Tibetan
་བ་ ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། དམ་ཚིག་གི་ཡན་ལག་ཕྲ་མོ་རྣམས་ནི་འདིར་ཡང་རིགས་དྲུག་ཀའི་ཐུན་ མོང་དུ་བྱའོ།། །། གསུམ་པ་སོ་ཤིང་དོར་ཞིང་རིགས་དྲུག་གིས་བསྲུང་བ་ནི། དང་པོར་ལས་དང་དངོས་ གྲུབ་གང་འགྲུབ་བརྟག་པའི་དོན་དུ་སོ་ཤིང་འདོར་བ་ཡིན་པ། ཕྱོགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ལྷ་གང་གི་ དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པ་ཡང་རྟོགས་ནུས། དེ་རྗེས་རིགས་དྲུག་གི་ཡི་གེ་འགོད་པ་ནི། སློབ་མའི་ ཁམས་དྲུག་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་ན་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་ཏུ་མི་རུང་བས་དེའི་ཕྱིར་བྱིན་ གྱིས་རློབས་པའོ།། །། བཞི་པ་ཁྱོར་ཆུ་དང་བདུད་རྩིས་ཁ་དག་པར་བྱེད་པ་ནི། ༀ་ཧྲཱིཿསོགས་ཏེ་ཁྱོར་ཆུས་དག་ གི་དྲི་མ་སྦྱངས། བདུད་རྩིས་དག་ལའང་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོར་བྱེད་པའོ།། །། ལྔ་པ་དྲི་བ་དྲི་ལན་སེམས་བསྐྱེད་དང་བཅས་པ་ནི། ཀྱེ་དགའ་བ་སོགས་ཏེ། དེ་རྗེས་ སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི། སྙིང་གར་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་བསྒོམས་ནས། ༀ་སརྦ་སོགས་ བརྗོད། གཞན་དཀྱུས་བཞིན།། །། དྲུག་པ་གསང་བར་གདམས་ཏེ་ནང་དུ་གཞུག་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་སྤྱི་བོར་སོགས་ཏེ་གཞན་ ལའང་མ་སྨྲ། ཁྱོད་ཉིད་ཀྱང་མ་དད་པར་མ་བྱེད་ཅེས་པའོ། །འདིར་ཡ་མཱནྟ་ཀྲྀཏ་ཀྱི་སྔགས་ 3-609 ཀྱིས་འཇུག་པ་ནི། བར་གྱི་འདི་རྣམས་གཞན་གྱི་ཁ་སྐོང་ཡིན་ལ། རང་ལུགས་ཀྱི་བླ་མ་རྣམས་ འཕྲེང་བ་ནས་ལེན་གྱི། སཱ་དྷུ་པུ་ཏྲའི་དཀྱིལ་ཆོག་ནས་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་འཕྲེང་བ་མཁན་ པོ་སྔ་རོལ་དུ་བྱུང་ཞིང་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཡིན་པ་དང་། ལྷག་པའི་ལྷས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་རྩོད་ པ་དང་བྲལ་བ་དང་། ཐོག་མའི་ལུགས་སྲོལ་ཆེ་བ་གདོད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་ཁ་སྐོང་བ་ བཟང་གི ། སཱ་དྷུ་པུ་ཏྲ་དུས་འཁོར་བ་ཙམ་ཞིག་ཏ་ཡིན་པར་འདུག་སྟེ། ཕྱིས་བྱུང་བ་དང་པཎྜི་ ཏ་ཕལ་པ་ཡིན་པ་དང་དེའི་ངང་ཚུལ་རང་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་བཤད་རྒྱུ་མེད་པ་དང་། དེས་ དུས་འཁོར་ལ་ཁ་སྐོང་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱང་འཕྲེང་བ་ལས་དྲངས་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། དེའི་ རྗེས་འཇུག་ཡིན་པས། ཁ་སྐོང་གི་གཞུང་དངོས་ལས་བླངས་ཆོག་པ་ལ། འཕར་ཞིང་བརྒྱུད་ པ་ལས་ལེན་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་དེ་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པར་བྱེད་པ་ རྣམས་ནི། དེའི་ལུགས་གཙང་མ་འཛིན་པར་རིགས་ཀྱི། རང་བློ་དང་སྦྱར་ནས་འདྲ་མིན་བྱེད་ པ་མི་རིགས་ཏེ་ཁུངས་སུ་འདྲེན་ཡང་ཡིད་མི་ཆེས་པ་དང་། དེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་བཞིན་དུ་གྲས་ བྱེད་པ་འགལ་བའི་སྤྱོད་པ་མ་རུངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ༀ
Chinese
要知道，誓言的细小支分，在这里也要作为六种姓氏的共同部分来做。 第三，丢弃牙签并由六种姓氏守护：首先，为了观察事业和成就哪个能够成就而丢弃牙签。通过方位的区分，也能了知哪个本尊的成就能成就。之后，书写六种姓氏的字：如果弟子的六界没有被加持，则不能让他进入坛城，因此要加持。 第四，用捧水和甘露来洁净口部：嗡（藏文：ༀ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），啥（藏文：ཧྲཱིཿ，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：啥）等，用捧水洗净不净的污垢，用甘露使清净之物也成为金刚三身和五智的体性。 第五，提问回答并生起菩提心：如“奇哉！欢喜”等。之后生起菩提心：观想心间月亮之上有一个五股金刚杵，然后念诵：嗡 萨尔瓦（藏文：ༀ་སརྦ་，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ sarva，汉语字面意思：嗡 一切）等。其他如常。 第六，秘密地教导并引入：金刚杵在头顶等，也不要对其他人说，也不要自己不相信。这里用雅曼达嘎（藏文：ཡ་མཱནྟ་ཀྲྀཏ་，梵文天城体：यमन्तक，梵文罗马拟音：yamāntaka，汉语字面意思：阎魔敌）的咒语3-609引入。中间的这些是其他的补充，而自己的传承上师是从项链中获取的，不是从萨度布扎的仪轨中获取的。原因是项链的堪布出现得更早，是伟大的车乘，并且被殊胜本尊加持，没有争论，最初的仪轨传统盛大是原始的，因此从那里补充更好。萨度布扎似乎只是时轮金刚的，是后来出现的，是普通的班智达，他的情况自己和他人都没有什么可说的，而且他补充时轮金刚的那些也似乎是从项链中引用的。因为是他的追随者，所以可以从补充的真实经文中获取，没有理由从增加的传承中获取。如果有人特别执着于他，那么应该保持他的清净仪轨，不应该与自己的想法混合而做成不同的东西，即使引用了出处，也不会令人信服，而且一边追随他，一边又另立门户，这是矛盾的恶劣行为。因此，嗡
English
It should be known that the subtle branches of vows should also be done here as a common part of all six lineages. Third, discarding the toothpick and protecting it with the six lineages: First, the toothpick is discarded to observe which of the actions and accomplishments can be achieved. By distinguishing the directions, it is also possible to know which deity's accomplishment can be achieved. After that, writing the letters of the six lineages: If the disciple's six realms are not blessed, then he cannot be allowed to enter the mandala, therefore, blessing is necessary. Fourth, purifying the mouth with a handful of water and nectar: Om (Tibetan: ༀ, Devanagari: ओ, Romanized Sanskrit: oṃ, literal Chinese meaning: Om), Hrih (Tibetan: ཧྲཱིཿ, Devanagari: ह्रीः, Romanized Sanskrit: hrīḥ, literal Chinese meaning: Hrih), etc., with a handful of water, cleanse the impurities of the unclean, and with nectar, make even the clean things the essence of the three vajras and the five wisdoms. Fifth, asking questions and answering with the generation of bodhicitta: such as "How wonderful! Joyful," etc. After that, generate bodhicitta: visualize a five-pronged vajra on top of the moon in the heart, and then recite: Om Sarva (Tibetan: ༀ་སརྦ་, Devanagari: ओ, Romanized Sanskrit: oṃ sarva, literal Chinese meaning: Om All), etc. Others as usual. Sixth, secretly instructing and introducing: the vajra on the crown of the head, etc., and do not speak to others, and do not disbelieve yourself. Here, the mantra of Yamantaka (Tibetan: ཡ་མཱནྟ་ཀྲྀཏ་, Devanagari: यमन्तक, Romanized Sanskrit: yamāntaka, literal Chinese meaning: Yamantaka) 3-609 is used to introduce. These in between are other supplements, but one's own lineage lamas take from the Mala, not from the Sadhuputra ritual. The reason is that the Khenpo of the Mala appeared earlier and was a great vehicle, and was blessed by the supreme deity, without dispute, and the initial ritual tradition was grand and primordial, so it is better to supplement from there. Sadhuputra seems to be only of the Kalachakra, appeared later, was an ordinary Pandit, and his situation is nothing to say to oneself and others, and those that he supplemented the Kalachakra with also seem to be quoted from the Mala. Because he is a follower of it, it is permissible to take from the actual text of the supplement, and there is no reason to take from the added lineage. If there are those who are particularly attached to him, then it is appropriate to maintain his pure ritual, and it is not appropriate to mix it with one's own ideas and make it different, even if the source is quoted, it will not be convincing, and it is a contradictory and bad behavior to follow him and yet set up a separate school. Therefore, Om
Tibetan
་ཨཱཿབིགྷྣཱན་ཏ་ཀྲྀཏ་ཧཱུཾ། ཞེས་པར་བསྒྱུར་ནས་འཁྲིད་པར་བྱེད་པ་ནི་མི་ལེགས་ཏེ། སྔགས་དེ་གསང་འདུས་ཀྱི་སྔགས་ ཡིན་ལ། འདུས་པའི་ལུགས་ལ་ཁྲོ་བོ་བགེགས་མཐར་བྱེད་བྱང་ཕྱོགས་སྲུང་བ་ཡིན་གྱི། ཤར་ ཕྱོགས་སྲུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དུས་འཁོར་གྱི་ཤར་སྒོ་ན་བགེགས་མཐར་བྱེད་འདུག་ཅིང་། སློབ་མ་ཤར་སྒོ་ནས་འཇུག་པས་སོ་སྙམ་ན། དུས་འཁོར་གྱི་བགེགས་མཐར་བྱེད་ལ་སྔགས་ དེ་འདྲ་གསུངས་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་ཡ་མནྟ་ཀྲྀཏ་ཀྱིས་བྱེད་པ་འདི་གཞན་གྱི་ཆོ་གས་སྒྲུབ་ པའི་ལུགས་ཡིན། འདི་ལ་བིགྷྣཱན་ཏ་ཀྲྀཏ་བྱས་ན། རང་ལུགས་གཞན་ལུགས་གཉིས་མིན་གྱི་ འདྲ་མིན་དུ་འགྱུར་རོ། །དུས་འཁོར་རང་ལུགས་ཁོ་ན་བྱེད་ན་དེ་འདྲ་གང་ཡང་མི་དགོས་སོ། ། དེས་ན་རང་ལུགས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་མཁན་གྱི་ལྷ་ནི་མདུན་བསྐྱེད་དཀྱིལ་ 3-610 འཁོར་ལ་བཀོད་ཅིང་བརྟན་པར་བཞུགས་མཁན་དེས་མིན་གྱི། སློབ་དཔོན་གྱི་ཐུགས་ཀ་ནས་ སྤྲུལ་པའི་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་ཚུལ་འཛིན་པས་བྱེད་ན། མདུན་བསྐྱེད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཤར་སྒོ་ ན་བགེགས་མཐར་བྱེད་བཞུགས་ཀྱང་། སློབ་དཔོན་གྱི་ཐུགས་ཀ་ནས་གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་ སྤྲུལ་ཏེ། ཤར་སྒོ་ཕྱེ་ནས་སྒོ་ནང་དུ་སློབ་མ་ཁྲིད་པ་ལ་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །གལ་ ཏེ་སཱ་དྷུ་པུ་ཏྲའི་ལུགས་ལ་བགེགས་མཐར་བྱེད་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་། ཐུགས་ཀ་ནས་སྤྲུལ་པ་ ཡིན་གྱི། ཤར་སྒོའི་སྒོ་སྲུང་དེ་སྒོ་གཡབས་སུ་འོངས་ནས་སློབ་མ་འཁྲིད་ཅིང་། ཁྲོ་བོ་རང་གི་ གནས་སྟོང་པར་འཇོག་པ་གཏན་ནས་མིན་པ་གོ་དགོས་སོ། །དེས་ན་ཁྲོ་བོ་དེས་སྒོ་གཡབས་ སུ་སློབ་མའི་བྱུར་དང་སྐལ་ངན་བགེགས་བསྐྲད་ཅིང་། རང་སྔགས་ཀྱིས་ཁྲིད་ནས་ཨཱ་ཁཾ་ཝཱི་ར་ ཧཱུཾ་གིས་སྒོ་ནང་དུ་བཅུག་པ་ཙམ་ཞིག་བསམ་མོ།། །། གཉིས་པ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་གཞི་ཡོལ་བའི་ནང་དུ་འཇུག་ལ། སྐོར་བ་དང་། ཕྱག་ འཚལ་བ་དང་། དམ་བཞག་དང་། ཡེ་ཤེས་དབབ་ཅིང་བརྟན་པ་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་ཉེར་ལྔ་ བཟུང་བ་དང་། མིག་དར་མེ་ཏོག་གི་བྱ་བ་དང་། ལྷ་ངོ་བསྟན་པ་སྟེ་བདུན་ལས། དང་པོ་ནི། ༀ་མ་ཧཱ་ར་ཏ་སོགས་ཏེ། འདི་ལ་གཞན་དག་སྐུ་དཀྱིལ་ལམ་ཐུགས་དཀྱིལ་གྱི་དཔངས་ཆུང་ གི་སྟེང་ནས་སྐོར་བ་བྱེད་ཅེས་འདོད་ཀྱང་འདི་ཉིད་རང་ཁ་སྐོང་གི་ཆོ་ག་ཡིན་ཞིང་། དཀྱིལ་ འཁོར་གཞན་ལ་དཔངས་ཆུང་མ་བཤད་པས་ཅུང་ཟད་མི་འཐད་ལ། དེ་ལྟར་ན་གཞལ་ཡས་ ཁང་གི་ཕྱི་རོལ་ཉིད་ནས་སྐོར་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།། །། གཉིས་པ་ཕྱག་འཚལ་ལ་ཕྱག་ཚན་བདུན་ཡོད
Chinese
ཨཱཿབིགྷྣཱན་ཏ་ཀྲྀཏ་ཧཱུཾ། （藏文，梵文天城体，Vighnantakrt hum，汉语字面意思：障碍摧毁者 吽） 像这样翻译后引导是不好的。因为这个咒语是密集金刚的咒语，而且在密集金刚的仪轨中，忿怒尊障碍摧毁者是守护北方的，而不是守护东方的。又有人认为，时轮金刚的东方门有障碍摧毁者，而且弟子是从东方门进入的。但是，时轮金刚的障碍摧毁者并没有说过这样的咒语。因此，由雅曼达克日达（梵文，梵文天城体，Yamantakrt，汉语字面意思：阎魔敌）来做这件事是依照其他仪轨来修的。如果把这个改成བིགྷྣཱན་ཏ་ཀྲྀཏ་（藏文，梵文天城体，Vighnantakrt，汉语字面意思：障碍摧毁者），那就既不是自宗也不是他宗，而是变成了似是而非的东西。如果只做时轮金刚的自宗仪轨，那就什么都不需要了。因此，自宗是，引导进入坛城的神不是安住在前置坛城并稳固的那位，而是由金刚阿阇黎的心间化现的业金刚来做。即使前置坛城的东方门有障碍摧毁者，但由阿阇黎的心间化现阎魔敌，打开东方门，引导弟子进入门内，也没有丝毫的矛盾。假设萨度普扎（梵文，梵文天城体，Sadhuputra，汉语字面意思：善男子）的仪轨中是障碍摧毁者，那也是从心间化现的，而不是东方门的门卫来到门边引导弟子，并且忿怒尊自己的位置空着，一定要明白这一点。因此，忿怒尊在门边驱除弟子的邪祟和恶运，用自己的咒语引导，然后用ཨཱ་ཁཾ་ཝཱི་ར་ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城体，Akam vira hum，汉语字面意思：阿 康 维拉 吽）放入门内，这样想就可以了。 第二，进入的真实正行是进入帷幕之内，包括：绕行、顶礼、立誓、降临智慧并稳固、持守二十五种律仪、眼罩鲜花之举、指示本尊等七个方面。第一是：嗡 玛哈拉达等。对此，有些人认为是在身坛城或意坛城的矮小台子上绕行，但这是自圆其说的仪轨，而且其他坛城没有说过矮小台子，所以有点不合理。如果那样，就应该从殿堂的外面绕行。 第二，顶礼有七支顶礼。
English
、Āḥ Vighnāntakṛt Hūṃ. It is not good to translate and lead like this. Because that mantra is the mantra of Guhyasamāja, and in the Guhyasamāja tradition, the wrathful Vighnāntakṛt is the protector of the north, not the protector of the east. Also, some people think that Vighnāntakṛt is in the east gate of Kālacakra, and the disciple enters from the east gate. However, there is no such mantra spoken for the Vighnāntakṛt of Kālacakra. Therefore, doing this by Yamāntakṛt is the tradition of accomplishing it by other rituals. If this is changed to Vighnāntakṛt, it will become neither one's own tradition nor another's tradition, but something that is neither one nor the other. If one only does the Kālacakra's own tradition, then nothing like that is needed. Therefore, in one's own tradition, the deity who leads one into the mandala is not the one who is arranged in the front generation mandala and remains stable, but the Vajra of Action manifested from the heart of the Vajra Master. Even if Vighnāntakṛt resides in the east gate of the front generation mandala, there is not even a slight contradiction in the Vajra Master manifesting Yamāntaka from his heart, opening the east gate, and leading the disciple into the gate. Even if it is Vighnāntakṛt in the Sādhuputra tradition, it is manifested from the heart, not the gatekeeper of the east gate coming to the gate to lead the disciple, and the wrathful deity leaving his own place empty. It is necessary to understand this. Therefore, that wrathful deity drives away the disciple's evil spirits and bad luck at the gate, leads with his own mantra, and then thinks that he is just putting them into the gate with Āḥ Kaṃ Vīra Hūṃ. Second, the actual main part of entering is entering inside the curtain, including: circumambulation, prostration, making vows, descending wisdom and stabilizing, holding twenty-five vows, the act of blindfolding and flowers, and pointing out the deity, which are seven aspects. The first is: Oṃ Mahārāta, etc. Regarding this, some others think that circumambulation is done on the small platform of the body mandala or mind mandala, but this is a self-fulfilling ritual, and other mandalas have not mentioned a small platform, so it is a bit unreasonable. If that is the case, then circumambulation should be done from outside the palace. Second, prostration has seven branches.