Tibetan
འི་ཆོས་བརྒྱུད་སོ་སོ་བ་ གང་གི་ཡང་བརྒྱུད་པ་ལ་འདྲེན་མི་དགོས་པའི་སྔགས་སྤྱིའི་བྱུང་ཚུལ་ངོ་མཚར་ཅན་ཞིག་ཅིས་ ཀྱང་འབྱུང་བར་གདའ་འོ་ཞེས་ཀྱལ་ཀ་ཡང་ཞུའོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོག་བཟོ་གཙོ་བོར་བྱེད་ པ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས་བྱུང་བའི་ཁྲོ་བོ་ཁམས་གསུམ་ རྣམ་རྒྱལ་སྤྲུལ་བཤད་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་མ་དག་ཅིང་མ་ཚང་བ་འགའ་རེ་བྲིས་ནས་སྔགས་ཚུལ་དང་ པོར་གསུངས་པའི་ལུགས་སུ་བྱས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གྲུབ་ཀྱི་འགྲེལ་པའི་ལོ་རྒྱུས་དེ་ལ་གཞི་ བྱས་ནས་རྒྱལ་པོ་དཔའ་བོའི་རྡོ་རྗེ་ཨཱརྱ་དེ་ཝའི་བླ་མ་ཡིན་པར་རློམ་པ་དང་། བུ་མོ་བདེ་ བའི་རོལ་པ་མོ་ནི་ཀླུ་ལས་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ་དང་གཅིག་པར་རློམ་པས་འཕགས་སྐོར་ སོགས་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་འདེད་རྒྱུ་བ་དང་། མཁའ་འགྲོ་མ་སྐལ་བ་བཟང་མོའམ་བློ་གྲོས་བཟང་མོ་ དང་གཅིག་པར་རྫུ་བས་གདམས་ངག་བཀའ་བཞིའི་བརྒྱུད་པ་འདེད་པར་སྨྲ་བ་སོགས་སྙིང་ པོ་མེད་པ་ཤ་སྟག་སྒྲོགས་པ་ཡང་མཐོང་། དཔལ་ལྡན་འབྲས་སྤུངས་སུ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ གསུངས་པའི་གནས་ལ་ཡང་མཁས་པ་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་ལས་ཕྱིར་ལྡོག་སྟེ། བོད་ རྒན་པོ་འགའ་ཞིག་གི་ཟིན་བྲིས་བརྡ་ཆད་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་འཕགས་ཡུལ་ལ་མ་གྲགས་ ཤིང་། བོད་པའི་བླུན་བཟོར་གོ་ནུས་པའི་གནས་ཀྱི་མིང་ཚུན་ཆད་ཀྱང་ཆོས་བཟང་སྤྲིན་གྱི་ ཡང་རྫོང་ཞེས་པ་ཡོད་པའི་ཁུངས་མེད་རྣམས་ལ་ཕྱོགས་འཛིན་གྱི་དབང་གིས་ངོ་སོར་བྱེད་པ་ དེ་དག་ནི་བླུན་པོས་བླུན་པོའི་ཚོགས་པ་མགོ་བསྐོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ གཏམ་དུ་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གྲུབ་ཀྱི་འགྲེལ་པའི་གཏམ་རྒྱུད་དེ་ནི་ མན་ངག་དེ་ཁོ་ནའི་བརྒྱུད་པ་ཡིན་ལ། མན་ངག་དེ་ཡང་རྒྱུད་ཀུན་གྱི་དགོངས་པ་ལོས་ཀྱང་ ཡིན་མོད། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མན་ངག་དང་དེའི་གཞུང་ཡིན་ན་དཔལ་མོའི་མན་ངག་དེ་ 16-648 དང་གཞུང་དེ་ཡིན་ག་ལ་དགོས། གཞན་ཡང་ཌོམྦི་ཧེ་རུ་ཀས་མཛད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གྲུབ་ ནི་གྲུབ་པ་སྡེ་བདུན་རྣམས་བརྒྱད་ལ་བགྲང་གི ། དཔལ་མོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གྲུབ་ནི་དེ་ལ་མི་ བགྲང་བས། འདི་དག་རྒྱ་བོད་དུ་བརྒྱུད་པ་ཐ་དད་ལས་བྱུང་བའི་རིམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་འདྲ་ འདྲེས་ཀྱིས་གཅིག་ཏུ་རློམ་པ་གད་མོའི་གནས་སོ། །འོན་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཆོས་རྒྱུད་ དེ་དང་དེའི་བརྒྱུད་པའི་གཏམ་རྒྱུད་ཁུངས་མ་རྣམས་ལས་འབྱུང་བའི་གཏམ་དེ་ཉིད་མང་པོར་ བསྡོམས་པ་ལས་སྔགས་ཀྱི་བྱུང་
Chinese
的各个教派， 无论哪个传承，都不需要牵扯的密咒总体的奇特来源，无论如何也应该存在啊，这也是玩笑话。依靠它，有些主要进行臆想的人也收集了那些，并写了一些从金刚顶（梵文，Vajraśekhara，梵文罗马拟音，Vajraśekhara，金刚顶）出现的忿怒尊三界胜尊化身解说的既不正确又不完整的历史，并作为最初宣说的密咒方式。以俱生大乐的注释的历史为基础，自诩为国王勇士金刚阿雅提婆的上师，并自诩女儿乐游戏母是龙所变的瑜伽母，从而追溯圣绕等传承，并伪装成空行母吉祥女或妙慧女，从而声称追溯口诀四法的传承等等，也看到有人宣扬的都是些没有意义的东西。在吉祥持穗（哲蚌寺）宣说密咒乘的地方，也从众所周知的学者们那里倒退，仅仅依靠一些藏族老人的笔记术语，甚至连印度没有名声，藏族愚人能理解的地方的名字，也因为偏袒而特别维护所谓的有秋桑云之上的无稽之谈，那些是因为愚人欺骗愚人团伙，因此也不是有知识的人应该说的话。还有，俱生大乐的注释的故事，是仅仅那个口诀的传承，那个口诀也肯定是所有续部的意旨，如果是俱生大乐的口诀和它的论典，怎么会是吉祥天女的口诀和论典呢？另外，董比黑鲁嘎所造的俱生大乐，是将成就者七部算作八部，吉祥天女俱生大乐不被算在其中，这些是由于在汉藏两地出现不同传承的次第，因此混合而自诩为一体是可笑之处。然而，对于密咒乘，从那个教法传承和那个传承的传承故事来源中出现的说法，仅仅是多方汇集，密咒的出现
English
of various religious traditions, No matter which lineage, there should be a unique origin of mantras in general that does not need to be involved. This is also a joke. Relying on it, some people who mainly engage in speculation also collected those, and wrote some histories of the emanation explanations of the wrathful deity Trailokya-vijaya (Skt. Trailokya-vijaya), which arose from the Vajraśekhara, which are neither correct nor complete, and made it the way the first mantra was spoken. Based on the history of the commentary on Sahajasiddhi, they claim to be the guru of King Warrior Vajra Āryadeva, and claim that the daughter of Delightful Play is the yogini transformed from a nāga, thus tracing the lineage of the Ārya-skor, etc., and pretending to be the ḍākiṇī Bhadrakalpa or Sumati, thus claiming to trace the lineage of the Four Instructions, etc. It is also seen that some people proclaim things that are completely meaningless. In the place where the mantra vehicle is taught in glorious Drepung, they also retreat from the well-known scholars, relying only on the notes and terms of some old Tibetans, even the names of places that are not famous in India and that Tibetan fools can understand, are specially maintained due to partiality, such as the so-called groundless talk above Chosang Cloud. Those are because fools deceive groups of fools, so they are not things that knowledgeable people should say. Also, the story of the commentary on Sahajasiddhi is only the lineage of that instruction, and that instruction is certainly the intention of all tantras, but if it is the instruction of Sahaja and its treatise, how can it be the instruction and treatise of Śrīdevī? Furthermore, the Sahajasiddhi composed by Ḍombī Heruka counts the seven classes of siddhas as eight. The Sahajasiddhi of Śrīdevī is not counted among them. These are only the order of different lineages that have arisen in China and Tibet, so it is ridiculous to mix them together and claim them as one. However, for the mantra vehicle, the statements that arise from the source of the Dharma lineage and the lineage stories of that lineage are merely a collection of many aspects, the emergence of mantra
Tibetan
ཚུལ་དུ་ཤེས་དགོས་ཤིང་། དེ་དག་ཀྱང་མདོ་ཙམ་ཞིག་རིན་ པོ་ཆེའི་འབྱུང་གནས་ལྟ་བུའི་གཏམ་དུ་བྲིས་ཡོད་པས་དེར་བལྟ་བར་བྱའོ། །སྤྱིར་འཕགས་ ཡུལ་དུ་བྱུང་བའི་གྲུབ་ཐོབ་ཀྱི་གཏམ་མཐའ་དག་སུས་བརྗོད་པར་ནུས་ཏེ། སྒྲོལ་མའི་སྔགས་ རྒྱུད་ཁོ་ནས་གྲུབ་པ་ཐོབ་པའང་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་རིང་ཁོ་ན་ལ་སྟོང་ཕྲག་ལྔ་ཙམ་བྱུང་བར་གྲགས་ པ་དང་། དཱ་རི་ཀ་པ་དང་། ནག་པོ་སྤྱོད་པ་པའི་འཁོར་གྱི་ལོ་རྒྱུས་སོགས་ལས་རྗེས་སུ་དཔག་ ནས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ་ཞེས་གོ་བར་བྱའོ། །སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་བྱུང་ཁུངས་ལ་ཅུང་ཟད་ དཔྱད་པའི་སྐབས་ཏེ་བཞི་བཅུ་ཞེ་གསུམ་པའོ།། །། ༄། །བཞི་བཅུ་ཞེ་བཞི་པ། སྐུ་གཟུགས་བཞེང་པ་པོ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བའི་ཚུལ། སྔོན་ནི་མིའི་བཟོ་བོ་ལས་ཀྱི་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་བཟོའི་གནས་ངོ་མཚར་བ་ དག་བྱེད་པ་བྱུང་སྟེ། སྐུ་གཟུགས་སོགས་རི་མོར་བྲིས་པས་ཀྱང་དངོས་སུ་འཁྲུལ་པ་བསྐྱེད་ ནུས་པ་བྱུང་བ་འདུལ་བ་ལུང་སོགས་སུ་གསལ་བར་གསུངས་པ་བཞིན་ཡིན་ལ། སྟོན་པ་མྱ་ ངན་ལས་འདས་ནས་ཀྱང་ལོ་བརྒྱ་ཙམ་གྱི་བར་དུ་དེ་འདྲ་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ་། །དེ་ནས་དེ་འདྲ་ ཆེར་མེད་པ་ན། ལྷའི་བཟོ་བོ་མང་པོ་མིར་སྤྲུལ་ནས་བྱུང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དང་། འཇམ་ དཔལ་རྔ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་མ་ག་དྷཱའི་རྟེན་ངོ་མཚར་ཅན་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་མང་དུ་བཞེངས། རྒྱལ་པོ་མྱ་ངན་མེད་ཀྱི་དུས་གནས་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་དང་། རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་ནང་ སྐོར་སོགས་གནོད་སྦྱིན་གྱི་བཟོ་བོས་བཞེངས། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དུས་ཀླུའི་བཟོ་བོས་བཅོས་པའང་ 16-649 མང་དུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ལྷ་ཀླུ་གནོད་སྦྱིན་གྱིས་བཅོས་པ་དེ་རྣམས་ནི་བཞེངས་ནས་ལོ་མང་ པོར་དངོས་སུ་འཁྲུལ་པ་བསྐྱེད་ནུས་པ་ཡོད་ལ། ཕྱིས་དུས་ཀྱི་དབང་གིས་དེ་ལྟར་མེད་ནའང་ བཟོ་ཁྱད་ནི་གཞན་སུས་ཀྱང་མི་ཤེས་པ་ལྟ་བུར་ཡོད། དེ་ནས་ཀྱང་ཡུན་རིང་པོར་བློ་གྲོས་ཀྱི་ རྩལ་སྣ་ཚོགས་པས་བཞེངས་པའི་བཟོ་བརྒྱུད་མི་འདྲ་བ་མང་པོ་ཁོ་ན་བྱུང་གི །གཅིག་གི་རྗེས་ སུ་འབྲང་བའི་སྲོལ་བཙུགས་པ་ནི་མེད་དོ། །ཕྱིས་ཞིག་ན་རྒྱལ་པོ་སངས་རྒྱས་ཕྱོགས་ཀྱི་དུས། བཟོ་བོ་བིམྤ་ས་ར་ཞེས་པ་ཞིག་གིས་འབུར་དང་རི་མོའི་བཀོད་པ་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་བ་སྔར་གྱི་ ལྷས་བཞེངས་པ་དང་མཐུན་པ་བྱས་ཏེ། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱུང་། བཟོ་ བོ་དེ་མ་ག་དྷཱར་སྐྱེས་པས་དེའི་ལུགས་འཛིན་པའི་བཟོ་རིགས་ཕྱོགས་གང་དུ་བྱུང་ཡང་དབུས་ ཀྱི་བཟོ་བོར་གྲག
Chinese
应当如是知晓。这些也已略微写在如宝贵之源的故事中，故当阅览之。总的来说，谁能述尽印度所出现的成就者的故事呢？仅凭度母的咒语传承获得成就者，在龙树的时代就已出现五千之多。从达日迦巴和黑行者的眷属的历史等推断，可知其数量不可思议。应当如是理解。略微考察密咒乘的来源之时，即第四十三品。 ༄། །第四十四品。造像者如何出现之理。 往昔，人类工匠中具有工艺神通者，能造出奇妙的工艺品。如造像等，仅凭绘画也能真实地产生幻觉，如《律藏》等中所明确宣说的那样。世尊涅槃后约一百年间，此类情况非常之多。之后此类情况减少，许多天人工匠化身为人出现，建造了菩提伽耶和妙音海等摩揭陀的八大奇异圣物等。无忧王时期，八大圣地的佛塔和金刚座的内圈等由夜叉工匠建造。龙树时期，龙的工匠修缮的也很多。如此，天、龙、夜叉修缮的那些，建造后多年都能真实地产生幻觉。后来因时代的原因，虽然没有那样，但其工艺的精妙之处，其他人也无法知晓。之后，经过漫长的时间，仅出现了以各种智慧技巧建造的许多不同的工艺流派。并没有建立追随某一流派的传统。后来，在国王佛护时期，有一位名叫毗摩萨罗的工匠，他所作的浮雕和绘画的布局非常奇妙，与之前的神所建造的相似。追随他的人不计其数。那位工匠出生在摩揭陀，因此无论何处出现秉持其风格的工匠，都被称为中央的工匠。
English
It is necessary to know in this way. These have also been briefly written in a story like a source of jewels, so it should be read there. In general, who can tell all the stories of the accomplished ones that appeared in India? It is said that even those who attained accomplishment through the mantra lineage of Tara alone numbered about five thousand during the time of Nagarjuna. Judging from the history of the retinue of Darika and the Black Practitioner, etc., it should be understood that their number is inconceivable. When slightly examining the origin of the Mantrayana, this is the forty-third chapter. ༄། །The forty-fourth chapter. How the makers of images appeared. In the past, human craftsmen who possessed the magical power of craftsmanship were able to create wonderful works of art. For example, even drawing images could actually create illusions, as clearly stated in the Vinaya Pitaka and other texts. For about a hundred years after the Buddha's Nirvana, there were very many such instances. After that, when such instances became less frequent, many divine craftsmen manifested as humans and built many of the eight wonderful sacred objects of Magadha, such as Bodhgaya and Manjushri Drum Sound. During the time of King Ashoka, the stupas of the eight great places and the inner circle of Vajrasana were built by yaksha craftsmen. During the time of Nagarjuna, there were also many repairs made by dragon craftsmen. Thus, those repaired by gods, nagas, and yakshas were able to actually create illusions for many years after they were built. Later, due to the times, although it was not like that, the subtlety of the craftsmanship was such that no one else could know it. After that, over a long period of time, only many different craft traditions emerged, built with various intellectual skills. There was no tradition established of following one particular tradition. Later, during the time of King Buddharaksha, there was a craftsman named Bimpasara who made reliefs and paintings with layouts that were extremely wonderful and similar to those built by the gods before. Countless people followed him. That craftsman was born in Magadha, so wherever craftsmen who held his style appeared, they were called central craftsmen.