Tibetan
་བདག་མེད་སྒོམ་པ་ལས་མ་གསུངས་ཀྱང་ལྷའི་རྗེས་དྲན་བསྒོམ་པར་འདོད་ན་སྤྱན་རས་གཟིགས་པདྨ་གཙུག་ཏོར་གྱི་ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་ལྟར་འདོན་སྒོམ་བཟླས་པ་རྣམས་བྱའོ། །མ་བྱས་ཀྱང་ཆད་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཉན་ཐོས་ཚུལ་བཟུང་འཇམ་པའི་དབྱངས༔ ཞེས་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། ཉན་ཐོས་ཚུལ་བཟུང་སྤྱན་རས་གཟིགས༔ ཀུན་དགའ་བོ་དང་། ཉན་ཐོས་ཚུལ་བཟུང་གསང་བའི་བདག༔ ནི་མོའུ་གལ་བུ་ཡིན་ལ། ཕྱག་མཚན་ཡང་། ཀུན་དགའ་བོ་བསིལ་ཡབ། ཤཱ་རིའི་བུ་རིན་པོ་ཆེ། མཽངྒལ་བུ་པདྨ་བསྣམས་པའོ། །གོང་དུ་བཤད་པའི་ལྟ་བས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་བདག་མེད་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་ཡང་། འདི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ནི་སྒྱུ་མ་ཙམ། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཤིན་ཏུ་ཆད་ལྟར་གྱུར་ན་མི་རུང་བས། །ཉན་ཐོས་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་མ་བསྟན། །ཅེས་སོ། །དེའང་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་མི་སྡུག་པ་སྒོམ་པ་ 59-29-8a སོགས་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་བྱས་རྗེས། ལྷག་མཐོང་བདེན་བཞི་མི་རྟག་བཅུ་དྲུག་སྒོམ་པས་ཉམས་སུ་ལེན་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །གསུམ་པ་གྲོགས་སྤྱོད་པས་བོགས་འདོན་པ་ནི། སོ་སོ་ཐར་པ་རིས་བདུན་གང་ལ་ཞུགས་པའི་བསླབ་བྱ་ལམ་དུ་ཁྱེར་ཞིང་། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་གནས། ཉོན་མོངས་པ་དགྲ་དང་ཚེར་མ་ལྟར་སྤང་། དགེ་བཅུ་སྨན་དང་ཟས་ལྟར་ལེན་ཅིང་། འདུ་ཤེས་བཅུ་བརྟེན། འདུ་ཤེས་བཅུ་ནི། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་བཙན་དུག་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས།་ཟོས་པས་ཕུང་བ། ༡ གོས་ལ་རྨ་དཀྲིས་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས།་ཆོས་གོས་གསུམ་དང་མི་འབྲལ་བ། ༢ ཉོན་མོངས་པ་ལ་དུག་སྦྲུལ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས།་རེག་པས་ཕུང་བ། ༣ ཁ་ཟས་ལ་བུ་ཤ་ཟ་བ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས།་སྲེད་པ་མི་བྱ། ༤ རྙེད་བཀུར་ལ་རྒྱ་དང་རྙི་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས།་འཐུམ་པར་དོགས་ཏེ་བྱོལ། ༥ བླ་མ་དཀོན་མཆོག་ལ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས།་མཆོད་ཅིང་གུས་པས་གསོལ་བ་བཏབ། ༦ ཆོས་ལ་ལམ་བཟང་པོ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས།་བདེ་བར་འགྲོ་བ། ༧ སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་གསེར་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས།་དཀོན་ཞིང་བཟང་ལ་རྙེད་པ་དོན་ལྡན། ༨ ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་རྒྱན་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས།་གཅེས་སྤྲས་ཀྱིས་ཉར་ཚགས་བྱ། ༩ ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་མུན་ཁུང་དུ་སྒྲོན་མེ་བཏེགས་པ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྩོན་པ་མི་འདོར། ༡༠ དང་མི་འབྲལ་བར་བྱའོ། ། 59-29-8b བཞི་པ་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་འགྱུར་ཚུལ་ནི། རྒྱུན་ཞུགས་དང་། ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བ་སྟེ་གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་། མཐར་ཐུག་ཟད་པ་ཤེས་པ་དང་། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་ཅིང་། འབྲས་བུ་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལའང་ཞུགས་གནས་གཉིས་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བས་བརྒྱད་དེ། དབྱེ་གཞི་
Chinese
即使没有宣讲修习无我，如果想要修习忆念天神，那么就按照观世音菩萨莲花顶髻的声闻乘的方式进行念诵、修习和持诵。即使不这样做，也没有违犯的过失。‘持守声闻戒律的文殊’指的是舍利子，‘持守声闻戒律的观世音’指的是阿难陀，‘持守声闻戒律的秘密主’指的是目犍连。他们的持物分别是：阿难陀持扇子，舍利子持珍宝，目犍连持莲花。应当修习以上所说的以见解确定下来的无我之义。正如所说：‘如此显现之事物，仅仅是幻象。在真实中并不存在，如果过于执着断灭见，那是不允许的。因此我没有向声闻小儿宣讲。’ 此外，为了对治贪欲，在修习不净观等止观之后，通过修习四谛和十六无常的胜观来实践。第三，通过同伴的行为来增进，就是将加入七种别解脱戒律中的任何一种所应遵守的戒条作为修行的道路，安住于修习的功德上，像对待敌人和荆棘一样舍弃烦恼，像对待药物和食物一样接受十善，依靠十种作意。这十种作意是：对于杀生，要有像对待剧毒一样的作意（吃了会毁灭）；对于袈裟，要有像缝补伤口一样的作意（不离三法衣）；对于烦恼，要有像对待毒蛇一样的作意（接触会毁灭）；对于食物，要有像吃人肉一样的作意（不贪求）；对于利养恭敬，要有像对待罗网一样的作意（害怕被束缚而逃避）；对于上师和本尊，要有像对待珍宝一样的作意（以恭敬和祈祷来供养）；对于佛法，要有像对待良好道路一样的作意（能够安乐地行走）；对于佛陀的教法，要有像对待黄金一样的作意（稀有而珍贵，得到它是有意义的）；对于戒律，要有像对待装饰品一样的作意（珍爱地收藏）；对于证悟法性，要有像在黑暗中点燃灯火一样的作意（不放弃对禅定的精进）。应当不离这些作意。 第四，果位的显现方式是：获得须陀洹（预流果）、斯陀含（一来果）、阿那含（不来果）等暂时的果位，以及具有证知灭尽和证知不生的两种智慧，获得有余涅槃和无余涅槃的阿罗汉果位。每一种果位又分为入流和住流两种，因此共有八种。这是分类的依据。
English
Even if the practice of meditating on selflessness is not explicitly taught, if one wishes to practice meditating on the remembrance of deities, then one should perform the recitation, practice, and mantra repetition according to the Shravaka Vehicle of Avalokiteśvara Padmagtsugtor. Even if one does not do so, there is no fault of transgression. 'Manjushri who upholds the Shravaka discipline' refers to Shariputra, 'Avalokiteśvara who upholds the Shravaka discipline' refers to Ananda, and 'Vajrapani who upholds the Shravaka discipline' refers to Maudgalyayana. Their emblems are also: Ananda holds a fan, Shariputra holds a jewel, and Maudgalyayana holds a lotus. One should meditate on the meaning of selflessness that has been established by the view explained above. As it is said: 'This appearance is merely an illusion. It does not exist in reality. It is not permissible to be extremely nihilistic. Therefore, I have not taught it to childish Shravakas.' Furthermore, to counteract attachment, after making the mind suitable for shamatha by meditating on ugliness, etc., one should practice vipassana by meditating on the Four Noble Truths and the Sixteen Aspects of Impermanence. Third, to enhance through the practice of companions, one should take the precepts of whichever of the seven classes of individual liberation one has entered as the path, abide in the qualities of training, abandon afflictions like enemies and thorns, accept the ten virtues like medicine and food, and rely on the ten perceptions. The ten perceptions are: for killing, the perception of it being like a potent poison (destroys when consumed); for robes, the perception of them being like bandages for wounds (inseparable from the three Dharma robes); for afflictions, the perception of them being like poisonous snakes (destroys upon contact); for food, the perception of it being like eating human flesh (do not crave); for gain and honor, the perception of them being like nets and traps (fear being ensnared and flee); for the lama and the Three Jewels, the perception of them being like precious jewels (offer with reverence and pray); for the Dharma, the perception of it being like a good path (go in peace); for the Buddha's teachings, the perception of them being like gold (rare and precious, obtaining it is meaningful); for discipline, the perception of it being like ornaments (cherish and store); for the manifestation of dharmata, the perception of it being like raising a lamp in a dark cave (do not abandon diligence in samadhi). One should not be separated from these perceptions. Fourth, the way the results manifest is: obtaining the temporary results of Stream-enterer (Sotapanna), Once-returner (Sakadagami), and Non-returner (Anagami), and obtaining the Arhatship of remainder with the two wisdoms of knowing exhaustion and knowing non-arising, which are the ultimate results of remainderless. Each of the four results is divided into two, entering and abiding, thus there are eight. This is the basis of the division. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ལ་ལྟོས་ནས་སྐྱེས་བུ་ཟུང་བཞི་དང་། དབྱེ་ཆོས་ལ་ལྟོས་ནས་གང་ཟག་ཡ་བརྒྱད་ཅེས་བྱ་འོ།། ༈ །། ༄། །གསུམ་པ་རང་རྒྱལ་གྱི་ལྟ་བ། གསུམ་པ་རང་རྒྱལ་གྱི་ལྟ་བ་ནི། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤོང་ཕྱིར་དང་། །འཛིན་པ་མི་སྤང་ཕྱིར་དང་ནི། །རྟེན་གྱིས་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །ཡང་དག་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱ།། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཉན་ཐོས་དང་འདྲ་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་ཆོས་ཀྱི་བདག་གི་གཟུང་ཆ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ཀྱང་། ད་དུང་འཛིན་སེམས་སྐད་ཅིག་མ་དོན་དམ་དུ་ལྟ་ཞིང་འཁོར་འདས་རྟེན་འབྲེལ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འདོད་པས་ན་བདག་མེད་ཕྱེད་དང་གཉིས་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྐ་བ་དཔལ་བརྩེགས་ཀྱི་ལྟ་རིམ་ལས། དེ་བཞིན་རང་རྒྱལ་ཐེག་པ་ཡང་། །ཕྱི་རོལ་བཅུ་གཉིས་སྒྱུ་མ་ཙམ། །རྡུལ་ཀྱང་ཕྱོགས་ཆས་མ་གྲུབ་འཕགས། །ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་རྗེས་སུ་མཐུན། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ལམ་མན་ངག་གིས་ཚད་ལ་ཕབ་སྟེ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་ནི། [གསང་བདག་སྙིང་ཐིག་རྩ་བ་ལས།] རང་རྒྱལ་སྨིན་ 59-29-9a མཚམས་ཐིག་ལེ་ལ༔ གཅིག་ནས་བཅུ་གཉིས་བར་དག་ཏུ༔ རྟེན་འབྲེལ་གཟུགས་ཤར་རིམ་པར་བསླབ༔ ལུགས་འབྱུང་ལུགས་ལྡོག་སྒོམ་པ་ཡིས༔ ཆོས་རྣམས་རྟེན་འབྲེལ་ཉིད་དུ་འཆར༔ ཤེས་པ་ཆ་མེད་མ་གཏོགས་པ༔ ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡིས༔ འཁོར་བའི་རྩ་བ་རྩད་ནས་གཅོད༔ ས་མ་ཡ༔ རང་གི་སྨིན་མཚམས་ནས་མདུན་ཕྱོགས་སུ་ཐིག་ལེ་དཀར་པོ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ནང་དུ་མ་རིག་པ་རྒན་མོ་ལོང་བ། འདུ་བྱེད་རྫ་མཁན་གྱིས་རྫ་བཟོ་ཚུལ། རྣམ་ཤེས་ཁང་སྟོང་དུ་སྤྲེའུ། མིང་གཟུགས་གང་ཟག་གྲུར་ཞུགས་པ། སྐྱེ་མཆེད་གྲོང་ཁྱེར། རེག་པ་ཕོ་མོ་འོ་བྱེད་པ། ཚོར་བ་མིག་ལ་མདའ་ཟུག །སྲེད་པ་འོ་ཐུག་འཐུང་བ། ལེན་པ་མེ་ཏོག་འཐུ་བ། སྲིད་པ་མངལ་ཆགས་པ། སྐྱེ་བ་སྦྲུམ་སྐྱེ་བ། རྒ་ཤི་རྒུད་པ་ཤི་བའི་རོ་རྣམས་གསལ་བཏབ། དེ་དག་ནི་ལུགས་འབྱུང་བའི་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་རྒ་ཤི་སྐྱེ་བ་ལ་ཐིམ་པ་སོགས་ནི་ལུགས་ལྡོག་མྱང་འདས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་ལ། མཐར་མ་རིག་པ་དམིགས་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཡལ་བའི་ངང་དུ་མཉམ་པར་བཞག །དེ་དག་གི་སྐབས་སུ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གཟུགས་བསྒོམས་པས་སྐྱོ་ན་ལུགས་འབྱུང་ལ་ཐིག་ལེ་དམར་པོ་བཅུ་གཉིས་དང་། ལུགས་ལྡོག་ཏུ་ཐིམ་ཚེ་དཀར་པོ་རུ་བསྒྱུར་ཞིང་བསྟིམས་པས་ཆོག་པར་ངང་སྒོམ་ཁྲིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་གསུངས། འདི་དག་རྟེན་འབྲེལ་ 59-29-9b ལམ་ཁྱེར་གྱི་མན་ངག་སྟེ། དེ་ཡང་ཕྱི་ནང་གི་རྟེན་འབྲེལ་གཉིས་ཏེ་ཕྱིའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་འབྲས་བུ་ལས་ཤེས་ཏེ། འབྲས་བུ་དེ་ཅི་ལས་བྱུང་བརྟགས་པས་མེ་ཏོག་ལས་བྱུང་། དེ་འདབ་མ་ལས། དེ་མྱུ་གུ་ལས། དེ་ས་བོན་ལས་བྱུང་སྟེ་རྒྱུ་དང་འབྲེལ་བ་དྲུག །རྐྱེན་དང་འབྲེ
Chinese
从所依的角度来说，称为双四之士；从分类的角度来说，称为单八之补特伽罗。 第三，自宗的见解。 第三，自宗的见解是，如《现观庄严论》所说：‘为舍弃所取之分别，及为不舍弃能取故，以所依如犀角之道，当知已正确摄集。’ 如是宣说。即证悟补特伽罗无我与声闻乘相同，在此之上，证悟法无我的所取部分，微尘无自性。然而，仍然执着能取之心为实有，认为轮回涅槃是缘起因果，因此称为证悟半个无我。 噶瓦·贝则的见解次第中说：‘如是自宗之乘，外境十二唯如幻，微尘亦不成立有方分，了知刹那随于后。’ 第二，以道之口诀衡量而修持之方式：[《秘密主心滴根本》中说：] 自宗于眉间明点中，从一至十二之间，依次修习缘起之形象，以顺生逆生之修习，诸法显现为缘起，除了无分之识之外，以证悟法无我，从根本上斩断轮回之根。三昧耶！ 从自己的眉间向前方，在十二个白色明点中，清晰观想无明老妇盲女，行作陶师制陶之状，空旷房屋中之猿猴，入胎之人格，六入城市，根境和合，受如箭入眼，贪如饮用乳粥，取如采花，有如入胎，生如出生，老死衰败之尸体。 这些是顺生之缘起，之后老死融入于生等等是逆生涅槃之缘起，最终于无明消失于无所缘之法界中安住。 在这些时候，观修缘起之形象，若厌烦则顺生为十二个红色明点，逆生融入时转为白色而融入即可，于安住之引导时宣说。 这些是缘起道用之口诀，即内外之缘起二者，外缘起之果从了知，观察此果从何而来，从花朵而来，从花瓣而来，从嫩芽而来，从种子而来，与因关联有六，与缘关联。
English
From the perspective of the basis, it is called the four pairs of individuals; from the perspective of classification, it is called the eight single pudgalas. Third, the view of one's own school. Third, the view of one's own school is, as stated in the 'Ornament of Clear Realization': 'To abandon the concept of the object of grasping, and because of not abandoning the grasping, the path like a rhinoceros horn with a basis, should be known as correctly gathered.' As such, realizing the selflessness of the individual is similar to the Shravakas. On top of that, although one realizes that the object of grasping of the selflessness of phenomena, the subtle particles, are without inherent existence, one still clings to the momentary mind as ultimately real, and believes that samsara and nirvana are interdependent cause and effect. Therefore, it is called realizing one and a half selflessnesses. Kawa Peltseg's Stages of Views states: 'Likewise, the vehicle of one's own school, the twelve external realms are merely illusory, particles are also not established as having directional parts, knowing that consciousness is momentary and follows after.' Second, how to measure and practice with the instructions of the path: [From the root text of 'Secret Essence Heart Drop':] In the self-school, in the bindu at the eyebrow center, from one to twelve, teach the order of the appearance of interdependent forms. By meditating on arising and reversing, all phenomena appear as interdependent. Except for indivisible consciousness, by realizing the selflessness of phenomena, cut off the root of samsara from its base. Samaya! From one's own eyebrow center to the front, in the twelve white bindus, clearly visualize the ignorant old blind woman, the potter making pottery, the monkey in an empty house, the person entering the womb, the city of the six senses, the touch of male and female making 'o', feeling like an arrow piercing the eye, craving like drinking milk porridge, grasping like picking flowers, existence like conception, birth like being born, old age, death, decay, and a dead corpse. These are the interdependent arising, and then old age and death dissolving into birth, etc., are the interdependent nirvana of reversing. Finally, abide in the state where ignorance vanishes into the aimless dharmadhatu. During these times, if one is weary of meditating on the interdependent forms, then the arising is twelve red bindus, and when reversing and dissolving, transform them into white and dissolve them. This is taught during the guidance of the abiding meditation. These are the instructions for taking interdependence as the path, namely the inner and outer interdependence. The result of the outer interdependence is known from the result, and by examining where that result came from, it came from the flower, from the petals, from the sprout, from the seed, related to the cause by six, and related to the condition. --------------------------------------------------------------------------------