Tibetan
་ཕྱིར། སྨོན་ལམ་གྱི་ཚུལ་དུ་བྱུང་ བ་ཡིན་མོད་ཀྱང་། སེམས་བསྐྱེད་ལེན་ཆོག་དངོས་ཡིན་པས་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་ཙམ་ཞིག་ ཏུ་གོ་བར་མི་བྱའོ། ། ༈ ཐབས་མཁས་ཡན་ལག་བདུན་པ། རྩ་བའི་ས་བཅད་གཉིས་པ། ཐབས་མཁས་ཡན་ལག་བདུན་པ་ལ། མཆོད་པ། བཤགས་ པ། ཡི་རང་། ཕྱག་འཚལ། བསྔོ་བ། བསྐུལ་བ། གསོལ་འདེབས་ཏེ་བདུན་ལས། དང་པོ་ནི། ཕྱོགས་བཅུ་དག་གི་ཕྱོགས་རྣམས་སུ་སོགས་ཏེ། སངས་རྒྱས་མཁྱེན་པའི་ཡི་རང་བ། ཞེས་པ་ ལ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ། དེའི་ཡི་རང་བ་ནི་དེ་རྣམས་དགྱེས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་དགྱེས་པ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་དོན་ནོ། །དོན་དུ་ནི་མཆོད་པ་ ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ། སངས་རྒྱས་དགྱེས་མི་དགྱེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང་། གང་གདུལ་བྱ་ཉིད་ ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པ་དང་། ཚོགས་རྫོགས་པའི་ཐབས་སུ་ཆེ་བ་དེ་ཉིད་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་མཛད་པའོ། །དེ་ལ་བདག་ཡི་རང་བ་ནི་བདག་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུར་འདོད་ 17-669 དོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ། ཕྱོགས་བཅུའི་མཆོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་བདག་གི་འདོད་པས་ཀྱང་དབུལ་ལོ། ། ཞེས་པ་ནི་མཆོད་པའི་ཡན་ལག་ཉིད་ཡིན་གྱི། ཡི་རང་གི་ཡན་ལག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་ གཞན་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡི་རང་བས་ཞེས་འབྱུང་བའང་དོན་འདྲའོ། ། གཉིས་པ་ནི། སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་བཤགས་སོགས། གསུམ་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀུན་ལ་ སོགས། བཞི་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་ལ་སོགས། ལྔ་པ་ནི་བདག་{གི་[ནི་]ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ མཆོག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་ཆོས་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་སོང་བའི་ཆོས་ དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའོ། །དྲུག་པ་ལ་འཚང་རྒྱ་བར་ཉེ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བསྐུལ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་མ་ཐག་པ་རྣམས་ཆོས་འཁོར་ བསྐོར་བར་བསྐུལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱོགས་བཅུ་དག་གི་ཕྱོགས་རྣམས་ན་སོགས་ཏེ། གང་ དུ་བཞུགས་པའི་གནས་དང་། བསྐུལ་བའི་ཡུལ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། བྱ་བ་གང་ལ་བསྐུལ་བ་ སྟེ། རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཚིག་རྐང་དང་པོ་དང་། ཕྱེད་དང་གཉིས་པ་གཉིས་སོ། །ས་བཅུ་དག་ལ་ གནས་པ་ཞེས་པ་ནི་ས་བཅུ་པ་ལ་གནས་པ་སྟེ། སེམས་རྒྱུད་དུ་མ་དང་འབྲེལ་བའི་ས་དུ་མ་ལ་ དག་ཅེས་མང་པོའི་དོན་ལ་གཉིས་པོའི་ཚིག་སྦྱར་རོ། །རེ་ཞིག་ས་དང་པོ་ནས་དགུ་པའི་བར་ ལ། ས་གཞན་གྱིས་བར་ཆོད་པའི་ཕྱིར། དངོས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ལ། བརྒྱུད་ནས་བསྐུལ་བ་ཡིན་ ན་མི་འགལ་ཡང་སྐབས་ཀྱི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། ། གཉིས་པ་ལ
Chinese
故。虽以发愿之方式出现，然乃真实之生起次第受法仪轨，故不应仅理解为种发愿而已。 ༈ 方便善巧七支。 根本科判第二，方便善巧七支中，供养，忏悔，随喜，礼拜，回向，劝请，祈请等七者中，第一者为： “于十方一切方所等”，谓随喜佛之智慧。其中，佛陀乃一切遍知者，随喜彼等即令彼等欢喜，意即成为生起佛陀之心欢喜之因。然就供养本身之差别而言，虽无佛陀欢喜与不欢喜之分，然就何者能令所化之业障穷尽，且为圆满资粮之最大方便而言，即是如来随喜之处。于此，我随喜者，意即我亦如是希求。 17-669 所谓“如是十方之供养，我亦以欲乐而奉献”，实乃供养支分本身，而非随喜之支分。于其他范例中，亦有“以随喜一切遍知”之说，其义亦同。 第二者为：忏悔一切罪等。第三者为：随喜一切福德等。第四者为：礼敬一切佛等。第五者为：我（之）智慧，即殊胜智慧乃一切佛之法身，为一切所知之法性，乃趋近法界智慧之所有相。第六者为劝请趋近成佛之菩萨众成佛，及劝请新成佛者转法轮。初者为：于十方一切方所等，即是确定所居之处所，及劝请之对境，及劝请何事，次第即为第一句，及第二句之半。所谓安住十地者，即是安住于十地，于心续相连之诸多地，以“清净”二字合为多重之意。暂且于第一地至第九地之间，因有他地阻隔之故，实则并非直接，若为间接劝请则不相违，然不符此处之意。 第二者
English
Therefore, although it appears in the manner of aspiration, it is actually the actual ritual of taking the generation stage, so it should not be understood merely as making aspirations. ༈ The Seven Limbs of Skillful Means. The second section of the root text: Among the seven limbs of skillful means are offering, confession, rejoicing, prostration, dedication, exhortation, and supplication. The first is: "In all directions of the ten directions, etc.," which means rejoicing in the wisdom of the Buddhas. Among them, the Buddhas are all-knowing. Rejoicing in them means that they will be pleased, which means that it will become the cause of generating the joy of the Buddhas' hearts. In essence, in terms of the difference of the offering itself, although there is no distinction between the Buddhas being pleased or displeased, in terms of which is the greatest means to exhaust the obscurations of those to be tamed and to complete the accumulation of merit, it is the place where the Thus-Gone Ones rejoice. Here, "I rejoice" means that I also desire to be like that. 17-669 So-called "Such offerings of the ten directions, I also offer with desire," is actually the limb of offering itself, not the limb of rejoicing. In other examples, it also says "rejoicing in all-knowing," and the meaning is the same. The second is: Confess all sins, etc. The third is: Rejoice in all merits, etc. The fourth is: Prostrate to all Buddhas, etc. The fifth is: My wisdom, that is, the supreme wisdom is the Dharmakaya of all Buddhas, the Dharma-nature of all knowable things, and all aspects of the wisdom of the Dharmadhatu. The sixth is to exhort the Bodhisattvas who are close to enlightenment to attain Buddhahood, and to exhort those who have just become Buddhas to turn the wheel of Dharma. The first is: In all directions of the ten directions, etc., that is, to determine the place where they reside, the object of exhortation, and what to exhort them to do, in order, the first sentence and half of the second sentence. The so-called abiding in the ten grounds means abiding in the tenth ground. For many grounds connected to the mind stream, the word "pure" is combined to mean multiple. For the time being, from the first to the ninth ground, because of the obstruction of other grounds, it is not actually direct. If it is indirect exhortation, it is not contradictory, but it does not fit the meaning here. The second is