Tibetan
།ཞེས་སོ། ། སྒོམ་པ་ཉམས་མྱོང་གིས་ངོ་སྤྲོད་པ་ནི། རིག་པ་ངོས་གཟུང་མེད་པ་འདི་སྣང་ཆ་སྣ་ཚོགས་ པར་འཆར་བ་དང་། གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ཡུལ་སྣང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཐག་བཅད་ནས། བདེན་ གཉིས་ཟུང་འཇུག་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ཡིན་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་ བཞིན་ལས་མ་འདས་ཀྱང་། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད། སྙིང་རྗེའི་གདངས་དང་ རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་ངོས་གཟུང་མེད་པ་ལ་ངོ་ཤེས་བྱ། ནང་གི་ཉམས་མྱོང་དང་འབྲེལ་ན་ སྟོང་གཟུགས་སེམས་སུ་ཤེས་པ་དང་། དེ་ལས་བདེ་བ་འབྱུང་བ་དང་། དེ་གཉིས་འགྲོ་ལྡོག་ གཅིག་པས་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཡང་ངོ་སྤྲོད། ནང་གི་ཉམས་མྱོང་མ་ཤར་ན། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ དབྱེར་མེད་པ་དེ་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ཡིན། དེ་ལ་སྙིང་རྗེའི་ངོ་བོའམ་རང་བཞིན་ནི། རང་ གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་ཅིང་བདེ་བ་ལ་གནས་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པའམ་ངང་ཚུལ་ཅན་ གྱི་སེམས་ཉིད་དེ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་བློ་བུར་ དྲི་མའི་ཚུལ་དུ་བདེ་བ་འདོད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པའི་སྲེད་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ ཅད་ལ་འབྱུང་བ་ཡིན། ཡང་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལས་ སྐྱོབ་འདོད་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་དགེ་བའི་སེམས་འདི་ཡང་རང་བཞིན་དེའི་ཁ་བུན་གྱི་ཚུལ་དུ་ཤར་བ་ ཡིན་ནོ། ། སྤྲོས་བྲལ་གནས་ལུགས་སུ་ངོ་སྤྲོད་པ་སྤྱི་དང་འདྲ། ཡིད་ཆེས་གསུམ་ལྡན་གྱི་སྒོ་ནས་ ཐག་བཅད་པ་ནི། བླ་མས་ཀྱང་ལུང་རིག་མན་ངག་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས། ཟུང་འཇུག་གནས་ 4-587 ལུགས་སུ་ངོ་སྤྲད། རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། གང་ཞིག་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྨྲ་པོ་ཕྱོགས་ ཉམས་དེ་ནི་མ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས། ཉམས་མྱོང་གིས་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་སྙིང་ རྗེ་དབྱེ་བ་མེད་པར་མྱོང་བས། བླ་མ་དང་། རྒྱུད་དང་། བདག་ཉིད་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་གསུམ་གྱི་ ཟུང་འཇུག་གནས་ལུགས་སུ་ཐག་བཅད་དོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པ་དེ་རྣམས་ལས་ཡེ་ཤེས་ནམ་ མཁའ་ལྟ་བུ་ལ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། ཀུན་བརྟགས་གདོད་མ་ནས་མ་གྲུབ་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ ཡིན་ཅིང་། རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ངོ་སྤྲད་པས། གཞན་དབང་བདེན་པར་མེད་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་ ལ་མི་བསླུ་བར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན། ཟུང་འཇུག་མི་འགྱུར་བར་ངོ་སྤྲད་པས་ཡོངས་གྲུབ་ གདོད་མ་ནས་གནས་ཀྱང་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཡིན། ཡང་དེ་གསུམ་ལ་ རིམ་པས། མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། དོན
Chinese
如是说。 以禅修经验来介绍，就是：这个没有可执著之觉性，显现为各种现象，如前所说，确定外境显现如幻化一般。因为二谛双运是事物之实相，所以一切有情众生虽未曾超出此自性，却因未能如是证悟而生起悲悯。对悲悯之声韵及自性，无有戏论、无有可执著之处，要认识它。若与内在经验相关联，则知空性与色为心，并由此生起安乐，且此二者之行止为一，故亦介绍其体性为一。若内在经验尚未生起，则空性与悲悯无别即是事物之实情。于此，悲悯之体性或自性，乃是阻止自他之痛苦并安住于安乐之状态或心性。以法性如是安住之理由，乃是所有众生皆会于突发之染污状态中希求安乐，且不欲痛苦之贪欲。又，以此缘故，欲救护众生脱离痛苦之悲悯善心，亦如彼自性之光芒般显现。 于无戏论之实相中介绍，与一般相同。以具足三种信赖之方式来确定，即是：上师亦以教证、理证、口诀三种方式，介绍双运之实相。经典中也说：“何者若说空性与悲悯二者不相容，则说者之宗派将不衰败而衰败。”经验上也因体验到空性与悲悯无别，故于上师、经典、自身生起三种信赖，而确定为双运之实相。如是所说之彼等之中，介绍如虚空般之智慧，即是：于名言上确定从本初即无成立，并于后得介绍为如幻化一般，故于依他起上虽无真实，然亦确定因果不虚。介绍双运为不可变异，故于圆成实上，虽从本初即安住，然亦确定为远离戏论。又，对此三者依次为：相无自性、生无自性、义
English
Thus it is said. Introducing through meditative experience means: This awareness without grasping manifests as various phenomena, and as previously stated, it is determined that the appearance of objects is like an illusion. Because the union of the two truths is the reality of things, all sentient beings, although they have not gone beyond this nature, generate compassion for not realizing it in this way. Recognize the resonance and nature of compassion, which are free from elaboration and without grasping. If it is related to inner experience, then emptiness and form are known as mind, and happiness arises from it, and because the going and coming of these two are one, their essence is also introduced as one. If inner experience has not yet arisen, then the inseparability of emptiness and compassion is the reality of things. In this, the essence or nature of compassion is the state or mind that prevents the suffering of oneself and others and abides in happiness. The reason why the nature of such a dharma abides is that all sentient beings desire happiness in the form of sudden defilements, and the craving that does not desire suffering arises. Furthermore, for this reason, the compassionate virtuous mind that desires to protect sentient beings from suffering also appears as a radiance of that nature. Introducing the reality of non-elaboration is the same as in general. Determining through the three confidences means: The lama also introduces the reality of union through the three means of scripture, reason, and instruction. It is also said in the tantras: "Whoever says that emptiness and compassion are incompatible, the speaker's lineage will decline without declining." Through experience, emptiness and compassion are experienced as inseparable, so the three confidences arise in the lama, the scriptures, and oneself, and it is determined as the reality of union. Among those explained in this way, introducing wisdom as being like the sky means: It is determined that the conceptual is not established from the beginning, and it is introduced as being like an illusion in the subsequent attainment, so although there is no truth in the dependent, it is also determined that cause and effect are not deceptive. Introducing union as immutable, it is determined that although the perfect is established from the beginning, it is also free from elaboration. Furthermore, for these three in order: characteristiclessness, birthlessness, and meaning