Tibetan
ཆད་ག་ལ་ནུས་ཏེ། བུམ་པ་རང་སྟོང་དུ་འཆད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དེ་མིན་དུ་བཤད་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །མཐོང་སྒོམ་གྱི་མཉམ་གཞག་ཏུ་རྣམ་གྲངས་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་ཡོད་པར་ཁས་མི་ལེན་ཀྱང་། ཇི་སྲིད་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་མ་དག་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཉེས་པ་ལྔའི་གཉེན་པོར་སྤོང་བའི་ 24-9-11a འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སོགས་དང་། དེ་དག་ནས་ཀྱང་ཇི་སྲིད་གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་མ་དག་པ་དེ་སྲིད་དུ་མཉམ་གཞག་ཏུ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་རྟོག་དང་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་སོགས་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གཞན་ལ་འཇུག་པ་ནི་འགལ་བ་མེད་དོ། ། ༄། །འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་རྣམ་པར་བཞག་པ། གསུམ་པ་ལ་གཞུང་དོན་དངོས་དང་། མཐའ་དཔྱད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་སྟེ། མཉམ་གཞག་ཆོས་སྐུའི་ངོས་འཛིན། རྗེས་ཐོབ་གཟུགས་སྐུའི་རྣམ་གཞག གཉིས་པོའི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་ནས་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་འཇུག་ཚུལ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ཚེ་ལྟ་བའི་དྲི་མ་ཀུན། །ཡེ་ཤེས་ཆུ་བོས་རྣམ་སྦྱངས་པ། །དེ་ཚེ་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་དག །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་པ་རྒྱུན་མཐའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཡེ་ཤེས་ནི་ཆོས་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་ནས་ཞི་བར་གྱུར་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་དང་། །མར་ལ་མར་ནི་རྗེས་ཞུགས་ལྟར། །ཤེས་བྱ་སྤྲོས་བྲལ་དེ་ཉིད་དང་། །དབྱེར་མེད་ཡེ་ཤེས་རྣམ་འདྲེས་པ། །དེ་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བཞིན་ཆོས་སྐུ་ཞེས་སུ་བརྗོད། །ཅེས་པ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ནི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངང་དུ་རོ་གཅིག་པས་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་དོན་དམ་བདེན་པའི་མིང་ཅན་འདི་ནི། བློའི་ཡུལ་དུ་མི་རུང་བས་དུས་དེར་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་རྗེས་ཤེས་བྱའི་རྗེས་འབྲང་ཅན། །རྫུན་སྣང་འཇིག་རྟེན་ཇི་སྲིད་པ། །རིག་མཛད་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ནི། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན། །ཞེས་པ་འདིར་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་མཉམ་རྗེས་སོ་སོར་མངའ་བའི་ལུགས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་རྐྱེན་ལས་གནས་ཚོད་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་སུ་གྱུར་ 24-9-11b པ། གདུལ་བྱའི་བློ་ལ་མཚན་དཔེ་འབར་བའི་སྐུར་སྣང་བ་དེའོ། །ལུགས་འདི་ལ་སྣང་བ་དེ་གདུལ་བྱ་གཞན་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པར་ནི་མི་བཞེད་དེ། སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཉིད་མཐོང་བ་འགོག་པའི་ལུགས་ཉིད་བཞེད་པས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་བཤད་མ་ཐག་པ་དེས་བསྡུས་པར་ཡང་མི་བཞེད་དེ། དེ་ནི་དོན་དམ་འབའ་ཞིག་པར་ངོས་བཟུང་ནས། འདི་ནི་ཡུལ་རྫུན་སྣང་དང་ཡུལ་ཅན་འཁྲུལ་པར་བཞེད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔ་མ་ཇི་ལྟ་མཁྱེན་ཉིད་ནི། །འཁྲུལ་མེད་མཉམ་གཞག་བློ་འཇུག་མེད། །ཕྱི་མ་ཇི་སྲིད་མཁྱེན་པ་ནི། །འཁྲུལ་སྣང་རྗེས་ཐོབ་བློ་འཇུག་ཅན། །ཞེས་པ་མཉམ་ག
Chinese
如何能阐述呢？就像阐述瓶子本身是空性时，必须说明‘那是那，不是其他’一样。在见修的等持中，如果安住于非名相的胜义谛，即使不承认有缘彼之识，但只要有烦恼的意不净，为了对治五种过失，就要修习八种作意等，并且从这些修习中，只要二取习气未净，在等持中进行正确的观察和忆念等，趋入其他证悟的功德，是没有矛盾的。 果位佛地的安立 第三部分包括正论和边见。第一部分有三点：等持法身的认识、后得色身的安立、区分二者并展示事业的行持方式。第一点是：‘何时见解之垢尽，智慧之水彻底净，彼时能知与所知，无缘寂灭而安住。’意思是，在相续的最后，智慧立即融入法界而寂灭。例如，‘如水入水，如油入油，所知离戏即彼性，无别智慧相融合，彼时一切诸佛之，自性法身如是说。’意思是，一切诸佛的法身在离戏的境界中成为一体，远离有无等一切边，名言上称之为胜义谛，但由于不能成为意识的对境，因此在那时与缘彼之识分离。第二点是：‘其后随逐所知境，虚妄显现世间存，如镜照物之智者，乃是圆满受用佛。’这里是指佛陀具有分别的等持和后得的宗派。从法身的自在因中，生起如明镜般的智慧，在所化众生的心中显现为具有相好的身相。这个宗派不认为这种显现是被其他所化众生的心所摄持的，因为他们认为心不能见自心。他们也不认为是被刚刚阐述的佛陀法身所摄持的，因为他们认为法身是唯一的胜义谛，而这种显现是虚妄的对境和迷惑的缘识。第三点是：‘前者如实知自性，无谬等持无心入，后者尽所有而知，错觉后得心识入。’意思是，等持如实了知自性，是无谬的，没有心识的介入；后得尽所有而知，是错觉的显现，有心识的介入。
English
How can it be explained? Just as when explaining that a vase itself is empty, it must be stated 'that is that, not something else.' In the samadhi of seeing and meditation, if one abides in the ultimate truth that is beyond conceptualization, even if one does not acknowledge the existence of a consciousness that apprehends it, as long as the mind with its afflictions is impure, in order to counteract the five faults, one must practice the eight applications of mind, and from these practices, as long as the imprints of dualistic appearance are not purified, engaging in correct contemplation and mindfulness in samadhi, and entering into other qualities of realization, is not contradictory. The Establishment of the Fruition, the Ground of Buddhahood The third part includes the main subject and the marginal views. The first part has three points: the recognition of the Dharmakaya of Samadhi, the establishment of the Rupakaya of Post-Meditation, and distinguishing the two and showing the manner of engaging in activities. The first point is: 'When the stains of view are exhausted, and the waters of wisdom are completely purified, at that time, knowable and knowing cease, and abide in perfect peace.' This means that at the end of the continuum, wisdom immediately dissolves into the Dharmadhatu and becomes peaceful. For example, 'Like water into water, like oil into oil, the knowable, free from elaboration, is of that nature, inseparable wisdom is completely mixed, at that time, the self-nature Dharmakaya of all Buddhas is spoken of.' This means that the Dharmakaya of all Buddhas is one taste in the state of being free from elaboration, and is separated from all extremes such as existence and non-existence, and this name, which is nominally the ultimate truth, cannot become an object of the mind, so at that time it is separated from the consciousness that apprehends it. The second point is: 'Thereafter, following the knowable realm, as long as the false appearance of the world exists, the wise one who illuminates like a mirror is the Enjoyment Body Buddha.' Here, it refers to the school that holds that Buddhas have separate Samadhi and Post-Meditation. From the causal condition of the Dharmakaya, wisdom arises like a mirror, appearing as a body blazing with marks and signs in the minds of those to be tamed. This school does not hold that this appearance is gathered by the minds of other beings to be tamed, because they hold that the mind cannot see its own mind. They also do not hold that it is gathered by the Dharmakaya of the Buddha that was just explained, because they identify that as solely the ultimate truth, and they hold that this is a false object and a deluded consciousness. The third point is: 'The former, as it is, knows its own nature, without error, Samadhi without the entry of mind, the latter knows all that exists, illusory appearance, with the entry of post-meditation consciousness.' This means that Samadhi truly knows its own nature, is without error, and without the intervention of consciousness; Post-Meditation knows all that exists, is an illusory appearance, and has the intervention of consciousness. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ཞག་མ་འཁྲུལ་ཀྱང་ཤེས་པར་ནི་མི་བཞེད་དེ། དེའི་ཚེ་ཤེས་བྱ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཆུ་ལ་ཆུ་ཡོད་པས་དཔེ་དོན་མི་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་བྱེད་གཉིས་ཀ་རང་སྟོང་དུ་འཆད་དགོས་པ་དེའི་ཚེ་གཉིས་ཀ་སྟོང་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་དཔེ་དོན་འགྲིག་པའོ། །སངས་རྒྱས་ལ་འཁྲུལ་པ་མངའ་འམ་ཞེ་ན་བོད་སྔ་མ་དག་ནི་དེ་མངའ་ཡང་སྒྱུ་མ་མཁན་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པ་ལ་འཁྲུལ་པར་མཁྱེན་པས་སྐྱོན་མེད་ཅེས་གསུང་མོད། གཉིས་སྣང་གི་བག་ཆགས་སྤངས་པས་ན་གཞན་ངོར་བསྟན་པ་ཙམ་ཡིན་ཞེས་བཤད་ན་ལེགས་སོ། །གཉིས་པ་ཆོས་སྐུའི་བདག་རྐྱེན་པས་ལོངས་སྐུ་དེའི་ཕྲིན་ལས་འཇུག་པའི་ཚུལ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། དག་ལ་ཉེ་དང་རིང་རྣམས་ལ། །ཆུ་དང་ནམ་མཁར་ཟླ་གཟུགས་བཞིན། །ཞེས་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཚོགས་ནི། །གཞན་གྱི་རྣམ་རིགས་(རིག་)སྣང་བ་སྟེ། །བརྒྱ་བྱིན་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་དཔེས། །མདོ་ལས་ཇི་སྐད་གསུང་དེ་བཞིན། །ཞེས་པ་ 24-9-12a གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་ལ་སྣང་བ་ནི་ལོངས་སྐུ་ལ་ཡང་ཡིན་མོད། དེ་ལས་ལོགས་སུ་བཀར་བ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་བཻཌཱུར་ས་གཞི་གཙང་མ་ལ། །ཞེས་སོགས་ལྟར་སྐུ་གཉིས་པོ་འདི་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དངོས་བཏགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བའོ། །རྒྱུད་བླར་ནི། འདི་ནི་རང་སེམས་སྣང་བ་ཞེས། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་མི་ཤེས་མོད། །ཅེས་སོ་སྐྱེས་དེ་དེར་མི་ཤེས་པ་དང་། འཕགས་པས་དེ་ལྟར་ཤེས་དགོས་པ་ཉིད་དུ་བཤད་ཀྱང་། སྤྱོད་འཇུག་གི་སྐབས་སུ་ནི་དེ་མི་བཞེད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལོངས་སྐུ་སེམས་ཅན་གྱིས་བསྡུས་པ་དང་། རིགས་པས་དཔྱད་པའི་ཚེ་རང་རིག་ཁས་ལེན་པར་ཐལ་བས་སོ། །གཉིས་པ་མཐའ་དཔྱད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་བཞེད་པ་རང་གི་འདོད་པས་བསྒྲུབ་པ་དང་། གཞན་གྱིས་བརྟགས་པའི་མཐའ་འདོར་དགོས་པར་བསྟན་པའོ། ། ༄། །མཐའ་དཔྱད་པ། དང་པོ་ནི་འདི་སྙམ་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཉམ་གཞག་ཏུ་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཅི་ཡང་མ་སྣང་ན་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཆད་པས་དམན་པའི་ལྷག་མེད་མྱང་འདས་དང་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་མིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་དང་། ཚོགས་གཉིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཕྱེའོ། །འོ་ན་སངས་རྒྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་མི་མངའ་བ་དང་། ཤེས་བྱ་མི་མཁྱེན་པར་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་གསུངས་པ་མེད་དོ། །གསུངས་ཏེ། མཉམ་གཞག་ཆོས་ཀྱི་སྐུས་ནི་ཅི་ཡང་མི་མཁྱེན་ལ། སངས་རྒྱས་ལ་མཉམ་རྗེས་སོ་སོར་མི་མངའ་བས་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུས་མ་བསྡུས་པའི་ 24-9-12b ཡེ་ཤེས་ནི་དེ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མཉམ་རྗེས་དེ་ལྟར་མངའ་བ་དང་། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་མངའ་བ་དང་། དེས་ཡུལ
Chinese
即使不迷惑，也不认为能了知，因为那时所知完全寂灭。如果说水中有水，比喻和意义不相符，那么当所知和能知都必须解释为空性时，两者在空性中成为一体，比喻和意义就相符了。如果问佛陀是否有迷惑，以前的藏族学者说，佛陀有迷惑，但像魔术师一样，知道迷惑是迷惑，所以没有过失。如果说因为已经断除了二取习气，所以只是为了向他人示现，这样说就更好了。 第二，以法身的自因，色身如何起作用呢？如经中所说：‘对于清净者，无论远近，都如水中和天空中的月亮倒影。’同样，佛陀的化身，是其他众生的显现。就像帝释天的影像等例子一样，正如经中所说的那样。 在其他众生的意识中显现，也适用于报身。但将其分开的原因是，如经中所说：‘就像在清净的琉璃地上’等等，区分了这两个身，佛陀的功德有真实和假立的区别。在《宝性论》中说：‘这只是自心的显现，凡夫无法了知。’虽然说凡夫无法了知，圣者必须如此了知，但在《入菩萨行论》中并不这样认为，因为佛陀的报身被众生所包含，并且在用理智分析时，会陷入承认自明的境地。 第二，辩论的结尾分为两部分：确立伟大人物的观点作为自己的主张，以及必须舍弃他人考察的极端。 辩论的结尾 首先，有人认为，如果佛陀在等持中什么也不显现，那么菩提分等所有功德都会消失，所有智慧都会断绝，岂不是会陷入比下等涅槃更低的寂灭状态吗？不是的，因为断除了包括二障习气在内的障碍，以及圆满了二资粮的差别。如果说佛陀没有智慧，也不了知所知，这岂不是矛盾吗？不是这样说的。有人说：在等持中，法身什么也不了知，佛陀没有等持和后得之分，所以法身不包括的智慧是不存在的。不是的，因为有等持和后得之分，并且具有如明镜般的智慧，并且能了知对境。
English
Even without delusion, it is not considered to be knowable, because at that time, the object of knowledge is completely pacified. If it is said that there is water in water, the analogy and meaning do not match. Then, when both the object of knowledge and the subject of knowledge must be explained as emptiness, the two become one in emptiness, and the analogy and meaning match. If asked whether the Buddha has delusion, earlier Tibetan scholars said that the Buddha has delusion, but like a magician, he knows that delusion is delusion, so there is no fault. If it is said that because the habitual tendencies of dualistic appearance have been abandoned, it is only to show to others, it would be better to say so. Secondly, how does the activity of the Sambhogakaya (enjoyment body) arise from the self-cause of the Dharmakaya (truth body)? As it is said in the scriptures: 'For the pure, whether near or far, it is like the reflection of the moon in water and sky.' Similarly, the assembly of the Nirmanakaya (emanation body) of the Buddha is the appearance of other beings' minds. Like the example of Indra's image, as the Sutra says. Appearing in the minds of other beings also applies to the Sambhogakaya. But the reason for separating it is, as it is said in the scriptures: 'Like on a pure beryl ground,' etc., distinguishing these two bodies, the Buddha's qualities have the difference between real and imputed. In the Ratnagotravibhāga (Uttaratantra), it is said: 'This is just the appearance of one's own mind, which ordinary beings cannot understand.' Although it is said that ordinary beings cannot understand it, and noble ones must understand it in this way, it is not considered so in the Bodhicaryāvatāra, because the Sambhogakaya of the Buddha is included by sentient beings, and when analyzed with reason, it would fall into admitting self-awareness. Secondly, the end of the debate is divided into two parts: establishing the views of great beings as one's own position, and showing that the extremes examined by others must be abandoned. The End of the Debate First, someone thinks that if nothing appears to the Buddha in meditative equipoise, then all the qualities such as the wings of enlightenment will disappear, and all wisdom will be cut off. Wouldn't it fall into a state of extinction that is lower than inferior nirvana? No, because of the difference of abandoning the obscurations including the habitual tendencies of the two obscurations, and the difference of perfecting the two accumulations. If it is said that the Buddha does not have wisdom and does not know the knowable, is this not a contradiction? It is not said that way. Someone says: In meditative equipoise, the Dharmakaya does not know anything, and the Buddha does not have the distinction between meditative equipoise and subsequent attainment, so the wisdom not included by the Dharmakaya does not exist. No, because there is the distinction between meditative equipoise and subsequent attainment, and he has mirror-like wisdom, and he knows the object. --------------------------------------------------------------------------------