Tibetan
ང་སྦྱོང་བ་ཡིན་ཞིང་། ཏཱཾཿགི་སྒྲས་སེམས་ཅན་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ལ་བཀོད་ནས། བདུད་ རྩིར་གྱུར་ནས་བསྡུ་བ་ནི་སེམས་ཅན་སྨིན་པའི་སླད་དུའོ། ། རྡོ་རྗེ་རྩེ་གསུམ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་གནས་གསུམ་དུ་གཏུགས་ནས་རིག་པ་ལན་གསུམ་བརྗོད་ པ་ནི། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ། པདྨ། རྡོ་རྗེའི་རིགས་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། ༀ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཧོཿརྡོ་རྗེ་བཞི་བྱིན་ གྱིས་བརླབས་པ་སྟེ། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་དང་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་རྣམས་སོ། །དེ་ནས་ནི་ ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་སྤྱན་དྲངས་རོ་མཉམ་དུ་བསམས་ནས། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿཞེས་བརྗོད། དེ་ ནས་དབང་བསྐུར་བ་སྟེ་རྣམ་པ་བཅུ་ལས། ཅོད་པན་ནི་འོད་དཔག་མེད་དང་། བརྟན་པར་ བརྗོད་པ་ནི། སུ་པྲ་ཏིཥྛ་སོགས་བརྗོད་པས་སོ། །དེ་དག་ནི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ ཞེ་ན་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ཡིན་པས་ན་ཏེ། རྫོགས་སྨིན་སྦྱངས་གསུམ་གྱི་ཏིང་ ངེ་འཛིན་ལས། ཕྱི་མ་གཉིས་སྔར་བཤད་པ་དང་། ལྷག་མ་རྣམས་དང་པོ་སྟེ། དེ་ཡང་བསྲུང་ འཁོར་ནི། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ལྷར་གསལ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པར་ སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། རིགས་གསུམ་མམ། རྡོ་རྗེ་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི། དྲན་པ་ ཉེར་བཞག་སོགས་ཀྱི་ངེས་པས། ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཆེ་ཆུང་གསུམ་དང་། རྡོ་རྗེ་བཞི་ནི་དྲོད་ལ་ སོགས་པ་སྦྱོར་ལམ་བཞི་དང་། ཡེ་ཤེས་སྤྱན་འདྲེན་ནི་ས་དང་པོའི་མཉམ་བཞག་མཐོང་ལམ་ དང་། ས་བོན་འོད་འཕྲོས་སོགས་ནི་ས་དང་པོའི་རྗེས་ཐོབ་སོགས་ས་བཅུ་དང་། ཆོས་མཐུན་ པའོ་ཞེས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་གོ །འདིར་སྐབས་སུ་བབས་པའི་དོན་རེ་ཤིག་དེ་ 14-127 ཙམ་ལ་བྱ་སྟེ། ངེས་པ་དང་བཅས་པའི་འཐད་པ་རྒྱས་པར་རྣམས་ཡི་གེ་མངས་ཀྱི་དོགས་དང་། སྐབས་སུ་མ་གྱུར་པས་མ་བྲིས་སོ། ། འདིར་སྨྲས་པ། རྣམ་པ་ཀུན་ལྡན་སྟོང་ཉིད་དམ་པའི་དོན། །ངེས་པའི་ལྷ་སྟེ་གཞན་ ནི་དྲི་མའོ། །དེ་བས་རེས་འཇོག་ཚུལ་དུ་མ་འཁྲུལ་བར། །སྟོང་པའི་རིང་ལས་ལྷ་སྐུ་འདིར་ ཤེས་བྱ། །ཞིང་སྦྱོང་པ་དང་སེམས་ཅན་སྨིན་པའི་ཚུལ། །ཀུན་ཀྱང་སྒྱུ་མའི་རྣམ་རོལ་སྟོང་ པའི་ངང་། དབང་པོའི་གཞུ་ལ་རེག་ཐོགས་མེད་པ་ལྟར། །རྒྱལ་བའི་སྐུ་ཡང་ཚོགས་གཉིས་ རྫོགས་པ་ནའོ། །རིགས་གསུམ་འགྱུར་མེད་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་བཞི། །ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་དེ་བཞིན་ དབང་བསྐུར་དང་། །བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་དེ་བཞིན་འོད་གསལ་གནད། །བསྡུས་པའི་ཚིག་ ལའང་དོན་རྒྱས་རིག་པར་བྱོས། །ད་ནི། ལྷུན་གྲུབ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཕྱིར། །ཞེས་པའི་དབང་ དུ་བྱས་ཏེ། དངོས་གཞི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དམིགས་པ་ནི། སྒྲུབ་ཐབས་ཉིད་དུ་ བྲིས་ཟིན་ལ། གང་དག་ཏུ་དུ་བ་དང་སྨིག་རྒྱུ་སོགས་ཀྱི་མཚན་མ་སྔར་བརྟན་པོར་མཐོང་བའི་ རྣལ་འབྱོར་པས་རང་ལྷར་གསལ་བའི་ལུས་ནང་དུ་ཞིང་རྣམས་དམིགས་ཙམ་བྱས་ཏེ་མཉམ་ པར་བཞག་པ་ན། སྟོང་གཟུགས་ལ་ཞིང་མང་ཉུང་དབང་པོ་དང་མཚམས་པར་དངོས་སུ་སྣང་ ལ། དེ་ནས་འཆི་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་། ལས་དང་པོ་པའི་སྒོམ་ཚུལ་ལ་ ཡང་རྣམ་རྟོག་གི་རྩོལ་བ་ཡོད་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གནད་ཤེས་ པས། ཞིང་དང་འཆི་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ། གང་དམིགས་བཅས་ཡོད་ཀྱི་བར་དུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་ བུའོ་སྙམ་པ་དང་། ཞིང་ཡང་རབ་འབྱམས་ཏེ། ཆེ་ཆུང་ཕྲ་སྦོམ་མང་ཉུང་སོགས་ཚད་བཟུང་མི་ ནུས་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཤེས་པ་དང་། འཆི་མེད་ཀྱི་མཐར། དམིགས་མེད་ནི་གང་ཡང་མི་སྒོམ་ པར་རིག་ཙམ་སྣང་ཙམ་ལ་རིང་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་སྟེ། སྐབས་འདིར་སློབ་དཔོན་གྱིས། ། མཆན་ཁུང་སྲོག་རྩོལ་བསྡམས་དང་བཅས། །སྒྱུ་མའི་ལམ་མཆོག་གང་མཐོང་བ། །དེས་ 14-128 ནི་རེ་ཤིག་དམིགས་བཅས་པའོ། །དེ་མཐར་དམིགས་པ་མེད་གང་དང་། །འོད་ཟེར་དྲའང་ མ་མཐོང་གང་། །རྟག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོགས་པས་བརྟག །ཞེས་གསུངས་པའི་ངེས་པ་ལས་སོ། ། རྣལ་འབྱོར་འདི་གཉིས་ཀའང་འཆི་མེད་སྒྲུབ་པའི་ངེས་པ་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པའི་རིག་ པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་རྣམ་མེད་དམ་སྟོང་ཉིད། མེད་དགག་ཙམ་ལ་ནི་རྟག་པར་དམ་པའི་ ངེས་ཚིག་མ་ཞུགས་ཤིང་། སྟོང་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་སྟེ། རྣམ་པ་ཅི་ཡང་འཆར་བ་ནི་ རྟག་པ་དམ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཞིང་གི་རྣལ་འབྱོར་ནི་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ པ་དང་། འཆི་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི་བདེ་བ་དམ་པ་དང་། འོད་གསལ་གཙོ་ཆེ་སྟེ། ཕྱི་མ་སྔ་མ་ ལ། རྟེན་ནས་འབྱུང་གི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ལས་ འོད་གསལ་དང་འགྱུར་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ནི། བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་ངེས་གསང་ དམ་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་གུ། དེ་ལྟར་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱི་མས་རང་དོན་ཆོས་སྐུ་དང་། དང་ པོས་གཞན་དོན་གཟུགས་སྐུས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། རྒྱལ་བའི་ཡོན་ཏན་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་རྣམས། །ལྷུན་གྲུབ་ཉིད་ནའང་ གསར་དུ་ཐོབ་པ
Chinese
我正在修行，以种子字ཏཱཾཿ（藏文，梵文天城体：ताम्，梵文罗马拟音：tām，汉语字面意思：唐）之声，将众生安置于菩提，转化为甘露而摄集，是为了成熟众生。 三尖金刚杵的手印触及三处（顶轮、喉轮、心轮），念诵三次明咒，这是身语意加持，以及如来、莲花、金刚三部主尊合一。嗡（藏文，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：o，汉语字面意思：嗡）、啊（藏文，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：啊）、吽（藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）、吼（藏文，梵文天城体：हौ，梵文罗马拟音：hau，汉语字面意思：吼）四金刚加持，即身语意和智慧金刚。然后迎请智慧尊，观想融为一体，念诵 扎（藏文，梵文天城体：ज，梵文罗马拟音：ja，汉语字面意思：扎）、吽（藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）、榜（藏文，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：榜）、吼（藏文，梵文天城体：हौ，梵文罗马拟音：hau，汉语字面意思：吼）。之后是灌顶，即十种灌顶，其中顶髻灌顶是无量光佛，念诵稳固咒语，即念诵“苏帕提斯塔”等。这些是道的支分，为什么呢？因为是圆满资粮之道。从圆满、成熟、清净三种三摩地中，后两者之前已述，其余是最初的。其中，防护轮是生起出离心，明观本尊是生起金刚乘之心，三部或三金刚加持，是忆念近住等的决定。资粮道有大、中、小三种，四金刚是暖位等四加行道，迎请智慧尊是初地等持见道，种子放光等是初地后得等十地，与法相合。因此是道的支分。此处就目前而言，只做这么多，因为详细阐述确定之理，担心文字繁多，且与目前无关，故未书写。 此处说：圆满一切相的空性殊胜义，是确定的本尊，其他是垢染。因此，不要错乱轮番安立之理，应知空性之中有本尊身。清净刹土和成熟众生的方式，一切皆是幻化的显现，在空性之中。如同彩虹般无碍，诸佛之身也是在圆满二资粮时显现。三部不变四大金刚，以及智慧法轮和灌顶，菩提顺缘以及光明要诀，都已汇集。
English
I am practicing, and with the sound of the seed syllable Tām (藏文，梵文天城体：ताम्，梵文罗马拟音：tām，汉语字面意思：唐), placing sentient beings in enlightenment, transforming into nectar and gathering them, is for the sake of maturing sentient beings. The mudra of the three-pointed vajra touching the three places (crown chakra, throat chakra, heart chakra), reciting the vidya three times, is the blessing of body, speech, and mind, and the unification of the three families of Tathagata, Padma, and Vajra. Om (藏文，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：o，汉语字面意思：嗡), Ah (藏文，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：ā，汉语字面意思：啊), Hum (藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), Hoh (藏文，梵文天城体：हौ，梵文罗马拟音：hau，汉语字面意思：吼) are the blessings of the four vajras, namely the body, speech, mind, and wisdom vajras. Then, inviting the wisdom being, contemplating them as being of one taste, recite Jah (藏文，梵文天城体：ज，梵文罗马拟音：ja，汉语字面意思：扎), Hum (藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), Vam (藏文，梵文天城体：वं，梵文罗马拟音：vaṃ，汉语字面意思：榜), Hoh (藏文，梵文天城体：हौ，梵文罗马拟音：hau，汉语字面意思：吼). Then there is empowerment, namely the ten empowerments, of which the crown empowerment is Amitabha, and reciting the stable words, namely reciting "Supratistha" etc. These are limbs of the path, why? Because it is the path that perfects the accumulations. From the three samadhis of perfection, maturation, and purification, the latter two have been previously explained, and the remainder are the first. Moreover, the protection circle is generating the mind of renunciation, and visualizing the deity is generating the mind of Vajrayana, and the blessing of the three families or the three vajras is the determination of mindfulness and so forth. The path of accumulation has three levels, great, medium, and small, and the four vajras are the four joining paths, such as heat, and inviting the wisdom being is the seeing path of the first ground's samadhi, and the seed radiating light and so forth are the ten grounds, such as the subsequent attainment of the first ground, and being in accordance with the Dharma. Therefore, it is a limb of the path. Here, for the matter at hand, let us do only this much, because elaborating on the reasons with certainty, I fear the abundance of letters, and because it is not relevant to the present, I have not written it. Here it is said: The supreme meaning of emptiness possessing all aspects, is the certain deity, others are impurities. Therefore, without confusing the manner of alternating placement, one should know that the deity's form is within emptiness. The manner of purifying the field and maturing sentient beings, all are illusory displays within emptiness. Like a rainbow, without obstruction, the body of the Victorious Ones also appears when the two accumulations are perfected. The three families, the immutable four great vajras, as well as the wheel of wisdom and empowerment, the conducive conditions for enlightenment, as well as the key points of luminosity, are all gathered.
Chinese
之词 亦于义广大而精通。如今，以“任运成就无分别故”之名义，正行二种三摩地的所缘为，已书于修法中。于何处，瑜伽士曾稳固见及烟雾与阳焰等之相，仅于自明本尊之身内缘想诸刹土，而安住于平等中时，于空色中，刹土之多寡与根门相符而如实显现。其后，当修持不死之瑜伽，而最初行者之修法中，虽亦有分别念之功用，然如是亦以了知不可思议之要点故，于刹土与不死之瑜伽，于有何所缘之际，当思如幻。刹土亦为极多，谓大小粗细多少等，知其为不可衡量之无边。于不死之终，无所缘即不修任何，唯于觉性显现之际，长久安住于平等中，此时阿阇黎云：“注孔命勤与束缚，所见幻化胜道者，彼乃暂且有缘者，其后无缘为何者，光芒之网亦不见，恒时以分别而观察。”如是所说之定解也。此二瑜伽皆为由成就不死之定解而修持空性之觉性。虽是如是，然于无相或空性，仅是无遮遣上，恒时未入圣妙之定义。空性乃一切相，谓任何相之显现乃是恒常圣妙。彼亦，刹土之瑜伽是显现种种之一切相，不死之瑜伽是圣妙之安乐，光明为主，后者依于前者而生，非为他者。又，由具足一切相之胜义空性中，获得光明与不变大乐者，当知为无上续部之决定秘密。如是，彼二者之后者为自利法身，前者为利他色身而作利益有情之事，彼二者亦非为异体。于此说：诸佛之功德深广，纵任运成就亦新得。
English
Also, be knowledgeable and proficient in the extensive meaning. Now, under the authority of "because it is spontaneously accomplished, without discrimination," the objects of the two main samadhis are as written in the sadhana itself. For those yogis who have previously and firmly seen the signs of smoke, mirages, etc., when they merely visualize the fields within the body that is clear as their own deity and remain in equanimity, then in the empty form, the fields appear vividly in accordance with the number of senses. After that, one should meditate on the yoga of immortality. Although there is effort of conceptualization in the practice of the first practitioner, even so, by understanding the inconceivable key points, in the yoga of the fields and immortality, as long as there is any object of focus, one should think of it as like an illusion. The fields are also vast, knowing that they are immeasurable and limitless, unable to be measured in terms of large, small, fine, coarse, many, few, etc. At the end of immortality, without an object of focus, one does not meditate on anything, but remains in equanimity for a long time in the mere awareness and appearance. At this time, the teacher says: "With the binding of the nostril and life force, whatever is seen as the supreme path of illusion, that is temporarily with an object of focus. At the end of that, whatever is without an object of focus, and whatever does not see even a net of light rays, constantly examine with discrimination." This is from the certainty of what was said. Both of these yogas are the wisdom of meditating on emptiness from the certainty of accomplishing immortality. Although it is like that, the definition of the sacred is not always included in the mere negation of non-appearance or emptiness. Emptiness is all aspects, that is, the appearance of any aspect is the eternal sacred. Also, the yoga of the fields is all aspects of appearing in various ways, and the yoga of immortality is sacred bliss, with luminosity as the main thing. The latter arises depending on the former, and is not something else. Furthermore, obtaining luminosity and immutable great bliss from the emptiness of possessing all supreme aspects, know that this is the definitive secret of the unsurpassed tantras. Thus, the latter of the two is the Dharmakaya for one's own benefit, and the former performs the benefit of beings with the Rupakaya for the benefit of others, and the two are not different either. Here it is said: The qualities of the Victorious Ones are profound and vast, and even in spontaneous accomplishment, they are newly obtained.