Tibetan
་སྟེ་ བསྒོམས་པས། མི་རིང་བར་ལྷ་སྐུ་སྒོམ་པ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རང་ཤར་བ་དང་། སྟོང་ཉིད་སྒོམ་ནའང་ལྷ་སྐུ་རྩོལ་མེད་དུ་འཆར་ ཐུབ་པ་འབྱུང་ངོ་། །ཡང་སྔར་སྟོང་ཉིད་ལ་རྩ་གཅིག་པ་མ་ཐོབ་ན། ཐུན་རེ་ཙམ་རེ་སྔར་གྱི་རྒྱུན་ལས་ལྷ་སྐུ་སྒོམས་ཤིང་། ཕལ་ཆེར་ སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་གོ་བར་བྱས་ཏེ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་བོ། །འདི་ནི་སྔར་ལྷ་སྐུའི་སྟེང་དུ་གསལ་སྣང་དང་རྩེ་གཅིག་ པ་སྒྲུབས་ཟིན་ཡིན་པས། གསལ་སྣང་དང་གནས་པ་དེའི་ཤུགས་ལས་སྐབས་འདིར་ཡང་། སྟོང་ཉིད་ལ་ཡང་མྱུར་དུ་རྩེ་གཅིག་པ་ དང་གསལ་སྣང་དུས་གཅིག་ཏུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་སྔར་བཞིན་རྒྱས་བཏབ་སྟེ་བསྒོམས་པས། ལྷ་སྐུ་དང་སྟོང་པ་ཟུང་ འཇུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ལྷ་སྐུ་གསལ་སྟོང་དེ་ཉིད་གསང་སྔགས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ། ལྷ་སྐུའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བ་ལ་ སྔགས་ཕྲེང་གི་གཟུགས་བཀོད་ན། སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་གཟུགས་གཉིས་ཀར་ལ་དམིགས་དགོས་ཤིང་། མ་བཀོད་ན་ལྷ་སྐུ་གསལ་སྟོང་ 13-294 དེ་ཉིད་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་རང་བཞིན་དུ་མོས་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་གཟུགས་བཀོད་པ་ཉིད་བཟང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ དམིགས་ནས་ཡིད་བཟླས་སམ་འགོག་པའི་བཟླས་པ། ཁྲི་ཕྲག་གམ། འབུམ་ཕྲག་གམ། འབུམ་ཕྲག་དྲུག་གམ། བྱེ་བའི་བར་དུ་ སྐལ་བ་དང་མཚམས་པར་བཟླས་པས་ལྷ་སྐུ་དང་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་རིག་སྔགས་སུ་འགྲུབ་སྟེ། ནུས་མཐུ་དང་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་ པའི་གཞི་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་བསྙེན་སྒྲུབ་ཕལ་པའི་དུས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མ་ཡིན་ཏེ། མཚན་མ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་ལ། དོན་ དམ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་མིང་འདོགས་པ་དང་། དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ སྙིང་པོ་ལེན་པའི་ཕྱིར་སྙིང་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། ལྷ་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དངོས་སུ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱག་རྒྱའི་ཡེ་ཤེས་ ཞེས་རྒྱལ་བ་བཅོམ་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡེ་ཤེས། སྐུ་སྣང་སྟོང་། གསུང་གྲག་སྟོང་། ཐུགས་ གསལ་སྟོང་གསུམ་པོ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས། དོན་དམ་གནས་ལུགས་བླ་ན་མེད་པ་དེ་ནི། སྐབས་འདིར་ ལྷ་སྐུ་དང་། སྔགས་དང་། སྟོང་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས། རྣམ་པ་འདྲ་བ་ལམ་དུ་བྱས་ཏེ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་ འདི་ལ་ཅུང་ཟད་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས། རིགས་དྲུག་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ནི་འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་དཀྱི
Chinese
修习之后，不久修习本尊身时，自然显现为空性，修习空性时，也能毫不费力地显现本尊身。如果之前没有获得空性的一缘，那么每次修习一小段时间，在之前的习惯上修习本尊身，大致理解空性的意义，并缘于此而一心修持。这是因为之前已经在本尊身上修成了明相和一缘，凭借明相和安住的力量，此时也能迅速地在空性上获得一缘和明相同时获得。之后如前一样加以扩展修习，本尊身和空性就会变成双运。之后，为了成就本尊明空之体即是密咒的自性，在本尊心间观想月亮上的咒鬘形象时，必须缘于咒语的音声和形象两者。如果不观想，那么就必须认为本尊明空之体即是咒语的音声自性。然而，观想咒语的形象是更好的。如此观想后，念诵心咒或禁语念诵，念诵十万遍，或百万遍，或六百万遍，乃至千万遍，根据根器和情况念诵，本尊和空性就会成就为明咒，成为无量能力和功德的基础。这不是普通念修时的瑜伽，而是无相瑜伽，因为与胜义谛佛陀的智慧相符，所以冠以胜义谛坛城的名称，为了获得成就的精华，所以是精华坛城，因为本尊是实际成就大手印的因，所以被称作手印的智慧，这是胜者薄伽梵所说的。也就是说，一切佛陀的智慧，身显空，语响空，意明空三者融为一体的菩提心，无上的胜义谛实相，此时通过本尊、咒语和空性三者之门，以相似的方式作为道用而证悟。
English
After practicing, when meditating on the deity's form, emptiness naturally arises, and when meditating on emptiness, the deity's form can effortlessly appear. If one has not previously attained single-pointedness on emptiness, then each time, for a short period, meditate on the deity's form based on previous habits, generally understanding the meaning of emptiness, and focusing on that, practice single-pointedly. This is because previously, clarity and single-pointedness have already been accomplished on the deity's form, and through the power of clarity and abiding, at this time also, one will quickly attain single-pointedness on emptiness and clarity simultaneously. Then, as before, expand and practice, and the deity's form and emptiness will become unified. Then, in order to accomplish the nature of the deity's clear-emptiness as the nature of secret mantra, when visualizing the form of a mantra garland on the moon at the heart of the deity, one must focus on both the sound and form of the mantra. If not visualized, then one must believe that the deity's clear-emptiness is the very nature of the mantra's sound. However, visualizing the form of the mantra is better. Having visualized in this way, recite the mind mantra or silent recitation, reciting ten thousand times, or a hundred thousand times, or six hundred thousand times, or even a million times, according to capacity and circumstances, the deity and emptiness will be accomplished as vidyā-mantra, becoming the basis for immeasurable abilities and qualities. This is not the yoga of ordinary recitation and accomplishment, but the yoga without characteristics, because it conforms to the wisdom of the ultimate Buddha, it is given the name of the ultimate mandala, and in order to obtain the essence of accomplishment, it is the essence mandala, and because the deity is the actual cause of accomplishing mahāmudrā, it is called the wisdom of the mudrā, as spoken by the victorious Bhagavan. That is to say, the wisdom of all Buddhas, the body appearing empty, the speech sounding empty, the mind clear empty, the bodhicitta in which the three are blended into one essence, the unsurpassed ultimate reality, at this time, through the door of the deity, mantra, and emptiness, in a similar way, it will be realized by using it as the path. Having gained some stability in this yoga, accomplishing the siddhis of the six realms is the wheel-turning center.
Tibetan
ལ་འཁོར་གྱི་སྐབས་ནས་ འདི་སྐད་ཅེས། བདེ་བས་བདེ་བ་བསྐྱེད་ནས་ནི། །དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་པོའི་དབུས་སུ་ནི། །ཀུན་ཏུ་བཟང་ངམ་བདེ་བ་ཆེར། །བདག་ ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་བསྒོམས་ནས་ཀྱང་། །སྙིང་གར་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བསམས་ན། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མཉམ་པར་འགྱུར། །དཔལ་ལྡན་ལས་ རྣམས་ཀུན་བྱེད་ཅིང་། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་བདག་ཉིད་འགྱུར། །དེ་ལྟར་འགྱུར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། ། (༡) ཧཱུཾ་ལས་སངས་རྒྱས་ གཟུགས་གྱུར་པས། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་བདག་ཉིད་གྱུར། །སྙིང་གར་འཁོར་ལོ་རབ་བསྒོམ་ལ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་འདྲ་བར་འགྱུར།། (༢) རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོར་རྣམས་བསྒོམས་ཏེ། སྙིང་གའི་དབུས་སུ་ཕཊ་ཅེས་བྱ། །ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བས་སྐོར་བསམས་ནས། །ཁྲོ་བོ་སྟོབས་ཆེན་ཉིད་ དུ་འགྱུར།། (༣)རྡོ་རྗེ་བརྟན་པར་བདག་བསྒྱུར་ལ། །སྙིང་གར་ༀ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིས། །སྐོར་སའི་ཧཱུཾ་དང་ཏྲཾ་ལྡན་པར། །བསམས་ན་ རིན་ཆེན་འདྲ་བར་འགྱུར།། (༤)རིན་ཆེན་སྒོམས་པ་སྙིང་གར་ནི། །དབུས་སུ་ཏྲཾ་ཞེས་བྱ་བ་བསམ། །ༀ་ཞེས་བྱ་བས་སྐོར་བསམས་ ན། །ཕྱག་ན་པད་མོ་མཉམ་པར་འགྱུར།། (༥) འཁོར་ལོ་རྒྱ་གྲམ་ཧཱུཾ་ལྡན་པས། །ཨ་ཞེས་བྱ་བ་བསྐྱེད་ནས་ཀྱང་། །ༀ་ཞེས་བྱ་བས་ སྐོར་བསམས་ན། །རྡོ་རྗེ་ལས་དང་མཉམ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལ་སྔ་མ་འགའ་ཞིག་གིས། བདེ་བས་བདེ་བ་ བསྐྱེད་པའི་དོན། ནོར་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་འཆད་པ་དང་། མངོན་བྱང་ལྔ་ལས་ལྷ་བསྐྱེད་པ་ལ་འཆད་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་པོ་ 13-295 ཞེས་པ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བཞི་ལ་འཆད་པའང་ཡོད་མོད་ཀྱི། བཤད་པ་དེ་འདྲ་མི་ལེགས་སོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་ རྣམས་བོར་ཏེ། སངས་རྒྱས་རིགས་ལྔ་དང་། སེམས་དཔའ་བཅུ་དྲུག་དང་། སྐལ་བཟང་བཅུ་དྲུག་དང་། ཉན་རང་གིས་ཆ་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་རིམ་བཞིའི་དབུས་སུ་ལྷ་སོ་སོའི་སྒོམ་པ་ལ་འཆད་དེ། སྤྱིར་དེ་ལྟར་སྒོམ་པ་མི་འགལ་ཡང་། གཞུང་དོན་ལ་འབྱོར་བ་ ནི་མིན་པར་མངོན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་རྡོ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཆོས་དང་། རྡོ་རྗེ་ལས་གསུམ་པོ་ལས་རེ་རེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་ བཞག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རེ་རེ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་དང་། རྡོར་སེམས་དང་ཕྱག་རྡོར་དང་ཁྲོ་བོ་གསུམ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ དབུས་སུ་རྡོར་སེམས་གཉིས་འགོད་པ་ཡིན་ལ། ཕྱག་རྡོར་རམ་ཁྲོ་བོ་ངོ་བོ་གཅིག་ཅིང་། ཞི་དྲག་རྣམ་འགྱུར་མ་གཏོགས་ཁྱད་མེད་ ལ། དེ་ཡང་རྡོར་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྲུབ་ན། སྒྲུབ་པ་པོའི་ང་རྒྱལ་དབུས་ཀྱི་རྡོར་སེམས་འཇུག་ཅིང
Chinese
轮涅之际如是说： 乐由乐生，四轮中央，普贤或大乐，自身亦修习，心间思“吽”（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），与金刚萨埵等同。吉祥事业皆成办，自身转为普贤王，如是转变无疑虑。(1)由“吽”（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）化为佛身，自身即是金刚手，心间勤修轮，便如金刚手。(2)修习诸金刚忿怒，心间中央有“帕”（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：帕），思以“吽”（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字围绕，即成大力忿怒尊。(3)我转为金刚坚固，心间以“嗡”（藏文：ༀ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）字，围绕“吽”（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）与“章”（藏文：ཏྲཾ，梵文天城体：त्रं，梵文罗马拟音：traṃ，汉语字面意思：章）字，思之便如宝生佛。(4)心间修习宝生佛，中央思“章”（藏文：ཏྲཾ，梵文天城体：त्रं，梵文罗马拟音：traṃ，汉语字面意思：章）字，思以“嗡”（藏文：ༀ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）字围绕，便与莲花手等同。(5)轮相交错具“吽”（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字，生出“阿”（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）字后，思以“嗡”（藏文：ༀ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）字围绕，便与金刚业等同。如是说。对此，一些前辈将“乐由乐生”解释为财富受用，或解释为由五现证生起本尊，将“四轮”解释为四辐轮，这些解释都不太好。还有一些人舍弃世间诸神，以五佛部、十六菩萨、十六贤劫以及声闻缘觉等，在四轮中央分别修习各自本尊，虽然如此修习总体上不矛盾，但似乎不符合经文的意义。如果那样，金刚宝、金刚法、金刚业三者，各自置于坛城中央，即成三个坛城，加上金刚萨埵、金刚手和忿怒尊三者，坛城中央安立两个金刚萨埵。金刚手或忿怒尊体性相同，除了寂静和忿怒的显现不同外，没有差别。而且，如果依靠金刚萨埵修持，修行者的我慢会融入中央的金刚萨埵。
English
From the context of the wheel and the state: Thus it is said: Bliss arises from bliss, in the center of the four mandalas, Samantabhadra or great bliss, one should also meditate oneself. Thinking of the syllable "Hūṃ" (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) in the heart, one becomes equal to Vajrasattva. All glorious deeds are accomplished, and one transforms into Samantabhadra. There is no doubt that one will transform in this way. (1) From "Hūṃ" (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) the form of the Buddha arises, and one becomes Vajrapāṇi himself. Meditating well on the wheel in the heart, one becomes like Vajrapāṇi. (2) Meditating on all the Vajra Krodhas, in the center of the heart is the syllable "Phaṭ" (藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：帕). Thinking of being surrounded by the syllable "Hūṃ" (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), one becomes the powerful Krodha himself. (3) Transforming myself into Vajra Steadfastness, in the heart with the syllable "Oṃ" (藏文：ༀ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡), thinking of being surrounded by "Hūṃ" (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) and "Traṃ" (藏文：ཏྲཾ，梵文天城体：त्रं，梵文罗马拟音：traṃ，汉语字面意思：章), one becomes like Ratnasambhava. (4) Meditating on Ratnasambhava in the heart, in the center thinking of the syllable "Traṃ" (藏文：ཏྲཾ，梵文天城体：त्रं，梵文罗马拟音：traṃ，汉语字面意思：章), thinking of being surrounded by the syllable "Oṃ" (藏文：ༀ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡), one becomes equal to Padmapāṇi. (5) With the crossed wheel possessing the syllable "Hūṃ" (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), generating the syllable "A" (藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿), and thinking of being surrounded by the syllable "Oṃ" (藏文：ༀ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡), one becomes equal to Vajra Karma. Thus it is said. Regarding this, some earlier ones explained "bliss arises from bliss" as the enjoyment of wealth, or explained it as generating deities from the five Abhisambodhis, and explained "four wheels" as the four-spoked wheel, but such explanations are not good. Also, some abandon the worldly deities and, dividing by the five Buddha families, the sixteen Bodhisattvas, the sixteen Bhadrakalpa, and the Śrāvakas and Pratyekabuddhas, meditate on each deity separately in the center of the four wheels. Although such meditation is generally not contradictory, it does not seem to fit the meaning of the scripture. If that were the case, each of the three, Vajra Ratna, Vajra Dharma, and Vajra Karma, would be placed in the center of the mandala, resulting in three mandalas. And for Vajrasattva, Vajrapāṇi, and the three Krodhas, two Vajrasattvas are placed in the center of the mandala. Vajrapāṇi or the Krodha are of the same essence, and there is no difference except for the different manifestations of peaceful and wrathful. Moreover, if one practices relying on Vajrasattva, the practitioner's pride will enter the central Vajrasattva.