Tibetan
ྒྱུད་ནས། པད་འབྱུང་། བི་མ། བཻ་རོ་གསུམ་ལ་བཀའ་བབས་ཏེ་དར་བར་མཛད་དོ། །གསུམ་པ་གང་ཟག་སྙན་ཁུང་དུ་བརྒྱུད་པ་ནི། བོད་ཀྱི་རིམ་པས་བརྒྱུད་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་ཡང་ལྷ་མོ་དྲི་མ་མེད་པ་ལུང་བསྟན་པ་ལས། ང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་ལོ་ཉིས་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་ན་གདོང་དམར་བོད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བསྟན་པ་དར་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ལུང་བསྟན་པ་ལྟར། ཤཱཀྱ་ལིཙྪ་བཱིའི་རིགས་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱལ་པོ་གཉའ་ཁྲི་བཙན་པོ་ནས་རྒྱལ་རབས་ཉེར་བདུན་པ། བྱང་སེམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་རྣམ་འཕྲུལ་ལྷ་ཐོ་ཐོ་རི་སྙན་བཙན་གྱི་སྐུ་རིང་ལ། ཕོ་བྲང་ཡུམ་བུ་བླ་མཁར་གྱི་རྩེར་མདོ་སྡེ་ཟ་མ་ཏོག །སྤང་སྐོང་ཕྱག་བརྒྱ་པ། ཙིནྟ་མ་ཎིའི་གཟུངས་ཀྱི་བརྐོས་ཕོར་རྣམས་དངོས་སུ་བབས་ཏེ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབུ་བརྙེས། 71-59-12b དེ་ནས་གདུང་རབས་ལྔ་པ་ན། འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ཆོས་རྒྱལ་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོས། རྒྱ་བལ་ནས་སྟོན་པའི་ཞལ་ཚབ་སྣང་བརྙན་རྣམ་གཉིས་སྤྱན་དྲངས། ར་ས་འཕྲུལ་སྣང་སོགས་མཐའ་འདུལ་དང་ཡང་འདུལ་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་བརྒྱ་རྩ་བཞེངས། ཆོས་བློན་ཐོན་མི་སམ་བྷོ་ཊས་བོད་ཡི་གེ་མེད་པ་ལ་ཡི་གེའི་སྲོལ་བཏོད། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་མདོ་རྒྱུད་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བསྒྱུར། རྒྱལ་ཁམས་ལ་དགེ་བཅུའི་ཁྲིམས་བཅས་ཏེ་དམ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྲོལ་བཏོད། དེ་ནས་རྒྱལ་རབས་ལྔ་པ་འཇམ་དཔལ་རྣམ་འཕྲུལ་ཆོས་རྒྱལ་ཁྲི་སྲོང་ལྡེའུ་བཙན་གྱིས། ཟ་ཧོར་མེ་ཏོག་གླིང་ནས་མཁན་ཆེན་བོ་དྷི་སཏྭ་དང་ཨོ་རྒྱན་གྱི་ཡུལ་ནས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ་སམ་བྷ་ཝ་སྤྱན་དྲངས་ནས། ནག་ཕྱོགས་ཀྱི་མི་དང་མི་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ཚར་བཅད། དཀར་ཕྱོགས་ཀྱི་ལྷ་འདྲེ་རྣམས་བྲན་དུ་བཀོལ་ཏེ་ལུགས་གསུམ་མི་འགྱུར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཅས་པ་བཞེངས། མཁན་པོས་རྦ་རཏྣ་དང་བཻ་རོ་ཙ་ན་སོགས་སད་མི་མི་བདུན་དང་དགེ་སློང་མི་ལྔ་སོགས་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་བསྟན་རྩ་འདུལ་བའི་བསྟན་པ་སྤེལ་ཏེ་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་བཙུགས། ཨོ་རྒྱན་ཆེན་པོས་བཀའ་བབས་ལས་ཅན་སྙིང་གི་བུ་དགུ་སོགས་བདེ་གཤེགས་འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྨིན་པར་མཛད་དེ། དེའི་ཚེ་རིགས་ཀྱི་མེ་ཏོག་དོར་བ་ན། མངའ་བདག་རྒྱལ་པོའི་མེ་ཏོག་དབུས་ཆེ་མཆོག་ལ་བབས། གནུབས་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མེ་ཏོག་ཤར་ཡང་དག་ལ་བབས། དེ་བཞིན་དུ་གནུབས་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷོ་གཤིན་རྗེ་ལ། ངན་ལམ་རྒྱལ་བ་མཆོག་དབྱངས་ཀྱི་ནུབ་དབང་ཆེན་ལ། ཇོ་མོ་མཁར་ཆེན་བཟའི་བྱང་རྡོ་རྗེ་གཞོན་ནུ་ལ། འབྲོག་བན་དཔལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཤར་ལྷོ་མ་མོ་ལ། རླངས་དཔལ་གྱི་སེང་གེ་ནུབ་བྱང་དྲེགས་པ་ཀུན་འདུལ་ལ། པ་གོར་བཻ་རོ་ཙ་ན་བྱང་ཤར་དམོད་པ་དྲག་སྔགས་ལ་བབས་པས། སོ་སོའི་རྒྱུད་དང་སྒྲུབ་ཐབ
Chinese
此后，莲花生（Padmasambhava）、毗玛拉米扎（Vimalamitra）、贝若扎纳（Vairochana）三人领受教诲并弘扬之。 第三种是经由个人耳传的方式传承，即藏地的历代传承。正如无垢天女授记中所说：‘我圆寂后两千五百年，红面藏地将弘扬佛法。’ 如授记所示，从释迦族（Shakya）和离车族（Licchavi）出身的聂赤赞普（Nyatri Tsenpo）国王，到第二十七代国王，也就是观世音菩萨（Avalokiteśvara）的化身拉托托日年赞（Lha Thothori Nyantsen）在位期间，在雍布拉康（Yumbu Lakhang）王宫顶上，显现了《宝箧经》（Do de Zamatog）、《百字忏悔经》（Spang Kong Chag gya pa）和刻有如意宝珠陀罗尼（Cintamani dharani）的石匣，开启了神圣佛法的开端。 此后五代，观世音菩萨的化身法王松赞干布（Songtsen Gampo），从汉地和尼泊尔迎请了两尊释迦牟尼佛的代表佛像。在拉萨（Rasa）等地修建了镇压边境和进一步镇压边境的寺庙一百零八座。大臣吞米桑布扎（Thonmi Sambhota）在藏地没有文字的情况下，创造了藏文。翻译了观世音菩萨的二十一部经续。为国家制定了十善法，开启了神圣佛法的先河。此后五代，文殊菩萨（Manjushri）的化身法王赤松德赞（Trisong Detsen），从萨霍（Zahor）的梅朵林（Metok Ling）迎请了堪布菩提萨埵（Bodhisattva），从乌仗那（Oddiyana）迎请了莲花生大师（Padmasambhava）。降伏了所有黑方的神和非人，役使了白方的神鬼，建立了寺庙，其规制如三世诸佛不变化的法度般自然成就。堪布让巴热纳（Ba Ratna）和贝若扎纳（Vairochana）等七位觉士和五位比丘等出家，弘扬了律藏，建立了说一切有部。莲花生大师将应受教诲的有缘弟子九人等，成熟于安乐逝者聚集的坛城中。当时，抛掷各自的鲜花时，国王的鲜花落在了中央的大殊胜处，努南卡宁波（Nup Namkhai Nyingpo）的鲜花落在了东方的扬达（Yangdag），同样地，努桑杰益西（Nub Sangye Yeshe）的鲜花落在了南方的阎魔敌（Shinje），南朗嘉瓦秋扬（Nyanlam Gyalwa Chokyang）的鲜花落在了西方的马头明王（Wangchen），觉姆喀钦匝（Jomo Kharchenza）的鲜花落在了北方的金刚童子（Dorje Zhonnu），仲本华吉益西（Drokben Palgyi Yeshe）的鲜花落在了东南方的玛莫（Mamo），朗巴吉僧格（Lang Palgyi Senge）的鲜花落在了西北方的降伏一切傲慢者（Drekpa Kundul），巴郭贝若扎纳（Pagor Vairochana）的鲜花落在了东北方的诅咒诛法（Dodpa Drakngag）。各自获得了相应的本续和修法。
English
Thereafter, Padmasambhava, Vimalamitra, and Vairochana received the teachings and propagated them. The third is the transmission through personal oral instruction, which is the lineage of Tibet. As prophesied in the prophecy of the Immaculate Goddess: 'Two thousand five hundred years after my complete Nirvana, the teachings will flourish in the land of the red-faced Tibetans.' As the prophecy stated, from King Nyatri Tsenpo, who came from the Shakya and Licchavi clans, to the twenty-seventh generation of kings, Lha Thothori Nyantsen, an emanation of Avalokiteśvara, during his reign, the 'Do de Zamatog Sutra', the 'Hundred Syllable Confession Sutra', and a stone box engraved with the Cintamani dharani, appeared on the top of Yumbu Lakhang Palace, marking the beginning of the sacred Dharma. Five generations later, King Songtsen Gampo, an emanation of Avalokiteśvara, invited two representative Buddha statues from China and Nepal. He built one hundred and eight temples, including Rasa Trulnang, to subdue the borders and further subdue the borders. Minister Thonmi Sambhota created the Tibetan script when there was no script in Tibet. He translated twenty-one sutras and tantras of Avalokiteśvara. He established the ten virtues for the country, initiating the sacred Dharma. Five generations later, King Trisong Detsen, an emanation of Manjushri, invited Abbot Bodhisattva from Metok Ling in Zahor and Guru Padmasambhava from Oddiyana. He subdued all the black forces of gods and non-humans, and employed the white forces of gods and demons, building temples whose regulations were naturally accomplished like the unchanging Dharma of the Buddhas of the three times. The Abbot ordained Ba Ratna, Vairochana, and other seven chosen men and five monks, propagating the Vinaya and establishing the Sarvastivada school. Guru Padmasambhava matured nine destined disciples and others in the mandala of the assembly of the Sugatas. At that time, when throwing their respective flowers, the king's flower fell on the great supreme place in the center, Nup Namkhai Nyingpo's flower fell on Yangdag in the east, similarly, Nub Sangye Yeshe's flower fell on Shinje in the south, Nyanlam Gyalwa Chokyang's flower fell on Wangchen in the west, Jomo Kharchenza's flower fell on Dorje Zhonnu in the north, Drokben Palgyi Yeshe's flower fell on Mamo in the southeast, Lang Palgyi Senge's flower fell on Drekpa Kundul in the northwest, and Pagor Vairochana's flower fell on Dodpa Drakngag in the northeast. Each obtained their respective tantras and sadhanas. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ས་རྣམས་བསྩལ་པ་ཉམས་སུ་བླངས་པས་གྲུབ་པ་ཐོབ་ནས་སོ་སོའི་རིགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་དང་དབྱེར་མེད་དུ་གྱུར། གཞན་ཡང་རྒྱ་གར་ནས། སློབ་དཔོན་བི་མ་མི་ཏྲ། ཤཱནྟིཾ་གརྦྷ། དྷརྨ་ཀཱིརྟི་སོགས་པཎྜི་ཏ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤྱན་དྲངས། 71-59-13a བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་བཻ་རོ་དང་ནམ་སྙིང་སོགས་རྒྱ་གར་དུ་བྱོན་པ་དང་། གཞན་སྐ་ཅོག་སོགས་སྤྲུལ་པའི་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་པཎྜི་ཏ་རྣམས་བསྡེབས་ནས་མདོ་རྒྱུད་བསྟན་བཅོས་མན་ངག་གི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསྒྱུར་བཤད་སྒོམ་གསུམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཉི་མ་ཤར་བ་ལྟ་བུར་མཛད། དེ་ལས་གསང་བ་སྒྱུ་འཕྲུལ་བའི་ལུགས་ལ། ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས་སྔ་འགྱུར་བར་འགྱུར་ཕྱི་འགྱུར་གསུམ་དུ་བཞེད་དེ། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་གསང་བ་གངས་ཏི་སེར་བཞུགས་དུས། བྲན་ཀ་མུར་ཏི། སྦས་མཉྫུ་ཤྲཱི། བཻ་རོ་གསུམ་ལ་བཤད་དེ། དེ་ལས་བརྒྱུད་པ་ནི་སྔ་འགྱུར། པདྨས་གཉགས་ཛྙཱ་ན་ཀུ་མཱ་ར་དང་། ངན་ལམ་རྒྱལ་བ་མཆོག་དབྱངས་ལ་མཆིམས་ཕུར་དབང་བསྐུར་ཏེ་སྒྲ་བསྒྱུར་རྒྱ་གར་གླིང་དུ་བསྒྱུར་ནས་བཤད་པ་བར་འགྱུར། བི་མས་གཉགས་ཛྙཱ་ན་ཀུ་མཱ་ར་དང་། རྨ་རིན་ཆེན་མཆོག་ལ་བསམ་ཡས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བར་ཁང་དུ་གསུངས་པ་ནི་ཕྱི་འགྱུར་དུ་བཞེད། དེ་གསུམ་ཀའི་བརྒྱུད་པ་ཀུན་འདུས། གནུབས་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ནས་རིམ་པར་ཟུར་མེས་དབོན་སོགས་སུ་བརྒྱུད་པ་ཟུར་ལུགས་དང་། གནུབས་ཆེན་ནས་པ་གོར་བློན་ཆེན་འཕགས་སོགས་བརྒྱུད་རིམ་པར་ཀུན་མཁྱེན་རོང་ཀློང་རྣམ་གཉིས་ལས་བརྒྱུད་པ་སོགས་བརྒྱུད་པའི་བཀའ་སྲོལ་མང་དུ་བྱུང་ངོ་། །ལུང་ཨ་ནུ་ཡོ་ག་འདུས་པ་མདོ་ཡི་སྐོར་རྣམས་ནི། རྒྱ་བལ་བྲུ་ཤའི་མཁས་པ་བཞི་ལས་གནུབས་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེས་གསན་ནས་དར་བར་མཛད། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་ལས། ཕྱི་སེམས་ཀློང་གི་སྐོར་རྣམས་ནི། གཙོ་བོར་ལོ་ཆེན་བཻ་རོ་ཙ་ནས་སློབ་དཔོན་ཤྲཱི་སེང་ཧ་སོགས་ལ་ཞུས་ནས་དར་བར་མཛད། མན་ངག་གི་སྡེ་ལ། པད་འབྱུང་། བཻ་རོ། བི་མིའི་བཀའ་སྲོལ་དང་གསུམ་བྱོན་པའི་སྔ་མ་གཉིས་གཏེར་ནས་བྱོན་པ་དང་། ཕྱི་མ་ལ་བཀའ་གཏེར་གྱི་བརྒྱུད་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་ཀུན་མཁྱེན་རོང་ཟོམ་པ་ཆེན་པོས་གསང་སྔགས་ཀྱི་བབ་བདུན་དུ་བཞེད་དེ། བབས་དང་པོ་ཨོ་རྒྱན་སངས་རྒྱས་གཉིས་པས་ཐུགས་སྲས་རྗེ་འབངས་ལས་ཅན་སྙིང་གི་བུ་དགུ་སོགས་ལ་བསྩལ་པ་དང་། 71-59-13b གཉིས་པ་གྲུབ་ཆེན་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་རྒྱ་གར་དུ་བྱོན་ནས་སློབ་དཔོན་ཧཱུྃ་ཀཱ་ར་སོགས་ལས་གསན་པ་དང་། གསུམ་པ་སློབ་དཔོན་ཤཱནྟིཾ་གརྦྷ་བསམ་ཡས་རབ་གནས་སུ་ཕེབས་སྐབས་གསུངས་པ་དང་། བཞི་པ་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བས་གངས་ཏི་སེ་ནས་དབས་མཉྫུ་ཤྲཱི་སོགས་ལ་བསྟན་ནས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྐྱེས་སུ་བསྐུར་པ་ད
Chinese
他们通过修行获得了成就，与各自传承的本尊无二无别。此外，从印度迎请了大学者比玛拉米扎（Vimalamitra），寂藏（Śāntigarbha），法称（Dharmakīrti）等一百零八位班智达。 藏族大译师白若杂那（Vairocana）和南喀宁波（Namnying）等前往印度。此外，噶瓦巴扎（Kawa Paltsek），觉若鲁益坚赞（Chokro Lui Gyaltsen）等化身大译师们与班智达们一起，将无数的经、律、论、诀窍进行了翻译、讲解和禅修，从而确立了佛法，使之如旭日东升。其中，对于秘密幻化部的传承，全知者认为有前译、中译和后译三种。当桑吉桑瓦（Sangye Sangwa）在冈底斯山时，向布然喀穆尔蒂（Branka Murti），达瓦曼殊师利（Dawa Manjushri），白若杂那（Vairocana）三人宣讲，由此产生的传承是前译。莲花生大师（Padmasambhava）在青普（Chimphu）为嘉纳古玛茹（Jñānakumāra）和娘蓝嘉瓦秋扬（Nganlam Gyalwa Chokyang）灌顶，并将之翻译成梵文在印度传播，这是中译。比玛拉米扎（Vimalamitra）在桑耶寺（Samye）的自然殿（Lhüngyi Drubpai Barkhang）为嘉纳古玛茹（Jñānakumāra）和玛仁钦秋（Ma Rinchen Chok）宣讲，这被认为是后译。这三种传承全部汇集在一起。从努桑吉益西（Nup Sangye Yeshe）开始，依次传承给祖尔梅翁（Zurme Wön）等，是为祖尔派（Zur lineage）。从努钦（Nupchen）开始，经过帕廓隆钦帕（Pagor Lönchen Phak）等，依次传承给全知荣宗巴（Kunkhyen Rongzompa）和隆钦饶绛巴（Longchen Rabjampa），由此产生了许多传承教规。阿努瑜伽（Anuyoga）的经部，由努桑吉益西（Nup Sangye Yeshe Rinpoche）从印度、尼泊尔、布鲁夏（Brusha）的四位智者处听闻后弘扬开来。大圆满（Dzogchen）阿底瑜伽（Atiyoga）中，外内空界（Semde Long）的部分，主要是由大译师白若杂那（Vairocana）向师利星哈（Shrī Siṃha）等请教后弘扬开来。关于心髓部（Mengakde），有莲师（Padmasambhava），白若杂那（Vairocana），比玛拉米扎（Vimalamitra）的教规，前两者是从伏藏中取出，后者有教传和伏藏两种传承。对此，全知荣宗巴（Kunkhyen Rongzompa）认为有七种密咒的降临方式：第一种是邬金第二佛（Orgyen Sangye Nyipa）赐予心子杰邦（Jetsun）等有缘的九位心子； 第二种是成就者南喀宁波（Namkhai Nyingpo）前往印度，从邬金大士（Hūṃkāra）等处听闻；第三种是寂藏论师（Śāntigarbha）在桑耶寺（Samye）开光时宣讲；第四种是桑吉桑瓦（Sangye Sangwa）在冈底斯山向达瓦曼殊师利（Dawa Manjushri）等传授，并作为礼物献给国王。
English
They attained accomplishment through practicing the bestowed lands, becoming inseparable from the principal deities of their respective lineages. Furthermore, one hundred and eight paṇḍitas, including the master Vimalamitra, Śāntigarbha, and Dharmakīrti, were invited from India. The great Tibetan translators Vairocana and Namnying, among others, traveled to India. Additionally, Kawa Paltsek, Chokro Lui Gyaltsen, and other incarnate great translators, together with the paṇḍitas, translated, explained, and meditated upon countless collections of sūtras, tantras, treatises, and instructions, thereby establishing the Buddha's teachings like the rising sun. Among these, concerning the tradition of the Secret Illusion, the Omniscient One considered there to be three translations: early, intermediate, and later. When Sangye Sangwa was residing in Gangtise (Mount Kailash), he taught Branka Murti, Dawa Manjushri, and Vairocana, from which the early translation originated. Padmasambhava empowered Jñānakumāra and Nganlam Gyalwa Chokyang in Chimphu, translated it into Sanskrit, and propagated it in India, which is the intermediate translation. Vimalamitra taught Jñānakumāra and Ma Rinchen Chok in the spontaneously accomplished intermediate chamber of Samye, which is considered the later translation. All three of these lineages are gathered together. From Nup Sangye Yeshe, the lineage passed successively to Zurme Wön and others, which is the Zur lineage. From Nupchen, through Pagor Lönchen Phak and others, the lineage passed successively from the Omniscient Rongzompa and Longchen Rabjampa, from which many traditions of precepts arose. The sections of the Anuyoga, the collection of sūtras, were propagated by Nup Sangye Yeshe Rinpoche after hearing them from four scholars of India, Nepal, and Brusha. In the Great Perfection (Dzogchen), Atiyoga, the sections of the outer and inner Mind Sphere (Semde Long), were mainly propagated by the great translator Vairocana after requesting them from the master Shrī Siṃha and others. In the category of Instructions (Mengakde), there are the precepts of Padmasambhava, Vairocana, and Vimalamitra. The first two arose from treasures, and the latter has both transmitted and treasure lineages. Regarding this, the Omniscient Rongzompa considered there to be seven descents of secret mantras: the first descent is when the Second Buddha of Orgyen bestowed them upon his heart-sons, Jetsun and others, nine heart-sons with karmic connections; the second is when the accomplished Namkhai Nyingpo traveled to India and heard them from the master Hūṃkāra and others; the third is when the master Śāntigarbha spoke them during the consecration of Samye; the fourth is when the master Sangye Sangwa taught them to Dawa Manjushri and others from Gangtise and offered them as a gift to the king. --------------------------------------------------------------------------------