Tibetan
་པ་ཆོས་དང་། སེམས་ཞུ་བདེའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་ནི་ བདེ་བ་ཆེན་པོའོ།། གཉིས་པ་ལ། སྟོང་པའི་ངང་ལས་སྐྱེད་པ་དང་། ཞུ་བའི་ཐིག་ལེར་ཐིམ་ 10-325 པ་དང་། སྟོང་པས་རྒྱས་འདེབས་པ་ནི་ཆོས་དང་། ནད་ལ་སོགས་པ་དང་། ཡིད་ངོར་ལྷ་སྐུའི་ གསལ་སྣང་ནི་ལོངས་སྤྱོད་དང་། མངོན་བྱང་ལྔས་བསྐྱེད་པ་དང་། འབྱུང་ལུས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་ བསྲེ་བ་སོགས་ནི་སྤྲུལ་པ་དང་། ཞུ་བདེ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ།། གསུམ་པ་ནི། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངོ་ བོ་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཚུལ་གྱི་འཇུག་པ་ཆོས་དང་། རང་ལུས་དང་གཞན་ལུས་ལ་བརྟེན་ པའི་ལྷན་སྐྱེས་གཉིས་བསྐྱེད་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། དེ་དང་གཅིག་ཏུ་སྲེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་སྐུ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། དེ་ཉིད་རགས་པའི་ལུས་རྟེན་ལ་འཇུག་པས། དེ་དག་ པར་བྱེད་པ་ནི་སྤྲུལ་པའོ། ། གསུམ་པ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི། ཆོས་དང་ སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན། ཆོས་དང་སྟོང་པ་དེ་རྟོགས་པའི་འགྱུར་མེད་བདེ་བའི་ཡེ་ ཤེས་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་མཐར་ཐུག་པ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བའི་ ཆ་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྣང་བ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ ཁམས་སོགས་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ནི་ སྤྲུལ་པའོ། །དེ་ལྟར་སྐུ་བཞི་པོ་དེ་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་ཅིང་། སངས་རྒྱས་རང་སྣང་ཁོ་ན་ལས་ གཞན་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་འདིར་དངོས་སུ་མི་བསྡུད་དེ། དེ་དག་ནི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ལས་ གདུལ་བྱ་ལ་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་སྣང་ལ་ཁ་སྦྱོར་སོགས་ཡན་ལག་ བདུན་ལྡན་གྱི་དག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་མི་སྣང་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྤྲོས་བྲལ་ཁོ་ན་གཟིགས་པའོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། ཨིནྡྲ་བྷུ་ཏིའི་ཞལ་སྔ་ནས་ ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པར། སྔར་ཡོད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཞིག སྔར་མེད་པ་ནི་འདིར་མེད་པས། སངས་ རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་འདི་འདྲ་ན། དེ་ལས་གཞན་དག་དོན་མེད་དོ། །ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་། གལ་ ཏེ་ཡེ་ཤེས་སྣང་མེད་ཡིན་ན་ནི། །གཉིད་ལོག་འདྲ་བར་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གང་ཡང་ 10-326 དབང་པོ་རྣམས་ནི་འགོག་པ་དང་། །ཡེ་ཤེས་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དེ་ཉིད་ མཁྱེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཀག་གོ །གལ་ཏེ་ལོངས་སྤྲུལ་གཉིས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་གསེར་འོད་དམ་པ་
Chinese
法，以及心融乐的自性所生起，乃是大乐。第二，从空性中生起，融入融化的明点，以及用空性来滋养，这是法。疾病等等，以及意念中显现本尊的明相是受用。由五现证菩提所生起，以及与地大之身（འབྱུང་ལུས）的显现相混合等等是化身。融乐乃是大乐。第三，于离戏的自性中，以不分别之方式的进入是法。依靠自身和他身而生起的俱生二乐乃是大乐。与此二者合一之智慧身是圆满报身。此智慧身融入粗大的身体所依，从而使之清净是化身。 第三，一切法的自性空性现前是法。空性现前时，证悟法与空性之不变乐的智慧，自性俱生究竟是大乐。彼智慧之显现分，显现为清净的坛城是圆满报身。了知一切有情之界等等的智慧，与无缘大悲相应是化身。如是四身乃是体性一味，除了佛陀的自显之外，其余色身在此处不作直接归纳，因为它们仅仅是依愿力而显现于所化众生前而已。佛陀的自显中，不会显现合修等具有七支的清净坛城，因为这些是世俗谛。佛陀的智慧唯见离戏。如是说者乃是：因陀罗部底（Indrabhūti）尊者于《智慧成就》中说：“先前存在的全部灭尽，先前没有的此处没有，佛陀自己也是如此，除此之外的其他都无意义。”又说：“如果智慧没有显现，那就像睡眠一样，会变成所要证悟的对境。任何对诸根的遮止，都是说智慧差别的宗派。”如是彼等智者已经遮止。如果问报身和化身是色身吗？不是的。如是《金光明经》中说：
English
The arising of Dharma and the nature of mind melting into bliss is great bliss. Secondly, arising from emptiness, dissolving into the melting bindu, and nourishing with emptiness is Dharma. Illnesses and so on, and the clear appearance of the deity's form in the mind are enjoyment. Arising from the five Abhisambodhis, and mixing with the appearance of the elemental body, etc., are Nirmanakaya. Melting bliss is great bliss. Thirdly, entering into the nature of non-elaboration in a non-conceptual manner is Dharma. Generating the two co-emergent joys that rely on one's own body and the bodies of others is great bliss. The wisdom body that is mixed with these two is the Sambhogakaya. That same wisdom body enters into the coarse physical support, thereby purifying it, is the Nirmanakaya. Thirdly, the manifestation of the emptiness of the nature of all dharmas is Dharma. When emptiness manifests, the unchanging bliss of wisdom that realizes Dharma and emptiness, the ultimate co-emergent nature, is great bliss. The aspect of the appearance of that wisdom, appearing as a pure mandala, is the Sambhogakaya. The wisdom that knows the realms of all beings, etc., possessing the same compassion without object of reference, is the Nirmanakaya. Thus, these four bodies are of one essence, and other than the self-manifestation of the Buddha, the Rupakaya is not directly included here, because they only appear to those to be tamed by the power of aspiration. In the self-manifestation of the Buddha, the pure mandala with seven limbs, such as union, does not appear, because these are conventional truths. The wisdom of the Buddha only sees non-elaboration. Thus it is said: The venerable Indrabhūti in the Jñanasiddhi says, "All that existed before is destroyed, what did not exist before is not here, even the Buddha himself is like this, other than that, there is no meaning." And also, "If wisdom has no appearance, then it is like sleep, it will become the object to be realized. Any suppression of the senses is the doctrine of speaking of the difference of wisdom." Thus, those wise ones have refuted it. If you ask whether the Sambhogakaya and Nirmanakaya are Rupakaya, no, it is not. Thus it is said in the Noble Suvarnaprabhasa Sutra:
Tibetan
ལས། སྐུ་གསུམ་གྱི་ལེའུར། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སངས་ རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་སྐུ་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། ། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པས་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ རྣམ་པར་དག་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་བརྟེན་ནས་ གློག་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གློག་ལ་བརྟེན་ནས་འོད་སྣང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ བརྟེན་ནས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་ རྟེན་ནས་སྤྲུལ་པའི་སྐུར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ ཀྱི་སྐུ་སྣང་ངོ་། །ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྣང་ངོ་། །ཏིང་ངེ་ འཛིན་རྣམ་པར་དག་པས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྣང་ངོ་། །དེ་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དེ་ བཞིན་ཉིད་དང་། གཞན་མ་ཡིན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། རོ་གཅིག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། མཐས་ཀླས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཐ་མི་དད་དོ། །རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ནི་བདག་གི་སྟོན་པ་ཆེན་པོའོ་ཞེས་སྨྲ་ཞིང་མོས་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གཉིས་ སུ་མེད་པར་བསམ་པ་ཐག་པས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ དག་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐུ་གསུམ་ཀ་ཡིན་ལ། མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་མེད་པ་སྟེ་ ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ལ། འདིར་དེ་རྣམས་དེ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཅིང་། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ 10-327 ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཡིན་མོད་ཀྱི། འདིར་གཙོ་བོར་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཡིད་དོ། །ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ནི། ཟག་བཅས་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའོ། །དེ་རྣམས་ དག་པའི་ལྡོག་ཆ་ནས་སོ་སོར་རྟགས་པ་ཡིན་གྱི། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཅིག་པུ་ཡིན་ པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཞེས་ཐོག་མར་སྨོས་སོ། །སྣང་ངོ་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རང་སྣང་ལ་སྣང་བ་ ཡིན་ཏེ། གདུལ་བྱ་གཞན་སྣང་ལ་ཆོས་སྐུ་སྣང་
Chinese
事。三身品中。 如是，于法界一切分别不生之故，名为极清净。 诸佛之真实身非无也。 复次，种姓之子，法身乃由烦恼障极清净故，显现为报身。 业障极清净故，显现为化身。 智慧障极清净故，显现为法身。 譬如依于虚空而生电。 依于电而有光明。 如是，依于法身而显现报身。 依于报身而显现化身。 彼中，以自性极清净之故，显现法身。 以智慧极清净故，显现报身。 以等持极清净故，显现化身。 彼三极清净者，以法性之如是性，及非异体之如是性，与一味之如是性，与解脱之如是性，与无边际之如是性之故。 一切佛之身无有差别。 种姓之子或种姓之女，凡说如来乃我之大导师而信乐者，彼乃以决意思惟如来之身无二而知者，如是说。 所谓诸佛之真实身者，乃指三身皆是，所谓无者，乃是胜义中无，乃是世俗。 此中显示彼等非彼等，色身乃是世俗。 烦恼障乃是三界之烦恼一切皆是，然此处主要为与执我及相应之心。 业障乃是有漏之业一切皆是。 智慧障乃是所知障。 彼等乃是从清净之反体而各自标示，然从体性之门而言，以唯是法身之故，故最初说“法身乃是”。 显现者，乃是于佛之自显现而显现，于所化有情之他显现则法身显现。
English
Affairs. In the chapter on the three bodies. Thus, because all discriminations do not arise in the realm of phenomena, it is called utterly pure. The true body of the Buddhas is not non-existent. Furthermore, son of lineage, the Dharma body appears as the enjoyment body because the obscurations of affliction are utterly purified. The emanation body appears because the obscurations of karma are utterly purified. The Dharma body appears because the obscurations of wisdom are utterly purified. For example, electricity arises in dependence on the sky. Light appears in dependence on electricity. Similarly, the enjoyment body appears in dependence on the Dharma body. The emanation body appears in dependence on the enjoyment body. Therein, the Dharma body appears because of its utterly pure nature. The enjoyment body appears because of utterly pure wisdom. The emanation body appears because of utterly pure samadhi. Those three utterly pure ones are due to the suchness of the Dharma nature, the suchness of non-otherness, the suchness of one taste, the suchness of liberation, and the suchness of limitlessness. The bodies of all Buddhas are non-different. Any son or daughter of lineage who says, "The Tathagata is my great teacher," and has faith, knows that the body of the Tathagata is non-dual by resolute thought, so it is said. The so-called true body of the Buddhas refers to all three bodies, and the so-called non-existence is non-existence in the ultimate sense, which is conventional. Here, it is shown that they are not those, and the form body is conventional. The obscurations of affliction are all the afflictions of the three realms, but here the main one is the mind that possesses self-grasping and its associates. The obscurations of karma are all contaminated karmas. The obscurations of wisdom are the obscurations of knowledge. They are each marked separately from the opposite aspect of purity, but from the perspective of essence, because it is only the Dharma body, the Dharma body is mentioned first. The appearance is the appearance in the Buddha's own appearance, and the Dharma body appears in the other appearance of those to be tamed.