Tibetan
དེ་ནས་བདེ་བ་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ རང་སར་སངས་ཏེ། བདེ་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །རྟགས་ བཞི་པོ་འདི་བརྟན་མི་བརྟན་དང་། རྒྱ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་མ་གཏོགས། འོག་མ་རྣམས་ལ་ ཡང་འདྲའོ། །དང་པོར་བདེ་བ་སྐྱེ་བའི་གནས་ཀྱང་འདིས་བསྒྲེས་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྩ་བའི་ དམིགས་པ་བརྟན་ནས་ཐིག་ལེ་རྣམས་དབང་པོའི་སྒོར་སྤྲོས་པས། དབང་ཤེས་རྒྱུ་བའི་རླུང་ རྣམས་ལས་སུ་རུང་སྟེ། ཡུལ་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་བདེ་སྟོང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་བར་བྱེད་དོ། །འདི་ དག་ལ་བརྟེན་ནས་རླུང་དེ་རྣམས་ནང་དུ་བཟློག་པར་འགྱུར་བས། འཇུག་ཤེས་དྲུག་ཐིག་ལེ་ ལ་འཆིང་བར་གསུངས་པའི་གཞུང་དོན་དུ་ངེས་པར་འགྱུར་ཞིང་། དེ་དག་ཏུ་ཐིག་ལེ་བསྒོམ་ ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་མ་ཟིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་སྙིང་ཁར་བཞག་ནས་གནས་པ་ན་ ཐིག་ལེའི་གཟུགས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་དེ་སྙིང་ཁར་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་སུ་ བསྒོམ་པར་གསུངས་པ། མཐའི་གསལ་བྱེད་ཡིན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་གཞུང་ཚིག་གིས་དངོས་ སུ་མ་ཟིན་ཀྱང་། ཁོག་དོན་ལ་རུང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་བ་ཞིག་ཡོད་པས། གཞུང་ཚིག་གི་དོན་ 9-570 ཙམ་ཡིན་མིན་གྱི་དཔྱད་པ་ཙམ་ལ་སྙིང་པོ་མི་སྣང་ངོ་། ། ཡང་གཞུང་ལས། རྟག་ཏུ་སྙིང་ལ་སོགས་ཀྱི་རྗེས་བར་མ་ཆད་པར་འདིའི་དོན་བརྗོད་ པར་བྱ་སྟེ། མིག་དང་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་། པགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་གནས་པའི་ཤེས་ པ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་པོ་ དེ་དག་ཡང་དག་པ་བཞག་ཅིང་མི་གཡོ་བར་བྱས་ནས། ཡིད་སྙིང་ཁར་བཞག་ནས་གནས་པ་ ནི་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ། ཁ་ཅིག་འདིའི་འཐད་ཀྱི་འགོས་ འགྱུར་ལས་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་ བསྡུས་པ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བཤད་དགོས་ཏེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཡང་དྲུག་པ་ཡིད་ ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཡིན་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདིའི་འགོས་འགྱུར་ནི་སྔ་མ་ཡིན་པ་ལས། ཕྱིས་ནག་འཚོ་ འགྱུར་སོགས་སྔ་ཕྱིའི་ལུགས་ཐམས་ཅད་ལ་བརྟགས་ཏེ། རྔོག་འགྱུར་གྱི་ཚིག་དག་པ་བྱས་ ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན་པས་ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཀུན་གཞི་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ལ་མི་འདོད་ པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འགྱུར་མ་དག་པ་ལ་འདམ་དགོས་བྱུང་བར་སྣང་ངོ་། །འགོས་འགྱུར་ལྟར་ ན་ཡང་། ཚོགས་བརྒྱད་ཀྱི་ཀུན་གཞིར་ཤིན་ཏུ་གསལ་ཏེ། དྲུག་པ་ཡིད་ཀྱིས་དབང་ཤེས་ལྔ་ བསྡུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་གི་
Chinese
然后完全执持那个安乐， 于自处清醒，安乐与空性无二的大手印便会生起。这四种征相，除了稳固与否、广大与否的差别外，其余的也与下文相同。首先，安乐生起之处也应以此类推而知晓。根本的所缘稳固后，明点散布于诸根门，诸根识运行之风便可堪能，由外境之缘而生起乐空之三摩地。依靠这些，那些风便会逆入内，因此，经中说六入识束缚于明点，其经义必定会确定，并且，那些地方也并非没有被“修持明点”之语所涵盖，因为将意置于心间而安住时，便会变成明点的形状。如是所说将意识于心间修持成明点的形状，是结尾的明示。即使经文的语句没有直接涵盖，但符合其内在意义的也极多，因此，仅仅是经文语句的意义是否符合的辨析，并不显得有意义。 又，经中说：应恒常不断地讲述与心等相关的意义，眼、耳、鼻、舌、皮肤等处所住之识的阿赖耶识自性之心，将那五个识如实安放且不摇动，意置于心间而安住，便会变成明点的形状。如是所说。有些人说，这应如其理的解释为，识等是被阿赖耶识自性之心所摄持，因为阿赖耶识也是第六意识。此处的“འགོས་འགྱུར”翻译较早，之后经过那塘译师等对所有前后译本进行考察，对热译师的词句进行修正后才确定下来，因此，因为不承认八识聚的阿赖耶识是自己的宗派，所以不得不选择不正确的译本，这似乎是原因。即使按照“འགོས་འགྱུར”的译本，八识聚的阿赖耶识也非常明显，第六意识以何种理由摄持五根识呢？
English
Then, by fully grasping that bliss, Being clear in one's own place, the Mahamudra of indivisible bliss and emptiness will arise. These four signs, apart from the difference of being stable or unstable, vast or small, are also similar to the following. First, the place where bliss arises should also be understood by analogy with this. When the root object of focus is stable, the bindus spread to the sense doors, and the winds that cause the sense consciousness to move become workable, causing the Samadhi of bliss and emptiness to arise due to external conditions. Relying on these, those winds will be reversed inward, therefore, it is certain that the meaning of the scripture that says the six entering consciousnesses are bound to the bindu will be determined, and also, those places are not without being covered by the words "meditating on the bindu", because when the mind is placed in the heart and dwells there, it will become the shape of a bindu. As it is said that the mind consciousness is meditated upon in the heart as the shape of a bindu, it is the final clarification. Even if the words of the scripture do not directly cover it, there are very many that conform to its inner meaning, therefore, merely analyzing whether the meaning of the words of the scripture conforms or not does not seem meaningful. Also, the scripture says: One should constantly and continuously speak of the meaning related to the heart and so on, the mind of the nature of the Alaya-consciousness of the consciousnesses residing in the eyes, ears, nose, tongue, skin, etc., placing those five consciousnesses correctly and without moving, placing the mind in the heart and dwelling there, it will become the shape of a bindu. As it is said. Some say that this should be explained as the consciousnesses etc. are held by the mind of the nature of the Alaya-consciousness, because the Alaya-consciousness is also the sixth mind consciousness. The "འགོས་འགྱུར" translation here is earlier, and later, after examining all the previous and subsequent translations by the Natang translator etc., the words of the Rngog translator were corrected and finalized, therefore, because they do not recognize the Alaya-consciousness of the eight consciousness aggregates as their own tenet, they had to choose an incorrect translation, which seems to be the reason. Even according to the "འགོས་འགྱུར" translation, the Alaya-consciousness of the eight consciousness aggregates is very clear, for what reason does the sixth mind consciousness hold the five sense consciousnesses?
Tibetan
ལུགས་ལ་ཡང་འཐད་ལྡན་མེད་ཅིང་། ཀུན་གཞི་འདོད་པའི་ ལུགས་ལྟར་ན་དེ་རྣམས་ཀུན་གཞིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། དེ་བཞིན་ ཀུན་གཞིའི་ཆུ་བོ་ཡང་། །རྟག་ཏུ་ཡུལ་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འབྱུང་། །རྣམ་ཤེས་རྦ་རླབས་སྣ་ཚོགས་ ཀྱིས། །རབ་ཏུ་གཡོ་བའི་གར་བྱེད་དོ། །ཞེས་ཆུ་དང་རླབས་ཀྱི་དཔེས་བསྟན་ཏེ། རླབས་ཆུས་ བསྡུས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་རྣམ་ཤེས་དྲུག་འདས་མ་ཐག་པའི་ཡིད་དབང་འདིར་འདོད་ན་ འདས་པའི་ཆོས་ཐིག་ལེར་བསྒོམ་པར་སོང་བས། སྤྱི་དང་འགལ་བར་མ་ཟད་འདས་པ་ལ་ སྦྱངས་གཞི་སོགས་མི་རུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ལུང་རིགས་མང་པོར་རང་གིས་སྒྲུབ་པ་དང་ཡང་ 9-571 འགལ་ལོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་ལས། གཞན་མི་བཞེད་པའི་ལུགས་ལ་སྟོང་ པ་ཉིད་ལ་ཀུན་གཞིར་གསུངས་པ་མང་གི། དྲུག་པའི་ཡིད་ལ་ཀུན་གཞིར་བཞེད་པ་ཚད་ལྡན་ ནི་ཤིན་ཏུ་ཉུང་ངོ་། །གཞན་ཡང་གྲུབ་ཆེན་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་པ་ཀུན་གཞི་མི་བཞེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ ཞིག་འཆད་རྒྱུ་ཡོད་ན་དེ་ལྟར་སྨྲ་བ་བདེན་ཡང་། འཕགས་པ་ཡིན་པའི་ཐལ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་པ་ལས་གཞན་རྒྱུ་མཚན་འགོད་རྒྱུ་མེད་ལ། དེ་ནི་རྒྱུ་མཚན་རྣམ་དག་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ ན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དང་། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི། སློབ་དཔོན་ མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་སོགས་ཀྱང་རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར། དེ་དག་གིས་མཛད་པའི་གཞུང་ ཐམས་ཅད་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་སུ་འདྲེན་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཀུན་གཞི་ རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་སེམས་ཞེས་པ་ཡང་། སེམས་ཡིད་རྣམ་ཤེས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཀུན་ གཞི་ལ་འཇོག་པའི་ལུགས་སུ་གསལ་ལོ། །དེ་གསུམ་ཐ་དད་དུ་འཇོག་པ་ཤིན་ཏུ་མང་སྟེ། སྒྲ་ དོན་ཡང་འདི་ཉིད་ཁོ་ན་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པ་ལས་ཀྱང་། ཁ་ཅིག་ འདི་སྙམ་དུ་སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་པ་ནི་དོན་གཅིག་ཁོ་ན་སྟེ། འདིར་ ཚིག་འབྲུ་ཐ་དད་དོ་སྙམ་པ་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་དོན་ཐ་ དད་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱང་ཐ་དད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཐེག་ པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་མངོན་པར་ཀུན་གཞི་ལ་སེམས་དང་། ཉོན་ཡིད་ལ་ཡིད་དང་ཚོགས་དྲུག་ལ་ རྣམ་ཤེས་སུ་བཤད་པ་ནི། ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེེ། ཙིཏྟ་ཞེས་པ་བག་ཆགས་སོགས་པའི་ གཞི་ཡིན་པ་དང་། མ་ན་ཞེས་པ་ང་རྒྱལ་འཇུག་པའི་དོན་དང་། བི་ཛྙཱ་ན་ཞེས་པ་ཡུལ་རྣམས་ སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་ཅིང་ཤེས་པའི་དོན་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལ་ཀུན་གཞི་རྣམས་ནི།
Chinese
在理上也不合理。按照主张阿赖耶识的宗派来说，那些都是阿赖耶识所包含的。《楞伽经》中说：如是阿赖耶识之水流，亦恒常由外境之缘而生起，种种识之波涛，极踊跃而作舞。以水和波浪的比喻来表示，就像波浪被水包含一样。又，如果认为六识是刚过去的意根，那就成了把过去的事物观想成明点。这不仅与总相矛盾，而且自己也用许多理证说明了过去的事物不能作为修习的基础等等。此外，对于不承认六识之外的其他识的宗派来说，很多地方都说空性是阿赖耶识。而认为第六意识是阿赖耶识的，具有依据的则非常少。还有，如果大成就者金刚铃派能说出一个不承认阿赖耶识的理由，那么那样说才是真实的，否则就是应成派。因为除此之外没有其他的理由可以立足。但那不是纯粹的理由。如果是那样的话，那么圣者无著和现见法而证得寂灭的善慧灯贤论师等，也因为同样的理由，他们所造的一切论典都要被归为应成派的宗派了。此外，所谓阿赖耶识的自性是心，这也很清楚地表明了心、意、识三者中的心是安立为阿赖耶识的宗派。将这三者安立为各不相同的情况非常多，而且词义也只有这样才是最好的。《摄大乘论》中也说：有些人认为心、意、识只是一个意思，只是在这里词语不同而已，这种想法是不合理的。因为意和识二者所缘的境是不同的。因此，心也是不同的。经中这样说到。在《大乘阿毗达磨》中，将阿赖耶识说成是心，将染污意识说成是意，将六识说成是识，这是必须确定的。因为 चित्त（藏文：སེམས，梵文天城体：चित्त，梵文罗马拟音：citta，汉语字面意思：心）是指习气等的根本，मनस्（藏文：ཡིད，梵文天城体：मनस्，梵文罗马拟音：manas，汉语字面意思：意）是指我慢生起之义，विज्ञान（藏文：རྣམ་པར་ཤེས，梵文天城体：विज्ञान，梵文罗马拟音：vijñāna，汉语字面意思：识）是指对境各自进行识别和了解之义。因此，阿赖耶识等是……
English
It is also not reasonable in terms of logic. According to the school that asserts the ālaya-vijñāna, all of those are included in the ālaya-vijñāna. As it says in the Laṅkāvatāra Sūtra: 'Likewise, the river of the ālaya-vijñāna, constantly arises due to the conditions of external objects. The various waves of consciousness, dance with great agitation.' This is shown by the example of water and waves, just as waves are included in water. Furthermore, if one considers the six consciousnesses to be the immediately preceding sense faculty of mind, then it becomes contemplating past phenomena as bindus. This not only contradicts the general characteristics, but one also proves with many scriptural and logical reasons that past phenomena cannot be the basis for practice, etc. This is also contradictory. Moreover, for the school that does not accept anything other than the six aggregates of consciousness, there are many instances where emptiness is said to be the ālaya-vijñāna. However, those who consider the sixth consciousness, the mind, to be the ālaya-vijñāna are very few who have valid reasons. Furthermore, if the great accomplished Vajra Ghantapāda has a reason for not accepting the ālaya-vijñāna, then it is true to say so, but otherwise, it is a consequence of being a Prāsaṅgika. Because there is no other reason to establish besides that. But that is not a pure reason. If that were the case, then the noble Asaṅga and the venerable master Dipamkaraśrījñāna, who attained nirvāṇa by seeing the Dharma, etc., would also have to be classified as belonging to the Prāsaṅgika school for the same reason, and all the treatises composed by them would have to be attributed to the Prāsaṅgika school. Furthermore, the statement that the nature of the ālaya-vijñāna is mind clearly shows that the school that establishes the mind of the three—mind, intellect, and consciousness—as the ālaya-vijñāna. There are very many instances where these three are established as distinct, and only this is the best meaning of the words. Also, in the Abhidharmasamuccaya of the Mahāyāna, it is said: 'Some think that what is called mind, intellect, and consciousness is only one meaning, and that the words are different here. But that is not reasonable, because the objects of intellect and consciousness are perceived as different. Therefore, the mind is also different.' It is said in the sutra. In the Mahāyāna Abhidharma, it is necessary to ascertain that the ālaya-vijñāna is explained as mind, the afflicted mind as intellect, and the six aggregates as consciousness. Because citta (Tibetan: སེམས，Sanskrit Devanagari: चित्त，Sanskrit Romanization: citta, literal Chinese meaning: mind) means the basis of habits, etc., manas (Tibetan: ཡིད，Sanskrit Devanagari: मनस्，Sanskrit Romanization: manas, literal Chinese meaning: intellect) means the arising of pride, and vijñāna (Tibetan: རྣམ་པར་ཤེས，Sanskrit Devanagari: विज्ञान，Sanskrit Romanization: vijñāna, literal Chinese meaning: consciousness) means the distinguishing and knowing of objects individually. Therefore, the ālaya-vijñānas are...