Tibetan
ར་དང་གླུ་དང་ བརྡ་ལ་སོགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་ཆོས་དབྱིངས་མངོན་པར་ བྱང་ཆུབ་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འོད་གསལ་ལ་ཐབས་ཇི་ལྟར་རྙེད་པ་དང་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པས་ སོ། ། དེ་ཡང་སྐབས་འདིར་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སྤྲོས་བཅས་དང་། དེའི་རྗེས་ནས་ སྤྱོད་པས་སོ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་སྤྲོས་མེད་སྟོན་ནོ་ཞེས་འགོས་ལུགས་པ་རྣམས་བཞེད་པ་ནི་ཚིག་ དོན་ལ་ཤིན་ཏུ་འབྱོར་ལ། མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་སོགས་ཚིག་རྐང་གཉིས་ཀྱིས་ཤིན་ ཏུ་སྤྲོས་མེད་སྟོན་ནོ་གསུང་ནའང་། འོག་ཏུ་འཆད་པ་ཉིད་ཚིག་དོན་དུ་སྣང་ངོ་། །དེས་ན་ སེམས་དབེན་མཐར་ཐུག་སྒྱུ་ལུས་དང་བཅས་པ་དང་། མཐོང་ལམ་ཟུང་འཇུག་དང་བཅས་ པ་སོགས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གང་ཞིག་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཐབས་བླ་ན་མེད་པ་མངོན་ 5-437 པར་བྱང་ཆུབ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ། སྤྲོས་བཅས་ལ་སོགས་པ་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ ནས་རྣལ་འབྱོར་བ་ནི་ལམ་འདིར་སློབ་པ། འོ་ན་སྟོང་པ་དང་ལྷ་སྐུ་དང་བདེ་བ་རྣམས་སེམས་ ཉིད་གཟོད་མ་ནས་དག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ལ་དེ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ན། སྤྱོད་པ་ལ་ བསླབ་པའི་སྦྱོར་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སྤྲོས་བྲལ་བཟོ་མེད་དུ་བཞག་པ་ཁོ་ནས་ཆོག་ གི ། རྣམ་རྟོག་གི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་པ་དེ་ལས་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ པའི་ཡེ་ཤེས་མི་སྐྱེའོ། །ཞེས་དེ་ལྟར་སྐྱེས་བུ་གང་ཞིག་སྐབས་འདིར་རྟོག་པར་བྱེད་ན། །རྣམ་ རྟོག་དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིམ་པའམ་རྒྱུ་སྤངས་ཤིང་སྐུར་བ་འདེབས་པའོ། །ཟབ་མོའི་གནས་ འདི་ལ་བདེ་སྟོང་དང་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཕྲ་མོ་མང་པོ་མངོན་དུ་ བྱེད་དགོས་པ་དང་། མ་ཤེས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སླར་ཡང་ལྷའི་ཚུལ་དང་སྟོང་པའི་ཚུལ་ དང་བདེ་བའི་ཚུལ་དུ་མ་ལ་སློབ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་བསླབས་པས་གཞི་ལ་གནས་པ་ དེ་མངོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་དག་རང་བཞིན་སྣང་བའི་དབྱེ་བ་ཤེས་ པ་སྟེ་སེམས་དབེན་ཐོབ་པ་དང་། དེ་ཉིད་བཞི་པ་སྟེ་ཐོབ་པ་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པ་ཐམས་ཅད་ སྟོང་པ་དཔེའི་འོད་གསལ་གྱི་ས་ཐོབ་ཅིང་། སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ ཡིན་ཡང་། གང་ཞིག་སྤྱོད་པ་རྣམས་པ་གསུམ་ལ་མི་སློབ་པ་དེས་ནི་ཚེ་འདི་ལ་འབྲས་བུ་ཟུང་ འཇུག་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་ཤིང་ལ་མེའི་ཁམས་གནས་པ་ཡིན་ཡང་མ་གཙུབས་ ན་མེ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གདོད་ནས་སེམས་ཉིད་བདེ་སྟོང་གི་དཀྱིལ་ འཁོར་ཆེན་པོར་གནས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་ལ་བསླབ་པ་སྤྱོད་པ་གསུམ་དང་བྲལ་ན། རྣལ་འབྱོར་ བ་དེས་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། ། ༈ རྗེས་བཤད་ཟིན་གྱི་དོན། རྩ་བའི་གསུམ་པ་བཤད་ཟིན་རྗེས་ཀྱི་དོན་ལ། སྣོད་བརྟག་པ་དང་དགེ་བ་བསྔོ་བའོ། ། དང་པོ་ནི། གང་ཞིག་གཡོ་སྒྱུའི་བློ་ལྡན་ལེ་ལོ་ཅན་དག་དང་། །ཉོན་མོངས་བླ་མའི་ 5-438 སྐྱོན་རྣམས་མཐོང་ཞིང་ཡོན་ཏན་མིན། །བླ་མ་ལ་སྨོད་དབང་བསྐུར་ཐོབ་ཅེས་རློམ་ སེམས་འགྱུར། །བློ་དམན་སེམས་ལྡན་ཀུན་མཁྱེན་ཡང་དག་ཐོབ་མི་འགྱུར། །བསྙེན་ བཀུར་མེད་པར་མྱུར་དུ་དེ་ཉིད་ཐོབ་པར་འདོད། །ཡང་དག་ཚིག་མ་ཡིན་ཞེས་ཁྲོ་ བཅས་གཡོ་བར་འགྱུར། །ཚོགས་ནང་བླ་མ་མཐོང་ན་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་བྱེད། །དེ་ ནས་དེ་ནི་དབེན་པར་སོང་ན་ཕྱག་བྱེད་འགྱུར། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་ངན་གྱུར་དམན་ པའི་སློབ་མ་ནི། །རང་གི་བུར་གྱུར་ཡིན་ཡང་གཞན་བཞིན་ཡོངས་སུ་སྤང་། །རྒྱལ་ རིགས་རྗེ་རིགས་མཆོག་ལས་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་ཡང་། །བརྟན་པས་ནམ་ཡང་དེ་ནི་དྲུང་ དུ་བཞག་མི་བྱ། །ཡོན་ཏན་མཆོག་ལྡན་ཡེ་ཤེས་བརྩོན་པར་བཅས་པ་དང་། །ཡང་ན་ བླ་མ་ལ་གུས་སངས་རྒྱས་དང་མཉམ་ལྟ། །རྒྱལ་བའི་ཆོས་རྣམས་རྟོགས་ཤིང་བརྟན་ ལ་ཤིན་ཏུ་དད་དེ་འདིར་སྣོད་གྱུར་ཡིན་ཕྱིར་དེ་ལ་དྲིན་སྦྱིན་བྱ། །རྒྱུད་མང་རབ་ཏུ་ ཐོས་ཤིང་ལུང་ལ་ལེགས་སྦྱངས་ཀྱང་། །བླ་མའི་བསྙེན་བཀུར་དམན་ཕྱིར་ལུང་ཐོབ་ མ་གྱུར་བ། །དེ་ནི་བདག་ཕན་ཙམ་ལའང་དབང་མེད་བསྟན་བཅོས་མཆུ། །དེ་ཡི་ བསྟན་བཅོས་སྐྱོ་བའི་རྒྱུ་ཙམ་འབའ་ཞིག་ཡིན། །ཡང་ན་སྐལ་ལྡན་གྱུར་ཞིང་དེ་ཉིད་ མན་ངག་ཐོབ། །གང་ཞིག་བློ་གྲོས་བླུན་མིན་དོན་ནི་སྦྱོར་ནུས་པ། །གཞན་དོན་བྱ་ བའི་བློ་ཡི་སྟོབས་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག །ཚིག་གི་ཡོན་ཏན་མེད་ན་དེ་ཡང་བརྙས་བཅས་ འགྱུར། །རྒྱུད་མང་ཐོས་ཤིང་ཤེས་ལྡན་གནས་དྲུག་ཤེས་པ་དང་། །དྲན་དང་བློ་གྲོས་ བརྟན་བློ་བརྩོན་པ་ཕུན་ཚོགས་ལྡན། །བླ་མའི་ཞབས་བཀུར་བཅས་ཤིང་དེ་ཉིད་ལུང་ ཐོབ་པ། །རྒྱུད་རྒྱལ་མན་ངག་དེ་ཡིས་བསྟན་པར་འོས་པ་ཡིན། །ཚིག་འདི་དག་ནི་གོ་སླ་ མོད་ཀྱི་ཅུང་ཟད་ཙམ་བརྗོད་ན། །གཡོ་རྒྱུ་ཅན་ནི་དམ་ཚིག་རྣམ་པར་མི་དག་པའི་རྒྱུའོ། །ལེ་ ལོ་ཅན་ནི་སྒོམ་པ་ལ་གཡེལ་བའི་ཕྱིར་མན་ངག་གི་སྣོད་མ་ཡིན་པའོ། །ཇི་སྲིད་དུ་གཡོ་སྒྱུ་ 5-439 དང་ལེ་ལོ་འཆང་བ་དེ་སྲིད་དུ་ནི། སེམས་རྣམ་པར་དབེན
Chinese
歌舞和手势等，具备广大的受用，以与证得法界现前菩提的大乐光明的方法相应的行持。 也就是说，此处“广大”等之前的属于有戏论，其后的“以行持”等之后的是显示无戏论，这是俄巴派的观点，非常符合词义。虽然说“现前证悟”等两句词非常显示无戏论，但下面所说的内容才更符合词义。因此，获得究竟的心远离和幻身，以及见道双运等任何现前证悟的无上方法，是现前菩提大乐之因。以有戏论等三种行持的方式，瑜伽士才在此道上修学。那么，空性、本尊和乐等，自心本来清净的自性，如果这些以自性成立，那么学习行持的加行有什么用呢？仅仅安住于自性离戏无造作就足够了。从与分别念戏论相应的行持中，不会生起现前证悟真如的智慧。如果有人在此处这样认为，那么，这种分别念就是抛弃或诽谤智慧的次第或因。对于这个甚深之处，必须显现乐空和坛城等细微的差别特征，为了将未知变为已知，再次学习本尊之相、空性之相和乐之相等等。这样学习后，安住于基位就能显现。因此，哪些瑜伽士知道自性显现的差别，即获得心远离，以及第四个，即获得第四个刹那，一切皆空，获得譬喻光明之位，并且依赖于现前幻身之身，即使如此，如果不修学三种行持，那么此生也不会获得果位双运。例如，木头中存在火的元素，但不摩擦就不会生火。同样，
English
With songs, dances, gestures, and so on, possessing vast enjoyment, one engages in conduct that aligns with the method of realizing the great bliss of the manifest enlightenment of the Dharmadhatu. That is to say, in this context, what precedes "vast" and so on is with elaboration, and what follows "with conduct" and so on shows non-elaboration. This is the view of the Ngorpa school, which is very much in accordance with the meaning of the words. Although it is said that the two phrases "manifest realization" and so on greatly show non-elaboration, what is explained below seems to be more in line with the meaning of the words. Therefore, the ultimate mind isolation together with the illusory body, and the path of seeing together with union, etc., the unsurpassed method by which any manifest realization will be attained is the cause of the great bliss of manifest enlightenment. The yogi trains on this path through the three types of conduct, such as with elaboration. So, if emptiness, deities, and bliss are the nature of the mind itself, which is pure from the beginning, and if these are established by their own nature, then what is the use of the practice of learning conduct? It is enough to simply abide in the nature that is free from elaboration and without fabrication. From conduct that is in accordance with the elaboration of conceptual thought, the wisdom that directly realizes suchness will not arise. If someone thinks like this in this context, then that conceptual thought is abandoning or slandering the stages or cause of wisdom. For this profound place, it is necessary to manifest many subtle distinctions of characteristics such as bliss-emptiness and mandalas, and in order to make the unknown known, one will again learn various aspects of the deity, emptiness, and bliss. By training in this way, what abides in the ground will be manifested. Therefore, those yogis who know the distinctions of the appearance of nature, that is, who have attained mind isolation, and the fourth, that is, having attained the fourth instant, all is empty, having attained the stage of exemplary clear light, and relying on the manifest illusory body, even so, if one does not train in the three types of conduct, then one will not attain the fruit of union in this life. For example, although the element of fire exists in wood, fire will not arise if it is not rubbed. Similarly,
Chinese
虽然从最初就安住于心性乐空的大坛城中，如果远离了菩提心的学处、行持和三者，那么瑜伽士今生也不会获得大手印的果位。 后续已讲述之义 在讲述完第三个根本之后，接下来要讲的是：观察法器和回向善根。 首先是：如果有人心怀欺骗、懒惰，并且只看到上师的烦恼过失，看不到功德，还诽谤上师，自以为获得了灌顶，心生傲慢，那么智慧低下之人，即使有心，也无法获得圆满正等觉。不作侍奉供养，却想迅速获得成就，如果说这不是真实语，就会心生愤怒而动摇。在僧众中见到上师就背过身去，之后如果到了僻静处，又会顶礼。像这样本性恶劣的下等弟子，即使是自己的亲生儿子，也要像对待他人一样完全抛弃。即使是出身于王族或贵族，也要坚定地永远不要把他放在身边。对于具备殊胜功德、智慧精进，或者恭敬上师如同佛陀的人，能够领悟诸佛之法，坚定且非常虔诚，因为他是堪能之器，所以要施予恩惠。即使听闻了很多经论，也精通教理，但因为不侍奉恭敬上师，所以没有获得传承，这样的人即使讲经说法也对自己没有利益，他的讲经说法只会让人感到厌烦。或者，如果有人有福报，获得了诀窍，并且不愚笨，能够运用其意义，非常投入于利益他人的事业，但如果缺乏言辞的功德，也会受到轻视。听闻了很多经论，有智慧，通达六处，记忆力、智慧坚定，具备精进的圆满，恭敬侍奉上师，并且获得了传承，这样的人才适合弘扬经续和窍诀。这些话虽然容易理解，但稍微解释一下：心怀欺骗是誓言不清净的原因。懒惰是由于懈怠修行，所以不是诀窍的法器。只要怀有欺骗和懒惰，心就永远不会寂静。
English
Although from the very beginning one abides in the great mandala of bliss and emptiness of mind, if one is separated from the training, conduct, and the three aspects of bodhichitta, then that yogi will not attain the fruit of Mahamudra in this very life. * * * Meaning of What Has Been Subsequently Explained After explaining the third root, what follows is: examining the vessel and dedicating the merit. First: If someone is deceitful, lazy, and only sees the faults of the afflictions of the guru, not the qualities, and slanders the guru, presuming to have received empowerment, arrogance arises. A person of inferior intelligence, even with intention, will not attain perfect complete enlightenment. Without service and veneration, one desires to quickly attain that very thing. If one says it is not true, one becomes angry and wavers. In the assembly, if one sees the guru, one turns one's back. Then, if one goes to a secluded place, one prostrates. Thus, a student who is inferior and of evil nature, even if he is one's own son, should be completely abandoned as if he were someone else. Even if one is born of noble or royal lineage, one should firmly never keep him nearby. One who possesses excellent qualities, wisdom, and diligence, or who reveres the guru as equal to the Buddha, understands the teachings of the Victorious Ones, is steadfast, and has great faith, because he is a suitable vessel, one should bestow kindness upon him. Even if one has heard many tantras and is well-versed in the scriptures, but because one lacks veneration for the guru, one has not received the transmission, such a person has no power even for his own benefit, and his teachings are just a cause for sorrow. Or, if one is fortunate and has received the essential instructions, and is not foolish in intelligence, able to apply the meaning, and greatly engages in the power of benefiting others, but if one lacks the qualities of speech, one will be despised. One who has heard many tantras, is intelligent, knows the six abodes, possesses mindfulness, steadfast intelligence, and is endowed with abundant diligence, reveres the guru, and has received the transmission, such a person is suitable to teach the tantras and essential instructions. These words are easy to understand, but to explain them briefly: being deceitful is the cause of impure vows. Being lazy is because of neglecting practice, so one is not a vessel for the essential instructions. As long as one holds deceit and laziness, the mind will never be secluded.