Tibetan
་ནས། དམ་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དཔེར་མཚོན་ན། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་གྲངས་ཅན་གྱི་ངོར། གཙོ་བོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་བཀོད་པ་ན། གནས་ཚོད་ཀྱི་ཆོས་གསུམ་མེད་ཀྱང་། སེལ་ངོའི་ཆོས་གསུམ་ཁས་བླངས་ནས་ཚུལ་གསུམ་ཚང་ཚུལ་དང་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་ཚུལ་རྒྱས་པར་ཁས་བླངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་སྤྱིར་ཚད་གྲུབ་ཏུ་ཁས་བླངས་ནས་བདེན་པ་འགོག་ཟེར་ན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་པའི་ཕྱོགས་ལས་ཉམས་ཏེ། མིག་མིག་གིས་སྟོང་པ་སོགས་རང་སྟོང་གི་ཚུལ་དེ་བཤིག་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང་བདེན་པར་མེད་པའི་དོན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྣང་མེད་པས་ཀྱང་ཁས་བླངས་ཏེ། དེས་ཀྱང་གནས་ཚུལ་སེམས་པའི་ངོར་མེད་ཀྱང་འཁྲུལ་ངོར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། དགག་བྱ་འགོག་པའི་གཏན་ཚིགས་འགོད་པ་ན་ཆོས་ལོག་དང་རྟགས་ལོག་གི་སྣང་བ་སེལ་དུ་མི་རུང་སྟེ། གཞན་དུ་ན་བཟློག་འབྲེལ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། 24-9-8a བདེན་པའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་བདེན་མེད་ཀྱི་མཚན་མ་འཇལ་བའི་རྗེས་དཔག་ལ་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གནས་ཚུལ་ལ་མ་ཞུགས་པའི་བློས་ཅིག་ཤོས་ལ་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྒྱུ་མ་གཉིས་མེད་ཆོས་ཀུན་མི་གནས་དབུ་མ་པའི། །ལུགས་གཉིས་རྣམ་འབྱེད་འདི་ཡང་རྨོངས་པ་མཚར་སྐྱེད་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་སྔ་མ་དག་ཛྙཱ་ན་ཤྲཱིའི་དགོངས་པ་ལ་ཟུར་ཟ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་སྒྱུ་མ་རྣམ་དག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་། རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཏུ་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་མོད། འདི་ནི་གོང་དུ་བཤད་ཟིན་པ་ལྟར། གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་དབུ་མ་པའི་གཏན་ཚིགས་དག་གི་བསྒྲུབ་བྱའི་ངོས་འཛིན་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་དགག་པ་ཞིག་ལ བཟུང་ནས་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་ངོ་ཤེས་པ་ཞིག་གི་ངོས་འཛིན་དང་། སྐབས་དེའི་རྗེས་དཔག་ཚད་མར་སོང་བའི་གཞལ་བྱ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་དགོས་པ་དེ་དབུ་མ་རྒྱན་སྣང་བདེན་གསུམ་གྱི་བཞེད་པར་འཆད་པ་དག་དང་། ཡང་ཆོས་ཅན་མཐའ་དག་གི་སྟེང་དུ་བདེན་པ་དང་རང་བཞིན་སོགས་བཀག་པ་ཙམ་གྱི་མེད་པར་དགག་པ་ཉིད་དེ་དང་དེར་འཆད་པ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་དབུ་མ་པ་དག་གི་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་བ་དག་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྨོངས་པ་མཚར་སྐྱེད་ཡིན་ཏེ། རང་རྒྱུད་པའི་སློབ་དཔོན་དེ་དག་གིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་མི་འདོད་ཅིང་། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཚེ་རྣམ་པར་གཞན་མེད་པས། །དམིགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་ཞི། །ཞེས་གསུང་མཁན་གྱི་རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷ་ལྟ་བུ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་དབུ་མ་པ་དག་གིས་ཀྱང་། དེ་ལྟར་དུ་མི་བཞེད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཚུལ་ཡང་ཕྱོགས་ཙམ་མཚོན་ན། བདེན་གཉིས་ལས། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡང་། །དམ་པའི་དོན་ 24-9-8b ད
Chinese
因此，为了进入神圣的意义，智者们已经努力了。’例如，当陈那（Phyogs kyi glang pos，Dignāga）为了数论派（grangs can，Sāṃkhya）而建立论证，证明‘主’（gts’ bo）不存在时，即使没有三种存在的性质，他也承认了三种排除的性质，并详细地承认了三种方式的完整性和所证实的成就方式。第二种情况是，如果承认眼睛等事物普遍是有效的，然后说真理被否定，那么就会从无自性的立场上退步，因为这会破坏了自空性的方式，即‘眼睛空于眼睛’等。如果有人说，这是存在于世俗中而不在胜义中，那么这也是现象论者所承认的，因为他们也承认，虽然在思考实相时不存在，但在错觉中是存在的。在建立否定对象的论证时，不应排除错误的法相和错误的征相，否则逆转关系将无法成立。 对真实的执着不会损害衡量无真实的推理，因为未参与实相的心识不会损害另一方。第二点是：‘二元对立的幻象，一切法无住，中观派，这种二分的区分也是无知的奇迹。’这指的是对智藏（dza~nAna shrI）观点的讽刺，因为他说幻象是完全纯净的，并且区分了自性完全纯净的中观派。正如前面所说，这并不是将‘一与多分离’等中观派论证的所证认同为如幻象般的显现，而是抓住一个否定，并将其认同为胜义谛，并且必须承认当时的推理是有效的衡量标准，是可衡量的。这些都与中观庄严论（dbu ma rgyan，Madhyamakālaṃkāra）中显现为三真理的观点相悖。此外，在一切法之上，仅仅否定真实和自性等，并将其解释为无住的中观派的观点，也是极其不合理的。’这些说法是无知的奇迹，因为自续派的论师们也不这样认为。正如寂天（zhi ba lha，Śāntideva）所说：‘那时没有其他形式，完全寂灭，没有目标。’像这样宣说的无住中观派也不这样认为。为了略微展示其方式，在二谛中，对生等的否定也是为了神圣的意义。
English
Therefore, it is done by the wise in order to enter the sacred meaning.’ For example, when Dignāga (Phyogs kyi glang pos) established a reason for the Sāṃkhya (grangs can) to prove that the ‘chief’ (gts’ bo) does not exist, even though there are no three qualities of existence, he acknowledged the three qualities of exclusion and extensively acknowledged the completeness of the three modes and the manner of accomplishing the provable. The second case is, if one generally acknowledges that eyes and so on are established as valid and then says that truth is negated, then one deviates from the side of non-inherent existence, because this destroys the mode of self-emptiness, such as ‘eyes are empty of eyes.’ If one says that this is the meaning of existing conventionally and not truly, then this is also acknowledged by the phenomenalists, because they also acknowledge that although it does not exist in the face of considering the state of affairs, it does exist in the face of delusion. When establishing a reason for negating the object to be negated, it is not permissible to eliminate the appearance of false dharma and false signs, otherwise the reciprocal relation will not be established. Attachment to the mark of truth does not harm the inference that measures the mark of untruth, because a mind that has not entered the state of affairs does not harm the other. The second is: ‘The illusion of duality, all dharmas are non-abiding, Madhyamaka, this distinction of the two systems is also a wonder of ignorance.’ This is a satire on the thought of Jñānaśrī (dza~nAna shrI), because he says that illusion is completely pure and divides the Madhyamaka into two, saying that nature is completely pure. As mentioned above, this is not to identify the object to be proven of Madhyamaka arguments such as ‘separation from one and many’ as an appearance like an illusion, but to grasp a negation and identify it as the ultimate truth, and it must be acknowledged that the inference at that time is a valid measure, which is measurable. These are contrary to the views of the Madhyamakālaṃkāra (dbu ma rgyan) that appearances are explained as the three truths. Furthermore, on top of all dharmas, merely negating truth and nature, etc., and explaining it as the view of the non-abiding Madhyamaka is extremely unreasonable.’ These statements are a wonder of ignorance, because even the Svātantrika teachers do not think so. As Śāntideva (zhi ba lha) said: ‘At that time, there is no other form, completely pacified, without an object.’ Even the non-abiding Madhyamaka who proclaims like this does not think so. To show its manner in a small way, in the two truths, the negation of birth and so on is also for the sacred meaning. --------------------------------------------------------------------------------