Tibetan
ཏེ། གདུལ་བྱ་དེ་དང་དེའི་སྣང་དོན་དེ་ ལྟར་སྣང་ཞིང་སྣང་བ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་པས། གསུང་རབ་དེ་དང་དེ་ བཞིན་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པའི་དོན་དུ་ནི་འོ་སྐོལ་གྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་པའི་དུས་ གང་ཡིན་ངོས་འཛིན་པ་དཀའ་ཡང་། སྤྱིར་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་འཚང་རྒྱ་ལུགས་གཅིག་ ཅིང་། དེ་ཡང་འདི་ལྟར་ཡིན་ཏེ། ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ རྣམས་མ་དག་པའི་ཞིང་འདི་རྣམས་སུ་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་རྣམས་དང་སྣང་བ་ཐུན་མོང་དུ་ སྤྱོད་པ་ཤས་ཆེ་ལ། ས་དང་པོ་ནས་བདུན་པའི་བར་དུ་ནི། བདེ་བ་ཅན་དང་མངོན་དགའ་ལ་ སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ འཛོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཞིང་ཁམས་དེ་རྣམས་སུ་གཙོ་བོར་སྤྱོད་ཅིང་། མ་དག་པའི་ཞིང་འདི་ རྣམས་སུའང་སྣང་བ་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་གྱིས་འོང་ཞིང་། སྨོན་ལམ་གྱི་ལུས་ཡོངས་སུ་ བླངས་ནས་སྤྱོད་པར་ནི་བྱེད་དོ། །བརྒྱད་པ་དང་། དགུ་པ་ལ་གཙོ་བོར་འོག་མིན་དང་རྗེས་སུ་ མཐུན་པའི་ཞིང་ཁམས་སུ་འཇུག་ཅིང་། གོང་དུ་བཤད་པའི་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་དེ་ཐམས་ ཅད་དུ་ཏིང་འཛིན་གྱི་སྐྱེ་བས་སྤྱོད་ཅིང་རང་སྣང་ལ་ནི་མ་དག་པའི་ཞིང་འདི་མི་སྣང་བས་ འདིར་སྤྱོད་རྒྱུ་མེད་མོད། གདུལ་བྱ་གཞན་སྣང་ལ། སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞིང་འདི་རྣམས་ སུ་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་དོ། །ས་བཅུ་པ་ཡང་ཕལ་ཆེར་དེ་དང་འདྲ་བ་ལས། རང་སྣང་ལ་ནི་འོག་ མིན་གྱི་ཞིང་ཁོ་ནར་སྤྱོད་པར་བྱེད་ལ། དག་པ་དང་མ་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་གཞན་དེ་གཉིས་ སུ། གཞན་སྣང་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་དེའི་ ཕྱིར་ན། དངོས་སུ་སངས་རྒྱ་བའི་ཚུལ་ཡིན་ཕྱིན་ཆད། འོག་མིན་གྱི་ཞིང་ཁམས་དེར། ས་ བཅུའི་ཐ་མར་རྒྱུན་མཐའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་ནས། དེའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་སྐུ་གསུམ་ཡེ་ཤེས་ ལྔ་ལྡན་གྱི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ཞིང་། འོག་མིན་གྱི་ཞིང་ཁམས་དེ་ལའང་སྔར་ས་བཅུ་བའི་ 18-404 དུས་ན་གཉིས་སྣང་ཕྲ་མོ་ཞིག་གིས་གཡོགས་ཤིང་ཁྱབ་པ་དེ། དུས་དེར་སངས་ནས་གཉིས་ མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་སྣང་ངོ་། །དེ་ནས་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་ཁམས་ མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་སུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཡིན་པས། སངས་ རྒྱས་པ་ཕན་ཆད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པ་ལས་བྱུང་བ་ངེས་པ་ཞིག་ཡིན་ན། དགའ་ལྡན་ན་ བཞུགས་པ་ནས་བརྩམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཁོ་ན
Chinese
因此，对于那个需要调伏的众生，以及对于那个众生的显现，因为如此显现并且如显现般在世俗谛中能够起作用，所以经典就是那样宣说的。究竟而言，我们很难确定我们的导师释迦牟尼佛的时代。但一般来说，所有佛陀成佛的方式都是一样的。也就是这样：处于资粮道和加行道上的菩萨们，大多与未清净刹土中的六道众生共同体验显现。从第一地到第七地之间，主要是在极乐世界和现喜世界等菩萨们的善根和佛陀的愿力圆满所产生的刹土中修行。在这些不清净的刹土中，也以显现转变为其他形式的方式而来，并且完全接受愿力之身而修行。第八地和第九地主要进入与色究竟天相符的刹土。在上面所说的所有清净刹土中，都以禅定的化生而修行，并且在自显现中，由于看不到这些不清净的刹土，所以没有在这里修行的必要。但在所化众生的他显现中，以愿力的力量，为了利益这些刹土中的众生而行动。第十地也几乎与此相同，只是在自显现中，只在色究竟天修行。在那两个清净和不清净的其他刹土中，以他显现愿力的力量，投入于利益众生的事业。因为那个原因，只要是实际成佛的方式，就在色究竟天，在十地末尾生起金刚喻定，并在那之后的第二个刹那，变成具足三身五智的佛陀。并且对于那个色究竟天，以前十地的时候，覆盖和遍布的微细二取显现，在那时清净，只显现无二的智慧。之后，以愿力的力量，在十方无量无边的刹土中，出现所有佛陀的事业。因此，成佛之后，一定是来自于佛陀的化身。从安住在兜率天开始，就只有佛陀的事业。
English
Therefore, for that being to be tamed, and for the appearance of that being, because it appears in that way and can function in the conventional truth as it appears, the scriptures are spoken in that way. Ultimately, it is difficult for us to determine the time of our teacher, Shakyamuni Buddha. But in general, all Buddhas attain enlightenment in the same way. And it is like this: Bodhisattvas who are on the paths of accumulation and preparation mostly share appearances with the six types of beings in these impure realms. From the first to the seventh bhumi, they mainly practice in those pure lands such as Sukhavati and Abhirati, which arise from the perfection of the Bodhisattvas' roots of virtue and the Buddhas' aspirations. In these impure realms as well, they come in a way that appearances are transformed into other forms, and they fully take on the body of aspiration and practice. The eighth and ninth bhumis mainly enter realms that are in accordance with Akanishta. In all the pure realms mentioned above, they practice through the birth of meditative absorption, and in their own appearance, since these impure realms are not visible, there is no need to practice here. But in the other-appearance of those to be tamed, by the power of aspiration, they act for the benefit of beings in these realms. The tenth bhumi is also almost the same as this, except that in their own appearance, they only practice in the Akanishta realm. In those two other realms, pure and impure, by the power of other-appearance and aspiration, they engage in the work of benefiting beings. For that reason, as long as it is the way of actually attaining Buddhahood, in that Akanishta realm, at the end of the tenth bhumi, the Vajra-like Samadhi is generated, and in the second instant after that, one becomes a Buddha endowed with the three kayas and five wisdoms. And for that Akanishta realm as well, the subtle dualistic appearance that covered and pervaded it during the time of the tenth bhumi is purified at that time, and only non-dual wisdom appears. After that, by the power of aspiration, in the infinite realms of the ten directions, all the deeds of the Buddhas arise. Therefore, after attaining Buddhahood, it must be from the emanation of the Buddha. Starting from residing in Tushita, there are only the deeds of the Buddha.
Tibetan
ར་ངེས་ལ། ཡང་དག་པ་གཅིག་ཏུ་ན། ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདུལ་བ་ལ་སངས་རྒྱས་སུ་ སྤྲུལ་ནས་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་སྟོན་པར་བཤད་པས། དེ་འདྲའི་རིགས་ཡིན་ན་ནི་མཛད་པ་ བཅུ་གཉིས་གར་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཛད་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་འདྲའོ་སྙམས་པ་ དཔྱོད་ལྡན་ལ་འབྱུང་སྲིད་ནའང་། འདི་ཡང་མཐར་གཏུགས་པ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ ཀྱི་སྟོབས་ཁོ་ནས་བྱེད་པ་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཉིད་ཡིན་ཅིང་། སྤྱིར་ན་བདུད་ བཏུལ་བ་ཡན་ཆད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། མཛད་པ་ཕྱི་མ་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་ པར་བྱེད་པ་ཚུལ་སྟོན་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་དགོས་ཀྱི། མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཕྲུགས་ གཅིག་གི་དངོས་གནས་ལ་དབྱེ་བ་དེ་འདྲ་མི་སྲིད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཐོབ་ཚུལ་ངེས་དོན་འདི་ནི། མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀར་གྱི་ཐུན་མོང་ཡིན་པས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁས་བླང་བྱ་ཡིན་ལ། སྔགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི། རྒྱུན་མཐའ་ལས་ཉེ་རྒྱུའི་དབང་བསྐུར་བ་ལ་བརྟེན་ནས། སྐྱེ་བ་དང་སྐུ་ཡང་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་ཡིན་པ་དང་། སྤང་བྱ་ཡང་འགྱུར་བདེའི་བག་ཆགས་ ཕྲ་མོ་སྤངས་པ་དང་། འཁོར་དང་ཞིང་ཁམས་ཀྱང་ཟབ་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་པར་འཆད་པ་ རྣམས་གཞན་མེད་ཅིང་། དེ་དག་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ལ་ཡང་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན། དངོས་གནས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། ལྷས་བྱིན་གྱི་རྨི་ལམ་གྱི་རིའི་རྩེ་མོར་མཆོད་བཞིན་གཉིད་སད་པ་རྣམས་ཁང་བཟང་འདེབས་ 18-405 པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་དང་མཚུངས་ཤིང་། མདོར་ན་མ་དག་པའི་སྣང་བ་འདི་རྣམས་དངོས་ གནས་ལ་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། བག་ཆགས་ཤིན་ཏུ་སྲབས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་དག་པ་བ་ལ་ཡང་མི་སྣང་ན། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ཡོད་ པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞིང་སྣང་བ་ཡང་མེད་པ་དེར་སུ་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འགྱུར། གཞན་ ཡང་འདི་རྣམས་དང་འབྲེལ་བ་འདི་ལྟར་གོ་དགོས་ཏེ། འོག་མིན་སྟུག་པོ་བཀོད་པའི་ཞིང་ལ་ ཡང་། རྗེས་མཐུན་པ་ས་བརྒྱད་དགུ་ལ་སྣང་བ་དང་། ཅུང་ཟད་བསྒྲིབས་པའི་ཞིང་ཁམས་ས་ བཅུ་པ་ལ་སྣང་བ་དང་། ཤིན་ཏུ་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ལ་སྣང་བ་སྟེ། དངོས་ བཏགས་མ་ཕྱེ་ན་གསུམ་ཡོད་ལ། དེ་གསུམ་ལ་རིམ་པར་བཏགས་པ་བ་དང་། ཙམ་པོ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་གསུམ་དུ་བརྡའ་སྦྱར་ན་རུང་ངོ་། །དེ་ལ་ལོངས་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་ཞེས་བྱ་ཞིང་། ལང་གཤེགས་ལས་གསུ
Chinese
对此确信。进一步说，确实地： 十地菩萨为了调伏众生，也化现为佛陀，宣说十二事业。如果属于这种情况，那么任何地方的十二事业都似乎会变成菩萨的事业。有智慧的人可能会这样想。但归根结底，这完全是佛陀加持力的作用，所以是佛陀的事业。一般来说，降伏魔众之前是菩萨的事业，之后的三个事业是佛陀的事业，为了示现方便，必须这样说。十二事业的每一个环节，实际上不可能有这样的区分。获得佛陀果位的方式，这个确定的意义，是显宗和密宗共同的，所以无论如何都应该承认。密宗不共的特点是，依靠相续之末的近取灌顶，生和身也是具足七支的，所断也是断除了变易细微的习气，眷属和刹土也是甚深坛城，这些说法是其他宗派所没有的，而且这些也进入了事物的实相。因此，实际上说如来在此赡部洲成佛，就如同乐施在梦中山顶上供养，醒来的人们却在建造楼房一样。总之，因为这些不净的显现实际上从未存在过，所以对于习气极其微薄的清净菩萨来说也不显现，更何况是圆满的佛陀呢？既不存在也不显现的地方，谁会成佛呢？此外，这些也需要这样理解：在密严净土中，与八地九地相应的显现，稍微被遮蔽的刹土显现在十地菩萨面前，极其清净的刹土只显现在佛陀面前。如果不区分真实和假立，则有三种。可以把这三种依次称为假立者、一般者和特殊者。这被称为报身刹土，楞伽经中说。
English
I am certain of this. Furthermore, in truth: Even the Bodhisattvas of the ten bhumis, in order to tame beings, also manifest as Buddhas and teach the twelve deeds. If it belongs to this kind, then it seems that the twelve deeds anywhere would become the deeds of a Bodhisattva. Wise people might think so. But in the end, this is entirely done by the power of the Buddha's blessings, so it is the deed of the Buddha. In general, before subduing the Maras is the deed of a Bodhisattva, and the latter three deeds are the deeds of the Buddha. For the sake of showing convenience, it must be said that way. It is impossible to have such a distinction in the reality of each part of the twelve deeds. The way to attain Buddhahood, this definite meaning, is common to both Sutra and Tantra, so it should be acknowledged in every way. The uncommon feature of Tantra is that, relying on the near-cause empowerment at the end of the continuum, birth and body are also endowed with seven limbs, and what is to be abandoned is also abandoning the subtle habit of change and ease, and the retinue and field are also profound mandalas. These statements are not found in other schools, and they also enter into the reality of things. Therefore, to say that the Tathagata attained Buddhahood in this Jambudvipa in reality is like saying that Lhas Byin offered on the top of the mountain in a dream, and the awakened people are building houses. In short, because these impure appearances have never existed in reality, they do not appear even to the pure Bodhisattvas with extremely subtle habits, let alone the perfect Buddha. Where there is neither existence nor appearance, who will attain Buddhahood? Furthermore, these also need to be understood in this way: In the Akaniṣṭha pure land, the appearances corresponding to the eighth and ninth bhumis, the slightly obscured pure land appears to the tenth bhumi Bodhisattva, and the extremely pure pure land appears only to the Buddha. If we do not distinguish between real and imputed, there are three. It is permissible to call these three in order as the imputed, the general, and the special. This is called the Sambhogakaya pure land, and it is said in the Lankavatara Sutra.