Tibetan
བ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་དགྲ་བཅོམ་པའང་ཐོབ་ སྟེ། བཙུན་མོའི་འཁོར་གཞན་ཕལ་ཆེར་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །དེ་ནས་དུས་གཞན་ཞིག་ན་རྒྱལ་ པོ་ཟས་གཙང་གིས་བསམས་པ། དགེ་སློང་འདི་རྣམས་སྤྱོད་ལམ་ཞི་ཞིང་དབང་པོ་དུལ་བ་ ཡིན་མོད་ཀྱི། རིགས་སྣ་ཚོགས་ལས་བྱུང་ཞིང་སྔོན་དཀའ་ཐུབ་དྲག་པོས་ལུས་གདུངས་པ་ལ་ སོགས་པས་མི་མཛེས་སོ། །འཁོར་མཛེས་པ་ནི་ཤཱཀྱའི་རིགས་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སྙམ་སྟེ། ཤཱཀྱ་ཐམས་ཅད་འདུས་པ་ལ་ཤེས་ལྡན་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་ན་ཅིར་འགྱུར། དེ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་དུའོ། །དེའི་ཚེ་ཁྱེད་ཅག་ཅི་བྱེད། གཡོག་ བགྱིད་དོ། །ད་ལྟ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ན་ཅིའི་ཕྱིར་གཡོག་མི་བྱེད། ལྷ་ཅི་རབ་ཏུ་འབྱུང་ ངམ། རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིག ཅི་ཐམས་ཅད་ལགས་སམ། མིན་ཏེ་ཁྱིམ་རེ་ནས་རེ་རེའོ། །དེ་ནས་ རྒྱལ་པོས་དྲིལ་བསྒྲགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཤཱཀྱ་མིང་ཆེན་གྱི་བུ་གཉིས་པོ་ལས་མ་འགགས་པ་ནི་ སྟེང་གི་ཁང་བཟང་གི་གཞི་ན་དགའ་ཞིང་རྩེ་བས་གནས་ལ། མིང་ཆེན་ནི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ལ་ བརྩོན་ནོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་མས་མིང་ཆེན་ལ་ཁྱོད་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིག་ཅེས་བྱས་པ་ན། ང་ལས་ཀྱི་ མཐའ་བྱེད་དགོས་པས་མ་འགགས་པ་བདེ་བར་གནས་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིག་ཅེས་ཟེར་རོ། །དེ་ བསོད་ནམས་ཅན་ཡིན་པས་མ་འགྲན་ཞིག་བྱས་པ་ན། ཡུམ་ཉིད་དགྱེས་པ་དེ་བསོད་ནམས་ 16-110 ཆེ་མོད། དེ་མིན་སྣོད་སྟོང་པ་ཞིག་བསྐུར་དང་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེར་རྫེའུ་སྟོང་ པ་ཞིག་ཁ་རས་ཀྱིས་གཡོགས་རྒྱས་བཏབ་ནས་གཡོག་མོ་ཞིག་ལ་བསྐུར་ཏེ་བཏང་བས། བརྒྱ་ བྱིན་གྱིས་ལྷའི་ཞལ་ཟས་དང་མཚུངས་པའི་ཚོད་མ་དག་གིས་བཀང་ངོ་། །མ་འགགས་པས་དེ་ ཁ་ཕྱེ་བ་ན་ཚིལ་དེ་དྲི་ཞིམ་བོས་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཏེ། རོ་བརྒྱ་དང་ལྡན་པའི་ཟས་མཆོག་ཏུ་ཤེས་ ནས་སླར་ཡང་དེའི་ཕུད་ནས་མ་ལ་བསྐུར་ནས། ཉི་མ་རེ་རེ་བཞིན་ཟས་འདི་ལྟ་བུ་སྐུར་ཞིག་ ཅེས་བྱས་ནས་སླར་བསྐུར་ཏེ་བཏང་བ་གཡོག་མོ་དེས་ཀྱང་དོན་དེ་རྒྱས་པར་སྨྲས་པས། མས་ མིང་ཆེན་ལ་དེ་བསྟན་ནས་བུ་མཐོང་ངམ། མཐོང་ངོ་། །དེ་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་ ཡིན་པས་ཁྱོད་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིག དེ་དེ་དང་ལྡན་ཡང་རུང་མི་ལྡན་ཡང་རུང་། ཁོ་བོ་རབ་ཏུ་མི་ འབྱུང་ངོ་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་མས་མ་འགགས་པ་ལ་བུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངམ། མ་འགགས་པ་ན་ རེ། དེའི་ཕན་ཡོན་ཅི་ལགས། ཁྱིམ་དུ་གནས་ནས་ལེགས་པར་བསྒྲུབས་ན་ལྷ་མི་དང་ཉེས་ན་ ངན་སོང་ངོ་། །རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཉེས་ནའང་ལྷ་མི་དང་ལེགས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་ བོ། འོ་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཉེས་དམིགས་གང་ཡིན་པ་དེ། ཁྱིམ་ན་གནས་པའི་ཕན་ཡོན་ཡིན་ པས་བདག་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། །མ་འགགས་པའི་ནེའུ་ལྡང་སྟེ། ན་མཉམ་ཆུང་གྲོགས་ནི་རྒྱལ་ པོ་བཟང་ལྡན་ཡིན་པས་དེ་བཟང་ལྡན་གྱི་ཁྱིམ་དུ་སོང་ངོ་། །བཟང་ལྡན་གྱིས་དེ་ལ་དོན་ཅི་ལ་ བྱོན། རབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་དོན་དུའོ། ཁོ་བོ་ཡང་རབ་ཏུ་འབྱུང་བས་གྲོས་བྱ་ཡི། འདི་ཉིད་དུ་ གནས་ཐོབ་ཅིག དེའི་ནུབ་མོ་རས་བཟང་པོ་དག་བཏིང་ཞིང་མེ་ཏོག་ཀྱང་དོར། མ་འགགས་ པ་དེར་ཉལ་བས་སྟན་རེག་བྱ་ཚ་ཞིང་འབར་འབུར་དུ་མི་བདེ་ནས། འདི་ན་རྡོ་བ་དག་ཡོད་ དམ་ཞེས་བལྟས་པས་མེ་ཏོག་གི་རྩ་བ་ཞིག་རྙེད་པ་རིང་དུ་བསམས་པའི་དོན་གྱི་རྩ་བ་འགྲུབ་ པའི་ལྟས་སུ་གོ་ནས་ངོ་མཚར་སྐྱེས་སོ། །ནངས་པར་མལ་བདེའམ་དྲིས་ན། མི་བདེ་སྟེ་རིམས་ བགས་ཀྱིས་སྦགས་པའི་གོས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་མལ་འཆའ་བ་ལ་དྲིས་སོ། །དེས་ 16-111 ཀྱང་འཁོར་བ་ལའོ། །དེས་ཀྱང་ཐགས་མཁན་ལ་དྲིས་པ་ན། འདི་ནི་མེད་དེ་འདི་འཐག་འཕྲོ་ ལ་བདག་རིམས་ཀྱིས་ཐེབས་པ་ལགས་སོ་ཟེར། མ་འགགས་པས་རྟགས་ཅི་ལས་ཤེས། ཚ་ བའི་རེག་པ་ལས་སོ། ཁྱོད་ནི་མཁས་ཤིང་སྐལ་པ་བཟང་པོའོ་ཞེས་བསྔགས་སོ། །དེར་མ་ འགགས་པ་རབ་ཏུ་འབྱུང་འདོད་པས་རྒྱལ་པོ་བཟང་ལྡན་ལ་དྲིས་པས་ལེགས་སོ་ཞེས་ལན་ བཏབ་ཅིང་། བཟང་ལྡན་རང་ཉིད་ཀྱང་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་སྤྲོ་སྟེ། འོན་ཀྱང་ཁོ་བོ་རབ་ཏུ་བྱུང་ ན་ལྷས་བྱིན་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་ཏེ་ཐམས་ཅད་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བའི་གནས་ཡོད་པས་དང་ པོར་ལྷས་བྱིན་ལ་སྤྲོ་བ་དྲིའོ། །ཞེས་ལྷས་བྱིན་གྱི་ཐད་དུ་སོང་ནས་ཁོ་བོ་ཅག་ཐམས་ཅད་ནི་ རབ་ཏུ་འབྱུང་ན། ཁྱོད་ཅི་བྱེད། ལྷས་བྱིན་གྱིས་བསམས་པ། ད་ལྟ་ང་རབ་ཏུ་མི་འབྱུང་ངོ་བྱས་ ན་བཟང་ལྡན་འདིས་རྒྱལ་སྲིད་མི་འཇོག་ལ། ད་ལྟ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་ཁས་བླངས་ནས། འདི་ དག་རབ་ཏུ་བྱུང་ཟིན་པ་ན་ང་རབ་ཏུ་མི་འབྱུང་སྟེ་རྒྱལ་སྲིད་བྱེད་པས་ཐབས་བཤམ་མོ་སྙམ་ སྟེ། ཁྱེད་ཅག་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་འབྱུང་ན་བདག་ཅི་སྟེ་འདུག་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་བཟང་ ལྡན་གྱིས་བསམས་པ། ལྷས་བྱིན་འདི་རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་ཡིན་པས་དམ་འཆར་ཡང་བཅུག་ཅིང་ མང་པོས་རིག་པར་བྱའོ་སྙམ་སྟེ་དྲིལ་བསྒྲགས་ཤིང་ཤེས་ལྡན་དག་ཉོན་ཞིག བཟང་ལྡན་ དང་ནམ་གྲུ་དང་མ་འགགས་པ་དང་ལྷས་བྱིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཤཱཀྱ་ལྔ་བརྒྱའི་བར་ཏུ་སྟེ། འདི་རྣམས་རབ་ཏུ་འབྱུང་བས་དགའ་བ་སྐྱེད་ཅིག་ཅེས་སོ་སོའི་རྟགས་བླང
Chinese
也已出家并获得阿罗汉果，其他大多数妃嫔眷属也与此相同。之后，在另一个时期，净饭王心想：这些比丘行为寂静，根门调伏固然不错，但他们出身各种姓氏，且先前以严酷的苦行折磨身体等，并不美观。美丽的眷属应该是释迦族的 श्रेष्ठ（梵文，Śreṣṭha，梵文罗马拟音， श्रेष्ठ，殊胜）才对。如果所有释迦族人聚集起来，有智慧的人们不成为世尊的出家弟子，那会变成什么样呢？他们祈请道：成为转轮圣王。国王问道：那时你们会做什么？回答：做仆役。国王说：现在我已经成为法王，为何不做仆役呢？诸位是否要出家？回答：出家吧。国王问：全部都出家吗？回答：不是，每家出一个。之后，国王发布了宣告。当时，释迦族名门之子中的不退转者，在楼阁的基座上快乐嬉戏，名门则致力于工作。两人的母亲对名门说：你出家吧。名门说：我必须完成工作，不退转者安乐地住着，让他出家吧。母亲说：他是有福之人，不要与他竞争。名门说：母亲您喜欢就好，但如果不是这样，就送一个空容器来，就会显现了。于是，用布覆盖并装饰好一个空罐子，派一个女仆送去。帝释天用堪比天界美食的菜肴将其装满。不退转者打开罐子，油脂的香味弥漫开来，得知是具有百味的 श्रेष्ठ（梵文，Śreṣṭha，梵文罗马拟音， श्रेष्ठ，殊胜）美食，又将其中一部分送给母亲，并说：每天都送这样的食物来。女仆也详细地说了这件事。母亲将此事告诉名门，问道：你看到儿子了吗？回答：看到了。母亲说：他具有大福报，你出家吧。名门说：他是否具有福报都可以，我不会出家的。之后，母亲问不退转者：儿子，你要出家吗？不退转者说：出家有什么好处？在家好好修行，就能成为天人，如果作恶，就会堕入恶道。出家后，即使作恶，也能成为天人，并且
English
He also went forth and attained Arhatship, and most of the other consorts and attendants were similar. Then, at another time, King Śuddhodana thought: "These monks are peaceful in conduct and have subdued their senses, which is good, but they come from various castes, and having previously tormented their bodies with severe asceticism, etc., they are not beautiful. Beautiful attendants should be from the Śākya lineage, the श्रेष्ठ (Sanskrit, Śreṣṭha, Romanized Sanskrit, Śreṣṭha, meaning: excellent) ones." Thinking that if all the Śākyas were gathered together, what would happen if the wise ones did not go forth as disciples of the Blessed One? They requested: "To be a universal monarch." The king asked: "What would you do at that time?" They replied: "Serve." The king said: "Now that I have become a Dharma king, why don't you serve? Will you go forth?" They replied: "Let us go forth." The king asked: "All of you?" They replied: "No, one from each family." Then the king made a proclamation. At that time, among the sons of the great Śākya families, Aniruddha was happily playing on the base of the upper palace, while Mahānāman was diligent in his work. The mother of the two said to Mahānāman: "You should go forth." Mahānāman said: "I must finish my work, let Aniruddha, who is living comfortably, go forth." The mother said: "He is fortunate, do not compete with him." Mahānāman said: "Mother, if you wish, but otherwise, send an empty container, and it will become apparent." So, she covered and decorated an empty pot with a cloth and sent it with a maidservant. Indra filled it with dishes comparable to celestial food. When Aniruddha opened it, the fragrance of the oil spread, and knowing it to be excellent food with a hundred flavors, he sent some of it back to his mother, saying: "Send such food every day." The maidservant also spoke of this matter in detail. The mother showed it to Mahānāman and asked: "Have you seen your son?" He replied: "I have seen him." The mother said: "He is endowed with great merit, you should go forth." Mahānāman said: "Whether he is endowed with merit or not, I will not go forth." Then the mother asked Aniruddha: "Son, will you go forth?" Aniruddha said: "What are the benefits of going forth? If you stay at home and practice well, you will become a god or a human, and if you do evil, you will fall into the lower realms. Even if you do evil after going forth, you can still become a god or a human, and...
Chinese
如果出家就能获得涅槃。 那么出家的过患是什么呢？在家有利益， 所以我出家。名叫不退转的年轻人，年幼的朋友是国王善护，因此他去了善护的家。善护问他：你来有什么事？为了出家之事而来。我也要出家，所以来商议。就在这里住下吧。那晚铺设了上好的布，也撒了鲜花。不退转睡在那里，床摸起来很烫，而且凹凸不平很不舒服，于是想：这里有石头吗？寻找时发现了一根花根，他认为这是长期思索的事情的根本得以成就的征兆，感到很惊奇。早上问他睡得好吗？回答说：睡不好，因为被带病菌的衣服污染了。这是怎么回事？就问了铺床的人。铺床的人 16-111 也说是衣服的原因。他又问了织布的人，织布的人说：不是，这是我织到一半时感染了疾病。不退转问：你从什么地方知道的？从发烫的触感知道的。赞叹道：你真是聪明而且有福气啊。当时，不退转想要出家，就问国王善护，善护回答说：很好。善护自己也很乐意出家，但是如果我出家，提婆达多就会成为国王，会对大家造成危害，所以先问问提婆达多的意愿。于是他去提婆达多那里说：我们大家都 出家的话，你怎么办？提婆达多心想：现在我说不出家，善护就不会放弃王位。现在我答应出家，等 他们出家后，我就不出家，而是治理国家，这样设个计谋。于是他说：你们大家都出家的话，我为什么还要留在这里呢？国王善护心想：提婆达多说的是假话，所以要让他立下誓言，并且让大家知道。于是他宣告说：有见识的人听着，善护 和纳姆珠和不退转和提婆达多等等，直到五百释迦族人， 这些人都要出家，请大家欢喜，并且各自取了信物。
English
If one ordains, one will attain Nirvana. Then what are the faults of ordination? There are benefits to staying at home, so I will ordain. A young man named Unwavering, whose young friend is King Good Protector, so he went to Good Protector's house. Good Protector asked him: What brings you here? I came for the matter of ordination. I also want to ordain, so I came to discuss it. Stay here. That night, good cloths were laid out and flowers were scattered. Unwavering slept there, but the bed felt hot to the touch and was uneven and uncomfortable. He thought: Are there stones here? Searching, he found a flower root. He took it as a sign that the root of the matter he had been contemplating for a long time would be accomplished, and he was amazed. In the morning, he was asked if he slept well. He replied: I didn't sleep well, because I was contaminated by clothes with germs. How is that? He asked the person who made the bed. The person who made the bed 16-111 also said it was because of the clothes. He also asked the weaver, who said: No, it's because I got sick while weaving this. Unwavering asked: How do you know? From the hot touch. He praised: You are truly intelligent and fortunate. At that time, Unwavering wanted to ordain, so he asked King Good Protector, who replied: Very good. Good Protector himself was also happy to ordain, but if I ordain, Devadatta will become king and will harm everyone, so first I will ask Devadatta's intention. So he went to Devadatta and said: If we all ordain, what will you do? Devadatta thought: If I say I won't ordain now, Good Protector won't give up the throne. Now I agree to ordain, and after they have ordained, I will not ordain, but will rule the country, so I will devise a plan. So he said: If you all ordain, why should I stay here? King Good Protector thought: Devadatta is lying, so I must make him take an oath and let everyone know. So he announced: Listen, you wise people, Good Protector and Namdru and Unwavering and Devadatta, etc., up to five hundred Shakyas, these people will ordain, please rejoice, and each took a token.