Tibetan
་ཡིན་ཞིང་། སྒོམ་ལུང་ཞེས་འབྱུང་བའང་ལྷ་སྒོམ་པའི་ལུང་ཕོག་པ་སྟེ། དེ་བྱས་ཕྱིན་བཟླས་ལུང་ཞར་ལ་འབྱུང་བས་དོན་དུ་རིག་པ་དང་ཕྱག་རྒྱ་གཏད་པ་ཡིན་པས་སྒོམ་བཟླས་ཙམ་ཉམས་སུ་ལེན་རུང་བར་བྱས་པའོ། ། ༄། །སྤྱིར་དགོས་པ་བཤད་པ། བཞི་པ་དབང་སྐུར་སྤྱིར་ངེས་པར་བྱ་བ་ལ་གསུམ། དང་པོ་སྐུར་བ་པོ་སློབ་དཔོན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་སྟེ་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་མི་ཐོབ་དེ་ལ་རག་ལས་པའོ། །དེའང་གྲགས་པ་ངོ་དགའ་ཕྱོགས་ཞེན་ཟས་ནོར་སོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་གང་རུང་བླ་མར་བཟུང་བས་མཐར་ལོག་ལྟ་སྐྱེས་ནས་དམ་ཉམས་སུ་འགྱུར་བའམ། འགའ་ 40-16-5b ཞིག་དང་པོ་ནས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་བློ་དང་བཅས་ཏེ་དབང་ཞུས་པས་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལོག་པ་དང་། མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་དབང་དུ་ཤོར་ན་དེའི་སྤྱོད་པ་བྱ་དགོས་པ་དང་། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ཙམ་ཡིན་ན་མཁན་པོ་ལ་རང་གིས་མཐོང་ཐོས་དོགས་གསུམ་གྱི་རྟོག་ངན་མེད་ཅིང་བརྡ་འཕྲོད་པ་ཁོ་ནས་ཆོག་ཀྱང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་སྨིན་གྲོལ་འབོགས་པ་པོའི་བླ་མ་ལ་བཅུད་མེད་ན་སློབ་མ་དད་མོས་ཡོད་པ་ཁོ་ནས་རྒྱུད་ལ་ཡོན་ཏན་སྐྱེ་མི་ནུས་པས། རྒྱུད་དང་མན་ངག་ལས་མཚན་ཉིད་མང་དུ་གསུངས་ཀྱང་ད་ལྟའི་དུས་དང་བསྟུན་པའི་བསྟེན་པར་འོས་པ་ནི། བརྒྱུད་པའི་ཁུངས་དང་ལྡན་ཅིང་དམ་སེལ་གྱི་ཕྲེང་བར་མ་གྱུར་པ། དབང་བསྐུར་ཚུལ་བཞིན་ནོས་ཏེ་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པའི་རྩ་བ་མ་ཉམས་པ། དེ་ཉིད་བཅུ་ཤེས་པ་རབ། ཐ་ན་བསྐུར་བྱའི་དབང་གི་ལག་ལེན་མ་ནོར་བ་ཤེས་པ། བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅི་རིགས་པ་དང་ལྡན་ཅིང་རྩ་གསུམ་སོ་སོའམ་རྩ་བའི་ཡི་དམ་ཚད་ལྡན་གཅིག་གི་བསྙེན་སྒྲུབ་མཐར་ཕྱིན་པ། དམག་འཁྲུགས་ཚོང་ཁེ་སོ་ནམས་སོགས་འཇིག་རྟེན་པའི་བྱ་བཞག་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཞིག་ནི་ངེས་པར་དགོས་ལ། དེ་དག་ལས་ལྡོག་པའི་སྐྱོན་ཅན་ནི་ཐོག་མ་ནས་བསྟེན་པར་མི་བྱ། ཟོལ་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་ངེས་པ་ཡིན་ན་དེ་དགོས་འབྱུང་གི་ནོར་བུ་ལྟ་བུར་གཟུང་དགོས་ཏེ་གོ་ས་དང་རྟེན་ལ་མི་ལྟོས་སོ། །གཉིས་པ་བསྐུར་ཡུལ་སློབ་ 40-16-6a མའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་། དད་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཆེ་བ། ང་རྒྱལ་ཁྲོ་གཏུམ་སོགས་ཉོན་མོངས་ཆུང་བ། སྒོམ་སྒྲུབ་དང་དམ་ཚིག་ལ་གཙོར་འཛིན་པ་ཞིག་ནི་མེད་ཐབས་མེད་ལ། ཤེས་རབ་ཆེ་བ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཡིན་ཡང་གསང་བའི་མན་ངག་གི་སྣོད་དུ་ངེས་པར་རུང་བ་ལ། ཐེག་པ་འོག་མའི་ལྟ་སྤྱོད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་རྟོག་གེའི་རིག་པ་ལ་དགའ་བའི་ལོག་པའི་ཤེས་རབ་ཅན་མ་ཡིན་པ། ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་དད་མོས་དང་ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་ལྡན་པ་ཁོ་ན་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བས་གཙོར་བཟུང་། མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་ན་རིགས་གཟུགས་འབྱོར་པ་སོགས་ལ་ལྟོས་ནས་སློབ་མ་བསྡུ་བ་ནམ་ཡང་མི་བྱ་སྟེ་སློབ་དཔོན་རང་ཉིད་ཉམས་
Chinese
此外，‘修行之谷’（藏文：སྒོམ་ལུང་）的说法，指的是神灵修行的山谷。做了这些之后，自然会获得念诵的传承，实际上是智慧和手印的交付，因此可以仅仅修持禅定和念诵。 总的来说，讲述必要性。 第四，关于灌顶，总的来说，必须要做的事情有三点。第一，施灌者，上师（梵文：Guru）具备法相非常重要，因为能否获得成就取决于此。如果追随名声、迎合、偏袒、食物、财富等，随便找一个上师，最终会产生邪见，导致违犯誓言。或者有些人从一开始就带着怀疑的态度接受灌顶，导致内外在的缘起颠倒。如果被不善知识所控制，就必须做他的行为。如果仅仅是别解脱戒，只要堪布（梵文：Upadhyaya）没有自己亲眼所见、亲耳所闻、亲身所疑的三种恶念，并且能够理解即可。但是，对于密宗的成熟解脱的给予者上师来说，如果他自己没有精华，那么弟子即使有信心和虔诚，也无法在相续中产生功德。虽然经典和口诀中讲述了很多法相，但为了适应现在的时代，值得依止的是：具有传承的源头，没有成为破戒的行列；如法接受灌顶，没有违犯誓言和戒律的根本；了解这些是最好的。至少要了解所灌顶的仪轨没有错误。具备相应的生起次第和圆满次第的禅定，圆满完成了三根本各自或者根本本尊的念诵和修持。不依赖于战争、商业利益、农业等世俗事务是必须的。与这些相反的过失者，从一开始就不要依止。如果确定已经获得了无伪的智慧，那么就要像如意宝一样对待他，不要看重地位和供养。第二，关于所灌顶的对象，弟子的法相：具有信心和精进，烦恼少，如我慢、嗔怒等，重视禅修和誓言是必不可少的。智慧大是所有功德中最好的，但必须能够成为接受秘密口诀的法器。不能是过分执着于下乘的见解和行为，喜欢思辨的邪慧者。只有具备没有怀疑的信心和羞耻心的人才是最好的，所以要重视。如果不具备法相，就不要因为种姓、外貌、财富等而招收弟子，否则上师自己会堕落。
English
Furthermore, the saying 'Meditation Valley' (Tibetan: སྒོམ་ལུང་) refers to the valley where deities practice. After doing these, the transmission of recitation naturally occurs, which is actually the entrustment of wisdom and mudra, so it is permissible to only practice meditation and recitation. In general, explaining the necessity. Fourth, regarding empowerment, in general, there are three things that must be done. First, the empowerer, the Guru (Sanskrit), possessing the qualities is very important, because whether or not one attains accomplishment depends on this. If one follows fame, catering, partiality, food, wealth, etc., and randomly takes a guru, one will eventually develop wrong views and violate vows. Or some people receive empowerment with doubts from the beginning, causing the external and internal dependent origination to be reversed. If one is controlled by an unwholesome friend, one must do his actions. If it is only the Pratimoksha vows, it is sufficient as long as the Khenpo (Sanskrit: Upadhyaya) does not have the three evil thoughts of what one has seen, heard, and suspected, and can understand. However, for the guru who bestows the ripening liberation of Tantra, if he himself does not have essence, then even if the disciple has faith and devotion, he cannot generate qualities in his mindstream. Although many qualities are mentioned in the scriptures and oral instructions, to adapt to the present time, what is worth relying on is: having the source of the lineage, not becoming a row of vow breakers; receiving empowerment properly, not violating the root of vows and precepts; knowing these is the best. At least know that the ritual of the empowerment to be given is not wrong. Possessing the samadhi of the generation stage and completion stage accordingly, and having completed the recitation and practice of the Three Roots individually or one qualified root deity. It is necessary not to rely on worldly affairs such as war, commercial interests, agriculture, etc. Those with faults contrary to these should not be relied upon from the beginning. If it is certain that one has attained unfeigned wisdom, then one should treat him like a wish-fulfilling jewel, not valuing status and offerings. Second, regarding the qualities of the disciple to be empowered: having faith and diligence, having few afflictions such as arrogance and anger, valuing meditation and vows is essential. Great wisdom is the best of all qualities, but one must be able to become a vessel for receiving secret instructions. One cannot be a person with wrong wisdom who is overly attached to the views and practices of the lower vehicle and likes speculative knowledge. Only those who have unwavering faith and a sense of shame are the best, so they should be valued. If one does not possess the qualities, one should never recruit disciples based on lineage, appearance, wealth, etc., otherwise the guru himself will degenerate. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
པའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །དཔོན་སློབ་ཀྱི་འབྲེལ་བརྟག་པ་ནི་དེང་དུས་ལག་ལེན་བྱེད་པ་མེད་ཀྱང་། དབང་གསུམ་པའི་གདམས་ངག་དང་། ངོ་སྤྲོད་མཛུབ་ཚུགས་སོགས་ཆེས་གསང་བའི་ཟབ་དོན་མཐར་ཐུག་རྣམས་ནི། རིམ་པར་དམ་ཚིག་སྲུང་ཤིང་དད་མོས་ལས་མི་ལྡོག་པར་ཡིད་ཆེས་པ་དང་ཉམས་སུ་ལེན་ངོ་ཤེས་པར་མ་བྱུང་བར་ཁྲོམ་བསྒྲག་ནམ་ཡང་མི་བྱ་སྟེ་རང་གི་དངོས་གྲུབ་ཉམས་ཤིང་གསང་བ་སྣོད་མིན་ལ་བསྟན་པའི་ཉེས་པ་འབྱུང་བས་སོ། །གསུམ་པ་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་ནི། ཀུན་རྫོབ་ལ་ལྟོས་ཏེ་དུས་ཚོད་གཟའ་སྐར་བཟང་ངན་གྱིས་དགེ་མི་དགེ་བྱེད་པས་གསང་བ་སྤྱི་རྒྱུད་སོགས་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་བླང་དོར་བྱེད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲགས་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ། 40-16-6b རྒྱལ་བས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དུས་ཆེན་ནི་ནམ་ཡང་དགེ་བར་འགྱུར་ལ། གུ་རུ་རིན་པོ་ཆེའི་དུས་ཆེན་ཡར་ངོའི་ཚེས་བཅུར་བླ་མའི་དབང་དང་སྒྲུབ་མཆོད། མར་ངོའི་ཚེས་བཅུར་རྣལ་འབྱོར་མའི་རིགས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་དང་སྒྲུབ་མཆོད། ཆོས་སྐྱོང་རྣམས་ལ་ཉེར་དགུས་མཚོན་སོ་སོ་རྒྱུ་བའི་དུས་སུ་ལྷག་པར་ཤིས་ལ། ཁྱད་པར་ཡོ་བྱད་ཚོགས་པ་དང་། མོས་གུས་ཆེ་བ་དང་། ལས་ལ་བརྩོན་པ་སོགས་སློབ་མའི་བྱ་བས་བླ་མ་མཉེས་པའི་ཚེ་ཡང་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ། བླ་མ་མཉེས་པའི་ཚེ་བྱིན་པའི་སྔགས་ནི་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་ལེགས་གྲུབ་ལས་ཀྱང་གསུངས་པས། བླ་མའི་ཐུགས་རྗེ་དང་སློབ་མའི་དད་པ་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་འགྲིགས་པ་ཉིད་ན་མཐའ་བཀག་པ་མེད་པས་དཀྱིལ་འཁོར་དང་དབང་གི་བྱ་བ་ལ་འཇུག་གོ ། ༄། །ལག་ལེན་བྱེ་བྲག་བཤད་པ་ལ་གསུམ། མ་ཧཱ་ཡོ་ག། ལྔ་པ་བྱེ་བྲག་ལག་ལེན་མདོར་བསྡུས་བཤད་པ་ལ་གསུམ། མ་ཧཱ་ཡོ་ག་དང་། ཨ་ནུ་དང་ཨ་ཏིའི་ཁྱད་པར། བྱིན་རླབས་སོགས་ཀྱི་འཕྲོས་དོན་ནོ། །དང་པོ་ལ། སྒྲུབ་ཆེན་དང་འབྲེལ་བ་བྱུང་ན་མཆོག་ཡིན་ཡང་ད་ལྟ་དེ་ལྟར་བྱེད་མཁན་དཀོན་ཅིང་། དེའི་ཕྱག་ལེན་ཞིབ་པ་སོ་སོའི་སྒྲུབ་ཁོག་དང་དབང་གཞུང་སྦྲེལ་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་དགོས། འདིར་དབང་རྐྱང་གི་ལུགས་སུ་བཤད་པ་ལའང་བརྒྱད། བསྙེན་པ། ས་ཆོག །སྟ་གོན། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བྱ་བ། སྒྲུབ་མཆོད། བདག་འཇུག །དབང་བསྐུར། རྗེས་ཀྱི་བྱ་བའོ། ། ༈ བསྙེན་པ། ས་ཆོག །སྟ་གོན། དང་པོ་ནི། 40-16-7a རྩ་བའི་བསྙེན་སྒྲུབ་སྔོན་དུ་སོང་བ་གཞིར་བྱས། སྐབས་འདིར་གནང་བ་ཞུ་ཞིང་བགེགས་སྲུང་བ་སོགས་ཀྱི་དོན་དུ་བསྙེན་པ་ཁ་གསོར་གྲགས་པ་སྟེ། སོ་སྐྱེའི་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་ཆོ་གའི་ཡན་ལག་ཅུང་ཟད་ཉམས་པས་ཀྱང་བྱིན་རླབས་དང་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་གནས་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་ན། ཆོ་གའི་རྩ་བ་ཞུད་ན་བྱིན་རླབས་དང་དངོས་གྲུབ་མི་འབྱུང་བས་ཐོག་མར་དབང་བསྐུར་བ་པོ་རང་ཉིད་རྒྱུད་དག་པར་བྱེད་པ་གལ་ཆེ་བའི་ཕྱིར། སློབ་མས་གླ
Chinese
成为…的起因。师徒关系考察在当今虽不实行，但第三灌顶之诀窍和，指示认识等等极其秘密的甚深究竟之义，必须依次守护誓言，不从信仰退转，在未生起信解和修持认识之前，绝不公开宣扬，否则将损害自己的成就，并且有向非器之人展示秘密的过失。第三，关于灌顶的时间：从世俗角度来看，时间的好坏取决于时辰、星宿的吉凶，因此按照《秘密总续》等所说的那样取舍是广为人知的。具体而言， 诸佛加持的节日总是吉祥的。莲花生大师（Guru Rinpoche）的节日，上弦初十是上师的灌顶和修供；下弦初十是空行母的加持和修供；护法神等在二十九日等各自游行的日子里特别吉祥。特别是，具备资具供品、极大虔诚和精勤等弟子的行为能令上师欢喜时也可以进行（灌顶等），因为《成就法》中也说，令上师欢喜时所赐的真言能迅速成就。因此，上师的慈悲和弟子的信心，器与精华的缘起聚合之时，没有任何限制，可以进入坛城和灌顶的事务。 实践差别之解说有三：嘛哈瑜伽（Mahāyoga）。 第五，简略讲述实践差别有三：嘛哈瑜伽（Mahāyoga）、阿努瑜伽（Anuyoga）和阿底瑜伽（Atiyoga）的差别，以及加持等的后续意义。首先，关于嘛哈瑜伽（Mahāyoga）：如果能与大成就相关联则是最好，但现在这样做的人很少，其详细实践需要结合各自的修法和灌顶经典来理解。这里所说的仅是灌顶的仪轨，也有八个部分：念诵、地基仪轨、准备、坛城事务、修供、自入、灌顶、后续事务。 念诵、地基仪轨、准备。 首先是念诵：以先前进行过的根本念诵为基础。此时，为了请求允许和守护障碍等，进行所谓的补充念诵。如果具有凡夫俗子根器的导师们，因为仪轨的支分稍微有所缺失，也会遮蔽加持和成就之境，那么如果仪轨的根本缺失，就不会有加持和成就，因此首先灌顶者自己清净相续非常重要。弟子们奉献供品。
English
It becomes the cause of... Although the examination of the teacher-student relationship is not practiced nowadays, the essential profound meanings of the third empowerment's instructions, pointing out recognition, etc., must be gradually guarded by vows, without turning away from faith. Before faith and understanding arise and are practiced and recognized, they should never be publicly proclaimed, as this would damage one's own accomplishments and lead to the fault of revealing secrets to those who are not vessels. Third, regarding the time of empowerment: from a worldly perspective, the goodness or badness of the time depends on the auspiciousness or inauspiciousness of the hours and stars. Therefore, taking and abandoning as stated in the 'General Secret Tantra' and others is widely known. Specifically, Festivals blessed by the Buddhas are always auspicious. On the tenth day of the waxing moon, the festival of Guru Rinpoche (莲花生大师) is for the empowerment and practice offerings of the Lama; on the tenth day of the waning moon, it is for the blessings and practice offerings of the Yogini lineage; the Dharma protectors and others are particularly auspicious on the days when they travel, such as the twenty-ninth. In particular, it is said that when the teacher is pleased by the actions of the students, such as having abundant resources, great devotion, and diligence, then (empowerment etc.) can also be performed, because the 'Sadhana' also says that the mantra given when the teacher is pleased is quickly accomplished. Therefore, when the compassion of the teacher and the faith of the student, the interdependence of the vessel and essence, are united, there are no restrictions, and one can enter into the activities of the mandala and empowerment. There are three explanations of specific practices: Mahāyoga. Fifth, there are three brief explanations of the differences in practice: the differences between Mahāyoga, Anuyoga, and Atiyoga, and the subsequent meanings of blessings, etc. First, regarding Mahāyoga: it is best if it can be associated with great accomplishment, but few people do so now. The detailed practice needs to be understood by combining the respective sadhanas and empowerment texts. Here, only the ritual of empowerment is discussed, which also has eight parts: recitation, ground ritual, preparation, mandala activities, practice offerings, self-entry, empowerment, and subsequent activities. Recitation, ground ritual, preparation. First is recitation: based on the fundamental recitation that has been done previously. At this time, in order to request permission and protect against obstacles, the so-called supplementary recitation is performed. If teachers with the nature of ordinary beings obscure the state of blessings and accomplishments even with a slight deficiency in the branches of the ritual, then if the root of the ritual is missing, blessings and accomplishments will not arise. Therefore, it is very important for the empowerer himself to purify his own mindstream first. Disciples offer gifts. --------------------------------------------------------------------------------