Tibetan
ཐམས་ཅད་དང་། །ལེགས་སྦྱར་གྱིས་ཀྱང་བཅིངས་པ་སྟེ། །རྨད་བྱུང་དོན་ཅན་རྒྱ་མཚོའི་གཏམ། །འབྱུང་པོའི་སྐད་ཀྱི་རང་བཞིན་བརྗོད། །ཀནྡྷ་ཨོ་ས་ར་ཞེས་དང་། །རྨད་བྱུང་དོན་ཆེན་རྒྱ་ཆེ་བ། །བསྟན་བཅོས་སོ་སོའི་མིང་དུ་འདོད། །གསུམ་པ་སྦྱོར་ཚུལ་ལུས་གཉིས་སོ། །སྒེག་དང་རོལ་དང་གོམ་སྟབས་སོགས། །མིག་གིས་བལྟ་བའི་དོན་ཅན་དང་། །རྣ་བར་སྙན་པའི་རོ་ཉམས་ཅན། །སྙན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཅེས་པ། །འདི་ཡང་ལུགས་གཉིས་དག་ཏུ་བརྗོད། །གཉིས་ལ་རྒྱན་གྱི་ཁྱད་པར་ལ། །ཐུན་མོང་ཐུན་མོང་མིན་པ་གཉིས། །ཐུན་མོང་མིན་པའི་རྒྱན་རྣམས་ནི། །ལེའུ་འོག་མ་དག་ཏུ་འཆད། །འདིར་ནི་ཐུན་མོང་རྒྱན་བཤད་པ། །སྙན་དངགས་སྦྱོར་མཁས་ལྷོ་པ་དང་། །ཤར་བའི་ལམ་སྲོལ་མང་མོད་ཀྱང་། །མཐའ་དག་མེ་ལོང་དུ་མ་བརྗོད། །རྒྱན་གྱི་ཁྱད་པར་འདིར་བརྗོད་བྱ། །སྦྱར་བ་རབ་དང་མཉམ་ཉིད་དང་། །སྙན་དང་ཤིན་ཏུ་གཞོན་པ་དང་། །དོན་གསལ་བ་དང་རྒྱ་ཆེ་དང་། །བརྗིད་དང་མཛེས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན། ། 24-1-5b ཡོན་ཏན་འདི་བཅུ་བཻ་དརྦྷའི། །ལམ་གྱི་སྲོག་ཏུ་བཤད་པ་ཡིན། །འདི་དག་ཕལ་ཆེར་བཟློག་པ་ཡིས། །གཽ་ཌཱའི་ལམ་དག་མཚོན་པར་བྱེད། །དང་པོ་མཚན་ཉིད་བཟློག་ཟླ་དང་། །སྦྱར་བའི་དཔེ་ཡིས་བཤད་པར་བྱ། །སྲོག་ཆུང་ཡི་གེ་ཤེས་ཆེར་སྦྱར། །དེ་ཡང་ཧ་ཅང་ལྷོད་མིན་ཞེས། །ལྷོ་ཕྱོགས་པ་དག་དེ་ལྟར་འདོད། །ལྷོད་པ་ཁོ་ནའི་སྦྱོར་བ་ནི། །སྦྱར་བ་ཅན་ཞེས་ཤར་ཕྱོགས་པ། །སྲོག་ཆུང་ཞེས་པ་སྡེ་པ་ལྔའི། །དང་པོ་ལྔ་དང་གསུམ་པ་ལྔ། །ལྔ་པ་ལྔ་དང་མཐར་གནས་བཞི། །དེ་ལས་གཞན་པ་སྲོག་ཆེན་ཏེ། །བརྗོད་པ་རླུང་ཤུགས་ཆེ་བས་སོ། །ལྷོད་པ་ཞེས་པ་ལ་ལི་གཉིས། །སྲོག་ཆུང་གཞན་དང་བསྲེས་པའོ། །དཔེར་ན་མཱ་ལཱ་ཏི་མཱ་ལཱ། །ལོ་ལཱ་ལི་ཀ་ལི་ལཱའོ། །ཛཱ་ཏིའི་ཕྲེང་བ་མཱ་ལཱ་ཏི། །མཱ་ལཱ་ཕྲེང་བ་ལོ་ལ་སྟེར། །ཨ་ལི་ཀ་ནི་བུང་བ་སྟེ། །ལི་ལཱ་འཁོར་རམ་ལྕི་བའོ། །སྲོག་ཆུང་ཡི་གེ་ཤས་ཆེ་བར། །ལྕི་བ་བསྲེས་པ་སྦྱར་བའི་དཔེར། །ལྷོ་པས་འདོད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། །མཱ་ལ་ཏི་དཱ་མ། ལཾ་གྷི་ཏཾ་བྷྲ་མ་རཻཿ །ཛཱ་ཏི་མེ་ཏོག་མཱ་ལ་ཏི། །དཱ་མ་ཕྲེང་བ་ལམ་གྷི་ཏམ། །འཁོར་ཞིང་ལྡིང་བ་བྷྲ་མ་རཻཿ །བུང་བ་རྣམས་ནི་ཞེས་པའོ། །རབ་དང་མཚན་ཉིད་དཔེར་བརྗོད་དང་། །བཟློག་ཟླ་གསུམ་གྱིས་བཤད་པར་བྱ། །གྲགས་ཤིང་གོ་བར་སླ་བ་ནི། །རབ་དང་ཞེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དབྱངས་ཅན་སོར་གདུབ་བུང་བ་ནི། །ཏམ་བུ་ར་ཡི་དར་དིར་ཅན། །དེ་འདྲ་གོ་བར་སླ་བའི་དཔེ། །ཤར་པ་རབ་ཏུ་མ་གྲགས་ཀྱང་། །སྒྲ་བཤད་ཚང་ཙམ་དང་བའི་དཔེ། །ལག་ལྡན་འཁོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྲི། །ལེགས་བཤད་སེ་གོལ་གཏོགས་སྒྲ་སྙན། །ཞེས་པ་སྒྲ་བཤད་ཡོད་པའི་དཔེ། །མཉམ་ 24-1-6a པ་མཚན་ཉིད་དཔེར་བརྗོད་དང་། །བཟློག་ཟླ་གསུམ་གྱིས་བཤད་པར་བྱ།
Chinese
一切法，皆为梵语所束缚， 奇妙且有意义，如海之深谈。 以众生之语，述其本性， 坎达·欧萨拉（Kandha Osara）之名， 奇妙而意义深远，广大无边。 诸论典各自，以此为名号。 第三者，乃结合之法，身之二相， 娇媚、嬉戏、步态等， 以眼观之，具意义之所在， 悦耳动听，富含韵味。 美妙动听，此即所谓， 此亦可分为，两种风格。 二者之间，修饰之差异， 共通与不共通，二者有别。 不共通之修饰， 将于后续章节，详细阐述。 此处仅述，共通之修饰， 诗歌创作之能手，南方之人， 东方之流派，虽多有不同， 然皆未尽述于，《诗镜》之中。 修饰之差异，于此阐述， 结合之妙、平等之性、 悦耳之音、极其年轻、 意义之显明、广大之境、 庄严之态、美妙之姿、禅定之境。 此十种功德，乃为吠陀跋（Vaidarbhi）之路的命脉。 若将此等，大多加以颠倒， 则可象征，高迪（Gaudi）之路。 首先，以定义、反义词，以及结合之例证来阐述。 短音字母，与长音结合， 然亦不可，过于松弛， 南方之人，如是认为。 仅有松弛，结合之法， 东方之人，称之为“结合者”。 所谓短音，乃五部之音， 首五、三五、 末五，以及四结尾音。 除此之外，皆为长音， 因其发音，气流强劲。 所谓松弛，乃两个“拉”（la）， 与其他短音，相互混合。 例如：玛拉提·玛拉（Mālātī Māla）， 罗拉·里卡·里拉（Lolā Līlā）。 茉莉花环，献给玛拉提（Mālātī）， 玛拉（Māla）花环，赠予罗拉（Lola）。 阿里卡（Alika）乃蜜蜂， 里拉（Lila）乃旋转或沉重。 短音字母，与长音结合， 沉重之音，相互混合之例， 南方之人，如是认为： 玛拉提·达玛（Mālati Dāma），兰吉塔姆·布拉玛莱（Lamghitam Bhramaraih）。 茉莉花之花，玛拉提（Mālātī）， 达玛（Dāma）花环，兰吉塔姆（Lamghitam）， 旋转飞舞，布拉玛莱（Bhramaraih）。 蜜蜂们，如是说。 以卓越之性、定义、例证，以及反义词三种方式来阐述。 广为人知，易于理解， 此乃所谓，卓越之定义。 妙音天女之指环，蜜蜂， 坦布拉（Tambura）琴弦，嗡嗡作响。 如此这般，易于理解之例。 东方之人，虽不甚出名， 然音韵完整，和谐之例。 手持之，安放之法座， 善说之，铙钹之声，悦耳动听。 此乃音韵完整之例。 平等之性，以定义、例证，以及反义词三种方式来阐述。
English
All are bound by Sanskrit, Wondrous and meaningful, like the ocean's deep discourse. In the language of beings, expressing its nature, Kandha Osara by name, Wondrous and of great significance, vast and boundless. Each treatise adopts this as its title. The third is the method of combination, the two aspects of the body, Charm, play, gait, and so on, Observed by the eyes, possessing meaning, Pleasing to the ears, rich in flavor. Beautiful and melodious, this is what is called, This can also be divided into two styles. Between the two, the difference in ornamentation, Common and uncommon, there is a distinction. The uncommon ornaments, Will be elaborated in subsequent chapters. Here, only the common ornaments are discussed, The skilled in poetic composition, the people of the South, Though the schools of the East differ in many ways, None are fully described in the 'Mirror of Poetry'. The differences in ornamentation are discussed here, The excellence of combination, the nature of equality, The pleasantness of sound, extreme youthfulness, The clarity of meaning, the vastness of scope, The grandeur of demeanor, the beauty of form, the state of samadhi. These ten qualities are said to be the lifeblood of the Vaidarbhi path. If these are mostly reversed, They can symbolize the Gaudi path. First, it will be explained with definition, antonym, and examples of combination. Short vowels combined with long vowels, But also not too lax, The people of the South think so. Only lax, the method of combination, The people of the East call it 'combiner'. The so-called short sound is the sound of the five sections, The first five, the third five, The last five, and the four ending sounds. Apart from that, it is a long sound, Because its pronunciation has a strong airflow. The so-called lax, is two 'la', Mixed with other short sounds. For example: Mālātī Māla, Lolā Līlā. A jasmine garland, dedicated to Mālātī, A Māla garland, given to Lola. Alika is a bee, Lila is spinning or heavy. Short vowels, combined with long vowels, An example of mixing heavy sounds, The people of the South think like this: Mālati Dāma, Lamghitam Bhramaraih. The flower of jasmine, Mālātī, A Dāma garland, Lamghitam, Spinning and hovering, Bhramaraih. The bees, so to speak. It will be explained in three ways: excellence, definition, example, and antonym. Widely known and easy to understand, This is the definition of so-called excellence. The ring of the goddess of eloquence, the bee, The strings of the tambura, buzzing. Such an example, easy to understand. Although the people of the East are not very famous, However, the sound is complete and harmonious. The dharma seat held in hand and placed, The well-spoken, the sound of cymbals, melodious. This is an example of complete sound. The nature of equality, will be explained in three ways: definition, example, and antonym. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
།ཡི་གེ་འཇམ་རྩུབ་བར་མ་ཡི། །སྦྱོར་བ་མི་མཉམ་དང་བྲལ་བ། །ལྷོ་པས་མཉམ་པའི་མཚན་ཉིད་འདོད། །ཤར་པ་ཡི་གེ་མི་མཉམ་ཡང་། །དོན་དང་རྒྱན་གྱི་བཀོད་པ་ནི། །རབ་མཉམ་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་བཞེད། །འཇམ་པ་ཀ་ཙ་ཊ་ཏ་སོགས། །རྩུབ་པ་གྷ་ཛྷ་ཌྷ་དྷ་བྷ། །དེ་གཉིས་མཉམ་པར་བསྲེས་པ་ནི། །ཁུ་བྱུག་ཅ་ཅོ་སྒྲོག་བྱེད་ཅིང་། །ཉར་མ་རབ་འཐོར་དང་ཞིང་དྭངས། །ཆུ་རྒྱུན་ཆུ་ཐིགས་ཀྱིས་བྲན་པའི། །མཱ་ལ་ཡ་རླུང་བདག་ལ་འོང་། །ཡི་གེ་འཇམ་རྩུབ་མི་མཉམ་ཡང་། །དོན་རྒྱན་མཉམ་པའི་དཔེར་བརྗོད་ནི། །ཙན་དན་གྱིས་བསྒོས་དྲི་ལྡང་ཞིང་། །འཇམ་པ་མ་ལ་ཡ་ཡི་རླུང་། །བདག་གི་བརྟན་འགོག་དགའ་མ་ནི། །མཆོག་གི་ཁ་ཡི་རླུང་དང་འགྲན། །པད་དཀར་འཇམ་པའི་འདབ་མ་ལ། །རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོ་ཁྲོས་པའི་གདོང་། །ལ་ལར་བཞད་པའི་དཀར་མདངས་ཅན། །ཧུཾ་ཕཊ་དྲག་པོའི་ཕེམ་སྒྲ་སྒྲོག །ཅེས་པ་འཇམ་རྩུབ་བསྲེས་པའི་དཔེ། །རྒྱ་མཚོ་དབུ་བའི་རླབས་ཕྲེང་ཅན། །མརྒཏ་(མརྒད་)བཅག་པའི་མདངས་འཕྲོ་བ། །དེ་དྲུང་དྲི་བཞོན་རྟ་བརྒྱ་ཡིས། །མགྱོགས་པར་བོས་པའི་ཙནྡན་དྲི། །ཞེས་འདི་ཚིག་སྦྱོར་རབ་རྩུབ་ཀྱང་། །དོན་འཇམ་ལྡན་པའི་དཔེ་ཡིན་ནོ། །སྙམ་པ་མཚན་ཉིད་དཔེར་བརྗོད་དང་། །གྲོང་ཚིག་སྤངས་པ་གསུམ་གྱིས་བཤད། །མཚན་ཉིད་སྒྲ་དང་དོན་གྱི་ནི། །ཉམས་དང་ལྡན་པའི་སྙན་དངགས་སོ། །ལྷོ་པ་འདོད་པའི་སྒྲ་ཉམས་ནི། །རྒྱལ་བ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མགོན། །དེ་ལ་རབ་ཏུ་དད་བྱས་ན། །དེ་ཚེ་མངོན་མཐོའི་བདེ་ 24-1-6b ཐོབ་ཅིང་། །དེ་ནས་རིམ་གྱིས་ལེགས་པ་འབྱུང་། །ཞེས་སོགས་ཕྱི་མའི་ཚིག་ཤུགས་ཀྱིས། །སྔ་མའི་ཚིག་རྣམས་འདྲེན་པ་ནི། །བཻ་དརྦྷའི་སྒྲ་ཉམས་ཏེ། །རྗེས་ཁྲིད་མི་འདོད་པའང་མིན། །གཽ་ཌཱ་པ་དག་རྗེས་ཁྲིད་ཉིད། །སྒྲ་ཡི་ཉམས་སུ་འདོད་པའོ། །དེ་ལ་རྗེས་ཁྲིད་དངོས་དང་ནི། །ཞར་བྱུང་ཟུང་ལྡན་བཤད་པའོ། །ཡི་གེ་གཅིག་ཉིད་རྐང་པའམ། །ཚིགས་སུ་བཅད་ལ་ལན་མང་འཁོར། །རྗེས་ཁྲིད་ཞེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་དེ། །དབྱེ་ན་རྐང་པ་ལ་བསྐོར་དང་། །ཚིག་ལ་བསྐོར་དང་རིང་བ་ཡི། །རྗེས་ཁྲིད་ཅེས་བྱ་རྣམ་པ་གསུམ། །ལྷོ་ཤར་གཉིས་ཀྱི་ཐུན་མོང་སྟེ། །ཤར་པ་ཁོ་ནའི་ལུགས་དང་བཞི། །ལྷ་དབང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་བསྟེན་ན། །མི་དབང་བཞིན་དུ་ཀུན་གྱིས་བཀུར། །ཚངས་དབང་གཙུག་གི་ནོར་བུ་ཡིས། །ཞབས་དབང་རྒྱུན་དུ་ལེན་པར་འགྱུར། །ཞེས་ནི་རྐང་པ་ལ་བསྐོར་བའི། །རྗེས་ཁྲིད་ཅེས་པའི་དཔེ་མཚོན་བྱེད། །ལ་ལའི་གསུང་སྙན་ལ་ལར་སྙན་པ་ལ། །ལ་ལའི་ཚིག་གི་བདེ་བདེ་བྱས་ནས་བདེ། །དགའ་དགའི་གཏམ་གྱིས་དགའ་དགའ་བྱས་ན་དགའ། །བཟུང་བཟུང་མིན་པར་བཟུང་བཟུང་བསྐྱར་གྱིར་བཟུང་། །ཞེས་འདི་ཚིག་ལ་བསྐོར་བ་ཡི། །རྗེས་ཁྲིད་ཅེས་བྱའི་དཔེ་ཡིན་ནོ། །དགེ་ལེགས་ཆོས་འདི་ཡིད་ལ་གོམས་བྱས་ན།
Chinese
如果文字有粗细之分，且组合不均衡，那么南方学派认为均衡是其特点。东方学派则认为，即使文字不均衡，只要意义和修饰安排得当，达到高度均衡，那就是其特点。 柔和的文字包括ཀ་ཙ་ཊ་ཏ་等，粗硬的文字包括གྷ་ཛྷ་ཌྷ་དྷ་བྷ་等。将两者均衡混合，就像布谷鸟发出悦耳的叫声，清新的池塘水波荡漾，水流和水滴滋润着大地，玛拉雅之风徐徐吹来。 即使文字的粗细不均衡，意义和修饰却能达到均衡的例子是：旃檀散发着芬芳，玛拉雅的柔风，我那坚贞的爱人，与她口中的气息相媲美。洁白的莲花花瓣柔和，金刚怒目的忿怒尊，有的面带微笑，光彩照人，发出“吽 (ཧཱུྃ，梵文：hūṃ，种子字，表示诸佛菩萨的智慧) 啪 (ཕཊ，梵文：phaṭ，咒语，表示断除) ”的强烈声音。这就是粗细混合的例子。 海面波涛汹涌，浪花层层叠叠，如切割过的祖母绿般光彩夺目。在那里，百匹骏马般迅疾的风，带来了旃檀的芬芳。这描述的是辞藻粗犷，但意义柔和的例子。 ‘悦耳’通过特性、例证和避免使用粗俗词语这三点来阐述。特性是指诗歌具有声音和意义上的美感。南方学派所追求的声音之美是：皈依于胜利者，三界之主，那时便能获得殊胜的安乐，并由此逐渐获得善果。等等，通过后面的语句来引导前面的语句，这是吠陀的语音之美，但并不排斥后续引导。高迪亚学派认为后续引导本身就是语音之美。对此，有直接引导和附带引导两种说法。一个字在诗句或诗节中多次重复出现，这就是后续引导的特性。分为诗句重复、诗节重复和长段重复三种。这是南方和东方学派的共同之处，东方学派独有的风格还有第四种。 如果侍奉天神、法和僧三宝，就会像国王一样受到众人的尊敬。梵天头顶的宝珠，也会经常接受足下的供奉。这是诗句重复的后续引导的例子。 有些人的声音悦耳动听，有些人的话语舒适流畅，用令人愉悦的话语使人感到快乐，紧紧抓住不放，反复强调。这是诗节重复的后续引导的例子。如果将这吉祥的佛法铭记于心。
English
If the letters have different levels of roughness and fineness, and the combination is unbalanced, then the Southern school considers balance to be its characteristic. The Eastern school, however, believes that even if the letters are unbalanced, as long as the meaning and decoration are properly arranged and a high degree of balance is achieved, that is its characteristic. Soft letters include ཀ་ཙ་ཊ་ཏ་, etc., and rough letters include གྷ་ཛྷ་ཌྷ་དྷ་བྷ་, etc. The balanced mixture of the two is like the cuckoo making a pleasant sound, the clear pond water rippling, the water flow and droplets nourishing the earth, and the Malaya wind blowing gently. An example of how the roughness and fineness of letters can be unbalanced, but the meaning and decoration can achieve balance is: sandalwood exudes fragrance, the soft wind of Malaya, my steadfast lover, is comparable to the breath in her mouth. The petals of the white lotus are soft, the wrathful deity Vajrakrodha, some with smiling faces, radiant, emitting the strong sound of 'Hum (ཧཱུྃ, Sanskrit: hūṃ, seed syllable, representing the wisdom of all Buddhas and Bodhisattvas) Phat (ཕཊ, Sanskrit: phaṭ, mantra, meaning to cut off)'. This is an example of mixing roughness and fineness. The sea is turbulent, with waves upon waves, as dazzling as cut emeralds. There, the wind, as swift as a hundred horses, brings the fragrance of sandalwood. This describes an example of rough diction but soft meaning. 'Pleasantness' is explained through three points: characteristics, examples, and avoiding the use of vulgar words. A characteristic is that poetry has beauty in sound and meaning. The sound beauty pursued by the Southern school is: taking refuge in the Victorious One, the Lord of the Three Realms, then one can obtain supreme bliss and gradually obtain good results from it. And so on, guiding the previous sentences with the following sentences, this is the Vedic beauty of sound, but it does not exclude subsequent guidance. The Gaudiya school believes that subsequent guidance itself is the beauty of sound. There are two types of explanations for this: direct guidance and incidental guidance. When a single word appears repeatedly in a verse or stanza, this is the characteristic of subsequent guidance. It is divided into three types: verse repetition, stanza repetition, and long passage repetition. This is common to both the Southern and Eastern schools, and the Eastern school has a unique fourth style. If you serve the gods, Dharma, and Sangha, you will be respected by everyone like a king. The jewel on Brahma's head will also regularly receive offerings at your feet. This is an example of subsequent guidance with verse repetition. Some people's voices are pleasant to hear, some people's words are comfortable and smooth, using pleasant words to make people happy, holding on tightly and emphasizing repeatedly. This is an example of subsequent guidance with stanza repetition. If you keep this auspicious Dharma in mind. --------------------------------------------------------------------------------