང་ས་ཆེན་བསོད་ནམས་རྩེ་མོའི་བཀའ་འབུམ་གཏོར་ཆེན་གྱི་ལོ་རྒྱུས་སུ། སྔོན་བ་རི་ལོ་ཙཱ་བས་བལ་ཡུལ་ནས་པཎྜི་ཏ་ཞིག་སྤྱན་དྲངས་ནས་གསེར་མེད་པས་སྤུ་རང་དུ་བྱོན་པ་དང་བཙན་པོ་རྩེ་སྡེ་མཇལ་ནས་དབང་བསྐུར་ཆོས་བཤད་པས་རྒྱལ་པོས་གསེར་སྲང་བརྒྱ་ཕུལ། དེ་རྣམས་པཎྜི་ཏས་ཚགས་བྱས་པས། བླ་མ་བདག་ལ་ཅུང་ཟད་གནང་བྱས་པར་མ་གནང་བར་མ་ཟད་སླར་རྒོལ་བ་ལོག་པ་བྱེད་དུ་བྱུང་། ཤིན་ཏུ་སུན་པས་པཎྜི་ཏ་བལ་ཡུལ་དུ་སྐྱེལ་དུ་བྱོན་སྐད། དེར་བལ་ཡུལ་དུ་སླེབས། ཀ་མའི་ཡུལ་དུ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་པཎྜི་ཏ་སྐལ་ལྡན་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བས་ཁྱོད་ངའི་ལོ་ཙཱ་གྱིས་ལ་བོད་དུ་འགྲོ་དགོས་ཟེར། དེ་མི་བྱེད་བྱས་པས་ཁོང་ན་རེ། ངས་མུ་སྟེགས་པའི་ཆོས་མི་བཤད། སངས་རྒྱས་པའི་ཆོས་བཤད་ཟེར་ཡང་མ་ཉན་པས། ངས་ཁྱོད་ལ་མཐུ་བྱེད་ཟེར། ངས་ཉེས་པ་བྱས་པ་མེད་པས་མཐུ་བྱ་ཐབས་མེད་ཟེར་ནས་རྒྱ་གར་དུ་སོང་། དེ་ནས་བླ་མ་རྡོ་རྗེ་གདན་པ་དང་མཇལ་ནས་ཆོས་གས
Chinese
不矛盾。虽然需要确信存在独特的口诀要点，但由于那些续部和口诀的文献分别有详细阐述，这里因篇幅所限不作赘述。总的来说，续部中的难点绝不能仅仅通过片面的见解来衡量，但也不是不能用穷究事理的智慧来解决。如果理性能成立，那么就能通过教理和逻辑来证实。因此，这三种证据（指传承、口诀和理性）我们所传的续部都具备，所以是值得信赖的。后期的翻译大多与早期翻译一致，仅此而已。至于仪轨等零散的文献，则无法找到与早期翻译相同的可靠来源。如Rög Sherab Ö（罗·谢饶沃）所说：‘后来在印度，佛教的僧团衰败，续部逐渐衰落，梵文原本也大多遗失。少数成就者从空行母的秘密宝藏中取出（法本），但他们并不理解其中的含义，也没有好好保存。’ ‘在那时，在被称为后弘期的时代，贪图黄金的印度班智达们打听西藏重视哪些法，然后就伪造了很多法。那些渴望被称为精通翻译的译师们，夏天住在印度，冬天在尼泊尔游荡。他们对以前的译师，菩提萨埵（藏文：བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ，梵文：Bodhisattva，梵文罗马拟音：Bodhisattva，汉语字面意思：觉有情）们的译作进行了各种篡改。他们把与外道共有的拙火、明点等法视为奇特之处，并引用印度来源来抬高新法，因此导致了佛法的衰落。’关于贪图黄金的班智达是如何出现的，萨钦·索南孜摩的文集中《大摧毁仪轨的历史》中记载：以前巴日译师从尼泊尔迎请了一位班智达，因为没有黄金，就去了普兰，拜见了赞布孜德，通过灌顶和讲法，国王供奉了一百两黄金。班智达把那些黄金都积攒起来，（巴日译师）说：‘上师，请给我一点。’不但没给，反而反过来责骂他。他非常沮丧，就把班智达送回了尼泊尔。到了尼泊尔，在嘎玛地方，一个名叫卡尔丹嘉波的外道班智达说：‘你做我的译师，必须去西藏。’他不肯，那人说：‘我不讲外道的法，只讲佛教的法。’但他不听，（外道班智达）说：‘我要对你施法。’（巴日译师）说：‘我没有做错事，所以无法施法。’然后就去了印度。在那里拜见了上师多杰丹巴，听闻了佛法。
English
It is not contradictory. Although it is necessary to be certain that there are unique key points of oral instructions, since those tantras and oral instruction documents are explained in detail separately, they are not written here due to space constraints. In general, the difficult points of the tantras should never be measured solely by narrow-minded views, but it is not impossible to resolve them with the wisdom of thoroughly investigating the truth. If reason can be established, then it can be proven by scripture and logic. Therefore, these three proofs (referring to lineage, oral instruction, and reason) are possessed by our transmitted tantras, so they are trustworthy. Most of the later translations are consistent with the earlier translations, and that's all. As for minor documents such as sadhanas, reliable sources identical to the earlier translations cannot be found. As Rög Sherab Ö said: 'Later in India, the Buddhist sangha declined, the tantras gradually declined, and most of the Sanskrit originals were also lost. A few siddhas took (texts) from the secret treasures of the dakinis, but they did not understand their meaning and did not preserve them well.' 'At that time, in the era known as the Later Dissemination, Indian pandits who coveted gold inquired about which teachings were valued in Tibet, and then fabricated many teachings. Those translators who desired to be known as skilled translators stayed in India in the summer and wandered in Nepal in the winter. They made various alterations to the translations of the previous translators, Bodhisattvas. They regarded practices common to outsiders, such as tummo and bindu, as extraordinary, and cited Indian sources to elevate the new teachings, thus causing the decline of Buddhism.' Regarding how the gold-coveting pandits appeared, the history of the 'Great Destruction Ritual' in Sachen Kunga Tenzin's collected works records: Previously, Bari Lotsawa invited a pandit from Nepal, and because he had no gold, he went to Purang and met Tsenpo Tse De. Through empowerment and teaching, the king offered a hundred taels of gold. The pandit accumulated all that gold, and (Bari Lotsawa) said, 'Guru, please give me a little.' Not only did he not give it, but he scolded him in return. He was very frustrated and sent the pandit back to Nepal. When he arrived in Nepal, in the land of Kama, a heretical pandit named Kaldan Gyalpo said, 'You must be my translator and go to Tibet.' He refused, and that person said, 'I will not teach heretical teachings, but only Buddhist teachings.' But he did not listen, and (the heretical pandit) said, 'I will cast a spell on you.' (Bari Lotsawa) said, 'I have done nothing wrong, so it is impossible to cast a spell.' Then he went to India. There he met Guru Dorje Dampa and heard the Dharma. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ན་ཞིང་ཡོད་པ་དང་། བླ་མས་ཁྱོད་ལ་མུ་སྟེགས་པས་གནོད་པ་ཡོང་བར་འདུག་གསུངས། མི་འོང་ལགས་ཞུས་པས་འོང་གསུངས། དེ་ནས་བལ་ཡུལ་དུ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་ཞུས་པས། བྷ་ཡ་ན་སའི་སྔགས་དང་གཏོར་མ་འདི་གནང་། གཏོར་ཆེན་ལན་གསུམ་བཏང་བས་མུ་སྟེགས་ཀྱི་པཎྜི་ཏ་ཁོ་ཤི་སྐད། ཅེས་གསུངས། དེས་མཚོན་དེ་དུས་ཀྱི་པཎྜི་ཏ་ཕལ་པ་རྣམས་ལྟ་ཅི། གང་ཟག་དམ་པ་ཡིན་ངེས་ག་ཡ་དྷ་ར་ལྟ་བུ་ལམ་སྐོར་གྱི་གདམས་པ་ལ་མཁས་ཤིང་བརྒྱུད་པ་འཛིན་ངེས་ཡིན་པ་དེས་ཀྱང་། གསེར་བཙལ་ཚུལ་ལམ་འབྲས་ལོ་རྒྱུས་ལས། 71-59-42a བླ་ཆེན་འབྲོག་མིས་རིན་འབྱུང་ཞི་བ་ལས་འདུལ་བ་ཕར་ཕྱིན་གསང་སྔགས་མང་དུ་གསན། བིརྺ་པ་དང་ཌོམྦི་མི་ཐུབ་ཟླ་བའི་སློབ་མ་དགེ་སློང་དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱེ་རྡོར་རྒྱུད་གསུམ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རིམ་པ་ལམ་འབྲས་རྩ་བ་མེད་པ་གསན། ལོ་བཅུ་གཉིས་བཞུགས་ནས་བོད་དུ་བྱོན། ཆོས་མང་དུ་གསུངས་དུས། ག་ཡ་དྷ་རས་བསུར་ཤོག་གསུངས། ཆོས་ཅི་ཤེས་དྲིས་པས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པར་མཁས་པར་དགོངས་ཏེ་བསུས། བྲམ་པ་ལྷ་རྩེའི་བྲག་ལ་ལོ་ལྔར་བཞུགས། གསེར་སྲང་ལྔ་བརྒྱ་འབུལ་བྱས། མུ་གུ་ལུང་དུ་བཞུགས། ལོ་གསུམ་ན་ཡང་འགྲོ་གསུངས། འབྲོག་མིས་གསེར་ཅུང་མ་མདོང་། ཟུར་པོ་ཆེ་ཤོག །ཆོས་བཤད་གསུངས། བྱོན་ནས་གསེར་སྲང་བརྒྱ་ཕུལ། དེ་ནས་ག་ཡ་དྷ་རར་གསེར་སྲང་ལྔ་བརྒྱ་དུས་གཅིག་ཕུལ། ཐུགས་མ་ཆེས་སྒྱུ་མ་ཡིན་ནམ་དགོངས་ཏེ། ལམ་ཁར་མང་གར་དྲིལ་ཆེན་གྱི་མི་མང་འགྲོ་བ་ལ་འདི་རྣམས་གསེར་དུ་འདུག་མི་འདུག་དྲིས་པས་གསེར་དུ་འདུག་སྨྲས་པས་ཤིན་ཏུ་དགྱེས། ད་ཁྱོད་ཅི་དགའ་བྱ་གསུངས། ཅི་ཡང་མི་ཞུ་གསུངས། ཡང་གསུངས་པས། འོ་ན་གསུང་ངག་འདི་གཞན་ལ་མི་གསུང་བར་ཞུ་བ་ཕུལ། བླ་མས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ནས་རྒྱ་གར་དུ་གཤེགས། བླ་ཆེན་འབྲོག་མི་ལ་འབྲོམ་གྱིས་ཆོས་ཐུན་རེ་ལ་གསེར་ཞོ་རེ། དར་ཆེན་ཟབ་ཡུག་རེ་དང་འདྲ་བ་ཕུལ། ནངས་གཅིག་མཎྜལ་གྱི་གསེར་ཟད། ཞབས་དཀྲིས་ཀྱང་མེད་པས། ཁོ་རང་གི་ཇོ་མོའི་དར་ཤམ་ཕོག་ནས་ཕུལ་བས་ཅུང་མ་མཉེས། དེ་ལྟར་སྔ་ཕྱིར་འབུལ་ཆེན་བློས་མི་ལྕོགས་པ་བྱས་ཀྱང་། རེས་ཤིག་རྟ་གཅིག་གཡོར་བྱས་པས། སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་ལ་འབུལ་བ་བྱེད་པའི་ལུགས་མེད་གསུངས་ནས་མ་གཡར། དེས་ད་ཕན་འབྲོག་མི་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དངོས་སུ་གྱུར་ཀྱང་འདིར་མི་འོང་སྨྲས། དེ་ནས་ཁྲག་སྐྱུགས་ནས་འདའ་ཁར། ངའི་བླ་མ་སངས་རྒྱས་ཡིན་པར་འདུག །སློབ་མའི་སྣོད་བརྟག་པ་མ་ཤེས་གསུངས། ནོར་ཐམས་ཅད་འབྲོག་མིར་བསྐུར། འབྲོག་མིས་འབྲོམ་གྱི་རུས་པ་པང་དུ་བླངས་ནས་བཤུམ། དེ་རྗེས་གདམས་ངག་གང་ཡོད་དཀའ་བ་མེད་པར་གསུངས་སྐད། སྤྱིར་བླ་ཆེན་འབྲོག་མིས་གཞུང་གསུངས་པ་ལ་མན་ངག་མི་གསུང་། 71-59-42b མན་ངག་གསུངས་པ་ལ་གཞུང་མི་ག
Chinese
据说，上师说你会被外道所害。我回答说不会，上师说会。然后我讲述了在尼泊尔发生的事情，上师给了我巴亚纳的咒语和朵玛，做了三次大朵玛，外道的班智达就死了。’ 这表明，当时的普通班智达就不用说了，像伽耶陀罗这样一定是圣洁之人，精通道果的诀窍并持有传承的人，在《寻金法》或《道果史》中记载： 大译师卓弥从仁钦西瓦处听闻了许多戒律、般若、密咒。从毗瓦巴和栋比·弥图·扎瓦的弟子，比丘巴沃多吉处听闻了包括三续及其支分的《喜金刚》，以及不可思议次第的道果根本法。住了十二年后返回西藏。讲了很多法的时候，伽耶陀罗说‘拿纸来’。问他懂什么法，认为他精通金刚乘，就迎接了他。在拉孜的岩洞住了五年。供养了五百两黄金。住在木古隆。三年后说要走。卓弥没有给黄金。‘拿祖普切来，讲法’。走了之后供养了一百两黄金。之后一次性供养了伽耶陀罗五百两黄金。伽耶陀罗心想‘是不是太多了，是幻术吗？’在路上问迎面走来的芒噶大钟的人们‘这些是不是黄金？’人们说是黄金，伽耶陀罗非常高兴。‘现在你想要什么？’伽耶陀罗说‘什么也不要’。又问，伽耶陀罗说‘那么，请您不要把这个口诀告诉别人’。上师答应了，然后去了印度。卓弥给大译师卓弥，每次讲法都供养一两黄金，以及像大丝绸帐篷一样的礼物，早上坛城的黄金用完了，连裹脚布都没有了，就拿了他妻子的丝绸裙子来供养，上师不太高兴。就这样先后做了无法承受的巨大供养，有一次借了一匹马，上师说‘没有上师向弟子借东西的规矩’，就没有借。卓弥说‘即使卓弥现在变成了释迦牟尼佛，也不会来这里了’。之后吐血而死的时候说‘我的上师是佛啊，不知道观察弟子的根器’。把所有的财产都给了卓弥。卓弥把卓弥的骨灰抱在怀里哭泣。之后据说毫无保留地传授了所有的诀窍。总的来说，大译师卓弥讲经的时候不讲诀窍， 讲诀窍的时候不讲经。
English
It is said that the Lama said that you would be harmed by heretics. I replied that it would not happen, but the Lama said it would. Then I explained what happened in Nepal, and the Lama gave me the mantra and Torma of Bhayana, and after sending the great Torma three times, the heretical Pandit died.’ This shows that, not to mention the ordinary Pandits of that time, even Gaya-dhara, who must have been a holy person, skilled in the key points of Lamdre and holding the lineage, is recorded in 'The Method of Finding Gold' or 'History of Lamdre': The Great Translator Drogmi heard many Vinaya, Prajnaparamita, and secret mantras from Rinchen Zangpo. From Bhikshu Pawodorje, a disciple of Virupa and Dombi Mitupa, he heard the Hevajra, including the three tantras and their branches, as well as the root of the inconceivable stages of Lamdre. After staying for twelve years, he returned to Tibet. When he taught many teachings, Gaya-dhara said, 'Bring paper'. When asked what teachings he knew, he thought he was proficient in Vajrayana and welcomed him. He stayed in the rock cave of Lhatse for five years. He offered five hundred sang of gold. He stayed in Mugulung. After three years, he said he would leave. Drogmi did not give gold. 'Bring Zurpoche, teach the Dharma'. After leaving, he offered one hundred sang of gold. Then he offered Gaya-dhara five hundred sang of gold at once. Gaya-dhara thought, 'Is it too much, is it an illusion?' On the road, he asked the people of Manggar Drilchen who were coming towards him, 'Is this gold?' The people said it was gold, and Gaya-dhara was very happy. 'Now what do you want?' Gaya-dhara said, 'I don't want anything'. He asked again, and Gaya-dhara said, 'Then, please don't tell this oral instruction to others'. The Lama agreed and then went to India. Drogmi offered the Great Translator Drogmi one sang of gold for each Dharma teaching, and gifts like a large silk tent. One morning, the gold of the mandala was used up, and there was not even a foot wrap, so he took his wife's silk skirt and offered it, but the Lama was not very happy. In this way, he made huge offerings that he could not afford, and once he borrowed a horse, the Lama said, 'There is no custom of a Lama borrowing things from a disciple', and did not borrow it. Drogmi said, 'Even if Drogmi now becomes Shakyamuni Buddha, he will not come here'. Then, when he died vomiting blood, he said, 'My Lama is a Buddha, he does not know how to observe the capacity of his disciples'. He gave all his property to Drogmi. Drogmi took Drogmi's bones in his arms and wept. After that, it is said that he taught all the key points without reservation. In general, when the Great Translator Drogmi taught the scriptures, he did not teach the key points, and when he taught the key points, he did not teach the scriptures. --------------------------------------------------------------------------------