Tibetan
ིས་གང་ཐོབ་པ། །དེས་ནི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །བདེ་གཤེགས་ཤེས་རབ་ཐོབ་པར་ཤོག །དེ་ནས་བཟོད་པར་གསོལ། གཏོར་མ་གཙང་སར་བསྐྱལ། དཀྱིལ་འཁོར་བསྡུ། བཀྲ་ཤིས་བརྗོད། འཇམ་དཔལ་དཀར་པོའི་རྗེས་གནང་གི་ཆོ་ག་པཎྜི་ཏ་ཤཱཀྱ་ཤྲཱིའི་ཕྱག་ལེན་ཇི་ལྟ་བར་ལོ་ཙཱ་བ་བྱམས་པའི་དཔལ་གྱིས་བསྡེབས་པའོ། །སརྦ་དཱ་མངྒ་ལཾ།། །། ༈ འཇམ་དཔལ་དཀར་པོའི་རྩ་བའི་སྒྲུབ་ཐབས་དང་ལས་ཁ་ཚར་བཞི་བཅས་བཞུགས་སོ། །ཤིན་ཏུ་དཀར་བའི་མདངས་ལྡན་མཚོ་ཡི་དབུས་ན་པདྨོའི་གེ་སར་གྱི། །སྡོང་པོར་འཁྲུངས་ཤིང་རི་བོང་འཛིན་པའི་སྟེང་ན་རྗེ་བཙུན་འཇམ་དབྱངས་ནི། །གཞོན་ནུའི་ཚུལ་འཛིན་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་གངས་རི་དང་མཚུངས་པ། །ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་མཆོག་སྦྱིན་ཨུཏྤལ་ལེགས་བསྣམས་འཇམ་དབྱངས་ཁྱོད་ལ་འདུད། །དེ་ལྟར་བསྟོད་ནས་དེ་ཡི་སྒྲུབ་ཐབས་ཆོ་ག་ནི། །མཁས་པའི་རྗེས་འབྲང་བདག་གིས་གསལ་བར་བཤད་པར་བྱ། །དེ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩ་བའི་སྒྲུབ་ཐབས་དང་ལས་ཕྲན་ཚེགས་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། སྔོན་འགྲོ་དང་། 49-56-7b དངོས་གཞི་ལྷ་བསྐྱེད་པ། བཟླས་པ་བྱ་བ། རྗེས་ཀྱི་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ཚད་མེད་པ་བཞི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཏི་མུག་གི་མུན་པ་བསལ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་བཀོད། དེའི་ཆེད་དུ་འཇམ་དཔལ་བསྒྲུབ་སྙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ། དེ་ནས་སྣང་སྲིད་བརྟན་གཡོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྭ་བྷཱ་ཝའི་སྔགས་ཀྱིས་སྟོང་པར་བསྒོམ་པ་སྔོན་འགྲོའོ། །དངོས་གཞི་ལྷ་བསྐྱེད་པ་ནི། སྟོང་པའི་ངང་ལས་བཾ་ལས་རྒྱ་མཚོ་དཀར་ཞིང་ཡངས་པ་མཐའ་ནེའུ་གསེང་གིས་བརྒྱན་པའི་སྟེང་ན་གླང་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་གནས་པ་མཚོ་སྟེང་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་བཀྲ་བའི་སྟེང་ན། ཆུ་བྱ་སྐད་སྙན་པ་སྒྲོག་པས་བརྒྱན་པ། དེའི་དབུས་སུ་པཾ་ལྗང་སེར་ལས་པདྨའི་སྡོང་པོ་ཡལ་ག་དང་ལོ་མ་གསེར་ལས་བྱས་པ། འདབ་མ་རྒྱས་པ། དབུས་སུ་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་གེ་སར་དམར་སེར་དུ་ཡོད་པའི་སྟེང་ན་ཨ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉ་གང་བ། དེའི་དབུས་སུ་རང་གི་སེམས་ཉིད་ཨ་དཀར་པོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར། དེ་ལས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་འོད་འཕྲོས། འཕགས་པ་རྣམས་མཆོད། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཏི་མུག་གི་སྒྲིབ་པ་སྦྱངས། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་བཀོད། འོད་ཟེར་ཚུར་འདུས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས། རང་ཉིད་འཇམ་དཔལ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས། གཡས་ 49-56-8a མཆོག་སྦྱིན། གཡོན་ཨུཏྤ་ལའི་ཡུ་བ་ཐུགས་ཀར་འཛིན་ཞིང་སྙན་གྱི་ཐད་ཀར་ཁ་གྱེས་པའི་སྟེང་ན་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པའི་པོ་ཏི་འཛིན་པ། ཞབས་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་ཤིང་། དར་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་གྱིས་སྤྲས་པ། བརྒྱད་གཉིས་ལོན་པའི་ན་ཚོད་ཙམ་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །བཟླས་པ་བྱ་བ་ནི། རང་གི་སྙིང་གི་རྩེ་མོ་གྱེན་དུ་བསྟན
Chinese
དེས་ནི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །བདེ་གཤེགས་ཤེས་རབ་ཐོབ་པར་ཤོག །——愿一切众生，皆得如来之智慧。 དེ་ནས་བཟོད་པར་གསོལ།——然后祈请宽恕。 གཏོར་མ་གཙང་སར་བསྐྱལ།——将朵玛（藏文：གཏོར་མ་，梵文：Bali，梵文罗马拟音：Bali，汉语字面意思：食子）送至净处。 དཀྱིལ་འཁོར་བསྡུ།——收摄坛城。 བཀྲ་ཤིས་བརྗོད།——诵吉祥颂。 འཇམ་དཔལ་དཀར་པོའི་རྗེས་གནང་གི་ཆོ་ག་པཎྜི་ཏ་ཤཱཀྱ་ཤྲཱིའི་ཕྱག་ལེན་ཇི་ལྟ་བར་ལོ་ཙཱ་བ་བྱམས་པའི་དཔལ་གྱིས་བསྡེབས་པའོ། །——白文殊灌顶仪轨，是译师慈祥吉祥按照班智达释迦师利的实践所编纂。 སརྦ་དཱ་མངྒ་ལཾ།། །།——愿一切时中吉祥！（藏文：སརྦ་དཱ་མངྒ་ལཾ།，梵文天城体：Sarva dā maṅgalaṃ，梵文罗马拟音：Sarva dā maṅgalaṃ，汉语字面意思：一切时中吉祥） ༈ འཇམ་དཔལ་དཀར་པོའི་རྩ་བའི་སྒྲུབ་ཐབས་དང་ལས་ཁ་ཚར་བཞི་བཅས་བཞུགས་སོ། །——以下是白文殊根本修法及四种事业法。 ཤིན་ཏུ་དཀར་བའི་མདངས་ལྡན་མཚོ་ཡི་དབུས་ན་པདྨོའི་གེ་སར་གྱི། །——身色洁白光灿烂，于彼中央莲蕊间。 སྡོང་པོར་འཁྲུངས་ཤིང་རི་བོང་འཛིན་པའི་སྟེང་ན་རྗེ་བཙུན་འཇམ་དབྱངས་ནི། །——茎干生起于月轮，尊者文殊童子相。 གཞོན་ནུའི་ཚུལ་འཛིན་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་གངས་རི་དང་མཚུངས་པ། །——跏趺端坐如雪山。 ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་མཆོག་སྦྱིན་ཨུཏྤལ་ལེགས་བསྣམས་འཇམ་དབྱངས་ཁྱོད་ལ་འདུད། །——一面二手施胜印，妙持乌巴拉花敬礼文殊。 དེ་ལྟར་བསྟོད་ནས་དེ་ཡི་སྒྲུབ་ཐབས་ཆོ་ག་ནི། །——如是赞叹后，我将清晰阐述其修法仪轨。 མཁས་པའི་རྗེས་འབྲང་བདག་གིས་གསལ་བར་བཤད་པར་བྱ། །——我将追随智者的足迹，清晰地阐述。 དེ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྩ་བའི་སྒྲུབ་ཐབས་དང་ལས་ཕྲན་ཚེགས་བསྟན་པའོ། །——此法分为二：根本修法和支分事业。 དང་པོ་ལ་བཞི། སྔོན་འགྲོ་དང་།——首先有四部分：前行、 དངོས་གཞི་ལྷ་བསྐྱེད་པ།——正行生起本尊、 བཟླས་པ་བྱ་བ།——念诵、 རྗེས་ཀྱི་བྱ་བའོ། །——后行。 དང་པོ་ཚད་མེད་པ་བཞི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས།——首先进行四无量心的修习。 སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཏི་མུག་གི་མུན་པ་བསལ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་བཀོད།——为了遣除一切众生的愚痴之暗，安置于智慧之光明中。 དེའི་ཆེད་དུ་འཇམ་དཔལ་བསྒྲུབ་སྙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ།——为此，应修持菩提心，心想：‘我将修持文殊法’。 དེ་ནས་སྣང་སྲིད་བརྟན་གཡོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྭ་བྷཱ་ཝའི་སྔགས་ཀྱིས་སྟོང་པར་བསྒོམ་པ་སྔོན་འགྲོའོ། །——然后，以自性咒（藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ，梵文天城体：Svabhāva，梵文罗马拟音：Svabhāva，汉语字面意思：自性）观想一切显现、有情、 स्थिर（梵文天城体：sthira，梵文罗马拟音：sthira，汉语字面意思： स्थिर）和动摇之法皆为空性，此为前行。 དངོས་གཞི་ལྷ་བསྐྱེད་པ་ནི།——正行生起本尊： སྟོང་པའི་ངང་ལས་བཾ་ལས་རྒྱ་མཚོ་དཀར་ཞིང་ཡངས་པ་མཐའ་ནེའུ་གསེང་གིས་བརྒྱན་པའི་སྟེང་ན་གླང་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་གནས་པ་མཚོ་སྟེང་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་བཀྲ་བའི་སྟེང་ན།——于空性中，从梵字‘వం’（藏文：བཾ་，梵文天城体：vaṃ，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：വം）生出广阔的白色大海，其边缘以森林环绕，海中栖息着各种大象，海面上盛开着各种鲜花。 ཆུ་བྱ་སྐད་སྙན་པ་སྒྲོག་པས་བརྒྱན་པ།——以鸣叫的悦耳水鸟为庄严。 དེའི་དབུས་སུ་པཾ་ལྗང་སེར་ལས་པདྨའི་སྡོང་པོ་ཡལ་ག་དང་ལོ་མ་གསེར་ལས་བྱས་པ།——其中心，从黄色梵字‘பம்’（藏文：པཾ་，梵文天城体：paṃ，梵文罗马拟音：paṃ，汉语字面意思：பம்）生出莲花茎，枝叶皆为金制。 འདབ་མ་རྒྱས་པ།——花瓣盛开。 དབུས་སུ་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་གེ་སར་དམར་སེར་དུ་ཡོད་པའི་སྟེང་ན་ཨ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉ་གང་བ།——中央，在具有红色和黄色花蕊的八瓣莲花之上，从藏文‘ཨ་’（藏文：ཨ་，梵文天城体：A，梵文罗马拟音：A，汉语字面意思：阿）生出满月轮。 དེའི་དབུས་སུ་རང་གི་སེམས་ཉིད་ཨ་དཀར་པོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར།——其中心，自心化为白色藏文‘ཨ་’（藏文：ཨ་，梵文天城体：A，梵文罗马拟音：A，汉语字面意思：阿）字。 དེ་ལས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་འོད་འཕྲོས།——从中发出无量光芒。 འཕགས་པ་རྣམས་མཆོད།——供养圣众。 སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཏི་མུག་གི་སྒྲིབ་པ་སྦྱངས།——净化一切众生的愚痴之障。 ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་ལ་བཀོད།——安置于智慧之光明中。 འོད་ཟེར་ཚུར་འདུས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས།——光芒收摄，完全转变。 རང་ཉིད་འཇམ་དཔལ་སྐུ་མདོག་དཀར་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས།——自身成为文殊菩萨，身色白色，一面二臂。 གཡས་མཆོག་སྦྱིན།——右手施胜印。 གཡོན་ཨུཏྤ་ལའི་ཡུ་བ་ཐུགས་ཀར་འཛིན་ཞིང་སྙན་གྱི་ཐད་ཀར་ཁ་གྱེས་པའི་སྟེང་ན་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པའི་པོ་ཏི་འཛིན་པ།——左手持乌巴拉花茎于心间，花朵于耳边盛开，其上托着十万颂般若经。 ཞབས་སྐྱིལ་ཀྲུང་གིས་བཞུགས་ཤིང་།——双足跏趺而坐。 དར་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་གྱིས་སྤྲས་པ།——以丝绸和珍宝为庄严。 བརྒྱད་གཉིས་ལོན་པའི་ན་ཚོད་ཙམ་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །——观想为十六岁的少年。 བཟླས་པ་བྱ་བ་ནི།——念诵方法：
English
May all beings attain the wisdom of the Sugatas through this. Then, request forgiveness. Take the Torma (Tibetan: གཏོར་མ་, Sanskrit: Bali, Romanized Sanskrit: Bali, Literal meaning: food offering) to a clean place. Dissolve the Mandala. Recite auspicious verses. The ritual of the White Manjushri empowerment, compiled by the translator Jampa'i Pal, according to the practice of Pandit Shakya Shri. Sarva dā maṅgalaṃ! (Tibetan: སརྦ་དཱ་མངྒ་ལཾ།, Devanagari Sanskrit: Sarva dā maṅgalaṃ, Romanized Sanskrit: Sarva dā maṅgalaṃ, Literal meaning: May there be auspiciousness at all times!) Herein lies the root Sadhana of White Manjushri, along with four types of activities. With a very white and radiant hue, in the middle of the ocean, amidst the stamens of a lotus, Arose the stem, and upon the moon, is the venerable Manjushri, Holding the form of a youth, seated in Vajra posture, resembling a snow mountain, One face, two hands, bestowing the supreme, holding an Utpala flower, I prostrate to Manjushri. Having praised in this way, the method of accomplishing it is the ritual, Following the wise, I shall clearly explain. There are two aspects to it: the root Sadhana and the detailed activities. The first has four parts: preliminaries, The main part, generating the deity, Performing the recitation, And the subsequent activities. The first is preceded by the four immeasurables. Clearing away the darkness of ignorance of all sentient beings and placing them in the light of wisdom. For that purpose, cultivate the mind of enlightenment, thinking, 'I will accomplish Manjushri'. Then, as a preliminary, contemplate all phenomena of existence, both stable and moving, as empty with the Svabhava mantra (Tibetan: སྭ་བྷཱ་ཝ, Devanagari Sanskrit: Svabhāva, Romanized Sanskrit: Svabhāva, Literal meaning: self-nature). The main part, generating the deity: From emptiness, from the syllable 'vaṃ' (Tibetan: བཾ་, Devanagari Sanskrit: vaṃ, Romanized Sanskrit: vaṃ, Literal meaning: vaṃ) arises a white and vast ocean, its edges adorned with groves, various elephants dwelling upon it, and various flowers blooming upon the ocean. Adorned with melodious water birds singing. In the center of that, from the yellow syllable 'paṃ' (Tibetan: པཾ་, Devanagari Sanskrit: paṃ, Romanized Sanskrit: paṃ, Literal meaning: paṃ) arises a lotus stem, its branches and leaves made of gold. The petals are fully bloomed. In the center, upon an eight-petaled lotus with red and yellow stamens, from the syllable 'A' (Tibetan: ཨ་, Devanagari Sanskrit: A, Romanized Sanskrit: A, Literal meaning: A) arises a full moon disc. In the center of that, one's own mind transforms into a single white syllable 'A' (Tibetan: ཨ་, Devanagari Sanskrit: A, Romanized Sanskrit: A, Literal meaning: A). From that, immeasurable light radiates. Offering to the noble ones. Purifying the obscurations of ignorance of all sentient beings. Placing them in the light of wisdom. The rays of light converge back and completely transform. Oneself becomes Manjushri, with a white-colored body, one face, and two hands. The right-hand bestows the supreme. The left-hand holds the stem of an Utpala flower at the heart, with the flower blooming at the ear, upon which rests the Prajnaparamita Sutra in one hundred thousand verses. Seated in the full lotus posture. Adorned with silk and jewel ornaments. Contemplate as being about sixteen years old. The method of recitation: --------------------------------------------------------------------------------