Tibetan
་བསྙེན་ཙམ་དང་། སྒྲུབ་པའི་འདྲ་འབག་རྣམས་ཇི་ལྟར་འོས་པས་ཀྱང་། སྦྱིན་སྲེག་ལ་སོགས་པ་ཕྲ་མོའི་ལས་རྣམས་རྗེས་ 13-292 མཐུན་པ་འགྲུབ་པར་ནུས་སོ། །ཡང་བསྙེན་པའི་ཆོ་ག་ལ་བརྟེན་ནས་རྩ་རིག་འབུམ་ཕྲག་བཞི་དང་། སྙིང་པོ་འབུམ་ཕྲག་བཅུ་ བཞིའམ་བཅུ་དྲུག་བཟླས་པས་ཀྱང་། དཀྱིལ་འཁོར་འབྲི་བ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་དང་། གཤིན་དོན་གྱི་བྱ་བ་སོགས་སྒྲུབ་པར་ དབང་ངོ་། །འཁོར་རྣམས་ཀྱི་བཟླས་པ་ནི་འགྲུབ་ན་ལེགས་ལ། མ་འགྲུབ་ཀྱང་འགལ་བ་མེད། དེ་ལ་རྗེ་གྲགས་པ་ལ་སོགས་ ཁ་ཅིག་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྒོམ་ནས་ལྷ་གཞན་གྱི་སྔགས་བཟླས་པ་མི་རུང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། གནད་མ་གོ་བ་སྟེ། རྩ་རིག་ ནི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔགས་ཡིན་ལ། སྙིང་པོ་ནི་གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་ཡང་། གཙོ་བོ་ནི་འཁོར་ལོ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདག་བསྐྱེད་ཀྱི་བཟླས་པ་ལ་ཡང་། རང་གཙོ་བོར་བསྒོམས་ནས་འཁོར་གྱི་བཟླས་པ་རུང་བ་བཞིན་དུ། འཁོར་དུ་སྒོམ་ནས་གཙོ་ བོའི་སྔགས་བཟླས་པ་ལ་ཡང་ནི་རུང་བ་མེད་དེ། འདི་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ལ། རྒྱུད་འདིར་ནི་བརྟག་པ་དང་པོ་རྩ་བའི་ རྒྱུད་ནི་སྟོན་པ་ཉིད་རྣམ་སྣང་དུ་གྱུར་པས་གསུངས་ཤིང་། དེ་མན་ཆད་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱིན་གྱིས་རླབས་ཏེ་གསུངས་ ལ། འདི་སྐབས་ཀྱི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དོན་གཅིག་ཅིང་། དེར་མ་ཟད་སེམས་དཔའ་བཅུ་དྲུག་གི་ནང་ན། རྡོ་ རྗེའི་རིགས་ཀྱི་སེམས་དཔའི་མཆོག་ལས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་པོ་དེ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ། སངས་ རྒྱས་ཀུན་བས་སྔར་སངས་རྒྱས། །ཞེས་སོགས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་དོ། །དེ་བས་ན་སྔགས་ ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ལ། རྒྱུད་གང་གང་དུ་ཇི་ལྟར་བྱིན་རླབས་མཛད་པ་དང་། སྒྲུབ་ལུགས་ཇི་ལྟར་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་ པའི་རྣམ་གཞག་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་འཇམ་དཔལ་ལྟ་བུ་ཅིག་ཉིད་རྣམ་སྣང་གི་ཚུལ་དུ་སྒྲུབས་པའི་ཚེ། རྣམ་སྣང་དང་འཇམ་དཔལ་ གཅིག་ལ། མི་བསྐྱོད་པ་དང་འཇམ་དཔལ་མི་གཅིག་པའི་ཐ་སྙད་དང་། འཇམ་དཔལ་མི་བསྐྱོད་པར་སྒྲུབས་པའི་ཚེ། དེ་ལས་ལྡོག་ པའི་རྣམ་གཞག་དང་། སངས་རྒྱས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་གཞག་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ སྒྲུབས་པའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་གཞག་དང་། འཁོར་ལོའི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་སྒྲུབས་པའི་ཚེ་འཁོར་མ་ཡིན་པ་དང་། འཁོར་ དུ་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་དེ་མ་ཡིན་པ་དང་།
Chinese
仅仅是念诵和修法的塑像等，无论如何适合，焚烧供养等细微的业也能如愿成就。又依靠念诵的仪轨，念诵根本明咒四十万遍，心咒一百四十万遍或一百六十万遍，也有能力绘制坛城，灌顶，以及进行亡者之事等。眷属们的念诵如果能成就最好，不能成就也没有妨碍。对此，杰扎巴等一些人认为，观修金刚萨埵后，念诵其他本尊的咒语是不允许的，这是没有理解要点。根本明咒是所有本尊的咒语，心咒虽然是主尊的，但主尊是遍布所有轮坛的缘故。在自生本尊的念诵中，如同自己观修为主尊后，念诵眷属的咒语可以一样，观修成眷属后，念诵主尊的咒语也是不允许的。这在任何时候都要明白。在此续中，第一品根本续是导师自己化现为毗卢遮那佛所宣说的，从那之后，金刚手自己被加持为导师而宣说。此时的金刚手和金刚萨埵意义相同。不仅如此，在十六尊菩萨中，金刚部的菩萨之王，能做一切事业者，就是金刚手。因此，对于金刚手，有“比一切佛更早成佛”等，是从他是金刚萨埵的角度赞叹的。因此，对于咒语的本尊们，要从在哪个续中如何加持，以及如何修持的角度来区分相同和不同。例如，文殊菩萨，当修持为毗卢遮那佛的形象时，毗卢遮那佛和文殊菩萨是一体的，不动明王和文殊菩萨不是一体的说法，以及当文殊菩萨修持为不动明王时，与此相反的区分，以及修持为佛时，不是菩萨的区分，以及修持为菩萨时，不是佛的区分，以及修持为轮坛之主时，不是轮坛的区分，以及修持为轮坛时，不是那样的区分。
English
Merely reciting and the statues for practice, etc., no matter how suitable, even the subtle actions such as fire offerings can be accomplished accordingly. Moreover, relying on the ritual of recitation, even reciting the root mantra four hundred thousand times and the heart mantra one million four hundred thousand or one million six hundred thousand times, one has the ability to draw mandalas, give empowerments, and perform activities for the deceased, etc. It is best if the recitation of the retinue members is accomplished, but if it is not accomplished, there is no harm. Regarding this, some, such as Je Drakpa, think that after meditating on Vajrasattva, it is not permissible to recite the mantras of other deities, which is not understanding the key point. The root mantra is the mantra of all deities, and although the heart mantra is that of the main deity, the main deity is pervasive in all mandalas. In the recitation of self-generation as the deity, just as it is permissible to recite the mantras of the retinue after meditating on oneself as the main deity, it is not permissible to recite the mantra of the main deity after meditating as the retinue. This should be understood in all cases. In this tantra, the first chapter, the root tantra, was spoken by the teacher himself, who manifested as Vairochana, and thereafter, Vajrapani himself was blessed as the teacher and spoke. At this time, Vajrapani and Vajrasattva have the same meaning. Moreover, among the sixteen bodhisattvas, the chief of the Vajra family of bodhisattvas, the one who performs all actions, is Vajrapani himself. Therefore, for Vajrapani, there are praises such as "Buddha earlier than all Buddhas," etc., from the perspective that he is Vajrasattva. Therefore, for the deities of mantras, one should distinguish between similarities and differences from the perspective of how they are blessed in which tantra and how they are practiced. For example, when Manjushri is practiced in the form of Vairochana, Vairochana and Manjushri are one, and the statement that Achala and Manjushri are not one, and the distinction that is the opposite when Manjushri is practiced as Achala, and the distinction of not being a bodhisattva when practicing as a Buddha, and the distinction of not being a Buddha when practicing as a bodhisattva, and the distinction of not being a mandala when practicing as the lord of the mandala, and the distinction of not being that when practicing as a mandala.
Tibetan
འཇམ་དཔལ་ཉིད་ཐུགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒྲུབས་ན། ཐུགས་ཀྱི་རིགས་སུ་འགྱུར་ཞིང་ ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཡིན་པ་དང་། གསུང་དང་སྐུའི་སྒྲུབ་པས་སྒྲུབས་ཀྱང་དེ་དང་དེའི་རིགས་སུ་འགྱུར་བ་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར། ཐ་མལ་གྱི་མི་ ལ་སོགས་པ་དཔེར་བཞག་ནས། མ་སྐྱེས་དགྲ་དང་མཐོང་ལྡན་ནི་གཅིག་ལ། དེ་དང་ཤར་པའི་བུ་མི་གཅིག་གོ་བསམ་པ་ལྟ་བུ་ཐ་ མལ་གྱི་རྒྱས་བཀབ་མི་རུང་ངོ་། །དེ་བས་ན་སྤྱི་ལྡོག་ནས་གསང་བདག་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ 13-293 གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པ་མི་སྨྲ་ཡི། སྦྱོང་རྒྱུད་གསུངས་པའི་སྐབས་འདིར་རྒྱུད་གཅིག་སྟེ། དེ་ཉིད་གཙོ་བོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཉིད་ ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཀུན་གྱི་ཁྱབ་བདག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྡོར་སེམས་བསྒོམས་ནས་སངས་རྒྱས་ སྤྱན་མའི་སྔགས་བཟླ་བ་སོགས་ལ་ངན་པའོ་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་འདི་བོར་ཤིག །དེ་ནི་བདག་བསྐྱེད་ཉིད་ལ་དཔྱད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་ཡང་རྒྱུད་འདིར་ཉེར་སྒྲུབ་སོགས་ལ་སྨོས་ཅི་དགོས། བསྙེན་པ་ལ་ཡང་མདུན་བསྐྱེད་ཀྱི་བཟླས་པ་ཡོད་པས་བག་ཡོད་པར་ བྱའོ། །དེ་བས་ན་རྒྱུད་ལས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་བོར་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྐུར་ཞུགས་ཏེ། ཞེས་གསུངས་པ་སོགས་ཀྱང་སྔོན་བྱུང་ གི་རྣམ་འཕྲུལ་ལ་དེ་ལྟར་བསྟན་ཞིང་། དགོས་དོན་སྐབས་དེར་མེ་ལྟར་འབར་བ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཁྲོ་བོ་ཡིན་ཞིང་། ཕྱག་རྡོར་ ཉིད་དེའི་སྐུ་བཞེངས་པའི་ཕྱིར་ཡིན་པས། དེ་དག་གཅིག་པར་བྱིན་གྱིས་རླབས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། ། ༈ དོན་དམ་ཚད་མེད་ཀྱི་སྒྲུབ་ཆེན། གཉིས་པ་དོན་དམ་ཚད་མེད་ཀྱི་སྒྲུབ་ཆེན་ནི། ཕྱག་རྒྱའི་ཡེ་ཤེས་མཆོག་གི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འདི་ཉིད་ ལས། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བླ་ན་མེད་པ་རྟོགས་འགྱུར་བ། །རྒྱལ་བས་གསུང་བའི་ཡེ་ཤེས་གང་། །འདི་ནི་ དཀྱིལ་འཁོར་སྙིང་པོར་གསུངས། །ཞེས་པ་སྟེ། སྤྱིར་སྟངས་སུ་བསྙེན་པ་སོགས་མཚན་བཅས་བཞི་པོ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་སྒྲུབ་ཆེན་ ཐ་མ་ལ་འདི་སྒོམ་པ་ཡིན། དབང་པོ་རྣོན་པོས་ཕྱིའི་ཉེར་སྒྲུབ་སོགས་མེད་པར་ཡང་འགྲུབ་བོ། །དེ་ཡང་དང་པོར་སྔགས་ལས་ བསྐྱེད་པའི་ལྷའི་སྐུ་ལ་གསལ་སྣང་ཐོབ་པར་བྱ་ཞིང་། གསལ་སྣང་དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་ཐོབ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སྔོན་ནས་སྟོང་ པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་ནུས་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། སྐབས་དེར་ལྷ་སྐུའི་སྣང་བ་ལ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྒྱས་བཏབ
Chinese
如果以文殊自身意之修法来修持，则会转为意之部类， 成为意金刚。以语和身的修法来修持，也会转为彼等之部类等。如果以平凡之人 等为例，就像认为未生怨和具见是一个人，他和夏尔巴的儿子不是一个人一样，不能以平凡之见来覆盖。 因此，总的来说，秘密主金刚手和金刚萨埵，不能绝对地说 是同一或不同。在此宣说清净续之时，续是一体的，因为彼即是主尊遍照如来的 化现，并且金刚萨埵是所有（本尊）的遍主。修金刚萨埵后，念诵佛眼佛母的咒语等是不好的，要舍弃这种邪见！ 那是对自生本尊的观察。此外，此续中何须说及近修等？即使是念诵，也有前置本尊的念诵，所以要谨慎。 因此，续中说舍弃金刚手的身，进入金刚萨埵的身等，也是对先前出现的 化现作如是开示。所需之义是，彼时如火般燃烧的是金刚萨埵的忿怒尊，金刚手 自身是为了建立彼之身，所以，那些是加持为一体之义。 ༈ 究竟胜义无量之大修。 第二，究竟胜义无量之大修，名为手印之智慧胜义修法。此续之王 中说：诸佛之菩提心，无上证悟之，胜者所说之智慧，此为 坛城之精华。也就是说，通常在念诵等具相四种修法先行之后，最后的这个大修是修持这个。根器锐利者，即使没有外在的近修等也能成就。那也是首先要使从咒语中 生起的本尊身获得明相，并且要使那个明相获得极其稳固。那也是如果先前就能对空性之义一心专注，那么，此时就能在本尊身之显现上盖上空性之印。
English
If one practices with the method of the mind-practice of Manjushri himself, it will transform into the category of mind, becoming the mind vajra. If one practices with the practice of speech and body, it will also transform into that and its category, etc. Taking ordinary people as examples, like thinking that Ajatashatru and Mthong-ldan are the same person, and that he and the son of Sharpa are not the same person, one should not cover it with ordinary views. Therefore, generally speaking, one should not definitively say that the secret lord Vajrapani and Vajrasattva are 13-293 the same or different. In this context of explaining the purification tantra, the tantra is one, because that itself is the emanation of the main deity Vairochana, and because Vajrasattva is the lord of all (deities). Abandon the wrong notion that reciting the mantra of Buddha Eye Mother after meditating on Vajrasattva is bad! That is an examination of the self-generation deity itself. Furthermore, what need is there to mention the near-practice, etc., in this tantra? Even in recitation, there is the recitation of the front-generation deity, so be careful. Therefore, the tantra says to abandon the body of Vajrapani and enter the body of Vajrasattva, etc., which is also shown in that way for the previously arisen emanation. The meaning of the need is that at that time, the wrathful deity of Vajrasattva, blazing like fire, and Vajrapani himself, is for the purpose of establishing that body, so those are the meaning of blessing as one. ༈ The Great Accomplishment of Ultimate Meaning Immeasurable. Secondly, the great accomplishment of ultimate meaning immeasurable is called the supreme accomplishment of the wisdom of mudra. In this king of tantras, it says: The bodhicitta of all Buddhas, the unsurpassed realization, the wisdom spoken by the Victorious Ones, this is said to be the essence of the mandala. That is to say, generally, after the four practices with characteristics, such as recitation, have preceded, this final great accomplishment is to meditate on this. Those with sharp faculties can also accomplish it without external near-practice, etc. That is, first, one must obtain clarity in the deity's body generated from the mantra, and one must also obtain extreme stability in that clarity. That is also, if one has previously been able to focus one's mind one-pointedly on the meaning of emptiness, then at that time, one can seal the appearance of the deity's body with emptiness.