Tibetan
་ན་སོ་སོར་བཞག །དེ་བཞིན་ལོ་ཟླ་ཞག་ དང་བསྐལ་པ་སོགས། །སྔ་ཕྱིའི་མཚམས་སྦྱོར་གཟུགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་དང་། །གཟུགས་ཀྱི་ ནམ་མཁའ་ཡིད་ངོའི་གཟུགས་སྒྲ་སོགས། །བཀྲེས་སྐོམ་བཟའ་དང་ལོངས་སྤྱོད་གཡོ་བ་ཡང་། ། 18-23 གནས་སྐབས་ཁྱད་པར་སྣ་ཚོགས་མང་པོ་དང་། །གྲངས་དང་ཕྱོགས་དུས་འགལ་དང་དགག་ དང་སྒྲུབ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་རང་རང་ལྡོག་སྟེང་ནས། །དངོས་པོར་ཡོད་མིན་བློས་བརྟགས་ ཙམ་ཞིག་གོ །ཕྱོགས་དུས་ལ་སོགས་གདགས་གཞི་ངེས་མེད་དང་། །བུམ་པའི་སྐྱེ་སོགས་ གཞི་གཅིག་ལ་བརྟེན་དང་། །རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་དུ་མར་བརྟེན་པ་སྟེ། །འདོགས་པའི་གཞི་ ལས་དབྱེ་ན་གསུམ་དུ་འདུས། །ནམ་མཁའ་འགོག་པ་གཉིས་དང་མ་སྐྱེས་དང་། །ཞིག་ནས་ མེད་སོགས་དངོས་པོ་གཞན་གྱུར་དང་། །བུམ་པའི་སྤྱི་སོགས་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་དང་། །མི་ སྲིད་བུམ་མེད་སྤྱི་སོགས་དངོས་མེད་གསུམ། །ཀུན་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བརྟགས་ཆ་ཙམ། ། ཡིན་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཉིད་དམ་དངོས་པོ་ཡི། །འབྲེལ་བའམ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་བློས་བཞག་ པས། །དངོས་པོ་གཞན་འགྱུར་ཁོ་ནར་འདུས་པ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཉེར་གཅིག་གཞི་ཡི་ཆོས་ཡིན་ ཏེ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་མེད་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད། །ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་ཕྱིར་བཤད་པ་ ཡིན། །ལམ་ལའང་རྫས་གཞན་དེ་རུ་མ་འདུས་མེད། །དགོས་པའི་དབང་གིས་རྣམ་གྲངས་ ལོགས་སུ་ཕྱེ། །འཇིག་རྟེན་ལམ་ནི་ཐུན་མོང་ཆོས་ཡིན་ཏེ། །ཐུན་མོང་མིན་པ་ཉན་རང་ཐེག་ དམན་དང་། །ཐེག་ཆེན་རྒྱལ་བའི་གནས་སུ་བགྲོད་བྱེད་དོ། །དངོས་མེད་འདུས་མ་བྱས་སུ་ བཤད་པ་རྣམས། །རྣམ་གྲངས་པ་ཡིན་བརྟགས་པ་བ་རུ་བརྗོད། །མེད་པའི་ཕྱིར་དང་བློ་ངོར་ དངོས་པོ་ལ། །བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ན་འདུས་མ་བྱས་དངོས་མིན། །འདུས་མ་བྱས་དངོས་ཆོས་ཉིད་ དོན་དམ་སྟེ། །འདུས་མ་བྱས་པ་ཐོབ་པར་གྱིས་ཤིག་གསུངས། །མེད་པ་ལ་ནི་ཅི་ཞིག་འཐོབ་ པར་འགྱུར། །འཁྲུལ་ངོའི་བརྟགས་ཆ་ཐོབ་ཀྱང་དགོས་པ་ཅི། །འདུས་བྱས་ཉེར་བཞི་མ་བྱས་ གཅིག་ཉིད་དེ། །སྲིད་ཚད་མདོ་ཙམ་བསྡུས་པ་ཉི་ཤུ་ལྔ། །མྱ་ངན་འདས་ཆེན་ལ་སོགས་མཐར་ ཐུག་གི །ཆོས་མཆོག་རྫོགས་ལྡན་ལུགས་བཞིན་མདོར་བསྡུས་པའོ། །སོ་སོའི་དབྱེ་བ་མཚན་ ཉིད་དུ་མ་རྣམས། །གཞུང་ལུགས་ཀུན་ཏུ་གྲགས་ཕྱིར་འདིར་མ་བཀོད། །འབྲས་བུའི་ཆོས་ལ་ 18-24 ཀུན་རྫོབ་གཞན་སྣང་དང་། །གསར་ཐོབ་ཆ་ནི་ལམ་དུ་འདུས་པ་ཡིན། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་ པོ་འབྲས་བུ་དངོས་ཡིན་ཏེ། །གཞི་ཡང་དངོས་ཡིན་ཆོས་མིན་ཆོས་ཉིད་ཡིན། །འོན་
Chinese
各自安放。如是年、月、日 与劫等等。前后之界限，色之界限，以及色之 虚空、意之境、色声等等。饥渴、饮食与受用、动摇亦是。 18-23 暂时的种种差别众多，以及数、方、时、违、遮 与立。彼等一切各自于反体上，是否为事物仅是心之揣测。 方时等等，所依无有定准，以及瓶之生等等， 依赖于一基，以及因果等等，依赖于众多，乃是系缚之基， 若从分类上区分则归为三类。虚空、阻碍二者与未生，以及 坏灭之无等等，事物转变为他者，以及瓶之总相等，依赖于事物，以及不 存在、无瓶、总相等，无事物三者。一切皆是分别念所揣测之分而已。 是故事物本身或者事物之，关联或者不相符之方面，以心安立， 则唯归于事物转变他者。如是二十一乃是基之法， 孩童们则行于无有之法。为通达所知之体性故而宣说， 于道亦无彼处未包含之异体。因所需之故，名相分别开立。 世间道乃是共同之法，非共同者乃是声闻、独觉、小乘， 以及大乘通往胜者之境地。所说之无事物、非复合， 乃是名相者，被称为揣测者。因无有之故，以及于心识境中 依赖于事物之故，故非复合非事物。非复合事物乃是法性、胜义谛， 云：“获得非复合吧！”。于无有者又将获得什么呢？ 即使获得错乱境之揣测又有何用？有为二十四，无为唯一， 存在之量略微归纳为二十五。大涅槃等等最终之 殊胜法，依圆满具足之理而简略归纳。各自之差别、众多体性， 因于一切经论中广为人知故，故未于此处安立。于果之法上， 18-24 世俗的他显现，以及新获得之分则包含于道中。如来藏乃是果之实有， 基亦是实有，非是法乃是法性。然
English
Each placed separately. Likewise, years, months, days, and eons, etc. The boundaries of before and after, the boundaries of form, and the form of space, mental realms, forms, sounds, etc. Hunger, thirst, food, enjoyment, and movement as well. 18-23 Many temporary distinctions, and numbers, directions, times, contradictions, negations, and affirmations. All of these, each on its own opposite, whether they are things or not is merely a mental conjecture. Directions, times, etc., the basis of imputation is uncertain, and the arising of a pot, etc., depends on one basis, and cause and effect, etc., depend on many, which are the basis of attachment. If distinguished by classification, they are included in three categories. Space, the two obstructions, and the unborn, and the non-existence of destruction, etc., things transforming into others, and the generality of a pot, etc., depend on things, and non- existence, the absence of a pot, generality, etc., the three non-things. All are merely conceptual constructs of discrimination. Therefore, whether it is the thing itself or of the thing, the connection or the incompatible aspect, established by the mind, then it is only included in the transformation of things into others. Thus, twenty-one are the qualities of the basis, children engage in the dharma of non-existence. It is explained to understand the characteristics of knowable things. On the path, there is no other substance that is not included there. Due to necessity, the categories are separately established. The worldly path is a common dharma, the uncommon are the Hearers, Solitary Realizers, Lesser Vehicle, and the Great Vehicle, which leads to the realm of the Victorious Ones. The non-things and the uncompounded that are spoken of, are nominalists, called conjecturers. Because of non-existence, and in the realm of consciousness, because they rely on things, therefore the uncompounded is not a thing. The uncompounded thing is the nature of reality, the ultimate truth, saying, "Attain the uncompounded!" What will be attained in non-existence? Even if the conceptual construct of a mistaken realm is attained, what is the use? The compounded is twenty-four, the uncompounded is one, the extent of existence is briefly summarized as twenty-five. Great Nirvana, etc., the ultimate supreme dharma, is briefly summarized according to the fully endowed tradition. The individual differences and many characteristics, because they are well-known in all scriptures, are not established here. On the dharma of the result, 18-24 the conventional other appearance, and the newly attained part are included in the path. The Tathagatagarbha is the real result, the basis is also real, it is not dharma but the nature of reality. However,
Tibetan
ཀྱང་གཞི་ ལམ་འབྲས་བུའི་དབྱེ་བ་ལས། །རིགས་སུ་ཆད་པ་མ་ཡིན་ཀུན་ཁྱབ་པོ། །སྣང་བ་གཟུགས་ ཅན་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་། །ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དེ་བཞིན་འདུས་མ་བྱས། །གཞི་ལྔ་ ཤེས་བྱའི་གནས་ཞེས་ཕལ་ཆེར་འདོད། །གཟུགས་ཅན་སྣང་ངོ་ཙམ་ཡིན་དོན་དུ་མེད། །ཕྱི་མ་ སེལ་ངོ་བཞི་པའང་བརྟགས་པ་ཙམ། །འདི་དག་ཀུན་ལ་གྲགས་རུང་ཐུན་མོང་སྟེ། །དོན་དམ་ འདུས་མ་བྱས་པ་དེར་མ་འདུས། །རང་གཞན་སྨྲ་པོ་ཕལ་གྱིས་འདི་མ་རྟོགས། །མུ་སྟེགས་ དངོས་པོ་རྟག་པར་འདོད་པ་དང་། །རང་སྡེ་དངོས་མེད་རྟག་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད། །བདེན་པ་ བཞི་ཞེས་རྒྱལ་བས་ཀུན་ཏུ་བསྟན། །སྐྱེ་བ་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པའི་གཙོ་བོ་སྟེ། །སྲེད་པ་ཀུན་ འབྱུང་བདེན་པའི་གཙོ་བོར་འདོད། །ལམ་བདེན་གཙོ་བོ་ཡང་དག་ལྟ་བ་ཡིན། །འགོག་པ་དེ་ བཞིན་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །མ་དག་སྣོད་བཅུད་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་སྟེ། །ཅི་ཙམ་ཉེར་ལེན་ ཕུང་པོ་དེ་ཙམ་དུ། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཡིན་དབྱེ་བ་གསུམ་དང་བརྒྱད། །བརྟེན་པའི་སྣོད་དང་ ཉེར་སྤྱོད་རྒྱུ་ཡི་སྣོད། །ཉེ་བར་སྤྱད་བྱ་གསུམ་ནི་སྣོད་ཀྱི་ཆོས། །ཁམས་གསུམ་གནས་གསུམ་ དག་གི་དབྱེ་བས་ཕྱེ། །གཟུགས་མེད་ཁམས་ཀྱང་དམན་པའི་སྒྲ་རུ་འཐད། །ཟག་བཅས་ལས་ ཀུན་ཁམས་གསུམ་ཉོན་མོངས་ཀུན། །ཀུན་འབྱུང་ཉིད་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་ཀྱང་དེ་ཡིན། །ལམ་ དངོས་འཕགས་ལམ་ཡིན་ཏེ་ཚོགས་སྦྱོར་ཡང་། །བྱང་ཕྱོགས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་སོགས་མཚན་ གཞིར་འདོད། །ལམ་གྱི་སྣང་བའང་ལམ་བདེན་གྱིས་བསྡུས་ཤིང་། །འགོག་པ་སྤངས་པའི་ ཁྱད་པར་ཙམ་ཡིན་ཞེས། །འདི་དག་ཐུན་མོང་རགས་པའི་དབང་དུ་བྱས། །ཤེས་སྒྲིབ་མ་རིག་ བག་ཆགས་དབང་བསྒྱུར་བའི། །ཉོན་མོངས་དང་ནི་ཟག་མེད་ལས་དེ་དག །ཀུན་འབྱུང་ཕྲ་ མོ་རྣམ་བྱང་ལམ་གྱིས་བསྡུས། །ཡིད་ལུས་དབང་བསྒྱུར་སྐྱེ་དང་བསམ་མི་ཁྱབ། །འཆི་འཕོ་ 18-25 བ་དང་དག་པའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས། །རྣམ་བྱང་ལམ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་ཕྲ་མོར་བརྗོད། །ཆོས་ ཉིད་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་དོན་དམ་ལམ། །གདོད་མའི་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་འགོག་བདེན་ཏེ། ། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མིན་པའི་གསང་གཏམ་མོ། །ཆོས་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་སྐུ་དང་མཛད་པ་དང་། ། འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོན་ཏན་རང་གནས་པའི། །འཕྲིན་ལས་འདོད་ཡོན་མཆོད་པའི་ མཚན་ཉིད་སོགས། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་གདོད་མའི་འགོག་བདེན་ཡིན། །དོན་དམ་འགོག་ བདེན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ། །འབྲས་བུ་ཐོབ་ཅེས་སྐྱེས་བུ་དེ་ལ་གྲགས། །རང་གི་རང་བཞིན་ རྒྱུ་ལམ་འབྲས་ལས་འདས། །དོན་དམ་ལམ
Chinese
ཀྱང་གཞི། 道果之差别中，非断种性乃是遍一切。 显现色法心及心所生，不相应行如是不生灭。 五基多半说是所知处，色法唯是显现实无义。 后四除遣亦唯是推察，此等虽皆共称然共通。 胜义无为不摄于彼中，自他宗派多数未解此。 外道执物常有及我宗，立名无实常有之差别。 四谛如来恒常皆开示，生是苦谛之中最主要。 贪爱立为集谛中最主要，道谛主要即是正见也。 灭谛如是了知其自性，不净器情苦谛之自性。 何等取蕴彼即尔许之，是苦自性差别三与八。 所依之器及以受用器，因之器三即是器之法。 三界三有以其差别分，无色界亦可说是下劣语。 有漏之业一切三界及，一切烦恼即是集起性。 痛苦亦复如是集起性，真实道即圣道亦会聚。 菩提分及度等立为名，道之显现亦摄于道谛。 灭除断除差别唯如是，此等乃是粗略共通说。 所知障及无明习气与，自在烦恼以及无漏业。 彼等集起微细清净道摄，意生自在生及不可思。 死殁十八至二十五以及，清净世界清净道即是。 微细痛苦如是而宣说，法性道之体性胜义道。 原始法界智慧灭谛是，大乘不共秘密之语也。 法身之刹土身及事业与，眷属之坛城功德自安住。 事业欲乐供养之体性等，一切体性原始之灭谛。 胜义灭谛现证之时节，得果如是彼士而称之。 自之自性因道果超越，胜义道。
English
Also the basis. In the distinction of path and fruit, it is not a break in lineage, but all-pervasive. Appearances are form, mind, and what arises from mind. Non-associated formations are likewise unconditioned. The five bases are mostly considered the place of knowable objects. Form is merely appearance, without inherent existence. The latter four are merely examined as exclusions. These are commonly known, yet common. Ultimate unconditioned is not included therein. Most proponents of self and others do not understand this. Heretics assert things are permanent, and our own side makes the distinction of calling non-things permanent. The Victorious One always taught the Four Noble Truths. Birth is the chief of the Truth of Suffering. Craving is considered the chief of the Truth of Origin. The chief of the Truth of the Path is Right View. The Truth of Cessation should be known as suchness. Impure vessel and essence are the Truth of Suffering. To the extent that aggregates are appropriated, to that extent it is the nature of suffering, with divisions of three and eight. The dependent vessel, the vessel of enjoyment, and the vessel of cause are the three characteristics of the vessel. The three realms are divided by the distinction of the three abodes. The formless realm can also be appropriately called an inferior term. All contaminated actions, the three realms, and all afflictions are the nature of origin. Suffering is also the nature of origin. The actual path is the noble path, and also the accumulation and joining. The aspects of enlightenment, perfections, etc., are considered names. The appearance of the path is also included in the Truth of the Path. It is said that cessation is merely the distinction of abandonment. These are considered common and coarse. The obscuration of knowledge, ignorance, habitual tendencies, and the power of afflictions, as well as uncontaminated actions. These are included in the subtle origin and the path of purification. Mind-body empowerment, birth, and inconceivable. Death and transmigration from eighteen to twenty-five, and pure world realms. The path of purification is said to be subtle suffering. The nature of the nature of reality path is the ultimate path. Primordial dharma-dhatu wisdom is the Truth of Cessation. This is the secret speech of the uncommon Great Vehicle. The pure land of the Dharma Body, the body and activities, and. The mandala of the retinue, the qualities self-abiding. Activities, desirable qualities, the nature of offerings, etc. All aspects are the primordial Truth of Cessation. When the ultimate Truth of Cessation is realized. Attainment of fruit is what that person is called. One's own nature transcends cause, path, and fruit. Ultimate path.