Tibetan
་གཞི་དང་ཀ་དག་མི་གཅིག་ན། དེ་གཉིས་ཐོག་མར་གང་སྔ། ཀ་དག་སྔ་ན། དང་པོ་ཀ་དག་ལ་རྗེས་ཞིག་ནས་ཀུན་གཞིའི་གནས་ལུགས་བྱུང་བ་ནི་ལུང་རིགས་ཀྱི་ངོས་ནས་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། ཀུན་གཞི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བའི་གདོད་མའི་གནས་ལུགས་ཡིན་ལ། དེའི་གོང་ན་གཞན་མེད་པས་སོ། །ཀུན་གཞི་སྔ་ན་ཀ་དག་དང་ཡེ་གྲོལ་དུ་མི་འགྱུར་བས། དེ་བས་ན་ཀ་དག་ཅེས་པ་བོན་གྱི་བརྡ་མིང་བརྗེས་པ་སྟེ། དང་པོ་ཡེ་མེད་དུ་འདོད་པ་ལ་ཀ་དག །དེ་ནས་ཡེ་ཡོད་ཅུང་ཙམ་སྲིད་པ་ལ་མ་རྟོགས་པ་འཁོར་བའི་འཁྲུལ་གཞི་ཞེས་མིང་འདོགས་བསྒྱུར་བ་ཡིན་མོད། ཅེས་པར་ལན་འདི་སྐད་སྨྲ་སྟེ། འདི་དོན་ཁྱེད་རང་ཐོས་རྒྱ་ཆུང་ཞིང་ཀུན་གཞིའི་སྤུ་རིས་མ་འབྱེད་པར་ཟད་དེ། སྤྱིར་ཀུན་གཞི་ལ། ཀུན་གཞི་དབྱིངས་ཀྱི་ཆ་དང་། སྦྱོར་བ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི། བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཀུན་གཞི་སྟེ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་འཁོར་འདས་གང་དུའང་མ་ཕྱེ་བའི་ཆ་ནས་བཞག་པ་སྟེ། འདི་ལ་ཡེ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞིར་བཤད་དེ། ཀུན་གཞི་ཀུན་གྱི་གཞི་ཡིན་ཏེ། །འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་པའི་གཞི། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་སྦྱོར་བ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་ནི། དེའི་སྟེང་ངམ་ངང་ན་རིག་པ་ཡེ་ནས་འདུས་མ་བྱས་པའི་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བརྟེན་པའི་ཆ་ནས་སྦྱོར་བ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞིར་འདོད་དེ། ངོ་བོ་སྟོང་པ། རང་བཞིན་གསལ་བ། ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་ཅིང་འཆར་བ། ཡོན་ཏན་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ལྟར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ། དྲི་མ་མེད་པ། དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་མེད་པ། ཡེ་ནས་འོད་གསལ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་དགོངས་པ་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆ་ནས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དང་། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་སོགས་མིང་གིས་བཏགས་ཀྱང་། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཕྱང་ཆད་མིན་ཏེ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཅན་ཏེ། 71-59-25b དེའི་ངོར་འཁོར་བའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པས་ཀ་ནས་དག་ཅིང་སྟོང་པ་སྟེ། རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་ལས། ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་གང་ཡང་། །ཚེས་ཀྱི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་ན། །ཟླ་བ་སྐྱེ་འབྲིར་རྣམ་པར་རྟོག །དེ་བཞིན་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་ཡང་། །རྟག་ཏུ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཅན། །སྙིང་པོ་དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་སྒྲས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན་པར་མཛད། །དེ་ཉིད་མི་ཤེས་བྱིས་པ་རྣམས། བག་ཆགས་དབང་གིས་ཀུན་གཞི་ཡང་། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་དང་། །ལས་ཞེས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་མེད། །རང་བཞིན་དག་ཅིང་དྲི་མ་མེད། །ཡོན་ཏན་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་འདྲ། །འཕོ་བ་མེད་ཅིང་འགྱུར་བ་མེད། །དེ་ལྟར་ཡོངས་ཤེས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས། འདི་ལ་མིང་
Chinese
如果‘俱舍’（kun gzhi，阿赖耶识，base）和‘本来清净’（ka dag）不是一回事，那么两者哪个先出现？如果‘本来清净’先出现，那么首先‘本来清净’存在，然后才出现‘俱舍’的体性，这在理证上是不合理的。因为‘俱舍’是不落入轮回和涅槃的原始体性，在其之前没有其他存在。如果‘俱舍’先出现，那么就不会有‘本来清净’和‘原始解脱’。因此，‘本来清净’只是将本教的术语替换了而已，最初认为是‘本来一无所有’，然后稍微存在一些，就命名为‘无明，轮回的迷惑之基’。’对于这种说法，我这样回答：你不了解其中的含义，只是因为你听得太少，没有区分‘俱舍’的各个方面。一般来说，‘俱舍’有三种：‘俱舍’法界的方面，‘结合’意义的‘俱舍’，以及各种习气的‘俱舍’。第一种是法界如是，是从未区分轮回和涅槃的方面而安立的，这被称为‘原始意义的俱舍’。‘俱舍’是万物的基础，是轮回和涅槃的基础。第二种是‘结合’意义的‘俱舍’，指的是在这种状态之上或之中，智慧本自存在，自然成就的方面，这被认为是‘结合’意义的‘俱舍’。其自性是空性，本体是光明，大悲周遍显现，功德如珍宝般自然成就，没有垢染，不离垢染，本自光明，法身和智慧无二无别的意，是体性的意义。也就是说，从自性清净的方面来说，它像虚空一样，没有相状，没有愿求，是空性，不是造作等等，虽然可以用各种名称来称呼它，但并不是什么都没有的断灭空，而是具有法身和智慧等功德自然成就的特性。 由于它没有被轮回的过患所染污，所以从一开始就是清净和空性的。《宝积经》中说：‘如月轮圆满，随着时节的变化，世间会认为月亮有盈亏。同样，意义的俱舍，恒常具有如来藏。如来以俱舍之名，开示了那个心髓。不了解那个心髓的凡夫，由于习气的力量，认为俱舍有苦乐等各种感受，以及业等各种烦恼。它的自性清净，没有垢染，功德如如意宝，不会改变和变异，完全了解这些就能获得解脱。’这里说的是
English
If ‘Kunzhi’ (Tibetan: ཀུན་གཞི་, Wylie: kun gzhi, Alaya-vijñana, the base) and ‘Kada’ (Tibetan: ཀ་དག་, Wylie: ka dag, Primordial Purity) are not the same, which one appears first? If ‘Kada’ appears first, then ‘Kada’ exists first, and then the nature of ‘Kunzhi’ arises, which is not reasonable in terms of logic. Because ‘Kunzhi’ is the original nature that does not fall into Samsara and Nirvana, and there is nothing before it. If ‘Kunzhi’ appears first, then there will be no ‘Kada’ and ‘Original Liberation’. Therefore, ‘Kada’ is just a replacement of the Bon terminology, initially considered ‘originally non-existent’, and then slightly existent, it is named ‘ignorance, the basis of the delusion of Samsara.’ To this statement, I reply: You do not understand the meaning, only because you have heard too little and have not distinguished the various aspects of ‘Kunzhi’. Generally, there are three types of ‘Kunzhi’: the aspect of ‘Kunzhi’ Dharmadhatu, the ‘union’ meaning of ‘Kunzhi’, and the ‘Kunzhi’ of various habits. The first is Dharmadhatu as it is, which is established from the aspect of not distinguishing Samsara and Nirvana, which is called ‘Kunzhi of original meaning’. ‘Kunzhi’ is the basis of all things, the basis of Samsara and Nirvana. The second is the ‘union’ meaning of ‘Kunzhi’, which refers to the aspect of wisdom being naturally present and spontaneously accomplished on or in this state, which is considered the ‘union’ meaning of ‘Kunzhi’. Its essence is emptiness, its nature is luminosity, great compassion is pervasive and manifest, its qualities are naturally accomplished like precious jewels, without defilement, not separate from defilement, originally luminous, the meaning of Dharmakaya and wisdom inseparable, is the meaning of the nature. That is to say, from the aspect of self-nature purity, it is like space, without characteristics, without aspirations, it is emptiness, not artificial, etc., although it can be called by various names, but it is not a nihilistic emptiness where nothing exists, but it has the characteristics of Dharmakaya and wisdom and other qualities naturally accomplished. Because it is not contaminated by the faults of Samsara, it is pure and empty from the beginning. The *Ghanavyuha Sutra* says: ‘Like the full moon, with the changes of the seasons, the world will think that the moon has waxing and waning. Similarly, the Kunzhi of meaning, constantly has the Tathagatagarbha. The Tathagata revealed that essence with the name of Kunzhi. Ordinary people who do not understand that essence, due to the power of habits, think that Kunzhi has various feelings such as happiness and suffering, and various afflictions such as karma. Its self-nature is pure, without defilement, its qualities are like wish-fulfilling jewels, it will not change or transform, and complete understanding of these can achieve liberation.’ This speaks of --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
གི་རྣམ་གྲངས་ཀྱང་། སྦྱོར་བ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི། ཐོག་མེད་ཆོས་ཁམས་དགེ་བ། དེ་བཞིན་གཤེགས་སྙིང་། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། གནས་ལུགས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད། ཤེས་རབ་ཕར་ཕྱིན་སོགས་རྟེན་གཞི་དང་། འབྱུང་ཁུངས་དང་། བྲལ་རྒྱུ་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་ཆ་ནས་བཏགས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །འདི་བྲལ་གཞིའམ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་གྲོལ་ས་དངོས་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་ཀ་དག་ཅེས་པ་གདོད་ནས་འཁྲུལ་མ་མྱོང་བའི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་དེ་ལ་ཟེར་ཞིང་ཡེ་གྲོལ་ཞེས་པའང་དེ་དང་དོན་གཅིག །གསུམ་པ་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཀུན་གཞི་ནི། དེ་ཉིད་མ་རིག་པས་གཞི་བྱས་ཏེ། འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་བརྟེན་པའི་ཆ་ནས་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་བ་དང་། མི་དགེ་བ་དང་། ཐར་པ་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ལས། རང་བཞིན་གདོད་མ་ནས་མེད་ལ་གློ་བུར་དུ་སྐྱེས་པ་རྣམས་གསོག་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དགེ་མི་དགེ་གཉིས་ཆར་བརྟེན་ལ་ངོ་བོ་གཏི་མུག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་ནོ། ཁ་ཅིག་གིས་འདི་གཏི་མུག་མ་ཡིན་ཏེ། དུག་ལྔ་ཀའི་རྟེན་བྱེད་པ་དང་། རྣམ་བྱང་གི་རྟེན་བྱེད་པར་བཤད་པའང་མ་གོ་བའི་རྣམ་འགྱུར་ཏེ། འདིར་དུག་ལྔར་ཕྱེ་བའི་གཏི་མུག་མིན་ཏེ། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་མ་རིག་པ་དེ་ལ་དེ་ལྟར་བཏགས་སོ། །རྣམ་བྱང་གི་རྟེན་བྱེད་པའང་དཔྱད་དགོས་ཏེ། ཡེ་ནས་དག་པ་དང་། གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་དག་པ་དང་། དག་པ་གཉིས་ལྡན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་སྙིང་པོ་གཉིས་ཀྱི་རྟེན་མི་བྱེད་དེ། 71-59-26a ཀུན་གཞི་དེ་གནས་གྱུར་དགོས་པའི་ཕྱིར། འབྱུང་བཞི་ཟད་པའི་རྒྱུད་ལས། ཀུན་གཞི་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །ཞེས་དང་། གསེར་འོད་དམ་པ་ལས། ཀུན་གཞི་གནས་གྱུར་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཁམས་ཀྱི་རྟེན་མ་ཡིན་ཏེ། སྡོང་བུ་ལ་བརྟེན་པའི་མར་མེས་རང་བསྲེག་པ་དང་། བུད་ཤིང་ལ་བརྟེན་པའི་མེས་རང་བསྲེག་པ་སོགས་བཞིན། ཀུན་གཞི་ལ་བརྟེན་ནས་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་འཁོར་བའི་བག་ཆགས་རང་སྦྱོང་ཞིང་། རིགས་དང་ཁམས་ཀྱི་དྲི་མ་བསལ་ཏེ། དང་པོ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་མངོན་སུམ་དུ་གསལ་བའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་རྐྱེན་དག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཕྱིས་སྦྱོང་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་དེ་ཡང་ཚིག་པར་བྱེད་དེ། བློས་བརྟགས་ཀྱི་དགེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཇུག་པར། ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མ་ལུས་དག །ཞེས་སོགས་གསུངས། དེ་ལྟར་ན་དོར་བ་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་དང་། ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ཡོད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པའི་ཆོས་དེ་དག་བྲལ་འབྲས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཡོད་མོད་
Chinese
其名相亦有多种：作用上称为‘实义之阿赖耶’，本初称为‘无始法界善’，又名‘如来藏’，‘心性光明’，‘法界’，‘实相’之义，‘自性清净之如来性’，‘般若波罗蜜多’等，从所依、生源、遣除之角度安立，不可思议。此乃离系之基，或普贤之解脱处。故‘本来清净’是指从未曾错乱之自性清净，‘原始解脱’亦是同一意义。第三，各种习气之阿赖耶：即以彼（如来藏）为基，因无明而成为轮回之法，八识及其习气所依之处，故名‘各种习气之阿赖耶’。为何如此说？因其为善、不善、解脱、清净之业，以及自性本无而新产生之事物，提供积聚之所依。此二者（善与不善）皆有所依，且本体为愚痴，故为无记。有人说此非愚痴，因其为五毒之所依，亦为清净之所依，此乃未解其意之表现。此处并非指分为五毒之愚痴，而是对俱生无明的另一种称谓。至于作为清净之所依，则需加以考察：本初清净，以及所有新生的垢染皆已清净，此二重清净并非佛陀之智慧与心髓之所依。 因为阿赖耶必须转变为智慧。如《四蕴经》云：‘阿赖耶清净即法界。’《金光明经》云：‘阿赖耶转变为自性法身。’因此，它不是‘界’之所依，如同依附于树干的灯会烧毁树干，依附于木柴的火焰会烧毁木柴一般。依靠阿赖耶，通过二资粮道，可以自净轮回之习气，消除种姓与‘界’之垢染，使最初之状态如实显现，从而证得菩提，故称为‘缘清净’。之后，作为净除之对治法也会被焚毁，因为它是有分别念的善。如《入行论》云：‘ ज्ञानस्य दाह्यो न भूयो ऽस्ति काष्ठम्’（藏文：ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མ་ལུས་དག །，梵文天城体：ज्ञानस्य दाह्यो न भूयो ऽस्ति काष्ठम्，梵文罗马拟音：jñānasya dāhyo na bhūyo 'sti kāṣṭham，汉语字面意思：智慧之火燃尽诸薪柴）。如是，如何理解‘无舍弃之空性’与‘三十七道品’？虽然佛地所摄之法以离系果之方式存在……
English
Its aspects also have many names: In terms of function, it is called 'Meaningful Alaya'. Initially, it is called 'Primordial Dharmadhatu Virtue'. It is also named 'Tathagatagarbha' (如来藏, The Womb of the Thus-Come One), 'Luminosity of Mind Nature', 'Dharmadhatu' (法界, The Realm of Dharma), the meaning of 'Suchness', 'Self-Purified Tathata' (自性清净之如来性, The Thusness of Self-Purification), 'Prajnaparamita' (般若波罗蜜多, The Perfection of Wisdom), etc. From the perspective of the basis, source, and removal, it is established as inconceivable. This is the basis of separation or the liberation point of Samantabhadra (普贤, The All-Good). Therefore, 'Primordial Purity' refers to the self-nature purity that has never been confused, and 'Primordial Liberation' has the same meaning. Third, the Alaya of various habits: Based on it (Tathagatagarbha), due to ignorance, it becomes the basis for samsaric dharmas, the place where the eight consciousnesses and their habits rely, hence it is called 'Alaya of Various Habits'. Why is it said so? Because it provides a basis for accumulating virtuous, non-virtuous, liberating, purifying actions, and things that are originally non-existent but newly produced. Both of these (virtuous and non-virtuous) rely on it, and its essence is ignorance, so it is unindicated. Some say that this is not ignorance because it is the basis of the five poisons and also the basis of purification, which is a manifestation of not understanding its meaning. Here, it does not refer to ignorance divided into the five poisons, but another name for co-emergent ignorance. As for being the basis of purification, it needs to be examined: Primordial purity, and all newly arisen defilements are purified, this double purity is not the basis of the wisdom and essence of the Buddha. Because the Alaya must be transformed into wisdom. As the 'Four Skandhas Sutra' says: 'The purification of Alaya is the Dharmadhatu.' The 'Golden Light Sutra' says: 'The transformation of Alaya is the Svabhavikakaya (自性法身, The Body of Essence).' Therefore, it is not the basis of the 'Dhatu' (界, Element), just as a lamp attached to a tree trunk will burn the tree trunk, and a flame attached to firewood will burn the firewood. Relying on the Alaya, through the two accumulation paths, one can self-purify the habits of samsara, eliminate the defilements of lineage and 'Dhatu', and manifest the initial state as it is, thereby attaining Bodhi, hence it is called 'Condition Purity'. Afterwards, the antidote for purification will also be burned because it is conceptual virtue. As the 'Entering the Middle Way' says: ' ज्ञानस्य दाह्यो न भूयो ऽस्ति काष्ठम्' (Tibetan: ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མ་ལུས་དག །, Sanskrit Devanagari: ज्ञानस्य दाह्यो न भूयो ऽस्ति काष्ठम्, Sanskrit Romanization: jñānasya dāhyo na bhūyo 'sti kāṣṭham, Literal Chinese meaning: The fire of wisdom burns all the dry firewood). Thus, how to understand 'non-abandoning emptiness' and 'thirty-seven factors of enlightenment'? Although the dharmas included in the Buddhahood exist as the result of separation... --------------------------------------------------------------------------------