Tibetan
ཤུགས་ཀྱིས་བར་སྣང་ལ་བཏེགས་ཏེ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་སུ་ཡེད་ཡེད་འདུག་པར་མོས། ངལ་ཞིང་ཆད་པ་ན་ཕཊ་དྲག་པོ་བརྗོད་ཅིང་སྒོམ་མཁན་གྱི་རང་ངོ་ལ་བལྟས་ཏེ་ཅི་གནས་སུ་བསྐྱང་ངོ་། །གསུམ་པ་ཡིད་རུ་ཤན་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས་ཀྱི། 58-2-4b དང་པོ་དམིགས་བཅས་ནི། ལུས་གནད་སྔར་བཞིན་བྱས་ལ། སྙིང་གི་དཀྱིལ་དུ་སེམས་ཉིད་ཨ་དཀར་པོ་གསལ་ལ་འཚེར་བ་ཞིག་བསྒོམ། དེ་ལས་འཕྲོས་པའི་འོད་ཀྱིས་ལུས་ཐམས་ཅད་གང་། ལུས་དང་ཨའི་འོད་དབྱེར་མེད་དུ་འདྲེས་པའི་འོད་ཀྱི་གོང་བུར་གྱུར་པ་དེ་ཀོ་མོག་ཏུ་རྡོ་བསྐྱུར་བ་ལྟར་འོད་དུ་ཡ་ལ་ལ་མཆེད། ཡང་ཚུར་འདུས་སྔར་བཞིན་སྙིང་གར་ཨ་དཀར་པོ་ལམ་གྱིས་གསལ་བདོ་བ་ན། ཕཊ་བརྗོད་ལ་དམིགས་པའི་སྤྲོ་བསྡུ་དེ་རྣམས་རྦད་ཀྱིས་བཅད་དེ་དམིགས་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་ལྷན་གྱིས་གཞག །དེ་འབྱོངས་པ་ན་རིམ་གྱིས་ཨ་ཡིག་མཐིང་ག་དང་། སེར་པོ་དང་། དམར་པོ་དང་། ལྗང་གུར་བསྒྱུར། འོད་ཀྱང་དེ་དང་མཚུངས་པའི་སྤྲོ་བསྡུ་བྱའོ། །དེ་དག་གི་དང་པོ་ནི་ལུས་ཀྱང་འདུག་སྟངས་གཙོར་བཏོན། བར་པ་ངག་གི་བརྗོད་པ་གཙོར་བཏོན། ཕྱི་མ་ཡིད་ཀྱི་སྒོམ་པ་གཙོར་བཏོན་ཅིང་། དེ་གསུམ་རེ་རེས་ཀྱང་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཀ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པའི་གནད་ཁྱད་པར་བ་ཡོད་པས། རྫོགས་ཆེན་སྤྱི་སྐད་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་འཁོར་འདས་རུ་ཤན་འབྱེད་པ་དང་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྔོན་འགྲོ་ཆབས་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་དམིགས་མེད་ནི། བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཡོད་པ་ལས་འཁོར་བར་འཁྱམས་མཁན་དང་སངས་རྒྱས་འཐོབ་མཁན་དེ་ 58-2-5a གསུམ་གྱི་ནང་ནས་སུ་ཡིན། བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་པོ་དང་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་མཁན་དེ་གསུམ་ག་ཡིན་ནམ་སོ་སོ་བས་བྱེད་ཞིབ་ཏུ་བརྟགས་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་སེམས་སུ་ཐག་ཆོད་པར་བྱས་ལ་ཐོག་མར་རྟོག་པ་རྩད་གཅད། དེ་ལྟར་འཁོར་འདས་ཀུན་གྱི་གཞི་རྩ་སེམས་འདི་ཁོ་ནས་བདག་མེད་པ་ལ་ང་དང་བདག་ཏུ་འཛིན་པས་འཁྲུལ་ན། ལུས་དང་ངག་གཉིས་པོ་དེ་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད། གཅིག་ན་སེམས་ཀྱང་ལུས་ངག་ལྟར་མཐོང་ཐོས་སུ་རུང་བའམ། ལུས་ངག་གཉིས་ཀྱང་སེམས་ལྟར་མི་དམིགས་པར་འགྱུར་ལ། ཐ་དད་ན་ལུས་རྡུལ་ཕྲན་ཅང་མེད། ངག་རང་ཡལ་རྗེས་མེད། སེམས་བྱ་ལམ་རྗེས་མེད་དུ་སོང་བ་ན་སྒོ་གསུམ་དུ་གདགས་གཞིའི་ཆོས་རང་མཚན་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པས་བར་དུ་སེམས་ཀྱི་མཚང་བཙལ། སེམས་ཞེས་པའི་རིག་རིག་ཏུར་ཏུར་པོ་འདི་དང་པོ་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་སྟེང་འོག་ཕྱོགས་མཚམས་གང་ལས་བྱུང་། ད་ལྟ་ཕྱི་ནང་ལུས་ཀྱི་སྟོད་སྨད་བར་གསུམ་གང་ལ་གནས། སྙིང་ལྟ་བུ་ལ་གནས་སྙམ་ན་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ཆེ་ཆུང་ཇི་ལྟ་བུའི་མཚན་མས་གནས། མཐར་ཝལ་གྱིས་ཤར་ནས་ཡལ་གྱིས་སོང་སྙམ་བྱེད་ན་ཕྱི་ནང་གང་དུ་འགྲོ་ཞིང་འགག་པར་འགྱུ
Chinese
观想自己被力量抬升到空中，在天空的广阔空间中飘荡。当感到疲惫和力竭时，念诵强烈的“ཕཊ་”（藏文，梵文天城体：फट्，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：断），并观察修行者的自性，保持在自然状态中。 第三，意入分别分二： 第一，有相：保持身体姿势不变，观想在心脏中心有一个明亮而闪耀的白色“ཨ་”（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无生）字。从“ཨ་”（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无生）字发出的光芒充满整个身体。身体和“ཨ་”（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无生）字的光芒无二无别地融合，变成一个光团，像扔进水中的石头一样，光芒四射。然后，光芒再次聚集，像之前一样，在心脏中，“ཨ་”（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无生）字清晰而明亮。念诵“ཕཊ་”（藏文，梵文天城体：फट्，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：断），彻底切断所有有相的专注和收放，保持在无相的状态中。当熟练后，逐渐将“ཨ་”（藏文，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：无生）字变为蓝色、黄色、红色和绿色。光芒也做同样的收放。 在这些方法中，第一个主要强调身体的姿势，中间的主要强调语言的念诵，最后一个主要强调意念的观修。这三种方法中的每一种都具有独特的要点，可以训练身、语、意。因此，这是一种超越所有大圆满共同教言的瑜伽，它同时展示了轮回和涅槃的区分，以及身、语、意的前行。 第二，无相：在所有行为的基础——身、语、意三者中，是谁在轮回中漂泊，又是谁证得佛果？ 是三者共同感受苦乐，还是各自经历生死？仔细分析后，确定一切的根源在于心。首先，切断念头的根源。因此，轮回和涅槃的一切根源都在于这个心，因为执着于无我的心为我和我所，所以产生了迷惑。那么，身体和语言与心是一体还是他体？如果是一体，那么心也应该像身体和语言一样可以被看到和听到；或者身体和语言也应该像心一样不可见。如果是他体，那么身体就没有微尘，语言消失后没有痕迹，心像鸟一样飞过不留痕迹。当身、语、意三者都没有可以作为基础的自性法时，要知道在中间寻找心的踪迹。这个被称为“心”的清明、活跃之物，最初是从哪里产生的？现在它位于哪里？是在身体的内部、外部、上方、下方还是哪个方向？如果认为它位于心脏中，那么它以何种形状、颜色和大小存在？最后，如果认为它像闪电一样从东方消失，那么它会去哪里并停止呢？