Tibetan
ཀྱི། སློབ་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལམ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས། ལྷན་སྐྱེས་མ་རིག་པ་དང་། བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་ཀུན་གཞི་དང་། ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་། མུན་པ་ཆེན་པོ་དང་། ཡེ་ནས་གནས་པའི་མི་ཤེས་པ་སོགས་སུ་བཤད་དོ། །དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་ནི། དཔེར་ན་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཀུན་གཞི་ལུང་མ་བསྟན་ནི་མེ་ལོང་དང་འདྲ་ཞིང་། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མེ་ལོང་གི་དྭངས་གསལ་དང་འདྲ། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་ནི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་དང་འདྲ། སྒོ་ལྔའི་སྣང་ཡུལ་ལ་འདི་ཞེས་དང་པོར་ཤར་བ་ནི་ཡིད་ཤེས། དེའི་རྗེས་ལ་ཡུལ་ཆགས་སྡང་བར་མ་གསུམ་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་ཤར་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་རྗེས། ཤེས་པ་གང་ལའང་མི་རྟོག་ཡེངས་ཐབས་ཚེ། །སྣང་ཡུལ་མི་འཛིན་རྩེ་གཅིག་ཀུན་གཞིའི་དུས། །གསལ་སྣང་གང་ལའང་དེར་འཛིན་མི་འཇུག་པ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དྭངས་གསལ་གཡོ་བ་མེད། །སྒོ་ལྔའི་ཡུལ་དང་དགག་སྒྲུབ་གཟུང་འཛིན་གྱིས། །ཚོགས་བདུན་ཡུལ་ལ་རགས་པར་རྟོག་པ་ན། ། 71-59-26b རྣམ་ཤེས་བདུན་ཞེས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཀུན་གཞི་ལུང་མ་བསྟན་དང་ཀ་དག་གྲོལ་ས་ཡིན་པས་གཅིག་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་རང་ཐོག་ཏུ་རིག་ན་སངས་རྒྱས་དང་། མ་རིག་པར་འཁྲུལ་བའི་དབང་དུ་སོང་ན་སེམས་ཅན་ཞེས་བརྗོད་པས་ཐ་དད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། དགོངས་འགྲེལ་ལས། འདུ་བྱེད་ཁམས་དང་དོན་དམ་མཚན་ཉིད་ནི། །གཅིག་དང་ཐ་དད་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། །གཅིག་དང་ཐ་དད་ཉིད་དུ་གང་རྟོག་པ། །དེ་དག་ཚུལ་མིན་ལྟ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་ལས། སེམས་དང་རིག་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །གཅིག་མིན་ཐ་དད་མ་ཡིན་ལ། །དབྱེ་བ་རབ་ཏུ་དཀའ་བའི་ཆོས། །ཞེས་གསུངས། ཀ་དག་དང་ཀུན་གཞི་ལ་སྔ་ཕྱི་མེད་དེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་ན་བྱ་དང་སྒོ་ང་ལྟ་བུ་སྟེ། བྱ་མེད་ན་སྒོ་ང་མི་འབྱུང་ལ། སྒོ་ང་མེད་ན་བྱ་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་འདོད་དོ། །དེས་ན་བོན་གྱི་གཞུང་ལྟར་ཡེ་མེད་སྟོང་པ་དེ་ལ་ཀ་དག་ཏུ་བཏགས་ནས། དེས་སླར་འཁྲུལ་སྣང་གི་འཁོར་བའི་གཞི་བྱེད་པ་ལྟར་འདོད་པ་མིན་ཏེ། གཞི་ཀ་དག་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་དུས་གསུམ་དུ་འཁྲུལ་བས་སླད་གཞུག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འདི་སྐད་དུ། ཐོད་རྒལ་དང་ལྷུན་གྲུབ་འོད་གསལ་གྱི་སྣང་བ་ཞེས་ཟབ་ཟབ་མོར་རློམས་ཏེ། ཉི་མའི་ཟེར་དང་། མིག་བཙིར་བ་དང་། མིག་ལ་ཚོས་མ་བཀབ་པའི་མཐོང་སྣང་དང་། རྣ་བ་བཀག་པའི་སྒྲ་དང་། རྩ་འཆིང་བ་དང་། འབག་ཆས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་སྤྲོད་ཞིག་འདུག་པ། དེའི་སྐབས་ཤིག་ན་གསལ་བའི་རིག་པ་རྡོ་རྗེ་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་གྲགས་པ་དེ་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་ཡིན་ནམ། ཉམས་སྣང་གིའམ། དབང་པོའི་མ
Chinese
ཀྱི། (kyi)因此，通过修学道所包含的并非真实存在，因为道已达到究竟。对此，有多种名称，如俱生无明、各种习气的阿赖耶识、无始无终的遮障、大黑暗、本自存在的无知等等。依赖于此的八识，例如，各种习气的阿赖耶识是无记性，如同镜子；阿赖耶识的显现如同镜子的清澈；五根识如同显现的影像；五根的显现对象最初显现为‘此’，这是意识；之后，对境产生贪、嗔、痴三种情绪，这被称为染污意。全知法王说：‘无论在何种觉知中，不散乱、不迷失，不执着显现对象，一心专注于阿赖耶识之时，无论何种清晰的显现，都不允许执着于它，阿赖耶识的显现清澈而不动摇。当五根的对象和否定、肯定、能取、所取，第七识对境产生粗大的分别时，被称为七种识。’因此，阿赖耶识是无记性，也是本来清净的解脱之处，所以并非一体；如果认识到它本来的面目，就是佛；如果被无明所迷惑，就成为众生，所以也不是他体。《解深密经》中说：‘行蕴和胜义的体性，既非一体也非他体，如果认为是一体或他体，那就是陷入了不如理的见解。’《续经》中说：‘心和智慧有两种，非一非异，是极难区分的法。’本来清净和阿赖耶识没有先后之分，是俱生的，如同鸟和蛋，没有鸟就不会有蛋，没有蛋就不会有鸟一样，被认为是自性俱生。因此，不像苯教的观点那样，认为本来不存在的空性被认为是本来清净，然后它又成为轮回的根本，因为根本的本来清净的自性在三时中都不会有迷惑，所以之后也不会有。 还有人说：‘脱噶(thod rgal)和任运成就的光明’非常深奥，但实际上只是太阳的光芒、挤压眼睛、没有遮盖眼睛的所见、堵住耳朵所听到的声音、脉搏的束缚、面具等等的介绍。在那种情况下，被称为明觉金刚链的光明，是法性现前，还是体验，还是感官的...
English
ཀྱི། (kyi): Therefore, what is included by the path of learning is not existent, because the path has reached its end. There are various names for this, such as innate ignorance, the ālaya (kun gzhi) of various habitual tendencies, beginningless and endless obscurations, great darkness, and primordial ignorance. The eight consciousnesses that rely on this are, for example, the ālaya of various habitual tendencies, which is indeterminate, is like a mirror; the appearance of the ālaya consciousness is like the clarity of the mirror; the five sense consciousnesses are like the appearance of images; the object of the five senses initially appears as 'this,' which is the mind consciousness; after that, the object gives rise to the three emotions of attachment, aversion, and indifference, which is called the afflicted mind. The omniscient Dharma Lord said: 'In whatever awareness, without distraction or confusion, without clinging to the appearing object, when focusing single-mindedly on the ālaya, whatever clear appearance arises, do not allow clinging to it; the appearance of the ālaya consciousness is clear and unwavering. When the objects of the five senses and negation, affirmation, grasper, and grasped, the seventh consciousness coarsely discriminates the object, it is called the seven consciousnesses.' Therefore, the ālaya is indeterminate and is also the place of liberation of primordial purity, so it is not one; if one recognizes its original face, it is a Buddha; if one is deluded by ignorance, one becomes a sentient being, so it is not different either. The *Saṃdhinirmocana Sūtra* says: 'The nature of the active element and ultimate reality is neither one nor different; those who conceive of it as one or different are engaged in improper views.' The *Tantra* says: 'Mind and wisdom are of two kinds, neither one nor different, they are dharmas that are extremely difficult to distinguish.' Primordial purity and the ālaya have no before or after, they are co-emergent, like a bird and an egg; without a bird, there would be no egg, and without an egg, there would be no bird, they are considered to be naturally co-emergent. Therefore, unlike the Bönpo view, which considers the emptiness that was originally non-existent to be primordial purity, and then it becomes the basis of the cycle of delusion, because the nature of the fundamental primordial purity is not deluded in the three times, so there will be no subsequent delusion. Some also say: 'Trekchö (thod rgal) and spontaneous luminosity' are very profound, but in reality, they are just introductions to the rays of the sun, squeezing the eyes, seeing without covering the eyes, hearing sounds when blocking the ears, the binding of the pulse, masks, and so on. In that case, is the luminosity called the Vajra Chain of Clear Light the manifestation of dharmatā, or an experience, or a sensory... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ངོན་སུམ་ཡིན། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་ཡིན་ན། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཕྱིར་རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རོལ་པར་ངང་གིས་གསལ་བ་ལས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་མི་དགོས་ལ། དབང་པོ་དང་དབང་ཤེས་ཀྱི་མཐོང་བྱའི་ཡུལ་མ་ཡིན། ཉམས་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཡིན་ན། དུས་ཉམས་ནི་སྒོམ་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ལམ་རྟགས་ཀྱི་ངོ་བོར་གསལ་བ་ཞིག་ན། འདི་ནི་དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ལམ་མ་བསྒོམས་ཀྱང་རྐྱེན་སྣང་སྣ་ཚོགས་དུས་ན་གསལ། དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཡིན་ན། ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་ཞེས་བཏགས་སུ་མི་རུང་ལ། རུང་ནའང་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་དངོས་སུ་སྣང་བའི་ཆོས་ཉིད་གད་མོའི་གནས་སོ། །ཡང་རྐྱེན་སྣ་ཚོགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཁ་དོག་དེ་དག ། 71-59-27a རང་གི་སྙིང་ག་ན་སེམས་ཉིད་འོད་ལྔའི་རྣམ་པར་བཞུགས་པའི་རྩལ་མདངས་ཕྱིར་ཤར་བའི་རྣམ་པར་མཐོང་བ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་ནས་ཉི་ཟེར་སོགས་ལ་བལྟ་བར་བྱེད། སྙིང་ནང་ན་རང་ལ་ཡོད་པའི་རྩལ་ཡིན་ན་ཉི་ཟེར་སོགས་ལ་མ་ལྟོས་པར་རྩོལ་མེད་དུ་གསལ་དགོས་ཏེ་མི་གསལ། རྐྱེན་གྱིས་བསྐུལ་དགོས་ཟེར་ན། དཔེར་ན་འཆར་གཞི་སྙིང་ནང་ན་འོད་ལྔའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་གཅིག །ཤར་བ་ཉི་ཟེར་གྱི་ངོགས་ན་ལུ་གུ་རྒྱུད་ཀྱི་སེམས་གཅིག །འཛིན་པའི་ལུ་གུ་རྒྱུད་མིག་ཤེས་ཀྱི་བལྟ་བའི་སེམས་གཅིག་སྟེ་གསུམ་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་འདོད་ན་སངས་རྒྱས་པ་ལས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཞིག་ཡིན་པ་འདྲ་ལ། སྙིང་ནང་ན་སེམས་ཉིད་འོད་ལྔའི་རྣམ་པར་འཛིན་པ་འདི་དང་། རྟག་པར་ལྟ་བ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་བཟའ་བ་པོ་བྱེད་པ་པོ་རང་དབང་ཅན་གྱི་སེམས་ཞིག་རྣམ་པར་འོད་ཆེ་སྟེ་སྒོ་ང་ཙམ། ཆུང་སྟེ་ཡུངས་འབྲུ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་མཆིས། ཁྱད་ཡོད་ན་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་སྨྲ་བར་རིགས་ལ། འོན་ཀྱང་འོད་དེ་སྙིང་ནང་དུ་ཡོད་ངེས་ཡིན་ནའང་རྩལ་ཕྱི་རོལ་དུ་མཐོང་བའི་ངེས་པ་མེད་ཅིང་། འོད་དེའི་རྟེན་སྙིང་དང་ནང་ཁྲོལ་དངོས་སུ་ཡོད་ངེས་ཡིན་ཡང་དེ་དག་ལས་འདི་ཡིན་དངོས་སུ་མཐོང་བ་མེད་དོ། །མཐོང་བའི་ཟེར་ཐག་སོགས་དེ་དག་མངོན་སུམ་བལྟ་བ་ན། སེམས་འཛིན་གྱི་རྟེན་དུ་བྱས་ཏེ་མཉམ་གཞག་གི་ལྟ་བ་སྐྱོང་རྒྱུ་ཡིན་ན་ནི་སྐྱོན་ཆེར་མེད་དེ། དེ་བས་ཀྱང་ཡུལ་རྐྱེན་ཅིར་སྣང་གི་སྟེང་དུ་སྐྱོང་བ་ཆེས་གནད་ཟབ་ལ། ཟེར་དེ་མཐོང་བ་དང་ངན་སྐྱུག་གི་ཕུང་པོ་མཐོང་བ་གཉིས་མཉམ་གཞག་གི་ལྟ་བ་སྐྱོང་ཚུལ་ཤེས་ན་གྲོལ་བ་དང་། མ་ཤེས་ན་འཆིང་བའི་རྒྱུར་མཚུངས་སོ། །དེས་ན་ལྷུན་གྲུབ་མངོན་སུམ་གྱི་སྣང་བ་ལ་ཟབ་གནད་ཅི་མཆིས་ཞེས་དྲི་ན་རྣམ་དག་གི་གཏན་ཚིག་ཅི་སྨྲ། ཡང་ཐིག་ལེ་ཐིག་ཕྲན་གྱི་སྣང་བ་འདི་དག་ལོངས་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་ཡིན་པས་ཞིང་ཁམས་མཐོང་བའོ་ཞེས་ཁྱོད་རང་གི་གཞུང་ན་བཤད་འདུག་པར། འདི་ཞིང་ཁམས་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན
Chinese
是现量（ngon sum yin）。如果是法性现量（chos nyid ngon sum yin na），因为是法性的行境，所以自然显现为自显现智慧的游舞，不需要各种造作的因缘。不是根和根识所能见到的对境。如果是体验的现量（nyams kyi ngon sum yin na），当体验是依赖于修习，而以道相的体性显现时，这也不是，因为即使不修道，各种因缘显现也会在时机成熟时显现。如果是根现量（dbang po'i ngon sum yin na），就不能称为法性现量（chos nyid ngon sum zhes btags su mi rung la）。即使可以，在根的对境中真实显现的法性也是可笑的。还有，从各种因缘产生的颜色等等。 说是在自己的心间，心性以五光的形式安住，那是光彩向外放射而显现的景象，所以去看阳光等等。如果在心内有自己本具的光彩，那么不依赖阳光等也应该无勤显现，但却不显现。如果说是需要因缘的推动，那么，例如，计划在心中有一个以五光形式存在的心。显现在阳光下有一个连续不断的心。执取的连续不断是眼识所见的心，共有三个。如果这样认为，那就好像是比佛教更隐秘的宗派了。认为在心中，心性以五光的形式执持，并且经常观看，认为有一个常、我、能食者、作者、自在的心，其光芒极大，如鸡蛋般大小，或小如芥子般大小，这并没有什么区别。如果有区别，也应该说明其理由。然而，光芒确实存在于心中，但不一定能看到光彩向外放射。光芒的所依，心和内脏确实存在，但不能从中明确地指出是这个。当观看所见的光线等时，如果将心作为执取的所依，修持等持的见解，那么就没有太大的过失。但即使这样，在任何显现的对境因缘上修持，也最为重要。见到光线和见到令人作呕的垃圾堆，如果知道修持等持见解的方法，就能解脱，如果不知道，就会成为束缚的因。因此，如果问什么是任运成就现量（lhun grub ngon sum）的显现的甚深要点，那么说什么样的清净理由呢？还有，你们的著作中说，这些明点（thig le），微细明点（thig phran）的显现是报身（longs sku）的刹土（zhing khams），所以是见到刹土。这是否是具有特征的刹土呢？
English
It is direct perception (Ngon sum). If it is Dharmata direct perception (chos nyid ngon sum), since it is the domain of Dharmata, it naturally appears as the play of self-appearing wisdom, without the need for various fabricated causes. It is not an object to be seen by the senses and sense consciousness. If it is the direct perception of experience (nyams kyi ngon sum), when the experience is dependent on meditation and appears as the nature of the path sign, this is not it either, because even if the path is not meditated, various causal appearances will appear when the time is right. If it is sense direct perception (dbang po'i ngon sum), it should not be called Dharmata direct perception (chos nyid ngon sum zhes btags su mi rung la). Even if it is, the Dharmata that actually appears in the object of the senses is ridiculous. Also, the colors that arise from various causes, etc. It is said that in one's own heart, the mind-essence abides in the form of five lights, and that it is seen as the radiance shining outwards, so one looks at the sunlight, etc. If the radiance that one possesses is in the heart, then it should appear effortlessly without relying on sunlight, etc., but it does not appear. If it is said that it needs to be stimulated by causes, then, for example, the plan is that in the heart there is one mind in the form of five lights. Appearing in the face of sunlight is one continuous mind. The continuous grasping is one mind that is seen by eye consciousness, so there are three. If you think so, it seems like a more secret doctrine than Buddhism. Holding the mind-essence in the form of five lights in the heart, and constantly looking at it, thinking that there is a permanent, self, eater, doer, independent mind, whose light is very large, like the size of an egg, or as small as a mustard seed, there is no difference at all. If there is a difference, it is reasonable to state its proof. However, although the light is certainly in the heart, it is not certain that the radiance is seen externally. Although the basis of the light, the heart and internal organs, certainly exist, it is not actually seen from them. When looking directly at the seen rays, etc., if you use the mind as the basis for grasping and cultivate the view of equanimity, then there is not much fault. But even so, it is most important to cultivate on whatever appears as the object cause. Seeing the rays and seeing a pile of vomit, if you know how to cultivate the view of equanimity, you will be liberated, and if you do not know, it will be the cause of bondage. Therefore, if you ask what is the profound essence of the appearance of spontaneous accomplishment (lhun grub ngon sum), what kind of pure reason do you speak of? Also, in your writings, it is said that the appearance of these bindus (thig le), minute bindus (thig phran) is the Sambhogakaya (longs sku) pure land (zhing khams), so it is seeing the pure land. Is this a pure land with characteristics? --------------------------------------------------------------------------------