Tibetan
ཏུ་འོང་བར་འགྱུར་ལ། སྔ་མ་སྔ་མ་མ་བྱུང་བར་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་མི་ འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །སྐབས་འདིར་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པ་དགོས་པར་འཆད་པ་ ནི། དཔལ་དྲི་མེད་འོད་ལ་བརྟེན་པར་སྣང་ཡང་། དེ་དང་མི་འདྲ་སྟེ། བསྡུས་པའི་རྒྱུད་ཆེན་པོ་ ལས་ནི། འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་ཐབས་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་རྒྱས་པར་གསུང་ 2-10 ཅིང་། གཞུང་འདིར་དེ་ལྟར་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་བཅད་དང་པོའི་སྐབས་འདིར་ ཉེ་བར་མཁོ་བ་ལ། འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་ནི་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ རི་ལུ་མིག་སྨན་ལ་སོགས་པ་དངོས་གྲུབ་ཆུང་ངུ་དང་། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ལྷའི་ལུས་སུ་ འགྱུར་བའི་རིག་འཛིན་ནི་འབྲིང་པོ་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ལུས་སུ་འགྱུར་བའི་རིག་ འཛིན་ནི་ཆེན་པོའོ། །དེ་དག་གི་ནང་ཚན་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་ལ་རིགས་དྲུག་དང་། གཟུགས་ ཁམས་ལ་བཅུ་དྲུག་ཡོད་ཅིང་། དེའི་བཟང་ཤོས་འོག་མིན་པ་ཡིན་པས། འོག་མིན་པའི་ལྷའི་ ལུས་སུ་འགྱུར་བའི་རིག་འཛིན་ནི། ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་པས། འོག་ མིན་གྱི་སྲིད་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ གནས་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ། ཞི་སོགས་ཀྱི་ལས་ཆུང་ངུ་དང་། གྲུབ་པ་བརྒྱད་སོགས་འབྲིང་ པོ་དང་། གཟུགས་ཀྱི་རིག་པ་འཛིན་པ་ཆེན་པོར་བཤད་པའི་སྐབས་ཀྱང་ཡོད་དེ། དེ་ནི་ལས་ དང་དངོས་གྲུབ་སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བར། སིདྡྷི་ཅེས་པ་གྲུབ་པའི་སྒྲ་འབྲས་བུ་ཙམ་ལ་འཇུག་པར་ དགོངས་ནས། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་གྲུབ་པ་སྟེ་འབྲས་བུ་རབ་འབྲིང་། ཐ་མ་གསུམ་དུ་བཤད་པའི་ སྐབས་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པའི་དོན་ཡིན་ ལ། སྤངས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །དེའི་ནང་ནས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ཉོན་མོངས་ པའི་སྒྲིབ་པར་མ་ཟད། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་སྤངས་པ་ སྟེ། སྒྲིབ་པ་གསུམ་ལས་གྲོལ་བའོ། །སེམས་ཅན་བསྡུས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ཞེས་པ་ ནི། ཉོན་མོངས་པ་དང་། དུས་དང་། སེམས་ཅན་དང་། ལྟ་བ་དང་། ཚེའི་སྙིགས་མ་སྟེ། སྙིགས་ མ་ལྔ་དང་། ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་གཞུང་རྒྱ་ཆེན་པོ་མི་རྟོགས་པའོ། ། ༈ སྟོན་པས་བཤད་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ། གཉིས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉོན་ཅིག་ཟླ་བཟང་དབང་བསྐུར་ དོན། །རྣམ་པ་བདུན་དང་རྣམ་གསུམ་མཆོག །རྩ་ཡི་ཀུན་སྤྱོད་རྩོལ་བ་ནི། །མདོར་བསྟན་པ་ 2-11 ཡིས་ཁྱོད་ལ་བཤད། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ལ། རྒྱ་གར་གྱི་སྐད་དུ་བྷ་ག་ཝཱན་ཞེས་པ་ སྟེ་དེ་ནི། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའམ། བཅོམ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡང་འཇུག་པ་ལས། དང་པོའི་ དབང་དུ་བྱས་ནས་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། དབང་ཕྱུག་དང་ནི་གཟུགས་བཟང་དང་། །གྲགས་དང་ དཔལ་དང་ཡེ་ཤེས་དང་། །བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། །དྲུག་རྣམས་བྷ་ག་ཞེས་ བརྗོད་དོ། །རྣམ་དག་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཁམས། །ས་སོགས་རྡོ་རྗེ་བཙུན་མོ་སྟེ། །དེ་རྣམས་དབང་ ཕྱུག་སོགས་ཡོན་ཏན། །དྲུག་པོ་དེ་རྣམས་བྷ་གར་གྲགས། །ཞེས་ཏེ་བསམ་ཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་དབང་ཕྱུག་དང་། བཟོད་པའི་འབྲས་བུ་གཟུགས་བཟང་དང་། ཚུལ་ ཁྲིམས་ཀྱི་སྙན་པར་གྲགས་པ་དང་། སྦྱིན་པའི་དཔལ་འབྱོར་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ དབང་ཕྱུག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ཟད་པར་དང་ཟིལ་གནོན་ལ་སོགས་པའམ་དབང་བཅུ་ དང་ལྡན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། བརྟན་གཡོ་ཐམས་ཅད་ལ་འདོད་དགུར་སྒྱུར་བའོ། །གཟུགས་བཟང་ ནི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དོ། །དཔལ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་ དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་བཅས་པའོ། །གྲགས་པ་ནི་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་གི་མཆོད་འོས་སུ་གྱུར་ པས་བསྟོད་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་སྟོབས་བཅུ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ ལ་སོགས་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་འབད་རྩོལ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ མེད་པར་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གང་ལ་གང་འདུལ་གྱི་འགྲོ་དོན་ འཁྲུལ་པ་མེད་ཅིང་དུས་ལས་མ་ཡོལ་བར་འཇུག་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་བུའི་སྐལ་བ་དྲུག་ནི་དངོས་ སངས་རྒྱས་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་མངའ་ལ། རྗེས་མཐུན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཡང་ཡོད་ ཅིང་། གཞན་རྣམས་ལ་མེད་དོ། །{དེའང་[གང་]ཚངས་པ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་དེ་ དག་ལ་ནི། དབང་ཕྱུག་དྲུག་ཡོད་པར་གྲགས་མོད་ཀྱི། འཁོར་བ་ཉིད་ན་འཕྲལ་གྱི་བྱ་བ་ལ་ 2-12 ཅུང་ཟད་དབང་འབྱོར་བ་སོགས། དབང་ཕྱུག་དང་ལུས་དང་དཔལ་དང་གྲགས་པ་དང་མངོན་ ཤེས་དང་། བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ཉི་ཚེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། ། གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལས། ཡང་ན་ཉོན་མོངས་ལ་སོགས་ བདུད། །འཇོམས་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར། བདུད་བཞི་བཅོམ་པའི་ ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་བདུད་བཞི་ནི། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་ལྟར་ན། གང་ལ་ལྟོས་ནས་ འབྲ
Chinese
将会到来，就像没有前一个就不会有后一个一样。这里讲的是需要获得世间成就，虽然看起来是依靠吉祥无垢光，但和那不一样。因为在《总集续》中，详细讲述了获得世间成就的方法和支分。而这部论典中没有那样讲。在第一个偈颂中，最需要的是，世间成就是共同的成就。也就是，如山间草药眼药等等是小的成就，变成欲界天神身体的持明是中等的，变成色界天神身体的持明是大的。其中，欲界天有六种天神，色界天有十六种天神，其中最好的是色究竟天。因此，变成色究竟天神身体的持明，是共同成就的最终。所以，才会有色究竟天有边的世间成就这样的说法。还有，在某些情况下，平息等等的事业是小的，八成就等等是中等的，获得色身持明是大的。这是因为没有区分事业和成就，认为悉地（藏文：སིདྡྷི་，梵文天城体：सिद्धि，梵文罗马拟音：siddhi，汉语字面意思：成就）只是成果的意思。是考虑到生起次第的成就，也就是成果分为上中下三种的情况。世间是指没有断除三界的烦恼，断除烦恼就是出世间。其中，佛陀断除了烦恼障，也断除了所知障和等持障，从三种障碍中解脱。说对摄受有情感到欢喜，是指不理解具有烦恼、时间和有情、见解和命浊，也就是五浊的有情广大经典。
English
will come to pass, just as the latter will not arise without the former. Here, it is explained that it is necessary to obtain worldly accomplishments, although it seems to rely on glorious Immaculate Light, it is not the same as that. Because in the Great Condensed Tantra, the methods and branches for achieving worldly accomplishments are extensively taught. But this treatise does not teach in that way. In the case of the first verse, what is most needed is that worldly accomplishments are common accomplishments. That is, things like mountain herbs and eye medicine are small accomplishments, the vidyādhara who transforms into the body of a god of the desire realm is intermediate, and the vidyādhara who transforms into the body of a god of the form realm is great. Among these, there are six kinds of gods in the desire realm and sixteen in the form realm, and the best of these is Akanishta. Therefore, the vidyādhara who transforms into the body of an Akanishta god is the ultimate common accomplishment. Therefore, it is said that the worldly accomplishment is the ultimate of Akanishta existence. Also, in some cases, pacifying and other activities are small, the eight siddhis and so on are intermediate, and holding the form vidyādhara is great. This is because the activities and accomplishments are not distinguished, and it is considered that siddhi (藏文：སིདྡྷི་，梵文天城体：सिद्धि，梵文罗马拟音：siddhi，汉语字面意思：accomplishment) only refers to the result. It is considering the accomplishment of the generation stage, that is, the result is divided into three types: superior, intermediate, and inferior. Worldly refers to not having abandoned the afflictions of the three realms, and abandoning them is transcendence. Among these, the Buddha himself has abandoned not only the obscurations of afflictions, but also the obscurations of knowledge and the obscurations of meditative absorption, and is liberated from the three obscurations. To say that one rejoices in gathering sentient beings means not understanding the vast scriptures of sentient beings who possess afflictions, time, sentient beings, views, and the dregs of life, that is, the five degenerations.", "additional_notes": "The following section appears to be the beginning of a new chapter or section, indicated by the ༈ symbol. It is translated below:", "next_section_tibetan": "༈ སྟོན་པས་བཤད་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ། གཉིས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཉོན་ཅིག་ཟླ་བཟང་དབང་བསྐུར་ དོན། །རྣམ་པ་བདུན་དང་རྣམ་གསུམ་མཆོག །རྩ་ཡི་ཀུན་སྤྱོད་རྩོལ་བ་ནི། །མདོར་བསྟན་པ་ 2-11 ཡིས་ཁྱེད།", "next_section_chinese_translation": "༈ 承诺由导师宣说。 第二是，薄伽梵所说：谛听，月贤，灌顶之义。七种相和三种殊胜。根之行持勤奋是。以简要的方式。", "next_section_english_translation": "༈ Acknowledging that it was spoken by the Teacher. Second, the Blessed One said: Listen, Moon Good, the meaning of empowerment. Seven aspects and three supreme ones. The practice of the root is diligence. Briefly explained by you.
Chinese
于彼解释说。所谓“薄伽梵（藏文：བཅོམ་ལྡན་འདས་，梵文天城体：भगवान्，梵文罗马拟音：bhagavan，汉语字面意思：薄伽梵）”者，印度语中称为“薄伽梵（藏文：བྷ་ག་ཝཱན་，梵文天城体：भगवान्，梵文罗马拟音：bhagavan，汉语字面意思：薄伽梵）”，即具有福德或降伏之义。从前者而言，于根本续中说：“自在与美貌，名声与光荣，智慧与，精进圆满具，此六名为薄伽。清净三十六界，地等金刚佛母等，彼等自在等功德，此六彼等名薄伽。”即是说，禅定的波罗蜜多之果为自在，忍辱之果为美貌，戒律之美名为名声，布施之光荣财富与智慧之般若，精进波罗蜜多的果为精进圆满具足。其中，自在圆满具足，如具有耗尽与压制等或十自在，对于一切动静事物皆能随心所欲地转变。美貌即是相好。光荣即是完全清净的刹土，具备无量供养之物。名声即是成为一切众生应供养者而被赞颂。智慧即是十力与佛陀的不共十八法等。精进圆满具足即是不需勤作，亦无分别念，对于十方三世的众生，能无误且不逾时地进行随其所应调伏之事业。如是之六种福德，唯有真实佛陀方才具有，随顺者菩萨亦有，而其他则无。{彼等[何者]梵天与自在天等，虽说具有六自在，然于轮回中，仅能稍微自在地处理眼前之事等，仅具有自在、身体、光荣、名声、神通与投入事业之短暂精进而已。} 从后者而言，于喜金刚中说：“又或为降伏烦恼等魔，故名薄伽梵（藏文：བཅོམ་ལྡན་འདས་，梵文天城体：भगवान्，梵文罗马拟音：bhagavan，汉语字面意思：薄伽梵）。”如是，具有降伏四魔之功德。其中，四魔如共同乘所说，依何而生
English
It is explained there. The term "Bhagavan (Tibetan: བཅོམ་ལྡན་འདས་, Sanskrit Devanagari: भगवान्, Sanskrit Romanization: bhagavan, Chinese literal meaning: Bhagavan)" is called "Bhagavan (Tibetan: བྷ་ག་ཝཱན་, Sanskrit Devanagari: भगवान्, Sanskrit Romanization: bhagavan, Chinese literal meaning: Bhagavan)" in Indian language, which means having fortune or subduing. From the former perspective, it is said in the root tantra: "Mastery and beauty, fame and glory, wisdom and, diligence perfectly endowed, these six are called Bhaga. Pure thirty-six realms, earth, etc., Vajra Consort, etc., those mastery, etc., qualities, these six are known as Bhaga." That is, the result of the Paramita of Samadhi is mastery, the result of patience is beauty, the fame of morality is fame, the glory and wealth of generosity and the Prajna of wisdom, the result of the Paramita of diligence is diligence perfectly endowed. Among them, mastery perfectly endowed is like having exhaustion and suppression, etc., or the ten masteries, being able to transform all moving and unmoving things at will. Beauty is the marks and signs. Glory is the completely pure Buddha-field, possessing immeasurable offerings. Fame is being praised for becoming worthy of offering to all beings. Wisdom is the ten powers and the eighteen unshared qualities of the Buddha, etc. Diligence perfectly endowed is being able to engage in the activities of taming beings in the ten directions and three times without effort or conceptualization, without error and without delay, according to what they need to be tamed. Such six fortunes are only possessed by the actual Buddhas, and the Bodhisattvas who follow them also have them, but others do not. {Those [who] are Brahma and Ishvara, etc., although they are said to have six masteries, in Samsara, they can only slightly freely handle immediate matters, etc., only possessing mastery, body, glory, fame, clairvoyance, and the temporary diligence to engage in activities.} From the latter perspective, it is said in Hevajra: "Or to subdue afflictions and other demons, hence the name Bhagavan (Tibetan: བཅོམ་ལྡན་འདས་, Sanskrit Devanagari: भगवान्, Sanskrit Romanization: bhagavan, Chinese literal meaning: Bhagavan)." Thus, possessing the qualities of subduing the four demons. Among them, the four demons, as said in the common vehicle, arise depending on what.