Tibetan
ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་རྒྱལ་བ་ཡབ་སྲས་ ཀྱིས་དམ་པར་མཛད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་སྤྱོད་དང་བསླབ་པ་མཐུན་པའི་སྔགས་པ་རྣམས་ལ་འདི་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདུང་ཉེ་བར་འཛིན་པ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྲས་ སུ་གཟིགས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤུན་དུ་དགོངས་པའོ། །བཞི་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དང་སྤྱོད་ཡུལ་མཐུན་པས་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་ཀྱི་དང་། རྗེས་ སུ་བསླབ་པའི་ཁྱད་པར་གཉིས་སོ། །བསླབ་བྱ་ནི་ཐེག་ཆུང་བ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་རྟོགས་པས་རང་གཅིག་པུ་གྲོལ་བར་འདོད་ལ། ཐེག་ཆེན་པ་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་པས་གཞན་དོན་རྒྱ་ཆེན་ པོ་ལ་སློབ་པའོ། །གསང་སྔགས་པ་རྣམས་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་པས་བླང་དོར་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་བཞིན་དུ། གཞན་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ ཀྱི་སྒོ་ནས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་མཛད་པ་ལ་བཞུགས་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དང་སྤྱོད་ཡུལ་དང་མཐུན་པར་ཞུགས་པའོ། །རྗེས་སུ་བསླབ་པའང་ཐེག་ཆུང་བ་སྔོན་གྱི་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པའི་བསླབ་པའི་རྗེས་སུ་སློབ་ཅིང་། 1-12 ཐེག་ཆེན་པ་ས་ཆེན་པོ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་ལ་རྗེས་སུ་སློབ་པ་སྟེ། གསང་སྔགས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསླབ་པ་ལ་རྗེས་སུ་སློབ་པའོ། །ལྔ་པ་ཆོས་ཐམས་ ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རྣམ་འཕྲུལ་དུ་གྱུར་པས། གང་ལ་ཡང་ཡ་ང་བ་དང་། བག་ཚ་བ་མེད་པ་ནི། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་ དག་ཅིང་། སྤང་བླང་གི་ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་དག་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་རྟོགས་ཤིང་གཡོ་བ་མེད་པས། འཁོར་བ་ལ་ཉམ་ང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཆེན་པོར་རང་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་ཐེག་ཆུང་བ་ནི། དངོས་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཐར་བ་བྱས་ཏེ་གནས་པའོ། །ཐེག་ཆེན་པ་དོན་ཆེན་པོས་ སེམས་ཅན་སྨིན་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྦྱོང་བའོ། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་འཁོར་འདས་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པས་གཞན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་འཇིགས་པ་ལས་དབུགས་དབྱུངས་ཀྱང་། བདག་ མཉམ་ཉིད་ཆེན་པོ་ལས་མ་གཡོས་པའོ། །དྲུག་པ་སྡོམ་པའི་བྱ་བ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པར་འདུས་པ་ནི། སྤྱིར་སྡོམ་པ་མང་ཡང་གསུམ་སྟེ། སོ་སོ་ཐར་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། 1-13 རིག་འཛིན་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པའོ། །དེའང་རྟེན་དགེ་སློང་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་མཚོན་ན། གཉེན་པོ་གསུམ་ལྡན། ངོ་བོ་གནས་འགྱུར། ཡོན་ཏན་ཡར་ལྡན་སྡོམ་པ་གསུམ་དུས་ཀྱི་མི་འགལ་བའོ། །དེ་ལ་གཉེན་པོ་ གསུམ་ལྡན་ནི། དཔེར་ན་སོ་སོ་ཐར་པའི་གཞ
Chinese
因为依赖于此。第三，诸佛父子所珍视的是，对于那些与佛陀的意图、行为和教导相一致的密咒士来说，‘这些人是如来血脉的近亲’。这是将他们视为佛子，并视作菩萨的兄弟姐妹。第四，与如来本身及其行为领域相一致，是令人惊叹和非凡的。这又分为应学之处和随学之处两种差别。应学之处是小乘行者仅证悟人无我，渴望独自解脱；而大乘行者证悟二无我，学习广大的利他事业。密咒士们则安住于这样的行为中：一切法从本初就是清净的，因此没有取舍，如同他们以色身二者的形式不间断地进行广大的利他事业一样。因此，他们进入了与如来本身及其行为领域相一致的状态。随学之处也是，小乘行者随学过去阿罗汉的教导；大乘行者随学安住于大地的菩萨的教导；而密咒士则随学如来的教导。第五，一切法都转变为佛陀净土的清净显现，因此没有任何恐惧和羞怯。因为轮回和涅槃的一切法从一开始就自性清净，没有扬弃和接纳的对象，所以一切都清净为佛土。如此以大智慧证悟且毫不动摇，就不会对轮回感到畏惧，因为一切都在大平等中自然解脱。其中，小乘行者依赖于任何事物，仅获得一方面的解脱而安住。大乘行者以伟大的目标成熟众生，净化佛土。金刚乘行者以大智慧证悟轮回和涅槃无二无别，将其他一切众生从轮回的恐惧中解救出来，但自己却不从大平等性中动摇。第六，所有戒律的行为都包含在金刚乘中。一般来说，戒律有很多种，但主要有三种：别解脱戒、菩萨戒和持明咒的戒律。例如，以比丘为例，具备三种对治、本体转变、功德增长，这三种戒律在时间上并不冲突。其中，具备三种对治是指，例如别解脱戒的根本是……
English
Because it depends on that. Third, what the Buddhas, fathers and sons, cherish is that for those mantra practitioners who are in accordance with the Buddha's intention, conduct, and teachings, 'These are the close relatives of the Tathagata's lineage.' This is seeing them as sons of the Buddha and regarding them as siblings of Bodhisattvas. Fourth, being in accordance with the Tathagata himself and his field of activity is wonderful and extraordinary. This is further divided into two differences: what should be learned and what should be followed. What should be learned is that the Hinayana practitioners only realize the selflessness of the individual and desire to be liberated alone; while the Mahayana practitioners realize the two selflessnesses and learn the vast altruistic activities. The mantra practitioners abide in such conduct that all dharmas are pure from the beginning, therefore there is no acceptance or rejection, just as they continuously perform vast altruistic activities through the two forms of Rupakaya. Therefore, they enter into a state that is in accordance with the Tathagata himself and his field of activity. What should be followed is also that the Hinayana practitioners follow the teachings of the past Arhats; the Mahayana practitioners follow the teachings of the Bodhisattvas who abide on the great Bhumis; while the mantra practitioners follow the teachings of the Tathagata. Fifth, all dharmas are transformed into the pure manifestations of the Buddha's pure land, therefore there is no fear or shyness. Because all dharmas of Samsara and Nirvana are naturally pure from the beginning, and there is no object of abandonment or acceptance, everything is pure as the Buddha's land. Having realized this with great wisdom and being unwavering, one will not be afraid of Samsara, because everything is naturally liberated in the great equality. Among them, the Hinayana practitioners rely on anything and only obtain liberation in one aspect and abide. The Mahayana practitioners mature sentient beings with great purpose and purify the Buddha's land. The Vajrayana practitioners realize with great wisdom that Samsara and Nirvana are inseparable, and liberate all other beings from the fear of Samsara, but they themselves do not waver from the great equality. Sixth, all the activities of vows are contained in the Vajrayana. Generally speaking, there are many vows, but there are mainly three: the Pratimoksha vow, the Bodhisattva vow, and the Vidyadhara mantra vow. For example, taking a Bhikshu as an example, possessing three antidotes, transformation of essence, and increase of merit, these three vows do not conflict in time. Among them, possessing three antidotes means that, for example, the root of the Pratimoksha vow is... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ི་བསམ་པ་སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་ཚང་པས་རྩ་བ་བཞི་ལས། དང་པོ་ཆགས་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ནས་མི་ཚངས་པར་སྤྱད་ན་འཆོར་ལ། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔར་བསྐྱེད་ནས་རྙེད་དང་བཀུར་བསྟི་ཆགས་པ་བས། བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་དམོད་པ་དང་། རྙེད་པ་དང་བཀུར་བསྟི་ཙམ་ལས་རང་ཁ་མར་ཆགས་ན་འཆོར་བར་འདུས་ཤིང་། སྔགས་སུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྩ་ བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྩ་ལྟུང་ལྔ་པའམ། དེ་སྤོང་བ་ནི་ལྔ་པ་ཡིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བསྲུངས་པས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཚང་བའོ། །ཡང་གཉིས་པ་སོ་ཐར་དུ་ནི། རིན་ཐང་ ཚང་བ་ཞིག་མ་བྱིན་པར་བླངས་ན་འཆོར་ལ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སེར་སྣས་ཆོས་དང་ནོར་ལ་བྱིན་ན་ཡང་གཏོང་བར་འདུས་ཤིང་། སྔགས་སུ་ལྟུང་བ་སྡུག་བསྔལ་མགོན་མེད་གྱུར་པ་ལ། ། སེར་སྣས་ཆོས་ནོར་མི་སྟེར་བ། །བདེ་གཤེགས་བཀའ་ལས་འདས་པ་ནི། །ལྟུང་བ་གཉིས་པ་ཡིན་པར་བཤད། གཉིས་པའམ། རིན་ཆེན་རིགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བསྲུངས་པས་ཡང་དག་ཏུ་ལྡན་པའོ། ། ཡང་གསུམ་པ་མི་གསོད་པའི་སྦྱོར་བས་ཤི་ན་སྡོམ་པ་འཆོར་ལ། 1-14 བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པས། གཞན་གྱིས་བཤགས་ཀྱང་མི་ཉན་པ། །ཁྲོས་པས་གཞན་ལ་འཚོགས་པ་དང་། ཁྲོས་པས་གཞན་དག་འཚོགས་པས་སྡོམ་པ་འཆོར་བར་འདུས་ཏེ། སྔགས་སུ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་སེམས་ཅན་ རྣམས་ལ་བྱམས་པ་སྤངས་བཞི་པའམ། ལས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་སྡོམ་བྱེད་པ་དེ་ནི་བཞི་པ་ཡིན། པར་འུབས་སུ་འཆུད་པའོ། །ཡང་སོ་ཐར་དུ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་ན་སྡོམ་པ་གཏོང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ སེམས་བསྐྱེད་ནས། དམ་ཆོས་འདྲར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤོང་བྱེད་ཅིང་། །དམ་ཆོས་འདྲར་སྣང་སྟོན་པ་འོ། །སྣང་སྟོན་པས་སྤོང་ལ། སྔགས་སུ་སེམས་ཅན་དད་དང་ལྡན་པ་ཡི། །སེམས་སུན་འབྱིན་པས་བཅུ་གཉིས་ པ། རྩ་ལྟུང་བཅུ་གཉིས་པའམ། པདྨ་རིགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བསྲུངས་པས་འདིར་ལྡན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས། བརྟན་པ་མ་ཐོབ་བར་དུ་ནི། །ཁ་ན་མ་ཐོ་རྡུལ་མེད་ཅིང་། །སྡོམ་པ་ གསུམ་ལ་གནས་པར་བྱ། །སོ་སོར་ཐར་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རིག་འཛིན་ནང་གི་སྡོམ་པ་འོ། །ཞེས་པས་སོ། །ངོ་བོ་གནས་འགྱུར་ནི། དཔེར་ན་ཟངས་རྡོ་བཞུ་བ་ལས་ཟངས་སུ་འགྱུར་ལ། ཟངས་ལ་ གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩིས་བཏབ་པས་གསེར་དུ་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པས། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པས། དེར་གནས་འགྱུར་ལ། དེས་རིག་འཛིན་ནང་གི་སྡོམ་པ་བླངས་པས་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའོ། ། 1-15 དེའང་གསང་བ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ལས། དཔེར་ན་རྡོ་ལ་ཟངས་སུ་འགྱུར། །ཟངས་ལ་གསེར་གྱི་རྣམ་པ་སྟེ། །ཟངས་ཀྱི་དུས་ན་རྡོ་མེད་ལ། །གསེར་དུ་འགྱུར་བས་ཟངས་མི་སྣང་། །རིག་འཛིན་ནང་གི་དགེ་ སློང་ལ། །སོ་སོ་ཐར་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གཉིས་པོ་གནས་པ་ཉིད་དུ་ནི། །སངས་རྒྱ
Chinese
如果以贪欲之心，以不净行而行事，则会失去根本四戒。如果为了名闻利养而发起菩提心，赞 खुद贬他，或者仅仅为了获得名闻利养而执着于自身，也会失去根本戒。在密宗中，视菩提心为佛法的根本，因此第五条根本堕罪就是舍弃菩提心，或者避免这种情况发生。守护如来种姓的戒律，其本质自然具足。 此外，在别解脱戒中，如果未给予足额价值而取用财物，则会失去戒律。如果发起菩提心，却因吝啬而不布施佛法和财物，也属于舍弃行为。在密宗中，堕罪是对于那些遭受痛苦、无依无靠的人，因吝啬而不施予佛法和财物。如经文所说：‘不施予受苦无依者，佛陀所说之教即违越，此乃第二根本堕。’守护珍宝种姓的戒律，就能真正具备这种品质。 此外，如果因杀人行为而导致死亡，则会失去戒律。如果发起菩提心，即使他人忏悔也不听取，或者因愤怒而与他人争吵，或者因愤怒而导致他人争吵，也会失去戒律。在密宗中，第四条根本堕罪是舍弃对众生的慈爱。守护业的种姓的戒律，就能避免陷入困境。 此外，如果在别解脱戒中妄语，则会失去戒律。如果发起菩提心，诽谤正法，尤其是大乘佛法，或者宣扬相似的佛法，也会导致舍弃。在密宗中，如果使具有信心的众生灰心丧气，这是第十二条根本堕罪。守护莲花种姓的戒律，就能具备这种品质。正如《金刚顶经》所说：‘在未获得稳固之前，应无丝毫过失，安住于三种戒律中，即别解脱戒、菩提心戒和持明内部的戒律。’ 本质的转变，例如将铜矿石熔炼成铜，然后用炼金术将铜变成金。安住于别解脱戒，发起殊胜的菩提心，就能发生转变。通过接受持明内部的戒律，就能转变成那种状态。 正如《秘密行续》所说：‘例如，石头可以变成铜，铜可以变成黄金。在铜的阶段，石头已经不存在，而当变成黄金时，铜也就不再显现。’对于持明内部的比丘来说，别解脱戒和菩提心戒都安住于自身，最终会成佛。
English
If one engages in impure conduct driven by lust, the four root vows are lost. If one generates Bodhicitta for the sake of fame and gain, praising oneself and disparaging others, or clinging to oneself merely for the sake of fame and gain, the root vow is lost. In Tantra, Bodhicitta is considered the root of Dharma, so the fifth root downfall is abandoning Bodhicitta or avoiding such a situation. Guarding the vows of the Tathagata lineage naturally possesses this essence. Furthermore, in Pratimoksha, if one takes something without giving its full value, the vow is lost. If one generates Bodhicitta but is stingy and does not give Dharma and wealth, it is also considered abandonment. In Tantra, the downfall is not giving Dharma and wealth to those who are suffering and helpless. As the scripture says: 'Not giving to the suffering and helpless, transgresses the Buddha's teachings, this is the second root downfall.' Guarding the vows of the Ratna lineage truly possesses this quality. Furthermore, if one kills someone, resulting in death, the vow is lost. If one generates Bodhicitta and does not listen even if others confess, or if one quarrels with others out of anger, or if one causes others to quarrel out of anger, the vow is lost. In Tantra, the fourth root downfall is abandoning love for sentient beings. Guarding the vows of the Karma lineage avoids falling into trouble. Furthermore, if one lies in Pratimoksha, the vow is lost. If one generates Bodhicitta and slanders the true Dharma, especially the Mahayana Dharma, or propagates similar Dharma, it also leads to abandonment. In Tantra, if one discourages sentient beings who have faith, this is the twelfth root downfall. Guarding the vows of the Padma lineage possesses this quality. As the Vajrasekhara Sutra says: 'Until one attains stability, one should be without any faults, abiding in the three vows, namely Pratimoksha, Bodhicitta, and the inner vows of Vidyadhara.' The transformation of essence is like smelting copper ore into copper, and then using alchemy to turn copper into gold. By abiding in the Pratimoksha vow and generating supreme Bodhicitta, transformation occurs. By taking the inner vows of Vidyadhara, one transforms into that state. As the Guhyasamaja Tantra says: 'For example, stone can become copper, and copper can become gold. In the stage of copper, the stone no longer exists, and when it becomes gold, the copper no longer appears.' For a Bhikshu within Vidyadhara, both Pratimoksha and Bodhicitta vows abide within oneself, and one will ultimately become a Buddha. --------------------------------------------------------------------------------