Tibetan
ི་ལྷ་མི་འཁྲུགས་པ་དང་། དུས་བཟང་གི་ལྷ་གསུམ་ཞེས། ནད་ཀྱི་བསྐལ་པ་ཞི་བྱེད་ཚེས་བརྒྱད་སྨན་བླ། མཚོན་གྱི་བསྐལ་པ་ཞི་བྱེད་ཉའི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས། མུ་གེའི་བསྐལ་པ་ཞི་བྱེད་སྟོང་གི་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དང་ལྔ་སྒོམ་པ་ཡིན་ཀྱང་། འདིར་འཇམ་དཔལ་ལ་མགོན་པོ་ཀུན་གཟིགས་སྐུ་མདོག་དམར་སེར་ཉི་མའི་གཟི་འོད་ལྟར་འབར་བ་ཕྱག་གཉིས་ཆོས་འཁོར་ཕྱག་རྒྱ་ཅན་ཆགས་བྲལ་མཆོག་གི་སྤྲུལ་སྐུའི་ཆ་ལུགས་དང་ལྡན་པ། གར་དབང་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་སངས་རྒྱས་འོད་ཟེར་ཀུན་ནས་འཕགས་པ་དཔལ་བརྩེགས་རྒྱལ་པོ་གསེར་མདོག་མཆོག་སྦྱིན་མཉམ་གཞག་མཛད་པ་སྤྲུལ་སྐུའི་ཆས་ཅན། གསང་བདག་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྤྱི་ལྟར་བསྒོམས་པའི་མཐའ་སྐོར་དུ་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་དཔའ་བོ་མཁའ་འགྲོ་ཆོས་སྐྱོང་སྲུང་མ་ཐམས་ཅད་ཏིལ་གྱི་གང་བུ་ཁ་བྱེ་བ་ལྟར་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཅིང་། གོང་བཤད་ཀྱི་ལྷ་ལྔ་པོའང་སྒོམ་པར་འདོད་ན། མདུན་དུ་རྣམ་སྣང་དང་མི་འཁྲུགས་པ། ལྷོ་སྟེ་གཡས་སུ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ། ནུབ་སྟེ་རྒྱབ་ཏུ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས། བྱང་སྟེ་གཡོན་ 59-29-4a དུ་སྨན་བླ་བསྒོམས་ན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྲོ། དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་དོན་དྲུག་གིས་སྟོན་ཏེ། གང་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ། གང་གིས་འགྲོ་བ། ཚུལ་ལམ་ཐབས་ཇི་ལྟར་དང་། དངོས་གཞི་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པ་དང་། སྐྱབས་སུ་མ་སོང་བའི་སྐྱོན་ནམ་ཉེས་དམིགས། སོང་བའི་ཕན་ཡོན་ནོ། །དང་པོ་གང་ལ་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ནི། དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །གཉིས་པ་གང་ཟག་གང་གིས་འགྲོ་ན་མོས་པ་གུས་པ་དད་པ་གསུམ་དང་ལྡན་པས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡུལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དྲན་པ། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་འདོད་ཅིང་། ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ལ་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའོ། །གསུམ་པ་ཐབས་ཚུལ་ཇི་ལྟར་འགྲོ་སྙམ་ན། འདུ་ཤེས་གསུམ་ལྡན་གྱི་གང་ཟག་གིས་ཆོས་བཞི་ལྡན་གྱི་སྒོ་ནས་འགྲོ་དགོས་ཏེ། དད་པ་དང་ལྡན་པ། ལས་དང་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ལ་འཛེམ་ཞིང་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ། དུས་རྟག་ཏུ་བླ་མ་བསྟེན་ཅིང་བླ་མ་ལ་གུས་པ། དེས་བསྟན་པའི་ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བ་དང་བཞི་འོ། །བཞི་པ་དངོས་གཞིའམ་དབྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དོན་གསུམ་སྟེ། སྤང་བྱ་དང་། བླང་བྱ་དང་། ཆོ་ག་དངོས་སོ། །དང་པོ་སྤང་བྱ་ནི། མདོ་མྱང་འདས་ལས། གང་ཞིག་སངས་རྒྱས་སྐྱབས་འགྲོ་བ། །དེ་ནི་ཡང་དག་དགེ་བསྙེན་ཏེ། །ནམ་དུའང་ལྷ་ནི་གཞན་དག་ལ། ། 59-29-4b སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དམ་པའི་ཆོས་ལ་སྐྱབས་འཚོལ་ན། །འཚེ་ཞིང་གསོད་པའི་སེམས་དང་བྲལ། །དགེ་འདུན་ལ་ཡང་སྐྱབས་སོང་བ། །མུ་སྟེགས་གཞན་ལ་ཕྱག་མི་བྱ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་བླང་བྱ་ལ། ཐུན་མོང་སྤྱིའི་བླང་བྱ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་བླང་བྱ་གཉིས་ལས། དང་པོ
Chinese
以及不空成就佛（Amoghasiddhi）。所谓‘时运佳的三位天神’，指的是：平息疾病劫难的初八药师佛（Bhaisajyaguru）；平息刀兵劫难的观自在无量光佛（Amitabha）；平息饥馑劫难的千尊释迦牟尼佛（Shakyamuni）。虽然通常观修五尊佛，但此处观想的是：文殊菩萨（Manjushri）如怙主观世音（Avalokiteshvara），身色红黄，如太阳般耀眼，双手结法轮印，具有无染至高化身之相。大自在观世音（Avalokiteshvara）如佛光普照，殊胜积聚王（Shri Tsek Gyalpo），身色金黄，施予胜妙，安住于等持之中，具有化身之相。金刚萨埵（Vajrasattva）如金刚持（Vajradhara）一般观想。周围观想诸佛、菩萨、勇士、空行母、护法、守护神等，如张开的芝麻荚一般。如果想观修上述五尊佛，则前方观想毗卢遮那佛（Vairochana）和不空成就佛（Amoghasiddhi），右方（南方）观想释迦牟尼佛（Shakyamuni），后方（西方）观想无量光佛（Amitabha），左方（北方）观想药师佛（Bhaisajyaguru），这样就成为圆满的支分。 通过六个方面来阐释如何修持：皈依的对象，通过什么来皈依，皈依的方式或方法，包含正行及其分类，不皈依的过患或罪过，以及皈依的利益。首先，皈依的对象是三宝（Triratna）。其次，通过什么样的人来皈依呢？通过具备信心、恭敬和虔诚这三种品质的人来皈依，忆念皈依境的功德，渴望获得无上菩提，并且因为畏惧恶道的痛苦而皈依。第三，如何皈依的方式方法呢？具备三种认识的人必须通过具备四种法的途径来皈依，即：具有信心；对业和业果谨慎，相信业果法则；恒时依止上师并对上师恭敬；以及对上师所教之法不生怀疑。第四，从正行或分类的角度来看，有三个方面：应断除的，应修持的，以及实际的仪轨。首先，应断除的。《涅槃经》中说：‘凡皈依佛者，是为真正之优婆塞，永不皈依其他天神。若于正法求皈依，当离 हिंसा（藏文：འཚེ་བ་，梵文天城体：हिंसा，梵文罗马拟音：hiṃsā，汉语字面意思：伤害）与杀戮之心。皈依僧伽者，不应礼敬其他外道。’其次，应修持的分为共同的应修持的和特殊的应修持的两种。首先是共同的应修持的。
English
And Amoghasiddhi. The so-called 'Three Auspicious Deities' refer to: Bhaisajyaguru who pacifies the kalpa of diseases; Amitabha who pacifies the kalpa of weapons; and a thousand Shakyamuni who pacifies the kalpa of famine. Although one usually meditates on the Five Buddhas, here one visualizes: Manjushri like the Protector Avalokiteshvara, with a reddish-yellow body, blazing like the rays of the sun, with hands in the Dharma wheel mudra, possessing the aspect of an immaculate supreme emanation. The all-powerful Avalokiteshvara is like the Buddha radiating light in all directions, Shri Tsek Gyalpo, with a golden body, bestowing the supreme, abiding in equanimity, possessing the aspect of an emanation. Vajrasattva is visualized like Vajradhara. Around them, one visualizes all the Buddhas, Bodhisattvas, heroes, dakinis, Dharma protectors, and guardians, like an open sesame pod. If one wishes to meditate on the above-mentioned Five Buddhas, then in front, one visualizes Vairochana and Amoghasiddhi, to the right (south) one visualizes Shakyamuni, behind (west) one visualizes Amitabha, and to the left (north) one visualizes Bhaisajyaguru, thus becoming a complete limb. It is explained through six aspects how to practice: the object of refuge, through what one takes refuge, the manner or method of taking refuge, including the main practice and its classifications, the faults or sins of not taking refuge, and the benefits of taking refuge. First, the object of refuge is the Three Jewels (Triratna). Second, through what kind of person does one take refuge? One takes refuge through a person who possesses the three qualities of faith, respect, and devotion, remembering the qualities of the objects of refuge, desiring to attain unsurpassed Bodhi, and taking refuge out of fear of the suffering of the lower realms. Third, how does one take refuge? A person with three recognitions must take refuge through the path of possessing four dharmas, namely: having faith; being cautious about karma and its results, believing in the law of karma; constantly relying on the guru and respecting the guru; and not doubting the teachings of the guru. Fourth, from the perspective of the main practice or classification, there are three aspects: what should be abandoned, what should be cultivated, and the actual ritual. First, what should be abandoned. The Nirvana Sutra says: 'Whoever takes refuge in the Buddha is a true Upasaka, and never takes refuge in other gods. If one seeks refuge in the true Dharma, one should be free from the mind of हिंसा (Tibetan: འཚེ་བ་，Devanagari: हिंसा，IAST: hiṃsā，literal meaning: harm) and killing. One who has taken refuge in the Sangha should not pay homage to other heretics.' Second, what should be cultivated is divided into common practices and special practices. First is the common practice. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
་ནི། དུས་རྟག་ཏུ་བྱ་སྤྱོད་ཅི་བྱེད་ཀྱང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་འབའ་ཞིག་དྲན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ཁྱད་པར་བླང་བྱ་ནི། དཀོན་མཆོག་སོ་སོར་གུས་པ་བསྐྱེད་ཅིང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྟེན་བཞེངས་པ་དང་། མཆོད་པ་དང་། དགེ་འདུན་ལ་ཞབས་ཏོག་བསྙེན་བཀུར་དད་གུས་བྱ་བའོ། །སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཆོ་ག་དངོས་ལ་ཕྱི། ནང་། གསང་བ། མཐར་ཐུག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། མདོ་སྡེ་ཁང་བུ་བརྩེགས་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ལྟ་བུའི་སྟོན་པ་མེད། །ཆོས་དང་འདྲ་བའི་སྐྱོབ་པ་མེད། །དགེ་འདུན་ལྟ་བུའི་ཞིང་ས་མེད། །དེས་ན་གསུམ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བླ་མ་ཡི་དམ་མཁའ་འགྲོ་གསུམ། དེའང་བླ་མ་ཁོ་ན་ལ་འདུས་ཏེ། གསང་འདུས་ལས། བླ་མ་དང་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །ཐ་དད་དུ་ནི་མི་ལྟ་འོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་བཞིའི་ངང་ལ་གནས་པ་ལའང་སྐྱབས་འགྲོར་བཞེད་དེ། ལྟ་བ་དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད། སྒོམ་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྲན་ 59-29-5a ཚུགས་པ། སྤྱོད་པ་བདག་གཞན་དོན་གྲུབ། འབྲས་བུ་སྐུ་ལྔ་ལྷུན་གྲུབ། དེའི་ངང་ལས་མི་འདའ་མི་ཡེང་། མི་འགྱུར་བར་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །བཞི་པ་ནི། གཞི་གནས་ལུགས། ལམ་རང་གནས། སྤྱོད་པ་རང་ཤར། འབྲས་བུ་རང་གྲོལ། དེ་ལས་མི་འདའ་བར་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། འདི་དག་དང་མི་ལྡན་ན་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་གྲལ་དུ་མི་ཚུད། རྩ་བ་གསུམ་གྱི་བྱིན་རླབས་མི་འཇུག །འདུལ་སྡོམ་དང་དམ་ཚིག་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དྲུག་པ་ནི། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་འགྱུར་བའི་ཡོན་ཏན། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་སྡེ་ཚན་དུ་ཚུད་པ། འཇིགས་པ་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཚུགས་པ། ལམ་ལོག་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ངན་སོང་གསུམ་དུ་མི་སྐྱེ་བ། བསམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡིད་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པ། རྩ་བ་གསུམ་གྱི་བྱིན་རླབས་འཇུག་པ་སོགས་ཡོན་ཏན་མང་ངོ་། །གོང་དུ་མདུན་རྟེན་ལ་སེམས་གཏད་དེ་ཞི་གནས་སྒོམ་པའི་ཚུལ་གསུངས་པ་དེ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཚངས་པའི་ཐེག་པར་གསུངས་པ་དང་དོན་གཅིག་སྟེ། བྲཧྨའི་སྒྲ་ལས་ཚངས་པ་དང་། གཙང་བ་དང་། དག་པ་ལ་འཇུག་པས་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པས་གཙང་བའམ། དག་ཅིང་ཚང་བས་ན། སྒྲ་ཡངས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཁམས་གོང་མའི་ལྷ་གཟུགས་ཁམས་གནས་ 59-29-5b རིགས་བཅུ་བདུན་དང་། གཟུགས་མེད་ཁམས་པའི་གནས་བཞི་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཚངས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་ཅིང་། དེར་བགྲོད་པའི་ལམ་འཁོར་བཅས་ལ་ཚངས་པའི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་ཞི་གནས་དང་། རང་གི་ས་འོག་མ་ལ་རགས་པར་ལྟ་ཞིང་། རང་ས་ལ་ཞི་བར་ལྟ་བའི་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ས་འོག་མའི་ཉོན་མོངས་སྤངས་ཤིང་གོང་མར་སྐྱེ་བའོ། །བསམ་གཟུགས་གཉིས་ནི་ཚངས་པའི་ཐེག་པ་
Chinese
此外，无论何时做任何事情，都要仅仅忆念三宝（Triratna）的功德。 第二，特殊的受持是：对每一位本尊生起敬意，建造身像、语言（经典）、意（佛塔）的所依，以及供养和对僧团（Sangha）的侍奉、尊敬和虔诚。 皈依的真实仪轨分为外、内、密、究竟实相皈依四种。第一种是：如《宝积经》所说：'没有像佛陀（Buddha）一样的导师，没有像法（Dharma）一样的救护者，没有像僧团（Sangha）一样的福田，因此应当尊敬这三者。' 第二种是：上师（Guru）、本尊（Yidam）、空行母（Dakini）三者。实际上，它们都包含在上师（Guru）之中。《密集续》中说：'上师（Guru）与金刚持（Vajradhara），不应视为不同。' 第三种是：安住于见、修、行、果四种状态也被认为是皈依。见是法界（Dharmadhatu）与智慧（Jnana）无别，修是于禅定（Samadhi）中稳固，行是自他利益皆成，果是五身（Panchakaya）任运成就。不离此状态，不散乱，不改变地修持。 第四种是：基础是本然状态，道路是自生状态，行为是自然显现，果实是自然解脱。不离此状态地修持。 第五，如果不具备这些，就不能算作内道佛教徒，根本三宝的加持不会融入，别解脱戒和誓言等将失去所依。 第六，成为一切戒律的基础的功德：进入内道佛教徒的行列，不被任何恐惧所动摇，不误入歧途，不堕入三恶道，一切愿望皆如意成就，根本三宝的加持融入等等，功德众多。 上面所说的将心专注于面前的所依，修持止观（Shamatha）的方法，与《楞伽经》中所说的梵天乘（Brahmayana）意义相同。梵天（Brahma）的声音意味着清净、洁净，因为它清净或洁净于欲望的烦恼，所以从广义上讲，上界色界天的十七处住所，以及无色界天的四处住所，总共二十一处都被称为梵天（Brahma），而通往那里的道路及其相关的一切被称为梵天乘（Brahmayana）。 这也是通过修持止观（Shamatha），观察自己较低的境界为粗糙，观察自己的境界为寂静的观（Vipassana）的力量，从而舍弃较低境界的烦恼，而生于较高的境界。思和形二者就是梵天乘（Brahmayana）。
English
Furthermore, whatever actions you do at any time, you should only remember the virtues of the Three Jewels (Triratna). Secondly, the special thing to adopt is: to generate respect for each deity, to build supports for body (statues), speech (scriptures), and mind (stupas), as well as to offer and serve, respect, and be devoted to the Sangha. The actual ritual of taking refuge is divided into four types: outer, inner, secret, and ultimate reality refuge. The first is: As stated in the 'Heap of Jewels Sutra': 'There is no teacher like the Buddha, no protector like the Dharma, no field of merit like the Sangha, therefore, one should revere these three.' The second is: the three of Guru, Yidam, and Dakini. In reality, they are all contained within the Guru. As stated in the 'Guhyasamaja Tantra': 'The Guru and Vajradhara should not be seen as different.' The third is: abiding in the state of the four views, meditation, conduct, and result is also considered taking refuge. The view is the inseparability of Dharmadhatu and Jnana, meditation is stability in Samadhi, conduct is the accomplishment of self and other's benefit, and the result is the spontaneous accomplishment of the five Kayas. Practicing without straying, without distraction, and without change from this state. The fourth is: the basis is the natural state, the path is the self-existing state, the action is the natural manifestation, and the result is the natural liberation. Practicing without straying from this state. Fifth, if one does not possess these, one cannot be counted among the inner Buddhists, the blessings of the three roots will not enter, and the vows of discipline and Samaya will become without support. Sixth, the merits of becoming the basis of all vows: entering the ranks of inner Buddhists, not being shaken by any fear, not going astray, not being reborn in the three lower realms, all wishes being fulfilled as desired, the blessings of the three roots entering, and so on, are numerous. The above-mentioned method of focusing the mind on the object in front and meditating on Shamatha is the same in meaning as what is said in the 'Lankavatara Sutra' as the Brahmayana. The sound of Brahma means purity and cleanliness, because it is pure or clean from the afflictions of desire, so in a broad sense, all twenty-one abodes of the seventeen realms of the form realm and the four abodes of the formless realm are called Brahma, and the path to go there and everything related to it is called Brahmayana. This is also through the power of practicing Shamatha, observing one's lower realm as coarse, and observing one's own realm as peaceful Vipassana, thereby abandoning the afflictions of the lower realm and being born in the higher realm. Thought and form are both Brahmayana. --------------------------------------------------------------------------------