Tibetan
་ཅང་མྱུར་བ་དང་། བུལ་བ་དང་། སྒྲ་དྲག་པ་དང་། ཞན་པ་དང་། གཉིད་རྨུགས་སོགས་བྱིང་བ་དང་། འཕྲོ་རྒོད་སོགས་སྔགས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་རྣམས་སྤངས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གསལ་སྣང་དང་ང་རྒྱལ་བརྟན་པོས་སྔགས་སྒྲ་གསལ་ཞིང་དག་པར་བཟླ་བ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསླབ་ཅིང་། ཐུན་མཐར་དབྱངས་གསལ་ཁ་ཤས་བཟླ་ཞིང་སྟོང་ཚིགས་ཀྱི་མཆོད་བསྟོད་བསྡུས་པ་རེ་བྱས་ནས། ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཞེས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་མི་དམིགས་པའི་དབྱིངས་སུ་བསྡུ་ཞིང་ཕཊ་གསུམ་གྱིས་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་ལྷ་སྐུར་ལངས་ཏེ་སྣོད་བཅུད་ལྷ་སྔགས་འོད་གསལ་གྱི་འཁོར་ལོས་རྒྱས་བཏབ་ནས་ཆུ་བོ་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སྦྱོར། དེ་ལ་ཐུན་གྱི་གཅོད་ཚུལ་ནི། ཐོག་ 27-16-8b མར་ཐོར་ཐུན་ནས་འགོ་བཟུང་ན་སྨོས་མ་དགོས། གཞན་དུ་ཉིན་གཉིས་པ་མན་ཆད་ཐོར་ཐུན་གྱི་འགོར་སྔོན་འགྲོའི་ལས་བདུན་ཚང་བར་བྱ་ཞིང་། བཟླས་པའི་འགོར་ཕྲེང་བ་བྱིན་རླབས་ཀྱང་བྱ། དེའི་ཕྱི་ཐུན་གཞན་གསུམ་གྱི་འགོར་སྲུང་འཁོར་གསལ་འདེབས་ཙམ་བྱས་རྗེས་ཏིང་འཛིན་གསུམ་ལ་ཞུགས་ཆོག་ཅིང་ཕྲེང་བ་བྱིན་རླབས་ཀྱང་མི་དགོས། རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པ་བློ་ཡུལ་དུ་གསལ་ཐེབས་ནུས་ན། ཕྱི་ཐུན་གསུམ་པོར་མངོན་རྟོགས་སྒོམ་བྱང་རྣམས་ངག་ཏུ་མ་བརྗོད་ཀྱང་ཆོག་ཅིང་། དབང་བསྐུར་བྱིན་རླབས་སྤྱན་འདྲེན་མཆོད་བསྟོད་སོགས་ཀྱང་མདོར་བསྡུས་ཀྱིས་ཁྱབ། གང་ལྟར་སྲོད་ཐུན་གྱི་མཐར་སྤྱི་བྱེ་བྲག་གི་གཏོར་བསྔོ་རྣམས་དང་ཚོགས་མཆོད་རེ་ཡང་བྱ། གལ་ཏེ་ཚོགས་མཆོད་མ་འབྱོར་ན་ཚུགས་གྲོལ་གཉིས་ཀྱི་ཐུན་ཐོག་མཐའ་དང་ཡར་ངོ་མར་ངོའི་བརྒྱད་གཉིས་དང་ཉ་སྟོང་དུས་བཞིར་ཆག་ཏུ་མི་རུང་། ཚོགས་གཏོར་རྣམས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བསྡུས་ནས་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་ལྷས་བྱས་ཀྱང་མི་འགལ། རྒྱུན་གྱི་དགེ་སྦྱོར་ཆག་མེད་དམ་བཅའ་ཅན་ཡོད་ན་ཐུན་མཚམས་གང་བདེར་བྱས་ཆོག་ཅིང་། གཞན་ཐུན་མཚམས་སུ་ཡང་ལྷའི་གསལ་སྣང་དང་མ་བྲལ་བའི་ངང་ནས་བཟླས་པ་བྱ་ཡང་གྲངས་ལ་མི་བརྩི། ཁམས་གསེང་བ་སོགས་ཀྱི་ཚེ་ཕྲེང་བ་ལ་ 27-16-9a མདུད་པ་བརྒྱབས་པ་ཁྲོ་ཞལ་དུ་དམིགས་ནས་གདན་ཁར་བཞག་པས་སྟན་སྲུང་། གཞན་འགྲོ་འཆག་སོགས་རྣམ་གཡེང་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་སྟན་གྱི་དྲོད་མ་ཡལ་བ་བྱེད་པ་གལ་ཆེ། སྲོད་ཐུན་གྱི་མཐར་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་རྫོགས་བསྡུས་ནས་གཏོར་བསྔོ་སོགས་བྱས་པ་ཡིན་ན། ཐུན་མཚམས་ཀྱི་ལྷ་དེ་འོད་གསལ་དུ་བཅུག་སྟེ་བརྗོད་མེད་བསམ་འདས་ཆོས་ཉིད་བདེ་ཆེན་གྱི་ངང་ནས་སེང་གེའི་ཉལ་སྟབས་ཀྱིས་ཉལ། ཐོ་རེངས་གཞོམ་མེད་སྔགས་ཀྱི་རང་སྒྲ་གྲགས་པས་སད་པར་མོས་ལ་སྣང་གྲགས་རིག་གསུམ་ལྷ་སྔགས་འོད་གསལ་གྱི་འཁོར་ལོར་གསལ་བས་རྒྱས་བཏབ་སྟེ་ལྡང་ཞིང་། ཐུན་མཚམས་བཟའ་བཏུང་བདུད་རྩིར་བྱིན་གྱིས་བརླ
Chinese
应舍弃急速、迟缓、声音过大、微弱、昏沉等沉没，以及掉举等念诵和三摩地（专注）的过失。应一心一意地学习，以三摩地的明亮显现和稳固的自豪感，清晰而纯净地念诵咒语。在每座修法的结尾，念诵一些清晰的音节，并做简短的空性供赞。然后，念诵‘嗡 嗡 嗡’，将坛城的轮涅融入不可思议的法界中，并通过三个‘啪’字，起身成为座间修法的本尊，观想内外一切化为本尊、咒语和光明，以此来修持相续不断的瑜伽。关于如何分段修法： 如果一开始就从零散的修法开始，那自然不必多说。否则，从第二天开始，在零散修法的开始，要完整地进行七支前行。在念诵的开始，也要加持念珠。在那之后的其他三座修法的开始，只需简单地进行护轮的观想，然后就可以进入三种三摩地，也不需要加持念珠。如果能够清晰地在心中显现能依和所依坛城的形象，那么在后面的三座修法中，即使不口头念诵现观、修习次第等内容也可以。灌顶、加持、迎请、供赞等也可以简略地进行。无论如何，在晚间修法的结尾，也要进行共同和不共的食子供养，以及会供。如果无法进行会供，那么在开始和结束的两次修法，以及上弦月和下弦月的初八和二十三，还有初一和十五这四个时间点，是绝对不能中断的。会供食子等在坛城轮涅收摄后，由座间修法的本尊来享用也是可以的。如果能保证不间断的日常修行，那么在任何方便的座间休息时都可以进行。此外，在座间休息时，也要在不离本尊明观的状态下进行念诵，但这不计入念诵的数量。在大小便等时候，将念珠打结，观想成忿怒尊的形象，放在坐垫上，以此来守护坐垫。总之，要避免所有行走等散乱，保持坐垫的温度非常重要。如果在晚间修法的结尾，将整个坛城收摄，并进行食子供养等，那么就将座间修法的本尊融入光明中，在不可言说、不可思议的法性大乐的状态中，以狮子卧的姿势睡觉。观想黎明时分，从无灭咒语的自声中醒来，并以显现、声音和觉知三者皆为本尊、咒语和光明的轮涅来加持，然后起身。座间休息时，将饮食加持为甘露。
English
One should abandon faults such as being too fast, too slow, too loud, too weak, drowsiness, and excitement, which are defects of mantra recitation and samadhi (concentration). One should learn wholeheartedly to recite the mantra clearly and purely with the clear appearance of samadhi and firm pride. At the end of each session, recite some clear syllables and make a brief offering and praise of emptiness. Then, reciting 'Hum Hum Hum,' dissolve the mandala's wheel into the inconceivable realm of reality, and with three 'Phat' syllables, arise as the deity of the session break, visualizing the outer and inner world as the wheel of deity, mantra, and light, and thus engage in the continuous yoga. Regarding how to divide the sessions: If one starts with scattered sessions from the beginning, there is no need to say more. Otherwise, from the second day onwards, at the beginning of the scattered sessions, one should complete the seven-branch preliminary practices. At the beginning of the recitation, one should also bless the mala. After that, at the beginning of the other three sessions, one only needs to briefly visualize the protective circle, and then one can enter the three samadhis, and there is no need to bless the mala. If one can clearly visualize the image of the dependent and the depended mandala in one's mind, then in the later three sessions, one does not need to verbally recite the Abhisamaya, the stages of practice, etc. Empowerment, blessing, invocation, offering, praise, etc., can also be done briefly. In any case, at the end of the evening session, one should also perform common and uncommon torma offerings, as well as a tsog offering. If one cannot perform a tsog offering, then the two sessions at the beginning and end, and the eighth and twenty-third days of the waxing and waning moon, as well as the four times of the new and full moon, must not be interrupted. The tsog torma, etc., can also be enjoyed by the deity of the session break after the mandala's wheel has been dissolved. If one has a commitment to uninterrupted daily practice, then one can do it at any convenient session break. In addition, during the session break, one should also recite while not being separated from the clear visualization of the deity, but this is not counted in the number of recitations. When going to the toilet, etc., tie knots in the mala, visualize them as the wrathful deity, and place them on the cushion to protect the seat. In short, it is very important to avoid all distractions such as walking, etc., and to keep the cushion warm. If at the end of the evening session, one dissolves the entire mandala and performs torma offerings, etc., then dissolve the deity of the session break into light, and sleep in the lion posture in the state of inexpressible, inconceivable Dharmadhatu great bliss. Visualize awakening at dawn from the self-sound of the indestructible mantra, and bless by clarifying the three aspects of appearance, sound, and awareness as the wheel of deity, mantra, and light, and then arise. During the session break, bless the food and drink as nectar. --------------------------------------------------------------------------------