Tibetan
ན་ནི། སྡོམ་པ་རྒྱ་མཚོའི་རྒྱུད་ལས་བཤད་པར་བཞེད་དེ། བཞེད་པ་དེ་ལ་འགོག་བྱེད་ཅི་ཡོད། སྡོམ་པ་རྒྱ་ མཚོའི་རྒྱུད་ཅེས་པ་གཏན་མེད་པའམ། གལ་ཏེ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ནས་འདི་མ་བསྟན་པའི་ལུང་དང་རིགས་པ་རྣམ་དག་ཅི་ཡོད། རྒྱུད་སྡེ་ མང་པོའི་ལྷའི་མངོན་རྟོགས་སྣ་ཚོགས་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་འཆད་པ་མི་འཐད་དོ་སྙམ་ན། བདེ་མཆོག་ཨ་བྷི་ཏ་རྣ་ལས་སངས་ རྒྱས་ཐོད་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་སོགས་བཤད་པ་དང་། དུས་འཁོར་ནས་བདེ་མཆོག་གསང་འདུས་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་དཀྱིལ་ འཁོར་བཤད་པ་དང་། ཐོག་མར་རྒྱུད་སྡེ་གཉིས་ཁོག་ཅིག །ཡང་དེ་དག་རྒྱུད་སྡེ་གཞན་ནས་བཤད་པའི་ལྷ་མ་ཡིན་གྱིས་ཞལ་ཕྱག་ སོགས་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར། རྒྱུད་སྡེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལྷ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། ཞལ་ཕྱག་མི་འདྲ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཅི། མདོར་བྱས་དང་ ལཱུ་ཡི་པ་སོགས་མི་འདྲ་བས་སོ་སྙམ་ན། ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས་ཀྱི་གསང་བ་འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ནག་པོ་སྤྱོད་པས་ མཛད་པའི་བདེ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་ཐབས་སོགས་ཀྱང་སོ་སོའི་རྒྱུད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །རིགས་པ་ འདི་མངོན་རྟོགས་དང་ཆོ་གའི་རིམ་པ་དང་ཡང་མཚུངས་སོ། ། ཡང་ཅིག་ཏུ་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་ཡང་སྡོམ་པ་རྒྱ་མཚོའི་དེ་ཁོ་ནའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་ན་ཅི་ཞིག་ སྨྲས། ཡང་ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ལ། ཨ་བྷི་དྷ་ན་ནས་བཤད་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོད་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་མ་དག་སྟེ། ཐོད་པའི་རྒྱུད་ད་ ལྟའི་འདི་ནས་ནི་དེ་མ་བཤད། མ་རྒྱུད་རྒྱས་པར་ནི་ད་ལྟ་མ་མཐོང་བས་ལུང་གི་ཁུངས་མེད་དོ་ཞེས་བསྐུར་བ་འདེབས་དགོས་པར་ འགྱུར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་དུས་འཁོར་ནས་བཤད་པའི་བདེ་གསང་ལ་སོགས་པ་རྒྱུད་སྡེ་རྒྱས་པ་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲ་ བར་བྱེད་དོ། ། དེ་ལྟར་ན་དུས་འཁོར་དང་གསང་འདུས་གཉིས་རྒྱུད་སྡེ་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་སྡེ་ཐ་དད་མང་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱུད་ སྡེ་གཅིག་ནས་གསུངས་པ་ཡང་ཡོད་པར་འགྲུབ་བོ། །ཡང་རང་བཟོ་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་ལ་ཟེར། བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་གཅིག་ནས་ གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་མེད་པའོ་སྙམ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ནི་དེ་ཡོད་པར་འདོད་ཅིང་། རྒྱ་གར་གྱི་གྲུབ་ཆེན་དངོས་ལ་ཐུག་པའི་ཁྱུང་པོ་ རྣལ་འབྱོར་པས་འདིའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཆེ་ཆུང་གཉིས་མཛད་ཅིང་། བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཀུན་ལ་ཡང་འདིའི་དབང་བསྐུར་ བ་སོགས་ཀྱི་གཏམ་རྒྱུད་དུ་མར་བྱུང་ཞིང་། ཆིག་བརྒྱུད་ཀྱི་བཀའ་བརྒྱ་གྲོལ་ནས་ནི་
Chinese
那么，认为是从《总持海续》中宣说的。对于这种观点有什么阻碍呢？所谓的《总持海续》是根本不存在，还是即使存在，也没有从中开示这个的清净的教证和理证呢？如果认为将众多续部的本尊的各种现证汇集在一个续部中宣说不合理，那么，《胜乐阿毗达那》中宣说了佛顶的修法等，以及《时轮》中宣说了胜乐、密集、幻化网等的坛城，最初两个续部是一个整体。还有，因为那些从其他续部宣说的天尊的脸和手等稍微不同，就认为那是那个续部本身的天尊，那么，脸和手不同的理由是什么呢？如果认为是由于简略和卢夷巴等不同，那么，益西夏足派的密集金刚坛城，以及黑行者所造的胜乐坛城修法等，也会变成不是各自续部的坛城了。这个道理与现证和仪轨次第也是相同的。 再者，如果说我们的坛城也是《总持海》的那个坛城，那又有什么可说的呢？还有，按照你们的观点，从《阿毗达那》中宣说的佛顶也是不纯净的，因为顶髻的续部没有从现在的这个续部中宣说。因为现在没有见到广大的母续，所以必须施加没有教证来源的诽谤。还有一些人说，从《时轮》中宣说的胜乐、密集等是从广大的续部中宣说的。 这样一来，因为《时轮》和《密集》是不同的续部，所以就成立了从一个续部中也宣说了众多不同续部的坛城。还有，所谓的自造是什么意思呢？如果认为是上师口诀没有从一个传到另一个，那么，我们认为有这个，而且与印度的大成就者直接相关的琼波瑜伽士造了这个的大中小修法，而且在所有上师的历史书中也多次出现这个的灌顶等的传说，而且解开了单传的封印。
English
Now, it is considered to be explained in the Tantra of the Ocean of Dharanis. What obstacles are there to this view? Is the so-called Tantra of the Ocean of Dharanis completely non-existent? Or, even if it exists, what pure scriptural and logical proofs are there that it does not teach this? If you think it is unreasonable to gather various realizations of deities from many tantras into one tantra and explain them, then, the Abhidhana of Chakrasamvara explains the sadhana of the Buddha's crown, and the Kalachakra explains the mandalas of Chakrasamvara, Guhyasamaja, and the Net of Illusions. Initially, the two tantras were one entity. Furthermore, if you think that because the faces and hands of the deities explained in other tantras are slightly different, they are deities of that particular tantra, then what is the reason for the differences in faces and hands? If you think it is because of brevity and the differences of Lui-pa, then the mandala of Guhyasamaja according to the Yeshe Zhab tradition, and the sadhana of the Chakrasamvara mandala created by Krishnacharya, would also become not the mandalas of their respective tantras. This reasoning is also the same for the stages of realization and ritual. Furthermore, what is there to say if we say that our mandala is also that mandala of the Ocean of Dharanis? Also, according to your view, the Buddha's crown explained in the Abhidhana is also impure, because the tantra of the crown is not explained in this present tantra. Since the extensive mother tantra is not seen now, it is necessary to make the accusation that there is no scriptural source. Some people also say that Chakrasamvara and Guhyasamaja, which are explained in the Kalachakra, are explained in the extensive tantras. In this way, since the Kalachakra and Guhyasamaja are different tantras, it is established that the mandalas of many different tantras are also explained in one tantra. Also, what does the so-called self-creation mean? If you think it means that the oral instructions of the lama have not been transmitted from one to another, then we believe that we have this, and the Khyungpo Naljor, who is directly connected to the great Indian siddhas, created the large and small sadhanas of this, and in all the historical writings of the lamas, there are many stories of the empowerment of this, and the seal of the single transmission has been broken.
Tibetan
ལག་ལེན་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་འདིའོ། ། ཡང་བཤད་པའི་། ཁུངས་གསལ་ཁ་མེད་པ་ལ་རང་བཟོ་ཅིས་ཟེར་ན་ནི། བིརྺ་བའི་སྒྲུབ་ཐབས་ལ་སོགས་པ་གདམ་ངག་ 21-164 ཟབ་མོ་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་དང་། བོད་ཕྱི་རབས་པ་ལ་ནི། བླ་མ་དབུ་མ་པའི་འཇམ་དབྱངས་ཆོས་སྐོར་ལ་སོགས་པ་སྟོན་བྱེད་ ཀྱི་རྒྱུ་དང་རྒྱ་གཞུང་གང་ན་ཡོད། དེ་ལྟ་བས་ན་རང་བཟོ་ནི་ཁྱེད་ཅག་རྣམས་ལ་ཐོག་ཏུ་བབ་སྟེ་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་རྣམས་ལ། ཁ་ ཅིག་རང་ལུགས་མ་ཡིན་ཅེས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ལ་ལྷག་ཆད་ནོར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ཅེས་སྐྱོན་བཏང་སྟེ། རང་གི་དབང་ཞུས་པའི་བླ་ མ་དེ་ལག་ལེན་དེ་ལྟ་བུ་བྱེད་པ་ལྟ་ཞོག་ཐོས་པ་ཙམ་ཡང་མེད་པར། རང་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་འགྲེལ་པ་དང་རྒྱ་གཞུང་ཐ་ན་ལུང་རྒྱུན་ཙམ་ ཡང་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་ནས། རང་ཡང་བསྒོམ་ཞིང་གཞན་ལ་ཡང་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་བྱིན་རླབས་ དང་ལག་ལེན་གྱི་རྒྱུན་ཡོད་འཕྲོ་ལ་ཆད་ནས། ཞི་གནས་སྐྱོན་ཅན་ཙམ་ཡང་རྒྱུད་ལ་མི་སྐྱེ་ཤིང་། བྱིན་རླབས་ཀྱི་མཚན་མ་སྣ་ གཅིག་ཀྱང་མེད་པར་ཉིན་བསམ་མཚན་བསམ་ཁོ་ན་འདས་ཤིང་ཚིག་གིས་བཤད་པས། མིའི་མངོན་དུ་ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་མཛེས་ འཁྲིགས་དང་། ཞིང་མ་ཡིན་པ་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ངོ་དགའི་ཁྱོགས་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བས་རང་ཕྱོགས་ཙམ་དར་བ་ལ་ བསྟན་པ་སྐྱོང་བར་སེམས་པ་འདི་མཚར་རོ། ། ཡང་རྒྱ་གཞུང་སོགས་ཀྱི་ཁུངས་གཙོ་བོར་བྱེད་ན་ནི། ཕྱི་རབས་ཀྱི་མཁས་རློམ་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པའི་སྒྲུབ་དཀྱིལ་རྣམས་ནི། རྒྱ་བོད་ཀྱི་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་བསྲེས་ཏེ་འདོར་ལེན་འབའ་ཞིག་བྱེད་ཀྱི། རྒྱ་གར་གྱི་པཎ་གྲུབ་ཚད་ལྡན་དང་། བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དང་ སྒྲུབ་པ་པོ་ཚད་དང་ལྡན་པ་སུའི་ལུགས་དང་མི་མཐུན་པར་བྱེད་དོ། །དགྱེས་མཛད་ཀྱི་སྐུ་ལ་བདེ་གསང་སོགས་འགོད་པ་ཡང་མི་ རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་སྐུ་ལ་བདེ་མཆོག་གི་ལྷ་ཚོགས་བཀོད་པའི་ལུས་དཀྱིལ་ཨ་བྷི་ད་ན་རུས་གསུངས་པ་ ཡིན་ནོ། ། ཡང་སློབ་དཔོན་རྡོ་རྗེ་གདན་པ་པུ་ནྱཱ་ཤྲིས་མཛད་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔ་ཆར་གཅིག་བསྐུར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ གྱི་ཆོ་ག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྒྱ་གཞུང་གི་ཁུངས་མེད་པའང་ག་ལ་ཡིན། དེ་ཉིད་སློབ་དཔོན་དེས་མཛད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནའང་། དེའི་ རྒྱུ་མཚན་ཅི། བསྟན་བཅོས་འགྱུར་རོ་ཅོག་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་གླེགས་བམ་དུ་བྱས་པ་རྣམས་ལ་མི་བཞུགས་པས་སོ་སྙམ་ན། དེ་འདྲ་ བའི་མ་ངེས་པ། ཆེན་པོ་དེ་དཔྱོད་ལྡན་སུ་ཞིག་སྨྲ། སྔོན་འགྱུར་ངེས་པ་བསྟན
Chinese
这就是不间断的实践。 再说，对于没有明确来源而称为自创的说法，比如比尔瓦巴的修法等等，（拥有）无边深奥的口诀，以及对于后来的藏族人来说，喇嘛邬玛巴的文殊法类等等，在何处有作为依据的印度典籍？因此，自创的帽子首先应该戴在你们头上，对于传承的上师们，有的说不是自己的宗派，有的说有增减错误的缺点而加以指责，自己接受灌顶的上师，不要说做那样的实践，甚至听都没听说过，自己既没有根本释，也没有印度典籍，甚至连传承的教言都没有的人，将他们的意义汇集在一起，自己也修，也教导他人。那样的加持和实践的传承，在还有余续的时候就中断了，连有缺陷的止观都无法在相续中生起，也没有任何加持的征兆，只是日思夜想地度过，用语言来讲述。在人们面前，身体行为的华丽装饰，以及对于非施主（的）国王等等，用献媚的奉承等等行为，仅仅使自己的宗派兴盛，就认为这是在弘扬佛法，这真是奇怪啊！ 又如果主要依据印度典籍等来源，那么后来的自诩学者们所做的修法仪轨，是将汉藏文字全部混合，只是取舍而已，与印度班智达和成就者，以及西藏的学者和修行者，谁的宗派都不相符。将喜金刚的身像上安置乐空双运等也是不合理的，因为在佛顶的身像上安置胜乐金刚的坛城，在《阿毗达那》中已经说过。 还有，导师金刚座巴·布尼亚西日所著的坛城仪轨，有五部坛城一起灌顶的坛城仪轨，怎么能说没有印度典籍的依据呢？如果认为那不是那位导师所著，那么理由是什么呢？如果认为是因为没有收录在将所有翻译的论典汇集成册的书中，那么这种不确定性，有智慧的人谁会说呢？早期翻译的确定教义。
English
This is the unbroken practice. Furthermore, regarding the claim of self-creation for something without a clear source, such as the practice methods of Birwapa, etc., (possessing) limitless profound instructions, and for later Tibetans, where are the Indian scriptures that serve as the basis for teaching the Manjushri Dharma cycles of Lama Uma Pa, etc.? Therefore, the accusation of self-creation should first fall upon you all, for you criticize the lineage lamas, saying that some are not of your own tradition, and others have faults of excess, deficiency, or error. You have not even heard of, let alone practiced, the kind of practice done by the lama from whom you received empowerment. You gather together the meanings of those who have neither root texts nor Indian scriptures, nor even a lineage of oral transmission, and you meditate yourselves and teach others. The blessing and practice lineage is cut off while there is still a remnant, and even a flawed shamatha (calm abiding) does not arise in the mindstream. Without a single sign of blessing, you spend your days and nights in mere thought, speaking with words. In front of people, there is elaborate adornment of bodily conduct, and you think that promoting your own side through flattering actions towards non-patron kings and others is upholding the Dharma. This is truly strange! Furthermore, if one mainly relies on Indian scriptures and other sources, then the sadhana mandalas made by later self-proclaimed scholars are merely a mixture of Chinese and Tibetan characters, simply taking and discarding. They do not conform to the tradition of any of the qualified Indian panditas and siddhas, or the qualified Tibetan scholars and practitioners. It is also unreasonable to place bliss-secrecy (sukha-guhya) etc. on the body of Hevajra, because it is said in the Abhidhana that the mandala of the deity assembly of Chakrasamvara is placed on the body of Buddha-Kapala. Furthermore, the mandala ritual composed by the teacher Vajrasana Punya Shri, has the mandala ritual of bestowing all five mandalas together, so how can it be said that there is no basis in Indian scriptures? If you think that it was not composed by that teacher, then what is the reason? If you think it is because it is not included in the collected volumes of all translated treatises, then who with intelligence would speak of such uncertainty? The certain teachings of the early translations.