Tibetan
་བཤད་དོ། ། ཞེས་བྱ་སྟེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་གྱི། གང་པོ་ཡིས་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྣམ་ པར་བརྟག་པས་ན་དེའི་དོན་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གང་མ་བརྙེས་ཞེས་བྱ་བ་ དེ་ནི། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་ པོ་བྱས་པ་མ་བརྙེས་ནས་འདས་ཏེ། མ་བྱས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཁམས་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ བཟང་པོ་མཐའ་ཡས་པས་བརྒྱན་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་དོ། །ད་ལྟར་གྱི་སངས་ རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བྱས་པ་ནི་ནན་ཏན་ དུ་བཙལ་ཀྱང་མ་བརྙེས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མ་བྱས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབྱིངས་ མཐའ་ཡས་པའི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ཡོད་དོ། །དུས་གསུམ་དུ་ཉན་ཐོས་དང་ རང་སངས་རྒྱས་སྦྲང་མ་ལྟ་བུ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་ཅེས་གྲགས་ཏེ། མིག་གིས་ནི་བལྟ་མི་ནུས་སོ་ཞེས་འདྲི་བ་དེ་ལ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི་བསྟན་ཏོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་སྒྲ་གཅན་ ཟིན་དཔལ་གྱི་བསླབ་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྷུར་བྱེད་པས་སྲོག་ཆགས་ཅན་གྱི་ཆུ་ལ་ཤིན་ཏུ་ ནན་ཏན་དུ་བལྟ་སྟེ། སྲོག་ཆགས་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་འོན་ཏེ་རྡུལ་འདྲ་བ་ཞིག་སྟེ་ཐམས་ཅད་མ་ 18-123 ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ལས། རིམ་གྱིས་བརྟགས་ན་སྲོག་ཆགས་ཕྲ་མོ་ཡིན་པར་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་ དུ། ས་བཅུ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟག་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ལུས་ལ་བདག་གི་ དབྱིངས་ཡོད་པར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་སྟེ། འདི་འདྲ་བ་དེ་ལྟ་བུ་མཐའ་ཡས་པའི་དབྱིངས་ སུ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་འཇུག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བ་བྱེད་ པ་ཡིན་ཏེ། གང་དག་ཀུན་ཏུ་འབར་བ་དང་རབ་ཏུ་འབར་བ་ལྟ་བུའི་འཇིག་རྟེན་དུ་རང་གི་ སྲོག་ཀྱང་བཏང་སྟེ་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་ནི་རབ་ཏུ་དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཕན་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟག་དེ་དག་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟོན་གྱི་གཞན་ལ་མི་ སྟོན་ཏོ། །སེམས་ཅན་དག་ནི་བདག་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་འཕྲུལ་ གྱི་མིག་དང་ལྡན་པའི་ནང་ན་མ་འགགས་པ་བཞིན་ཏེ། མ་འགགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་བྱིས་ པ་ཤའི་མིག་ཅན་སོང་ནས་ནམ་མཁའ་ལ་བྱ་སོང་པའི་རྗེས་ལ་བལྟས་ན་བྱིས་པ་ཤའི་མིག་ ཅན་གྱིས་ཅི་ནམ་མཁའི་བྱ་རྗེས་མཐོང་ངམ། གནས་བརྟན་མ་འགགས་པས་ནི་གསལ་བར་ མཐོང་སྟེ། སྐྱེས་བུ་ཤའི་མིག་ཅན་ཡང་གནས་བརྟན་གྱི་[དྲིན་{དྲིང་}ལ་རབ་ཏུ་ཡིད་ཆེས་ནས་ འགྲོ་བ་དེ་བཞིན་དུ། བྱིས་པ་ཤའི་མིག་ཅན་དང་འདྲ་བ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ཡིད་ཆེས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡོད་པར་ཤེས་ ཀྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡུལ་གྱི་དབྱིངས་ལྟ་ཡང་དག་པར་ག་ལ་མཐོང་། དེ་སྟེ་ཉན་ཐོས་ དང་རང་སངས་རྒྱས་གཞན་གྱི་དྲིང་ལ་འཇོག་ན་མི་དམུས་ལོང་ཙམ་ལྟ་ཡིད་ག་ལ་ཆེས། སྔོན་ བྱུང་བ་ས་འདི་མངར་སྣ་བཞི་ཅན་དུ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་ རྒྱས་གཞན་དུ་མི་གསུང་བ་རྣམས་ལས་ཁོ་བོས་ཐོས་ཏེ། སེམས་ཅན་གང་དག་གི་མངར་སྣ་ བཞི་མྱོང་བའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ད་དུང་ཡང་། བྱིས་པའི་ཚེ་ས་ཟ་སྟེ་གང་གི་ཡུན་རིང་པོ་ ནས་བསྙེན་པོར་ཞིམ་པོ་དེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ད་དུང་ཡང་གཏོང་མི་ནུས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ 18-124 སྔོན་གྱི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མང་པོའི་དྲུང་དུ་གང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་སྙིང་པོ་ལ་བསྒོམས་ཤིང་། མང་དུ་བྱས་པའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་ད་དུང་ཡང་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཏེ། སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་བསྒོམས་ཤིང་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བྱས་པ་གཟོ་བ་སྟེ་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་ན་ཡང་ སེམས་ཅན་གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟོན་པ་དང་ཐོས་ནས་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་ བའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ནི་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྲས་ས་ལ་ཟ་བ་ལྟ་བུ་ དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་བྱས་པ་གཟོ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། ལང་ཀར་གཤེགས་པར་སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ། ལང་ ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་ཞུས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མདོ་གཞན་བརྗོད་ པ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་གསུངས་པ་དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། རང་བཞིན་ གྱིས་འོད་གསལ་བ་རྣམ་པར་དག་པས་ཐོག་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་ གཉིས་དང་ལྡན་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་ནང་ན་མཆིས་པར་བརྗོད་དེ། བཅོམ་ ལྡན་འདས་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་རིན་ཐང་ཆེན་པོ་གོས་དྲི་མ་ཅན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དཀྲིས་པ་ལྟར་ཕུང་ པོ་དང་། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་གོས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་དཀྲིས་པ་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ དང་གཏི་མུག་གི་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ། ཡོངས་སུ་[རྟག་{རྟོག་}པའི་དྲི་མའི་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་ པ་རྟག་པ་བརྟན་པ་ཐེར་ཟུག་པར་ནི་བརྗོད་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ སྙིང་པོར་སྨྲ་བ་འདི་ནི་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་ཇི་ལྟར་མི་འདྲ་བ་ལགས། བཅོམ་
Chinese
宣说了。 这叫做偈颂，那个意义是这样的：如果以颠倒的方式进行辨别，那就不是那个意义了。所谓“诸佛未曾获得”是指：过去的诸佛世尊们，没有获得如来藏而逝去，没有造作的佛界，以无量妙相好庄严，存在于一切有情众生之中。现在的诸佛世尊们，即使努力寻找如来藏也无法获得，但在一切有情众生之中，存在着未造作的佛界，以无量妙相好庄严。过去、现在、未来三世的声闻和独觉，如同蜜蜂一般，宣称有如来藏，但眼睛却无法看见，对于这个问题，已经指出了产生的因由。比如，罗睺罗（藏文：སྒྲ་གཅན་ཟིན་，梵文天城体：राहुला，梵文罗马拟音：Rāhula，汉语字面意思：罗睺罗）的戒律和行为非常认真，仔细观察有生命的生物的水，心想：是有生命还是没有生命呢？或者是一些像尘土一样的东西？但并非全部如此。如果逐渐观察，就能看到微小的生物，就像这样，获得十地的菩萨大士们，自己就能看到自己的身体里有我的自性，像这样就能在无边无际的自性中看到。因此，进入如来藏是非常困难的，那些在像到处燃烧和猛烈燃烧的世界中，甚至舍弃自己的生命来宣说的人，是极其困难的，这表明这样做是有益的。对于那些菩萨大士，才会宣说如来藏，而不对其他人宣说。有情众生就是自性如来。例如，就像拥有神通之眼的不灭者一样，不灭者和肉眼凡胎的孩子一起去，如果肉眼凡胎的孩子看着天空飞过的鸟的痕迹，肉眼凡胎的孩子能看到天空中的鸟的痕迹吗？不灭的尊者却能清楚地看到，而肉眼凡胎的人也对尊者非常信任而跟随，就像这样。
English
It is explained. This is called a verse, and its meaning is as follows: If one discerns in a reversed manner, then that is not its meaning. The so-called "that which the Buddhas have not attained" refers to: the past Buddhas, the Bhagavat, passed away without having attained the essence of the Tathagata, the uncreated Buddha-realm, adorned with limitless excellent marks and signs, exists in all sentient beings. The present Buddhas, the Bhagavat, even if they diligently search for the essence of the Tathagata, they cannot find it, but in all sentient beings, there exists the uncreated Buddha-realm, adorned with limitless marks and signs. In the three times, the Shravakas and Pratyekabuddhas, like bees, proclaim that there is the essence of the Tathagata, but the eye cannot see it, and the cause of this question has been pointed out. For example, Rahula's discipline and conduct are very serious, and he carefully observes the water with living beings, thinking: Is it living or not? Or is it something like dust? But it is not all like that. If one gradually observes, one can see tiny creatures, just like that, the Bodhisattva Mahasattvas who have attained the ten bhumis, they themselves can see that there is my self-nature in their own body, and like this, they can see in the boundless self-nature. Therefore, entering the Tathagatagarbha is very difficult, and those who, in a world like everywhere burning and fiercely burning, even give up their own lives to proclaim it, it is extremely difficult, which shows that doing so is beneficial. The Tathagatagarbha is only taught to those Bodhisattva Mahasattvas, and not to others. Sentient beings are the self-nature Tathagata. For example, just like the undying one who possesses the divine eye, the undying one and the child with the flesh eye go together, if the child with the flesh eye looks at the traces of the bird flying in the sky, can the child with the flesh eye see the traces of the bird in the sky? The undying venerable one can see clearly, and the person with the flesh eye also trusts the venerable one very much and follows, just like that.
Chinese
如同肉眼的孩童一般，声闻和独觉相信所有经部的法，从而知晓如来藏的存在，但如何能真正见到如来之境的法界呢？如果声闻和独觉依赖他人，就像盲人一样，如何能相信呢？过去发生过这样的事，听说这块土地变成了具有四种甜味的地方，我从过去圆满正等觉的佛陀们那里听闻，他们没有说其他的事情。那些曾经品尝过四种甜味的众生，直到现在，就像孩童时期吃土一样，对于长时间以来一直觉得美味的东西，众生们仍然无法舍弃。同样地，在过去众多圆满正等觉的佛陀面前，那些曾经修习并广修如来藏的众生，直到现在仍然相信如来藏。这些众生长期以来修习并报答如来，而不是其他人。未来，那些听到并相信宣说如来藏的众生，也不是其他人，而是像如来的孩子吃土一样，报答如来。如是说。 在《楞伽经》中，关于“心要了义”等章节中，《楞伽经》中，大慧菩萨问道：“世尊，在其他经典中宣说如来藏，世尊说：‘自性光明，清净，从本以来就是清净的，具有三十二相，存在于一切众生的身体中。’世尊，就像珍贵的宝物被肮脏的布包裹一样，被蕴、界、处的布包裹，被贪、嗔、痴的污垢所覆盖，完全被[常{分别}]的污垢所染污，如果说它是常、恒、不变的，世尊，这样说如来藏与外道所说的‘我’有什么不同呢？”
English
Like a child with fleshy eyes, the Shravakas and Pratyekabuddhas believe in the teachings of all the Sutras, thereby knowing the existence of the Tathagatagarbha, but how can they truly see the Dharmadhatu of the realm of the Tathagatas? If the Shravakas and Pratyekabuddhas rely on others, just like blind people, how can they believe? In the past, it happened that this land turned into a place with four kinds of sweetness. I heard from the Buddhas of the past, perfect and complete Buddhas, who did not say anything else. Those beings who have tasted the four kinds of sweetness, until now, are like children eating soil. For a long time, they have found it delicious, and beings still cannot give it up. Similarly, in the presence of many Buddhas of the past, perfect and complete Buddhas, those beings who have practiced and extensively cultivated the Tathagatagarbha, still believe in the Tathagatagarbha. These beings have practiced for a long time and repay the Tathagatas, and are not others. In the future, those beings who hear and believe in the teaching of the Tathagatagarbha will not be others, but like the children of the Tathagatas eating soil, repaying the Tathagatas. Thus it is said. In the Lankavatara Sutra, in the chapters concerning "essence and definitive meaning," in the Lankavatara Sutra, Mahamati Bodhisattva asked: "World Honored One, in other sutras, the Tathagatagarbha is taught. The World Honored One said: 'Its nature is luminous, pure, and from the beginning, it is pure. It possesses the thirty-two marks and exists within the bodies of all beings.' World Honored One, just as a precious jewel is wrapped in a dirty cloth, it is wrapped in the cloth of the skandhas, dhatus, and ayatanas, covered by the stains of greed, hatred, and delusion, completely defiled by the stains of [permanence {discrimination}]. If it is said to be permanent, constant, and unchanging, World Honored One, how is this teaching of the Tathagatagarbha different from the 'self' taught by the heretics?"