Tibetan
་ནི། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་མཚན་ བཅས་དང་མཚན་མེད་གང་ལ་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆེར་འཛིན་མི་བྱེད་པར་ གདམས་པའོ། །བཞི་པ་ནི་སྒོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་རྣམས་ལ་དམིགས་གཏད་ཞིག་པའི་སྟོང་ཉིད་ རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་བདེ་ཆེན་ལྷ་སྐུར་འདྲེས་པས་སྤྱོད་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ ལ། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་དམིགས་ནས་སྒོམ་ཞིང་། སྟོང་པ་ལ་བདེ་བས་ དམིགས་པ་དང་། གཉིས་ཀ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ནའང་མཚན་མ་མེད་པར་སྒོམ་པར་བྱའོ། ། དྲུག་པ་ནི། རང་དང་། ཕྱག་རྒྱ་དང་། བདེ་བ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་བཞི་ཀའང་མཉམ་ པ་ཉིད་དུ་སྤྱོད་པའོ། །བདུན་པ་ནི། སྒོ་གསུམ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལ། རེ་དོགས་ ཀྱི་རྩིས་གང་བ་མེད་པ་དང་། རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། མ་ཆགས་བཞིན་དུ་ཆོ་གའི་སྦྱོར་བ་ དང་བཅས་པ་དམིགས་པ་མེད་པར་སྤྱོད་པའོ། །བརྒྱད་པ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་ རང་བཞིན་མི་དམིགས་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ལ་བརྩོན་པ་དང་། གཞིའི་བྱ་བ་དང་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རང་ཉིད་མཚོན་པར་བྱེད་པའོ། །དགུ་པ་ནི། ཐོབ་བྱ་ དང་ཐོབ་བྱེད་བྱང་ཆུབ་མི་དམིགས་བཞིན་དུ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་ཚུལ་སྒོམ་པ་སྟེ་འབྲས་བུ་ རང་བཞིན་མེད་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ལ་མི་དམིགས་པའི་ ཚུལ་གྱི་འདུན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། ། བཅུ་པ་ནི། མངོན་པར་ཤེས་པ་སོགས་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཆ་རྐྱེན་རྣམས་དང་བདུད་ 10-14 དང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་བར་ཆད་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་བཞིན་ དུ་རང་གཞན་གྱི་དོན་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་སྒོམ་བྱ་ལམ་ལ། ལས་ཀྱི་གཞི་དང་། རྐྱང་པ་ སྒོམ་པ་དང་། བསྡུས་སྒོམ་དང་། བསྡུས་སྒོམ་རབ་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་སོ། །དང་པོ་ནི། ལམ་ གང་དང་གང་ལ་ཇི་སྲིད་སེམས་བརྟན་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་ནན་ཏན་དུ་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པ་ནི། བསྐྱེད་རིམ་དང་། རྫོགས་རིམ་གྱི་རིམ་པ་སོ་སོར་ཡང་སྔར་གང་གོམས་པ་དེ་ ཉིད་བརྟན་པའི་ཕྱིར་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། ། གསུམ་པ་ནི། རིམ་པ་གཉིས་དང་། རྫོགས་རིམ་གྱིའང་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་སེམས་གྱི་ རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཕན་ཚུན་རྒྱས་གདབ་ཅིང་ཕྱོགས་ གཅིག་ཏུ་སྒོམ་པ་རྩོལ་བས་འཇུག་པའི་བར་དུ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི། རྩོལ་མེད་དུ་འཇུག་ཅིང་ རྣམ་རྟོག་ཤིན་ཏུ་ནུབ་པས་རྒྱས་གདབ་མེད་པར་རྫོགས་རིམ་ཡན་ལག་བདུན་ལྡན་ཁོ་ནར་ སྣང་བ་ཡིན་ནོ།
Chinese
是说，对于身语意三的律仪，无论是有相还是无相，都以不执著的方式来教诫。第四是对于三门的一切行为，以目标消失的空性，证悟的智慧与大乐天身相融合而行持。第五是，对于大乐，以远离戏论的空性之相来专注而修，以乐来专注空性，以及二者双运时，也应无相而修。第六是，自己和，手印和，乐和，灌顶四者都平等一味而行持。第七是，对于三门的一切受用，没有希望和恐惧的顾虑，并且无自性，像不执著一样，以仪轨的加行和合，无所执著地行持。第八是，在一切情况下，不执著于我的自性，并且为了世俗的利益而精进于菩提，以及以基础的行为和一切道来象征自己。第九是，在不执著所获得和能获得菩提的同时，修持想要获得的这种方式，也就是说，果虽然无自性，但对于具备一切自性功德而不执著的方式来希求。第十是，对于神通等成办利他之事的助缘，以及魔和烦恼等一切障碍，在知晓无自性的同时，行持自他的利益。第五，所修之道有，业之基础，单独修持，合修，以及合修达到极致等。第一是，无论什么道，只要心没有稳定之前，都要精进地修持。第二是，在生起次第和圆满次第的各个阶段中，也为了使先前习惯的更加稳固而修持。第三是，两种次第和圆满次第中的脉、气、明点的心之瑜伽，以七支具全之相，互相增益并朝向一个方向修持，直到努力才能进入为止。第四是，无需努力即可进入，并且分别念完全消失，因此无需增益，仅仅显现圆满次第七支具全。
English
That is to say, regarding the discipline of body, speech, and mind, whether it is with characteristics or without characteristics, one is taught not to cling to it excessively in a way that is without attachment. The fourth is to practice with the wisdom of realizing emptiness, where the target of all actions of the three doors disappears, and which is integrated with the great bliss deity form. The fifth is to meditate on great bliss by focusing on the aspect of emptiness that is free from elaboration. One should focus on emptiness with bliss, and when uniting the two, one should also meditate without characteristics. The sixth is to practice oneself, the mudra, bliss, and the four empowerments as being equal in nature. The seventh is to practice without attachment to all the enjoyments of the three doors, without any consideration of hope and fear, and without inherent existence, like non-attachment, with the ritualistic application and without any attachment. The eighth is that in all ways, one does not focus on the self-nature of self, and strives for enlightenment for the sake of conventional benefit, and represents oneself with the actions of the base and all the paths. The ninth is to meditate on the way of wanting to attain enlightenment without focusing on what is to be attained and the means of attaining it, that is, although the result is without inherent existence, one aspires to it in a way that does not focus on possessing all the qualities of inherent existence. The tenth is to practice the benefit of oneself and others while knowing that the conditions for accomplishing the benefit of others, such as clairvoyance, and all obstacles such as demons and afflictions, are without inherent existence. Fifth, the path to be cultivated includes the basis of action, solitary practice, combined practice, and the culmination of combined practice. The first is that whatever path it may be, one should practice diligently until the mind becomes stable. The second is that in each stage of the generation stage and the completion stage, one should practice to stabilize what one is already accustomed to. The third is that the yoga of the mind of the channels, winds, and bindus in the two stages and also in the completion stage, with the aspect of being complete with seven limbs, mutually enhance each other and meditate in one direction until one enters with effort. The fourth is that one enters without effort, and because conceptual thoughts are completely extinguished, there is no need for enhancement, and only the completion stage with seven limbs appears.
Tibetan
།འདིར་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་བཅུ་བཞི་དང་། རྡོ་རྗེ་གསུམ་དང་། ཡན་ལག་ དྲུག་དང་ཁ་སྦྱོར་བདུན་དང་། ཆེད་དུ་བྱ་བ་བཞི་ལ་སོགས་པའོ། །དྲུག་པ་ལ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ གཉིས་ལས། སྐུ་ལ་གཞི་དུས་དང་། བསྐྱེད་རིམ་པའི་སྐབས་དང་། རྫོགས་རིམ་དངོས་མ་ཐོབ་ པ་དང་། ཐོབ་པ་དང་། འཕགས་པའི་ལམ་དང་། མཐར་ཐུག་གི་སྐབས་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ རེ་རེ་ལ་ཡང་། སྐུ་བཞི་དང་། རྡོ་རྗེ་བཞི་དང་། སྐུ་བཅུ་དྲུག་རྣམས་སུ་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། གཞི་ ལ་ཇི་ལྟར་གནས་པ། ལམ་སྔ་མ་སྔ་མས་སྨིན་ཅིང་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་སྒོམ་པས་ཇེ་བཟང་དུ་སོང་སྟེ་ འབྲས་བུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བདུན་ཏེ། ཟབ་པ་དང་། རྒྱ་ཆེ་བ་ དང་། ཁྱབ་པ་དང་། རྟག་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དང་། ཟུང་འཇུག་སྟེ་བདུན་པོ་ དེ་དག་ལ་ཡན་ལག་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་དང་། དེ་ཀུན་ལ་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་འཆང་བླ་ མའི་ཞལ་སྔ་ནས་། འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་དབང་། །བློ་ལྡན་བསྐྱེད་དང་རྫོགས་ 10-15 འབྱུང་བར། །སངས་རྒྱས་འདི་བཞིན་དེ་ཉིད་བདུན། །འབད་དེ་སྒོམ་པར་བྱའོ་ཀྱེ། །ཞེས་ བཀའ་སྩལ་ཏེ། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཞིབ་པར་གཞན་དུ་གཏན་ལ་དབབ་ པར་བྱའོ། །གཞུང་བཟང་རྨད་བྱུང་བདུད་རྩའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེར། །བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་ལྷུན་ པོ་དང་། །རྣམ་དཔྱོད་ནོར་རྒྱས་བསྲུབ་ཐག་ལེགས་སྦྱར་བས། །མི་ཤེས་མུན་སེལ་བདུད་རྩིའི་ འོད་འདི་བྱུང་། །ཉི་ཟླའི་ལམ་ལས་གྱ་གྱུ་འགྲོ་མཁས་པ། །བཅུ་གཉིས་འཕོ་བའི་སྦྱིན་སྐྱེས་ དཔུང་གི་ཚོགས། །སྒྲ་གཅན་ཁྱིམ་དུ་མཐར་བྱེད་དགའ་སྟོན་བྱས། །གང་འདིར་སྲིད་གསུམ་ གཡུལ་ལས་རྒྱལ་འདི་མཚར། ། ༄། །གཞུང་གི་དོན་མདོར་བསྟན་པ། གཉིས་པ་གཞུང་གི་དོན་ནི། གཞུང་འདི་ཉིད་གླུའི་རྒྱུད་སོ་སོར་དོན་ཚན་རྣམས་ཁྲིགས་ སུ་མ་མཛད་པར་སྤེལ་མར་བཤད་ཅིང་། གླུའི་རྒྱུད་རེ་རེར་ཡང་ལམ་ཆ་ཚང་བ་རེ་སྟོན། དེ་ ཡང་དང་པོས་མདོར་བསྟན། ལྷག་མ་གསུམ་གྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་ཅེས་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ བཞེད་ཅིང་དང་པོས་ལམ་གྱི་རྐང་རྣམས་བསྟན། གཉིས་པས་མ་ཚང་བ་ཁ་སྐོང་། གསུམ་ པས་མན་ངག་གི་གནད་གཅེས་པ་རྣམས་སྟོན། བཞི་པས་དོགས་པ་གཅོད་པ་ཡིན་ཞེས་ཤར་ ཕྱོགས་པས་གསུང་ངོ་། །འོན་ཀྱང་འདི་ལྟར་བཤད་ན་ལེགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་མདོར་བསྟན་ པ་དང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། རང་བཞིན་ རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད། དག་མ་དག་གི་གནས་
Chinese
這裡，道的本質本身有十四種，金剛三者，六支，七結合，四種特殊事業等等。第六個是關於身和智慧二者。身方面，有基礎時，生起次第之時，未獲得圓滿次第真實之時，獲得之時，聖道，以及究竟之時。它們每一個又可以分為四身，四金剛，以及十六身。如何在基礎上安住，通過前前道的成熟和後後道的修習，變得越來越好，從而使果顯現。智慧是七種真如，即深奧，廣大，遍及，恆常，安樂，智慧身，以及雙運。這七者有四十二支。所有這些的道之次第是，金剛持上師說：「世間和超世間的權力，有智慧者生起和圓滿中，如來如此即七者，努力修習啊！」這樣教導。身和智慧的分類詳細地在其他地方確定。在殊勝奇妙的甘露大海中，上師的珍貴口訣如山，智慧的財富如攪拌棒般完美結合，驅散無知的黑暗，產生了這甘露之光。擅長在日月之道上迂迴行走，十二變化的佈施之力的軍隊，在羅睺之家舉行盛大的終結慶典。在此，三界戰勝的勝利真是奇妙！ ༄། །經文要義簡述。 第二，經文的要義是：這部經文在各個歌訣中，沒有將要點整理得井井有條，而是交錯地講述。每個歌訣都展示了一個完整的道。也就是說，第一個是簡要地說明，剩下的三個是詳細地解釋，這是上師的觀點。第一個展示了道的支分，第二個補充了不完整的部分，第三個展示了口訣的精要，第四個是為了斷除疑惑，這是東方人的說法。然而，這樣解釋是好的。其中，有簡要說明和詳細解釋兩種。第一個是：一個偈頌，自性完全清淨，清淨與不清淨之處。
English
Here, the essence of the path itself has fourteen aspects, the three vajras, six branches, seven unions, four special activities, and so on. The sixth concerns the two aspects of body and wisdom. Regarding the body, there are the times of the basis, the time of the generation stage, the time when the perfection stage is not actually attained, the time when it is attained, the noble path, and the ultimate time. Each of these can be divided into four bodies, four vajras, and sixteen bodies. How to abide in the basis, and through the maturation of the earlier paths and the cultivation of the later paths, it becomes better and better, so that the fruit manifests. Wisdom is the seven suchnesses, namely profound, vast, pervasive, constant, blissful, the body of wisdom, and union. These seven have forty-two branches. The order of the path for all of these is, the Vajradhara Guru said, "The power of the world and beyond the world, in the arising and completion of the wise, the Tathagata is thus the seven, strive to cultivate!" Thus he taught. The classification of body and wisdom is determined in detail elsewhere. In the great ocean of excellent and wonderful nectar, the precious instructions of the Guru are like a mountain, the wealth of wisdom is perfectly combined like a churning stick, dispelling the darkness of ignorance, and this light of nectar arises. Skilled at walking circuitously on the path of the sun and moon, the army of the power of giving of twelve transformations, holds a grand concluding celebration in the house of Rahu. Here, the victory of conquering the three realms is truly wonderful! ༄། །Summary of the meaning of the text. Secondly, the essence of the text is: This text, in each song lineage, does not arrange the points in an orderly manner, but rather speaks of them in an interwoven way. Each song lineage shows a complete path. That is, the first is to briefly explain, and the remaining three are to explain in detail, which is the view of the Guru. The first shows the branches of the path, the second supplements the incomplete parts, the third shows the essence of the essential instructions, and the fourth is to cut off doubts, which is what the Easterners say. However, it is good to explain it in this way. Among them, there are two types: brief explanation and detailed explanation. The first is: one verse, the nature is completely pure, the place of purity and impurity.