English
Om. After that, there was an earthquake, a meteor fell, sounds were heard in all directions, and the drums of the gods sounded. At that time, the great Venerable Mahākāśyapa was in Rājagṛha. When he felt the earthquake, he observed and knew that the Tathāgata had passed into Nirvāṇa. He thought, "If King Ajātaśatru suddenly hears this news, he will vomit blood and die, so a plan must be devised." Then he went to the place of the Brahmin Varṣakāra and said, "Varṣakāra, you should know that the Teacher has passed into Nirvāṇa. If the king suddenly hears this news, it will not be good, so from the entry into the womb to the final resting place, draw pictures of it in the Śītavana (Tibetan: གྲང་བའི་ཚལ།, Sanskrit: Śītavana, Romanized Sanskrit: shitavana, meaning: cold forest). When the king comes out, let him see the pictures of the Śītavana, and then tell him the contents of each picture one by one, saying, 'This is this, and that is that.' Say, 'This is entering the final resting place in the city of Kuśinagara.' When you say this, King Ajātaśatru will faint and fall to the ground. At that time, you should put King Ajātaśatru successively into seven containers filled with fresh ghee, and then put him into the eighth container filled with sandalwood Gośīrṣa oil, so that he can recover." After teaching in this way, Mahākāśyapa gradually went in the direction of the city of Kuśinagara. Immediately after the Blessed One passed into Nirvāṇa, Indra and Brahmā also specifically spoke of impermanence. Some gods were crying, some were rolling around, and some were abiding by the Dharma nature. Many monks who had not attained detachment were grieving and crying, uttering laments. Many were relying on the Dharma nature, thinking, 'All pleasant and painful things are of the nature of separation.' The Teacher himself had already said this before. Because of Anuruddha, Venerable Ānanda said to the monks, "If you do not slowly quiet down, the gods will laugh at us." Ānanda also slowly signaled the grieving monks to quiet down. One hundred and nineteenth, cremation of the relics. One hundred and nineteenth, cremation of the relics. Afterwards, when it dawned, urged by Anuruddha, Ānanda went to Kuśinagara and said to the five hundred strong men who had gathered, "Yesterday at midnight, the Teacher passed into Nirvāṇa. You must..."
Tibetan
བྱ་བ་བསྒྲུབ་པ་དང་། མཆོད་པ་ དག་གྱིས་ཤིག དེར་གྱད་རྣམས་མྱ་ངན་དུ་གྱུར་ཞིང་། མེ་ཏོག་དང་སྤོས་སོགས་མཆོད་པ་སྣ་ ཚོགས་པ་ཐོགས་ནས་འོངས་ཏེ་སྐུ་གདུང་ལ་མཆོད་པར་བྱེད་དོ། །དེར་གྱད་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་ལ་བདག་ཅག་གིས་ཞུགས་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པར་བགྱི་ ན། ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུས་མཆོད་པར་བགྱིད། ཀུན་དགའ་བོས་སྨྲས་པ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་ པོའི་གདུང་ལ་བྱ་བ་ལྟར་ཏེ། འདི་དང་འདི་ལྟ་བུར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །འོ་ན་དེ་ཞག་ གཉིས་སམ་གསུམ་དུ་མི་རྫོགས་པས་ཞག་བདུན་ནས་བྱའོ་ཞེས་ཞག་རེ་བཞིན་གྱད་རྣམས་ ཀྱིས་མཆོད་པ་མང་པོས་མཆོད་དོ། །གཞན་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མཆོད་པ་དཔག་ཏུ་ མེད་པས་མཆོད་ཅིང་། ཞག་བདུན་ནས་ཡོ་བྱད་རྣམས་ཀྱང་བསོགས། སཱ་ལ་ཟུང་གི་ཚལ་ནས་ རྩྭ་ཅན་གྱི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་བར་དང་། རྩྭ་ཅན་གྱི་ལམ་སྲང་ཀུན་དང་། རྩྭ་ཅན་ནས་གྱད་ཀྱི་དབུ་ རྒྱན་བཏགས་པའི་མཆོད་རྟེན་གྱི་བར་ལམ་ཐམས་ཅད་ནི་བྱི་དོར་བྱས། རྒྱལ་མཚན་དང་། བ་ དན་དང་། ལྡ་ལྡི་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན། མེ་ཏོག་དང་། སྤོས་སོགས་མཆོད་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ ནི་བཤམས། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་གདུང་ལ་བྱ་བ་བཞིན་དུ་སྐུ་གདུང་ལ་བཀུར་བསྟི་ཆེན་པོ་ 16-287 དང་བཅས་ཏེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྱོགས་ལ་བཞུགས་སུ་བཅུག་སྟེ་གདུགས་དང་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་ པས་བརྒྱན་པར་བྱས་ནས། གྱད་ཀྱི་ཆུང་མ་རྣམས་ཀྱིས་བླ་རེ་བྲེས། གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་ ཁྱོགས་འདེགས། གྱད་རྣམས་ཀྱིས་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་བྱེད་ཅིང་འགྲོའོ་ཞེས་ བྱས་ནས་སྐུ་གདུང་གི་ཁྱོགས་བཏེག་པ་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སྒུལ་བར་མ་ནུས་ཏེ། མ་འགགས་ པས་བརྟགས་པས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་ཤེས་ཏེ། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ལྟར་གྱིས་ཤིག་ བྱས་ནས། གྱད་ཀྱི་བུད་མེད་རྣམས་ཀྱིས་བླ་བྲེ་བཟུང་། གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱོགས་བཏེག སྐུ་གདུང་གི་སྟེང་འོག་ནས་མཆོད་པ་རྣམས་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བྱེད། གྱད་གཙོ་བོ་རྣམས་དེ་ དག་ཀུན་གྱི་གོ་རེ་ལོང་བྱས་ཏེ་སཱ་ལ་ཟུང་གི་ཚལ་ནས་བཏེག་སྟེ་གྲོང་ཁྱེར་རྩྭ་ཅན་གྱི་ནུབ་སྒོ་ ནས་ཞུགས། ལམ་སྲང་གི་དབུས་ཐོག་ཐག་བརྒྱུད་ནས་ཤར་སྒོ་ནས་འཐོན་ཏེ་གྱད་ཀྱི་དབུ་ རྒྱན་བཏགས་པའི་མཆོད་རྟེན་གྱི་དྲུང་དུ་སྤྱན་དྲངས་སོ། །དེར་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་མནྡྷ་ ར་བའི་ཆར་ཕབ་ཅིང་གཏོར་བ་རྣམས་སཱ་ལ་ཟུང་ནས་མཆོད་རྟེན་གྱི་བར་དུ་དཔངས་སུ་པུས་ མོ་ནུབ་པ་ཙམ་ཆགས་སོ། །དེར་གྱད་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ག
Chinese
行事和供养 吧。在那里，巨人们陷入悲伤，手持鲜花和香等各种供品前来，供养遗体。在那里，巨人们对如来佛的遗体说：我们用火葬等方式供养，应该用什么样的方式供养呢？阿难回答说：就像转轮王的遗体所做的那样，应该这样做那样做。那么，因为两天或三天无法完成，所以七天后进行，这样每天巨人们都用许多供品供养。其他天人和人类也用无数的供品供养，七天后也收集了用具。从双娑罗树林到拘尸那揭罗城之间，以及拘尸那揭罗的所有街道，从拘尸那揭罗到巨人头饰的佛塔之间的所有道路都打扫干净。用胜幢、幡旗和幢幡等装饰。陈设了鲜花和香等各种供品。像对待转轮王的遗体一样，对遗体进行盛大的尊敬，安放在珍宝的轿子里，用伞和花环等装饰。巨人的妻子们举起帷幔，年轻人们抬起轿子，巨人们做着花环等的供养行走。这样说完，抬起遗体的轿子时，一点也无法移动。因为没有停止，所以观察后知道了天人们的想法，按照天人们的意愿去做。巨人的女人们拿着帷幔，年轻人们抬着轿子，遗体的上下方的供品由天人们做。巨人首领们了解了所有这些情况，从双娑罗树林抬起，从拘尸那揭罗城的西门进入，穿过街道的中央，从东门出去，迎请到巨人头饰的佛塔前。在那里，天人们降下曼陀罗花的雨，洒落的花从娑罗双树到佛塔之间，高度达到了膝盖淹没的程度。在那里，巨人们对如来
English
Perform the actions and make offerings. There, the giants fell into sorrow, carrying various offerings such as flowers and incense, and made offerings to the remains. There, the giants said to the remains of the Tathagata: We will make offerings by cremation and other means, how should we make offerings? Ananda replied: Just as it is done for the remains of a Chakravartin king, it should be done this way and that way. Then, because it cannot be completed in two or three days, it will be done after seven days, so each day the giants make offerings with many offerings. Other gods and humans also make offerings with countless offerings, and after seven days they also collect the utensils. From the twin Sala tree grove to the city of Kushinagar, and all the streets of Kushinagar, all the roads from Kushinagar to the stupa with the giants' headdress are cleaned. Decorated with victory banners, flags, and streamers. Various offerings such as flowers and incense are arranged. Like the treatment of the remains of a Chakravartin king, the remains are greatly respected, placed in a jeweled palanquin, and decorated with umbrellas and garlands. The wives of the giants raise the curtains, the young men lift the palanquin, and the giants walk making offerings of garlands and the like. Having said this, when they lifted the palanquin of the remains, they could not move it even a little. Because it did not stop, they observed and understood the thoughts of the gods, and did as the gods wished. The giant women held the curtains, the young men lifted the palanquin, and the offerings above and below the remains were made by the gods. The giant leaders understood all these circumstances, lifted it from the twin Sala tree grove, entered through the west gate of the city of Kushinagar, passed through the center of the street, exited from the east gate, and invited it to the front of the stupa with the giants' headdress. There, the gods rained down a shower of Mandarava flowers, and the scattered flowers from the Sala twin trees to the stupa reached a height that submerged the knees. There, the giants to the Tathagata
Tibetan
ཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་མཆོད་ པར་འདོད་ནས་སྐུ་གདུང་ཤིང་བལ་གྱི་འདབ་མས་གཡོགས། རས་ཟུང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལྔ་ བརྒྱས་དཀྲིས། ལྕགས་ཀྱི་སྒྲོམ་དུ་བཅུག དྲི་ཞིམ་པོའི་འབྲུ་མར་གྱི་བཀང་སྟེ། དྲི་ཞིམ་པོའི་ ཤིང་སྤུངས་པའི་སྟེང་དུ་བཞག་ནས་མེ་སྦར་བར་བརྩམས་པ་ན་སྤར་བར་མ་ནུས་སོ། །དེར་ མ་འགགས་པས་མངོན་ཤེས་ཀྱིས་བརྟགས་པ་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྨྲས་ཏེ། སྟོན་པའི་ སྐུ་གདུང་མ་ཉམས་པ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོས་མཇལ་བར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་སུས་ཀྱང་མེ་སྦར་མ་ ནུས་པར་ཤེས་ནས། གྱད་རྣམས་ལ་གོ་བར་བྱས་ཏེ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བསྡད་དོ། །དེ་ལ་འོད་སྲུང་ ཆེན་པོ་འཁོར་དགེ་སློང་ལྔ་བརྒྱ་དང་བཅས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་གདུང་ལ་བལྟ་བའི་ ཕྱིར་བྱོན་པ་ལས། ཡུལ་སྡིག་པ་ཅན་དུ་སླེབ་པ་ན། འཚོ་བ་པ་ཅིག་གིས་ལྷའི་མེ་ཏོག་ཅིག་ 16-288 བླངས་ཏེ་དེར་འོངས་པ་དང་ཕྲད། གཏམ་དྲིས་པས། དགེ་སྦྱོང་གཽ་ཏ་མ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་ ཏེ་དགུང་བདུན་ལོན་ལ། དེའི་སྐུ་གདུང་ལ་མཆོད་པ་བྱས་པའི་མེ་ཏོག་ཀྱང་འདིའོ་ཞེས་སོ། ། དེ་ཚོར་པས་རྒན་ཞུགས་ཤིག་ན་རེ། དགེ་སྦྱོང་དག་ང་ནི་འདི་ནི་བྱའོ། །འདི་ནི་བྱ་བ་མ་ཡིན་ པའོ་ཞེས་པ་ལས་ཐར་གྱི། ནུས་པ་ལ་ནི་བྱ། མི་ནུས་པ་ལ་ནི་མི་བྱའོ། །ཞེས་ཟེར་བ་ན། དེར་ ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་ཏེ་འོད་སྲུང་མ་གཏོགས་གཞན་གྱིས་མི་ཐོས་པར་བྱས་ཤིང་། །འོད་ སྲུང་གིས་རྒན་ཞུགས་དེ་ཆོས་དང་ལྡན་པས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཞིང་ཚར་བཅད་ནས་དགེ་སློང་ ལྔ་བརྒྱ་པོ་མི་རྟག་པའི་གཏམ་གྱིས་ཆོས་ལ་བཀོད་དོ། །གྱད་རྣམས་ཀྱིས་མེ་སྤོར་བར་མ་ནུས་ པའི་སྐབས་དེར། འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཡང་གྱད་ཀྱི་དབུ་རྒྱན་བཏགས་པའི་ མཆོད་རྟེན་གྱི་ས་ཕྱོགས་དེར་བྱོན་ཏོ། །དེར་གདུང་སྒྲོམ་ཞལ་ཕྱེ་ཞིང་སྐུ་གདུང་མ་ཉམས་པ་ ལ་རབ་ཏུ་ནན་ཏན་གྱིས་གཟིགས་ཤིང་ཕྱག་བཙལ་ལོ། །དེའི་ཚེ་སྐུ་གདུང་གི་དྲུང་དུ་ཉན་ཐོས་ ཆེན་པོ་བཞི་ཡོད་དེ། ཀཽནྚི་ནྱ་དང་། སྐུལ་བྱེད་དང་། འོད་སྲུང་སྟོབས་བཅུ་པ་དང་། འོད་སྲུང་ ཆེན་པོའོ། །དེར་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྟོབས་ཅན་ཡིན་པས་རས་ཟུང་མཆོག་ཏུ་ གྱུར་བ་ལྔ་བརྒྱ་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་འབྱོར་ཏེ། སྔར་གྱི་དང་ལྷན་ཅིག་རས་ཟུང་སྟོང་དང་ཆོས་གོས་ སྟོང་གིས་དཀྲིས་ནས་སྔར་བཞིན་གདུང་སྒྲོམ་དུ་བཞུགས། མི་རྣམས་ཅུང་ཟད་ཕྱིར་བཀྱེད་ དེ་འདུག་པ་ཙམ་ན་མེ་རང་འབར་བ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་མི་རིང་བ་ཉིད་ན་སྐུ་གདུང་ཞུགས་ལ་ བཞེན་པར
Chinese
逝世的遗体供养，想要供养，便用木棉的叶子覆盖遗体，用五百匹最上等的细布缠绕，放入铁制的箱子中，装满香甜的酥油，放在堆积着香甜木柴的上面，开始点火却未能点燃。因为无法点燃，便用神通观察，诸神也说：世尊的遗体未坏，在迦叶尊者见到之前，谁也无法点燃。得知后告知巨人们，稍微等候了一下。这时，迦叶尊者带领五百比丘眷属，为了瞻仰世尊的遗体而来。到达罪恶之地时，遇到一个牧人拿着一朵天上的花前来。询问后得知：沙门乔达摩已经涅槃七天了，这是供养他遗体的花。听到这些，一位老者说：诸位沙门，我应该做什么？什么不应该做？应该从这些中解脱。对于能做的就做，不能做的就不做。说完后，诸神遮蔽了声音，除了迦叶尊者，其他人都听不到。迦叶尊者用佛法降伏并制止了那位老者，并用无常的道理教化了五百比丘。在巨人们无法点火的时候，迦叶尊者带领眷属也来到了巨人们装饰头冠的佛塔的地方。在那里打开遗体箱，极其认真地瞻仰未坏的遗体并顶礼膜拜。当时，遗体旁有四位大声闻：憍陈如，额贝，迦叶十力，大迦叶。当时，迦叶尊者因具有福德的力量，五百匹最上等的细布也立即到来，与之前的合在一起，用一千匹细布和一千件法衣缠绕，然后像之前一样放入遗体箱中。人们稍微向后退开坐下，火就自然燃起来了。之后不久，遗体就被火化了。
English
Having passed away, they wished to make offerings to the remains, so they covered the body with cottonwood leaves, wrapped it with five hundred pieces of the finest linen, placed it in an iron box, filled it with fragrant clarified butter, and placed it on top of a pile of fragrant wood. When they tried to light the fire, they were unable to ignite it. Since it could not be lit, they investigated with clairvoyance, and the gods also said: "The Tathagata's remains are not yet destroyed. Until the Venerable Kashyapa has seen them, no one will be able to light the fire." Having learned this, they informed the giants and waited a little while. Then, the Venerable Kashyapa, accompanied by a retinue of five hundred monks, came to see the Tathagata's remains. When they arrived in a sinful land, they met a herdsman who was carrying a divine flower. Upon inquiring, they learned: "The Shramana Gautama has passed into nirvana seven days ago, and this is a flower offered to his remains." Hearing this, an old man said: "O Shramanas, what should I do? What should I not do? I should be liberated from these. What can be done should be done, and what cannot be done should not be done." After he said this, the gods obscured the sound so that no one but Kashyapa could hear it. Kashyapa subdued and restrained the old man with the Dharma, and instructed the five hundred monks in the Dharma with the teaching of impermanence. At the time when the giants were unable to light the fire, the Venerable Kashyapa, along with his retinue, also arrived at the place of the stupa where the giants had placed their headdresses. There, they opened the reliquary, carefully gazed upon the undiminished remains, and prostrated themselves. At that time, there were four great Shravakas near the remains: Kaundinya, Uruvilva-Kashyapa, Kashyapa with the Ten Powers, and Maha-Kashyapa. Then, because the Venerable Kashyapa possessed the power of merit, five hundred pieces of the finest linen also arrived at that very place. Together with the previous ones, they wrapped the remains with a thousand pieces of linen and a thousand Dharma robes, and then placed them in the reliquary as before. As the people retreated slightly and sat down, the fire ignited spontaneously. Soon after, the remains were cremated.