Tibetan
ར། །བདག་དང་བྱེད་པོས་སྟོང་པས་ཡོད་མཐའ་སྤངས། །རྒྱུ་འབྲས་མི་བསླུ་ཆད་ པའི་མཐའ་དང་བྲལ། །སེམས་རྒྱུན་ཙམ་ལས་ང་བདག་གཞན་མེད་ཕྱིར། །རྟག་པར་གནས་ དང་སྔར་བྱུང་ཆད་པ་མེད། །ཀུན་བརྟགས་ནམ་ཡང་མེད་མོད་འཁྲུལ་ངོར་སྣང་། །ཀུན་རྫོབ་ ཙམ་ལ་ལྟོས་པའི་དབུ་མའོ། །ཕྱི་རོལ་དོན་སྤང་སེམས་ནི་སྣ་ཚོགས་སྣང་། །རྣལ་འབྱོར་པ་ ཡི་ཀུན་རྫོབ་དབུ་མ་ཡིན། །སེམས་དེ་གསལ་བར་འཆར་ཡང་རང་བཞིན་མེད། །རྣམ་གྲངས་ ཙམ་གྱི་དོན་དམ་དབུ་མར་འདོད། །ཡོངས་གྲུབ་ཁོ་ན་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་བྲལ་བ། །དོན་དམ་དབུ་ མ་ཞེས་བྱར་རྒྱལ་རྣམས་བཞེད། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཀྱང་མི་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་དབུ་མའི་ མཚན་ཉིད་མཐར་ཐུག་ཡིན། །མཁས་དང་གྲུབ་པར་རློམ་ཞིང་ཁས་ལེན་པ། །ཕལ་ཆེར་ཟབ་ དོན་འདི་ལ་རབ་ཏུ་འཁྲུལ། །ཀུན་རྫོབ་སྣང་བ་རྟེན་འབྲེལ་མི་འགལ་ཡང་། །ངེས་པའི་དོན་ དུ་འདི་དག་གང་ཡང་མེད། །དེ་ལྟར་སྟོན་པའང་བདེན་པ་གཉིས་ཀ་ལ། །བརྟེན་པའི་དབུ་མ་ ཡིན་ཏེ་ཐུན་མོང་ལགས། །འབྲས་བུ་དོན་དང་སྐུ་གཉིས་ཡོན་ཏན་ལས། ཁྱབ་དང་རྟག་པའི་ 18-21 དོན་གྱི་དབུ་མའོ། །མེད་པར་སྨྲ་བ་ཆད་ལྟར་འགྱུར་བ་སྟེ། །གཉིས་མིན་སྨྲ་བ་དེ་དག་ལྟ་ཅི་ སྨོས། །ཞེས་པ་དབུ་མའི་རང་བཞིན་ངོས་བཟུང་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་དང་པོའོ།། །། ༄། །རབ་ཏུ་བྱེད་པ་གཉིས་པ། ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་སྤྱི་ལྡོག་ནས་གཏན་ལ་དབབ་པ། རྒྱལ་བས་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་མཐའ་ཡས་གསུངས། །དེ་འདིར་སྣང་གྲགས་ཆོས་ཀྱི་ དབྱེ་བ་ནི། །རྫས་ཀྱི་དངོས་དང་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་དང་། །དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་ གསུམ་དུ་འགྱུར། །ཡང་ན་གཟུགས་ཕུང་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། །ཆོས་ཁམས་ཞེས་བྱ་གསུམ་ གྱིས་བསྡུས་པ་སྟེ། །འབྱུང་བའི་ཁམས་དང་སྣོད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང་། །བཅུད་ཀྱིས་བསྡུས་ པས་གཟུགས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྡུས། །འབྱུང་བ་རྒྱུ་དང་ཡུལ་དབང་ལ་སོགས་འབྲས། ། མཐོ་དམན་ལ་སོགས་བཀོད་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད། །བསྟན་ཡོད་ཐོགས་བཅས་ཐོགས་པ་མེད་ པ་སྟེ། །དངོས་བརྟགས་མ་ཕྱེ་དེ་གསུམ་དབྱེ་བར་འགྱུར། །ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཕྱོགས་མཐུན་ བཅས་པ་ནི། །སེམས་ཡིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་དུ་འདུས། །ཆོས་ཁམས་དེ་ལའང་མཚན་ གཞིའི་ཆོས་རྣམས་དང་། །མཚན་ཉིད་ཆོས་དང་དངོས་མེད་དབྱེ་བས་གསུམ། །དེ་ཡི་དང་པོ་ ལ་ཡང་ཕུང་པོ་གསུམ། །ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་དུ་འདུས། །འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ ཅི་ལོག་དང་དག་པ་བ། །ཡང་དག་པ་ཡི་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་གཤེར་ བ་ཆུར་འདུ་ཤེས། །མི་རྟག་པ་རུ་འདུ་ཤེས་བྱེད་སོགས་ཡིན། །མི་སྡུག་ལ་སོགས་ལོག་པའི་ འདུ་ཤེས་ཀྱང་། །དགོས་པའི་དབང་གིས་ཡང་དག་ཡིན་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དེ་འདྲའི་དབྱེ་ བ་རྟོགས་པར་བླ། །གཡེང་ལྡན་མཉམ་གཞག་ཕྲ་བར་དབྱེ་བའང་ཡིན། །ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་ དབྱེ་བས་འདུ་བྱེད་དེ། །རེ་རེའང་དགེ་དང་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན། །ཉོན་མོངས་ལུང་མ་བསྟན་ པར་བཤད་རྣམས་ཀྱང་། །བསྒྲིབས་སུ་བསྟན་པས་མི་དགེའི་ཕྱོགས་སུ་བསྡུ། །འདོད་ཆགས་ ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དུག་གསུམ་དུ། །ཉོན་མོངས་རིགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་འདུས་པར་འགྱུར། ། ངེས་འབྱུང་སྙིང་རྗེ་ཚུལ་བཞིན་ཤེས་པ་དང་། །དད་དང་བརྩོན་འགྲུས་མཉམ་པར་འཇོག་ 18-22 པ་དགེ།འདུ་ཤེས་ཡང་དག་ལས་ནི་དགེ་བ་སྟེ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་མི་དགེའི་འདུ་བྱེད་སྐྱེ། ། དག་པ་བ་ལས་ལུང་བསྟན་མིན་འདུ་བྱེད། །འོན་ཀྱང་འདི་ནི་ཕལ་ཆེར་གྲོགས་ཀྱིས་བསྒྱུར། ། ཡུལ་དང་དུས་དང་དངོས་ལ་བརྟགས་པ་ཡི། །མཚན་ཉིད་ཀུན་བརྟགས་རྣམ་པ་གསུམ་ དུ་འགྱུར། །མཚན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་གནས་དང་རྒས། །ནད་དང་འགྱུར་དང་ཆེ་ཆུང་ མཐའ་དབུས་དང་། །མཐོ་དམའ་རྒྱུ་འབྲས་དུས་གསུམ་དབྱེ་བ་དང་། །འགྲོ་འོང་ཤོར་ཐོབ་ མཚན་ཉིད་མཚོན་བྱ་དང་། །མཚན་གཞི་མིང་ཚིག་ཡི་གེ་ལ་སོགས་དང་། །རགས་དང་དུས་ ཀྱི་བཀོད་པའི་ཁྱད་པར་དང་། །རྟེན་དང་བརྟེན་པ་རྩ་བ་ཡན་ལག་དང་། ཡན་ལག་ཡན་ལག་ ཅན་དང་ཚིག་དོན་དང་། །འབྲེལ་བའི་ཁྱད་པར་དུ་མ་འདོད་རྣམས་ཏེ། །བདག་གཅིག་པ་དང་ དེ་ལས་བྱུང་བའམ། །ནོར་དང་བདག་པོའང་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་དང་། །རྒྱུ་དང་(རྫ་མཁན་ བུམ་པ་)རྒྱུ་ཅན་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་པ་དང་། །གཙོ་འཁོར་དམན་དང་ཁྱད་འཕགས་གསལ་མི་ གསལ། །ཕན་བྱ་ཕན་བྱེད་གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་དང་། །མཚོན་བྱ་མཚན་ཉིད་མཚན་གཞིའི་ འབྲེལ་བ་དང་། །བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དང་། །དཔེ་དང་གཏན་ཚིགས་ཆོས་ དོན་འབྲེལ་བ་དང་། །བྱེད་པོ་ལས་དང་བྱེད་པའི་འབྲེལ་བ་སོགས། །མཛེས་དང་མི་མཛེས་ བར་མ་ལ་སོགས་དང་། །མཐོ་དམན་བར་མ་ལ་སོགས་རྣམ་གྲངས་དང་། །མྱོང་བ་པོ་དང་ ཤེས་པོ་མཐོང་པོ་དང་། །བྱེད་པོ་སེམས་ཅན་གང་ཟག་སྐྱེས་བུ་དང་། །ལྷ་དང་དམྱལ་བ་འགྲོ་ བའི་བཀོད་པ་དང་། །སྐང་ལག་མིག་སོགས་ལུས་ཀྱི་བཀོད་པ་དང་། །རི་དང་ནགས་ཚལ་ ཁང་ཁྱིམ་སྣོད་ཀྱི་བཀོད། །སྣང་མུན་ལ་སོགས་ཉེར་སྤྱོད་བཀོད་པ་སྟེ། །འདི་དག་རགས་པ་ དཔྱད་པས་དཔྱད་འགྱུར་མོད། །ལྡོག་ཆ་ཐ་དད་པས
Chinese
ར། །因无我与作者而舍弃有边，因果不虚而远离断灭边。唯是心续，故无我、自、他，恒常住且无先前生起之断灭。遍计何时亦无，然于错乱前显现，乃仅依于世俗之中的观。舍弃外境，心乃显现种种，是瑜伽士之世俗中观。彼心虽显现明了，然无自性，是仅名言之胜义中观。唯是圆成实，离二边之法，诸佛认为名为胜义中观。一切种相亦不转变，是中观之究竟体性。自诩为智者与成就者而承认者，大多于此甚深义理极度错乱。世俗显现与缘起虽不相违，然就胜义而言，此等任何亦无。如是宣说亦依于二谛，乃所依之中观，是共同的。从果之义与二身功德，是周遍与常恒之义的中观。说无有者将变成断见，何况说非二元者。如是即是辨识中观自性之论述，是第一品。། ། ༄། །第二品论述：总摄一切所知之境而作决断。诸佛宣说蕴、界、处无量。于此，显现、声名、法之差别为：实体之实有与假立之事物，及无事物，分为三类。又或者，摄于色蕴、意之生处与法界三者之中。以生处之界与所依摄集，及以有情摄集，则摄集一切有色之物。生处是因，境、根等是果，有高低等安置之差别。有诠释、有碍、无碍，未分实有与假立，则彼三者将成差别。意之生处具有同类，摄于心、意、识三者之中。彼法界亦以名基之法等，体性法与无事物之差别而分三类。彼之第一类亦有三蕴，受蕴摄于乐受、苦受、舍受三者之中。想蕴有颠倒与清净者，称为如实之想蕴。执著为我
English
Ra. By being empty of self and agent, it abandons the extreme of existence. Because cause and effect are not deceptive, it is free from the extreme of annihilation. Since there is only a stream of consciousness, there is no self, self, or other, it abides eternally and there is no annihilation of what previously arose. Conceptual constructs never exist, but appear in the face of delusion, it is the Madhyamaka that relies only on the conventional. Abandoning external objects, the mind appears in various ways, it is the conventional Madhyamaka of the yogis. Although that mind appears clearly, it has no self-nature, it is considered the ultimate Madhyamaka of mere designation. Only the perfectly established, free from the dharmas of the two, the Victorious Ones consider it to be called the ultimate Madhyamaka. Even if all aspects themselves do not change, that is the ultimate characteristic of Madhyamaka. Those who boast of being wise and accomplished and acknowledge it, are mostly extremely confused about this profound meaning. Although conventional appearances and dependent origination are not contradictory, in terms of definitive meaning, none of these exist. Thus, teaching also relies on both truths, it is the Madhyamaka that relies on them, it is common. From the qualities of the meaning of the result and the two bodies, it is the Madhyamaka of the meaning of pervasiveness and permanence. Saying that there is nothing will become nihilistic, what need is there to say about those who say non-duality. This is the treatise on identifying the nature of Madhyamaka, it is the first chapter. ༄། The second treatise: Deciding on all objects of knowledge by summarizing them. The Victorious Ones spoke of immeasurable aggregates, realms, and sources. Here, the distinctions of appearance, sound, and dharma are: substantial entities and imputed things, and non-things, which are divided into three categories. Or, it is summarized by the three: the form aggregate, the mental source, and the dharma realm. By gathering the elements of the source and the container, and by gathering the essence, all material things are gathered. The elements are the cause, and the objects, faculties, etc. are the result, there are differences in arrangement such as high and low. There are teachings, obstacles, and non-obstacles, without distinguishing between real and imputed, then those three will become different. The mental source has homogeneity, it is gathered into the three: mind, intellect, and consciousness. That dharma realm is also divided into three by the characteristics of the base of names, the characteristics of dharma, and the differences of non-things. The first of these also has three aggregates, the feeling aggregate is gathered into the three: pleasure, pain, and equanimity. The perception aggregate has inverted and pure ones, it is called the correct perception aggregate. Grasping as self
Chinese
了知湿 性为水之想。认知无常等。于不净等颠倒之 想，因需要之故亦可变为正确。因此须善加辨别如是之差别。亦有散乱与等持微细之分。以身语意 区分之即是行。每一者皆有善与非善及无记。所说之烦恼无记 等，以示遮蔽故归于不善之方。贪欲 嗔恚愚痴三毒中，一切烦恼之种类皆包含于其中。 出离心、慈悲心、如理作意，以及 信与精进平等安立 18-22 是善。由正确之想即是善，由颠倒则生起非善之行。 由清净者则为非记之行。然此多半由友伴所转变。 就处所、时间与事物所作之观察，其 自性遍计分为三种。 自性法之生灭住异老，病与变异及大小 边中与，高低因果三时之差别，去来得失 自性所诠与，能依名句字等以及，粗细与时间 之安立差别，所依与能依根本支分与，支分与支分 有及词义与，关联之诸多差别想望者，即我唯一与 由彼所生者，或财物与主人亦有自性转变与，因与（陶匠瓦罐）有因一同相伴与，主与眷属劣与胜妙明与不明，利他与利他者害他与害他者与，所诠自性与能依之关联与，所说能说境与有境与，譬喻与理证法义之关联与，作者业与作者之关联等，美与不美中庸等与，高低中庸等之类别与，领受者与知者见者与，作者有情补特伽罗士夫与，天与地狱有情之安立与，肩手眼等身体之安立与，山与森林房舍容器之安立，明暗等受用之安立，此等粗略以分析而可分析，然反体各异故
English
The thought of knowing moisture as water. Recognizing impermanence, etc. Even the inverted thought of impurity, etc., can become correct due to need. Therefore, one must carefully distinguish such differences. There are also distinctions of distraction, meditative equipoise, and subtlety. Actions are distinguished by body, speech, and mind. Each one is either virtuous, non-virtuous, or neutral. The afflictions that are said to be neutral are categorized as non-virtuous because they are shown as obscured. In the three poisons of desire, hatred, and ignorance, all types of afflictions are included. Renunciation, compassion, proper attention, and faith and diligence equally established 18-22 are virtuous. From correct thought comes virtue, from inversion arises non-virtuous action. From purity comes non-specified action. However, this is mostly transformed by companions. Considering place, time, and things, self-nature completely conceived becomes threefold. The characteristics of the nature of phenomena are birth, cessation, abiding, aging, sickness, change, large and small, edge, center, high and low, cause and effect, the distinctions of the three times, going and coming, loss and gain, characteristics, what is signified, the basis, name, sentence, letter, etc., gross and the distinctions of the arrangement of time, support and supported, root and branch, branch and branch-possessor, word and meaning, the many differences of connection that are desired, such as the one self and what arises from it, or wealth and owner, also the change of nature, cause and (potter pot) cause-possessor together accompanying, lord and retinue, inferior and superior, clear and unclear, benefiting and benefactor, harming and harmer, what is signified, the connection of characteristic and basis, what is expressed, expresser, object and object-possessor, example and reason, the connection of dharma and meaning, agent, action, and the connection of agent, etc., beautiful and not beautiful, intermediate, etc., high and low, intermediate, etc., categories, experiencer and knower, seer and, agent, sentient being, person, individual, god and hell, the arrangement of beings, shoulder, hand, eye, etc., the arrangement of the body, mountain and forest, house, arrangement of container, light and darkness, etc., arrangement of usage, these are gross and can be analyzed by analysis, but because the opposite aspects are different