Tibetan
་ཀྱི་འཕྲོས་ནི། རྒྱལ་བློན་གཉིས་ཀས་ཉིན་མོ་ནི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བྱ་བ་ཆོས་བཞིན་དུ་སྤྱོད། མཚན་ཐོག་ཐག་ནི་ རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ལས། ལོ་འགའ་ཞིག་འདས་པར་གྱུར་པ་ན། བློན་ པོ་ལ་དངོས་སུ་ཙནྡྲ་ལི་འབར་བའི་གསལ་སྣང་བྱུང་། དང་པོར་ཁྱིམ་ཉེ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ རྩིག་པ་སོགས་ཀྱིས་སྒྲིབ་ཐོགས་མེད་ཅིང་། ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་མཐོང་། དེ་ནས་རིམ་པས་ རྒྱང་གྲགས་ཙམ་དང་། དཔག་ཚད་ཙམ་དང་། གཽ་རའི་ཡུལ་ཙམ་ཡང་མཐོང་། མི་རིང་བར་ མཐའ་མེད་དུ་འཕེལ་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་སྐད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐོས་ཤིང་ཤེས། སྔར་མ་ཐོས་ 17-184 པའི་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་ཤེས་ནས། ལན་ཅིག་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཕྱོགས་ཀྱི་ རྒྱལ་པོ་མང་པོའི་འཕྲིན་ཡིག་དུས་གཅིག་ཏུ་འཛོམ། འཕྲིན་ཡིག་དེ་དག་ཡུལ་སོ་སོའི་པཎྜི་ ཏས་བརྩམས་པ། སྡེབས་སྦྱོར་དང་སྙན་ངག་གིས་བཅིངས་པས་གོ་དཀའ་ཞིང་། སྐད་རིགས་ དང་ཡིག་རིགས་ཐ་དད་པ་དང་། ལྟ་གྲུབ་ཐ་དད་པའི་ཤིས་བརྗོད་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་ཡོད་པས། ཡིག་མཁན་དང་། མདུན་ན་འདོན་བྲམ་ཟེ་པཎྜི་ཏ་མང་པོ་འདུས་ཏེ་དཔྱད་ཀྱང་། ཤིན་ཏུ་གོ་ དཀའ་བར་གྱུར་པ་ལ། བློན་པོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བཀྲོལ་ཞིང་དོན་རྒྱས་པར་བཤད། ལན་ རྣམས་ཀྱང་སོ་སོ་དང་མཐུན་པར་བྱས་པས་རྒྱལ་པོ་དང་འཁོར་རྣམས་ན་རེ། སྔར་ཁྱོད་ཀྱིས་ འདི་ལྟ་བུ་ཤེས་སུ་མི་བཤའ་པ་ལ། འདི་ལྟར་ཡོད་པ་ཅི་ཡིན་དྲིས་པས། ངས་ན་ནིང་བར་ལ་ བསླབས་པ་ཡིན་ཞེས་ཁ་བསྒྱུར་རོ། །དེ་ནས་མི་རིང་བ་ཞིག་ན་ནམ་ཕྱེད་ཅིག་གཉིད་དུ་སོང་ བའི་གཉིད་སད་པ་ན། བུད་མེད་རྒན་མོ་ཆེས་མི་སྡུག་པ། མཛེ་སྐྱས་ཐེབས་པ་ཅིག་ག་ཤེད་ ནས་ལངས་ནས། མཁར་བ་ལ་བརྟེན་ཅིང་བློན་པོའི་མདུན་དུ་འོངས་ནས། བཀྲེས་སོ་ཞེས་ ཟེར་རོ། །དེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་རྣམ་འཕྲུལ་དུ་ཤེས་ནས། ཚམ་ཚོམ་མེད་པར་ཕྱག་བྱས་ ནས། བཟའ་བཏུང་འབྲུ་བཅུད་གྱ་ནོམས་པ་ཐམས་ཅད་ཕུལ། བདག་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་ ཞུ་ཞུས་པས། དེས་ཕྱག་སྤྱི་བོར་བཞག་ཅིང་བྱིན་གྱིས་རློབ་རློབ་ལྟར་མཛད་ནས། བློན་པོ་ ཉིད་ཀྱི་སྤྱི་བོར་ཐིམ་པ་སྙམ་བྱེད་པ་ན་མི་སྣང་བར་གྱུར་སྐད། དེར་གནས་ལུགས་ཀྱང་རྗེས་ སུ་རྟོགས། ཕྲ་མོ་རྣམས་དང་། དངོས་གྲུབ་སྣ་ཚོགས་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུད་པའི་གྲུབ་ཐོབ་ཏུ་ གྱུར་ཀྱང་། རེ་ཞིག་སྦས་ཏེ་ཐ་མལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་ཅིང་། མི་རྣམས་ ཀྱི་བསམ་པ་དང་སྐལ་བ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱོད་དོ། །ལན་ཅིག་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཡོད
Chinese
的其余部分是： 国王和大臣两人白天像法一样处理国政事务，夜晚则修习两种次第的禅定。几年过去后，大臣真实地显现出旃陀罗火燃烧的光明。起初，房屋及其周围没有墙壁等遮挡，日夜都能看见。然后逐渐地能看见一由旬左右，一俱卢舍左右，甚至能看见高拉国。不久，这种光明无限地增长。同样，所有的声音也都听得到并了解。以前没有听过的所有论典也自然通晓。一次，许多方国的国王的信函同时聚集在国王面前。这些信函由各个国家的班智达撰写，用韵律和诗歌束缚，难以理解，而且语言和文字各不相同，还有许多见解不同的吉祥祝词。即使聚集了文书、诵经师、婆罗门班智达等很多人进行研究，仍然非常难以理解。大臣将这些全部解读，并详细解释了含义，也做了与各自相应的答复。国王和随从们说：“以前你从不显示出知道这些，现在这样是怎么回事？”大臣回答说：“我是到去年才学会的。”之后不久，一天半夜醒来，一个极其丑陋、长满麻风的老妇人不知从哪里站起来，拄着拐杖来到大臣面前，说：“我饿了。”大臣知道这是薄伽梵母的化现，毫不犹豫地顶礼膜拜，供养了所有丰盛的食物和饮料，请求说：“请您摄受我。”老妇人将手放在大臣的头顶上，像加持一样，似乎融入到大臣自己的头顶时，就消失不见了。在那里，也随之领悟了实相。虽然成了能将微细事物和各种悉地置于掌控之下的成就者，但暂时隐藏起来，以普通人的方式处理国政事务，并通过了解人们的想法和命运来行事。一次，在国王面前……
English
The rest of the story is: The king and the minister both conducted the affairs of state according to Dharma during the day, and at night they meditated on the two stages of samadhi. After several years had passed, the minister actually had a clear vision of the burning Chandali fire. At first, there were no obstructions such as walls around the house, and he could see day and night. Then gradually he could see about a yojana, about a krosha, and even as far as the country of Gaura. Before long, this light increased infinitely. Similarly, all sounds were heard and understood. All the scriptures that he had not heard before were also understood spontaneously. Once, letters from many kings of different regions gathered before the king at the same time. These letters were written by panditas from various countries, bound by rhyme and poetry, making them difficult to understand. Moreover, the languages and scripts were different, and there were many different auspicious greetings with different views. Even though many scribes, reciters, Brahmin panditas, and others gathered to study them, they were still very difficult to understand. The minister unraveled all of these and explained the meaning in detail, and also made responses that were appropriate to each. The king and his entourage said, "You never showed that you knew these things before, what is the reason for this now?" The minister replied, "I only learned it last year." Not long after that, one midnight, waking up from sleep, a very ugly old woman, covered with leprosy, stood up from somewhere, leaned on a cane, came before the minister, and said, "I am hungry." The minister knew that this was an emanation of the Blessed Mother, and without hesitation prostrated and offered all kinds of rich food and drink, requesting, "Please accept me." The old woman placed her hand on the minister's head, and as if blessing him, seemed to dissolve into the minister's own head, and then disappeared. There, he also realized the true nature of reality. Although he became an accomplished one who could bring subtle things and various siddhis under his control, he temporarily hid himself and conducted the affairs of state in an ordinary manner, and acted by understanding the thoughts and fortunes of the people. Once, he was in the presence of the king...