Tibetan
ས་འགྱུར་མེད་དུ་གནས་ཤིང་། ཀུན་རྫོབ་གློ་ བུར་གྱི་དྲི་མ་རྣམས་ཡེ་ནས་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དེས་ན་ཡང་དག་པའི་སྟོང་གཟུགས་འདི་ ནི་བློའི་འདུན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམས་པ་དང་། མི་རྟོག་པའི་སྟོང་ཉིད་ ཕལ་པས་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རླུང་སེམས་དབུ་མར་འཆིང་བའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ ཅན་ལས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་གཉིས་པ་ནི་མ་བརྟགས་པར་མཐོང་བའི་ཆ་ནས་སྟོང་ 4-584 གཟུགས་དང་ད་ལྟའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་པ་དང་། ། དོན་གསུམ་པ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི། རྒྱུད་ལས། དངོས་པོ་དངོས་མེད་དག་ཀྱང་ ཡོད་དེ་སྐད་ཅིག་རྣམ་བྲལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྲིད་པ་ཡོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྟོང་ གཟུགས་སྣང་ཡང་གཟུང་འཛིན་མེད་པ་ལྟར་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བར་ངོ་སྤྲོད། ཡིད་ཆེས་གསུམ་ལྡན་གྱི་སྒོ་ནས་ཐག་ གཅོད་པ་ནི། བླ་མས་ལུང་རིག་མན་ངག་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་སྟོང་སྒྱུ་མ་ ལྟ་བུར་ངོ་སྤྲོད་དེ། རྩ་རྒྱུད་ལས། འབྱུང་དང་འཇུག་པར་འགྱུར་མིན་ཏེ། །རང་བཞིན་གྱིས་ ནི་སྐྱེ་བའང་མེད། །དངོས་པོ་དངོས་མེད་རང་བཞིན་གཅིག །སྣ་ཚོགས་འདི་ནི་མཚན་ཉིད་ བྲལ། །ཞེས་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོར། སྒྱུ་མ་སྤྲུལ་པ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་། །སྨིག་རྒྱུ་ཇི་ བཞིན་རྨི་ལམ་ཇི་ལྟ་བུར། །མཚན་མ་སྒོམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ དེ་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས། རང་གིས་བསྒོམས་པས་ཀྱང་སྟོང་པ་ལོགས་ནས་ བཙལ་དུ་མེད། སྣང་བ་ཟུང་དུ་དགག་རྒྱུ་མེད་པར་མཉམ་བཞག་གི་སྐབས་སུ་གཟུགས་བརྙན་ སྣ་ཚོགས་པ་རྗེན་ཆེར་ཙམ་ངོས་གཟུང་མེད་པ་ཞིག་ཤར། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཤིག་ ཤར་ཡང་སྣང་དུས་སུ་སྟོང་། སྟོང་དུས་ནས་སྣང་། གང་ལྟར་བྱས་ཀྱང་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ ལས་མ་འདས་པ་རྨི་ལམ་ལྟར་ཡུལ་ཡུལ་བ་འདིར་གདའ། དེས་ན་བླ་མ་དང་རྒྱུད་དང་བདག་ ཉིད་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་གསུམ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཐག་ཆོད་དོ། །རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་ མ་ལྟ་བུའི་སྐབས་འདིར་བོད་ཕལ་ཆེར་རིག་ཐོག་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་ཤར་བ་ ན། བདེན་མེད་དེ་གནས་ལུགས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པས་སྣང་སྲིད་ཆོས་སྐུར་ཤར་ཞེས་ངོ་སྤྲོད་ དོ། །བརྒྱུད་པ་འདིའི་བཞེད་པས་མཉམ་བཞག་ལ་ཟློ་བའི་ཚེ་སྟོང་ཕྱོགས་ཙམ་ཁོ་ན་ནས་དེ་ ལྟར་མི་འགལ་ཙམ་ཡིན་དུ་རུང་ཡང་མཉམ་བཞག་ཟུང་འཇུག་ལ་དེས་མི་སླེབ་པས་མཐར་ 4-585 ཐུག་པར་མི་རུང་། རྗེས་ཐོབ་བདེན་གཉིས་སུ་ཤན་འབྱེད་པའི་ཚེ་དེ་ལྟར་ངོ་མི་སྤྲོད་དེ། ཀུན་ རྫོབ་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཡོད་མ་མྱོང་དེ་ཀ་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ཀྱི་གནས་ ལུགས་ཕལ་པ་ཙམ་ཡིན་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་བྱ་མ་ཡིན་ པའི་ཕྱིར། གནས་ལུགས་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་ལས་ལོགས་སུ་དོན་དམ་ པ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡོད་ཅེས་མི་བརྗོད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་ཆོས་སྐུར་ངོ་སྤྲོད་དུ་མི་བཏུབ་པས་ རྣམ་རྟོག་ལ་ཆོས་སྐུའི་ཐ་སྙད་སྦྱོར་བ་ཡང་ཐ་སྙད་འགལ་བ་ཅན་དུ་བཞེད་དོ། །དེས་ན་རྣམ་ རྟོག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡེ་མེད་རྩ་བྲལ་དུ་ངོ་སྤྲད་པར་བྱ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་སྲིད་གསུམ་ཡང་དག་པར་ན་ གཏན་ནས་མེད་པ་ལ་ཆོས་སྐུ་ཡིན་རྒྱུ་ཏ་ག་ལ་ཡོད་དེ། དེ་བས་སྣང་ཆ་ཁོ་རང་ཡང་ཡིན་རྒྱུ་ མེད་དོ། །རང་ལུགས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ངོ་སྤྲོད་ཚུལ་ནི་ངོ་སྤྲོད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྐབས་སུ་འབྱུང་ ངོ་། །ངོ་སྤྲོད་སྐོར་ལྔ་པའོ། ། གསུམ་པ་ཟུང་འཇུག་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བར་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། སྤྱིར་ཟུང་འཇུག་སྟོང་ཉིད་ སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཅིང་། སྟོང་ཉིད་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་དང་། སྙིང་རྗེ་མི་འགྱུར་ བའི་བདེ་བ་ལ་ངོས་འཛིན་དགོས་ཀྱང་རེ་ཞིག་གོ་བླ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ཐུན་མོང་བ་ དང་། མཉམ་བཞག་སེམས་སྤྲོས་བྲལ་དང་རྗེས་ཐོབ་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཟུང་འཇུག་ལ་ངོ་སྤྲད་ པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ལུང་ནི། མདོ་སྡེ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེས་ལས། མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ པ་ནི་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་དང་། སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི་སྒྱུ་མ་བྱས་པ་ལྟ་བུར་ བལྟ་སྟེ། དེ་དག་ལས་གཅིག་ཀྱང་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བལྟའོ། །ཞེས་དང་། དོན་ དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི། གང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་ཀུན་ཏུ་འགྲོའོ། ། ཞེས་སོགས་གསུངས། རིག་པ་ནི་བདེན་གཉིས་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལ་སྐྱོན་བརྒྱད་གསུངས་ པ་སོགས་ཡིན་ལ། མདོར་ན་རང་བཞིན་གདོད་ནས་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སོ་ 4-586 སོའི་རྒྱུ་རྐྱེན་མ་འཁྲུལ་བར་དམིགས་ན། སྣང་བ་གང་ཡང་འཆར་དུ་རུང་། ཡུལ་དུས་སྔ་ཕྱི་སྣ་ ཚོགས་ངེས་མེད་དུ་སྣང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་གདོད་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་སྟེ། ཇི་སྐད་ དུ། གང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་བ་ཡིན། །གང་ལ་སྟོང་ཉིད་མི་རུང་བ། ། དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་མ་ཡིན།
Chinese
安住于不变之地，所有世俗的、突发的垢染，本来就是无自性的。因此，这个真实的空色，不是通过以分别念将一切法观想为如幻，也不是通过不作意的庸常空性而显现，而是通过系缚风心的特殊方法才能成就。第二个要点是，从未经观察的角度来看，空色和当下的所有显现都如幻。第三个要点是，显现而无自性。如经部所说：“事物和非事物也是存在的，存在着刹那分离、无自性的存在。”如是宣说，空色显现却无能取所取，同样，包含显有轮回涅槃的一切法，也应认识为远离能取所取。通过具备三种信赖来决断：上师通过教言、理证、诀窍三种方式，将一切法认知为显空如幻。如根本续部所说：“不生也不灭，自性本无生，事物与非物，自性为一味，万象此乃离特征。”以及《三摩地王经》中说：“如幻如化乾闼婆城，如阳焰如梦境一般，观想相状本体性空，一切诸法如是知。”自己修习时，也无需另外寻找空性。显现二元对立而无须遮止，在入定的时候，各种影像只是赤裸裸地显现，而没有执取。后得时，虽然显现各种各样的现象，但在显现时是空性的，从空性中显现。无论如何，都未超出显空无别的境界，如同梦境一般，此地存在着境和有境。因此，通过对上师、续部和自身的三种信赖，可以断定一切法皆如幻。在后得如幻的阶段，大多数藏人在觉知上，一切法都显现为无实有，因为无实有即是实相法身，所以显现世间为法身。此传承的观点是，在修习入定时，仅仅从空性的角度来说，或许可以不相违背，但在入定双运时，这却不够。
English
Abiding in the unchanging ground, all mundane and adventitious stains are primordially without inherent existence. Therefore, this genuine empty form is not manifested through contemplating all phenomena as illusory by the mind's intention, nor through ordinary non-conceptual emptiness, but is accomplished through the special method of binding the wind-mind in the central channel. The second point is that, from the perspective of seeing without examination, empty form and all present appearances are like illusions. The third point is that appearances are without inherent existence. As stated in the tantra: "Things and non-things also exist; there exists a state of momentary separation, without inherent existence." As it is said, although empty form appears, it is without grasping and being grasped. Similarly, all phenomena encompassed by existence, samsara, and nirvana should be recognized as being free from grasping and being grasped. Deciding through possessing the three confidences: the lama introduces all phenomena as appearance and emptiness, like illusions, through the three means of scripture, reasoning, and pith instructions. As stated in the root tantra: "They do not arise or cease; by nature, there is no birth. Things and non-things are of one nature; these various forms are devoid of characteristics." And in the Samadhiraja Sutra: "Like illusions, apparitions, cities of gandharvas, like mirages, like dreams, contemplate forms as empty in essence; know all dharmas to be like that." Even when one cultivates oneself, there is no need to seek emptiness separately. Appearances are dualistic, but there is no need to negate them. During meditative equipoise, various images appear nakedly, without any grasping. In post-meditation, although various phenomena appear, they are empty when appearing, and appear from emptiness. In any case, one does not go beyond the state of appearance and emptiness being inseparable, like a dream, there exist the object and the subject here. Therefore, through the three confidences in the lama, the tantra, and oneself, one can ascertain that all phenomena are like illusions. In this stage of post-meditation illusion, most Tibetans, in their awareness, all phenomena appear as unreal, because unreality is the dharmakaya of reality, so the world appears as the dharmakaya. The view of this lineage is that, in reciting during meditative equipoise, it may be possible to be not contradictory only from the aspect of emptiness, but this is not sufficient for meditative equipoise union.
Chinese
最终不能达到。 在后得位区分二谛时，不能那样认识，因为世俗的无自性，就是从未有过的世俗，仅仅是世俗的普通状态，但由于不是真实智慧各自的认知对象，所以不是胜义谛的实相。因此，虽然不说在世俗之外另有胜义谛和法身，但也不能将世俗本身认识为法身，所以将法身的名称加于分别念，也被认为是自相矛盾的说法。因此，应当将如幻的分别念认识为彻底不存在，因为如果世俗三有真实存在，那么法身存在的理由又在哪里呢？因此，显现本身也没有存在的理由。自宗的法身认识方法是在非共同认识的时候出现。这是第五个认识的章节。 第三，认识无上不变的俱生。一般来说，俱生具有空性和慈悲的自性，空性具有一切殊胜的形象，慈悲应当被认为是无变的安乐，但为了容易理解，应当将共同的空性和慈悲，以及等持的离戏论心和后得的如幻显现认识为俱生。对此，经文是：《解深密经》中说：“相无自性，如虚空之花。”又说：“生无自性，应观如幻，其中任何一个都应观为无胜义自性。”又说：“胜义中无自性，何者以无我性而分别诸法，即能普遍通达。”等等。理证是说二谛一异有八种过失等等。总之，以自性本来离戏的理由，如果不混淆各自的因缘而观察，则任何显现都可以产生。以时间和地点先后各种不定显现的理由，本来就不是自性成立的。如是说：对于谁空性是可能的，对于他一切都是可能的。对于谁空性是不可能的，对于他一切都不可能。
English
Ultimately, it cannot be reached. When distinguishing between the two truths in the post-meditation state, it should not be recognized in that way, because the lack of inherent existence of the conventional is the same as the conventional that has never existed, it is merely the ordinary state of the conventional, but since it is not the object of cognition of the respective correct wisdoms, it is not the ultimate reality. Therefore, although it is not said that there is an ultimate truth and a Dharmakaya separate from the conventional, the conventional itself cannot be recognized as the Dharmakaya, so applying the term Dharmakaya to conceptual thought is also considered a contradictory statement. Therefore, conceptual thought, like an illusion, should be recognized as completely non-existent, because if the conventional three realms truly exist, then where is the reason for the Dharmakaya to exist? Therefore, the appearance itself has no reason to exist. The way to recognize the Dharmakaya in our own system occurs during the uncommon recognition. This is the fifth chapter on recognition. Third, recognizing the unchanging supreme union. In general, union has the nature of emptiness and compassion, emptiness has all the supreme aspects, and compassion should be recognized as unchanging bliss, but for the sake of easy understanding, common emptiness and compassion, as well as the mind free from elaboration in meditative equipoise and the illusory appearance in the post-meditation state, should be recognized as union. For this, the scripture says: In the *Saṃdhinirmocana Sūtra*: "The characteristic of having no essence is like a flower in the sky." It also says: "Birth having no essence should be viewed as like an illusion, and any one of them should be viewed as having no ultimate essence." It also says: "In the ultimate, there is no essence, whoever distinguishes phenomena with selflessness will universally understand." etc. The reasoning is that there are eight faults in the oneness and difference of the two truths, etc. In short, because of the reason that the nature is primordially free from elaboration, if one observes without confusing the respective causes and conditions, then any appearance can arise. Because of the reason that time and place appear in various uncertain ways, it is not inherently established from the beginning. As it is said: For whom emptiness is possible, for him everything is possible. For whom emptiness is not possible, for him everything is not possible.