Tibetan
大班智達釋迦確丹教言集skc154སྙན་ངག་མེ་ལོང་གི་འགྲེལ་པ་དབྱངས་ཅན་རོལ་མཚོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 24-1-1a ༄༅། །སྙན་ངག་མེ་ལོང་གི་འགྲེལ་པ་དབྱངས་ཅན་རོལ་མཚོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ༄། །རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ལེའུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་སྟེ་ལེའུ་དང་པོ། ༄༅། །སྙན་ངག་མེ་ལོང་གི་འགྲེལ་པ་དབྱངས་ཅན་རོལ་མཚོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 24-1-1b སྙན་དངགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་མེ་ལོང་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ་དང་པོ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དབྱངས་ཅན་གྱི་རོལ་མཚོ་ཞེས་བྱ་བ། རིག་བྱེད་རྣམ་བཞིའི་ཞལ་གྱི་སྐྱེད་ཚལ་དུ། །རིག་གནས་རྣམ་བཞིའི་མཚེམས་(ཚེམས་)དཀར་སྦྲང་རྩི་ལ། །རོལ་རྩེད་རྣམ་བཞིའི་སྒེག་ལྡན་དབྱངས་ཅན་མ། །ཐ་སྙད་རྣམ་བཞིའི་སྤོབས་པ་འདིར་སྩོལ་ཅིག །ར་མཱ་ཤར་མ་ལ་སོགས་པའི། །བསྟན་བཅོས་བཏུས་ནས་སྙན་དངགས་ཀྱི། །མེ་ལོང་བསྟར་བ་ཇི་བཞིན་དུ། །དེ་ནང་ཤར་བའི་ལེགས་བཤད་ཀྱི། །རི་མོ་མ་ཉམས་འདིར་བསྟན་བྱ། །འདི་ན་ཀུན་ཏུ་མཆོག་རྣམས་ཀྱང་། །མཆོག་གི་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཡི། །ཚིག་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་དྲིན་གྱིས་ནི། །ཐ་སྙད་གཞུང་ལ་འཇུག་པར་བྱེད། །དོན་དང་ཚིག་བཟང་སྙན་དངགས་ཀྱི། །སྣང་བྱེད་རྣར་སྙན་ཡིད་འོངས་(འོང་)འདིས། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོའི་བློ་གྲོས་ཀྱི། །མུན་པ་མཐའ་དག་ 24-1-2a སེལ་བར་བྱེད། །སྔོན་གྱི་ས་སྐྱོང་སྐྱེ་རྒུའི་མགོན། །དེ་དག་ཉེ་བར་མི་བཞུགས་ཀྱང་། །དེ་ཡི་གྲགས་པའི་མེ་ལོང་དུ། །ལེགས་བྱས་ཉམས་པ་མེད་འདིའོ། །དེ་བཞིན་འདི་ནི་དབྱངས་ཅན་གྱིས། །རྗེས་བཟུང་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་། །ངག་གི་དབང་ཕྱུག་ལ་དགའ་བའི། །འདོད་པ་འཇོ་བའི་ཁྱུ་མཆོག་ཡིན། །སྔོན་གྱི་བསྟན་བཅོས་མི་ཤེས་པར། །ཉེས་བཤད་སྦྱར་བའི་སྙན་དངགས་ཀྱི། །རྗེས་འཇུག་ལྷ་རྣམས་དགའ་བ་ཡི། །བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་སྙན་དངགས་དག་ལ་སྐྱོན། །ཆུང་བར་གྱུར་ཀྱང་ཇི་ཞིག་ལྟར། །བཏང་སྙོམས་མི་བྱ་ལུས་མཛེས་ཀྱང་། །སྐྱོན་གཅིག་གིས་ནི་སྐལ་ངན་འགྱུར། །སྐྱེ་བོ་བསྟན་བཅོས་མི་ཤེས་པས། །ཡོན་ཏན་སྐྱོན་དག་ཇི་ལྟར་དབྱེ། །གཟུགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དམིགས་པའི་སྐབས། །ལོང་བ་དག་ལ་ཡོད་དམ་ཅི། །དེ་ཕྱིར་མཁས་པས་མ་འོངས་པའི། །སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱང་མཁས་བྱའི་ཕྱིར། །རྣམ་བཀྲ་ལམ་ལྡན་ཚིག་རྣམས་ཀྱི། །བྱ་བའི་ཆོ་ག་ངེས་པར་སྦྱར། །སྙན་དངགས་ལུས་དང་རྒྱན་གྱིས་བསྡུས། །ལུས་ལ་གཞུང་གི་དབྱེ་བས་གསུམ། །སྐད་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞི། །སྦྱོར་ཚུལ་སྒོ་ནས་གཉིས་སུ་ཕྱེ། །དང་པོ་ཚིགས་བཅད་ལྷུག་པ་དང་། །སྤེལ་མ་རྣམ་པ་ 24-1-2b གསུམ་ཡིན་ནོ། །ཚིགས་བཅད་མཚན་ཉིད་དབྱེ་བ་དང་། །སྙན་དངགས་ཆེན་པོ་ངོས་བཟུང་ནས། །རྩོམ་ཚུལ་མི་འདྲ་བཤད་པར་བྱ། །ས་སྐྱ་པཎ་ཆེན་ཚིགས་བཅད་དང་། །ལྷུག་པ་
Chinese
大班智达释迦确丹教言集skc154《诗镜论》之释——妙音嬉海 24-1-1a 《诗镜论》之释——妙音嬉海 第一品 辨别品广说 《诗镜论》之释——妙音嬉海 24-1-1b 名为《诗镜论》之诗学论著的第一品，以明晰的词句写成，名为妙音嬉海。祈愿妙音天女，于四吠陀之口的花园中，于四种文化（梵文，巴利文，俗语，方言）的白莲花蜜中，以四种嬉戏的妩媚姿态，赐予我四种语言的自信！ 从罗摩夏尔玛等人的论著中，像陈列镜子一样，展示诗学的《诗镜论》，我将如实展现其中闪耀的精妙论述，不失其原貌。在此，一切殊胜之法，皆依殊胜者的足迹而显现，凭借这些词句的恩泽，我得以进入语言的领域。 美好的意义和词句，作为诗歌的显现者，悦耳动听，令人心旷神怡，它将驱散三界众生的一切愚昧。往昔的护地之王，虽然他们已不在我们身边，但他们的功德却在名声的镜子中永不磨灭。同样，这部由妙音天女加持的论著，也是能满足喜爱语言之主（梵天）愿望的最殊胜之作。 24-1-2a 如果不了解前代的论著，却将谬误之说加入诗歌之中，那么这将会使那些追随者（指诗人）们，去追求令天神们欢喜的低劣行为。因此，即使诗歌存在微小的瑕疵，也不应忽视。正如身体即使再美丽，一个缺点也会带来厄运。世人不通晓论著，又怎能分辨优缺点呢？就像在辨别事物时，盲人又能看到什么呢？ 因此，为了使未来的世人也能精通诗学，智者们必须将这些清晰明了、条理分明的词句，按照一定的规则进行编纂。诗歌由‘身体’和‘装饰’组成，‘身体’从文体的角度可分为三种，从语音的角度可分为四种，从组合方式的角度可分为两种。第一种是诗，散文和混合文，这三种文体。 24-1-2b 接下来，将对诗的定义、分类、以及伟大的诗歌进行描述，并阐述不同的写作方法。萨迦班智达的诗和散文
English
Collected Teachings of the Great Scholar Sakya Chokden skc154: Commentary on the Mirror of Poetry - The Playful Ocean of Saraswati 24-1-1a Commentary on the Mirror of Poetry - The Playful Ocean of Saraswati Chapter One: Detailed Explanation of Differentiation Commentary on the Mirror of Poetry - The Playful Ocean of Saraswati 24-1-1b The first chapter of the treatise on poetics called 'Mirror of Poetry,' made clear with concise words, named 'The Playful Ocean of Saraswati.' May Saraswati, with her charming form of four plays in the garden of the mouths of the four Vedas, in the white nectar of the four cultures (Sanskrit, Pali, vernacular, dialect), grant me confidence in the four languages! From the treatises of Rama Sharma and others, like displaying mirrors, the 'Mirror of Poetry' of poetics, I will show the shining excellent explanations within it as they are, without losing their original appearance. Here, all supreme things appear following the footsteps of the supreme ones, and by the grace of these words, I am able to enter the field of language. Good meaning and words, as the manifester of poetry, are pleasing to the ear and delightful to the mind, it will dispel all the ignorance of the three realms. The former protectors of the earth, the lords of beings, although they are no longer near us, their merits are undiminished in the mirror of fame. Likewise, this treatise blessed by Saraswati is also the most excellent work that can fulfill the wishes of the lord of language (Brahma). 24-1-2a If one does not know the treatises of the past and adds erroneous explanations to poetry, then this will lead those followers (referring to poets) to pursue inferior behaviors that please the gods. Therefore, even if there are minor flaws in poetry, they should not be ignored. Just as even if the body is beautiful, one flaw will bring misfortune. If people do not understand treatises, how can they distinguish between merits and flaws? Just as when distinguishing forms, what can blind people see? Therefore, in order to make future generations proficient in poetics, the wise must compile these clear and well-organized words according to certain rules. Poetry is composed of 'body' and 'ornaments.' The 'body' can be divided into three types from the perspective of style, four types from the perspective of phonetics, and two types from the perspective of combination methods. The first type is verse, prose, and mixed text, these three styles. 24-1-2b Next, the definition and classification of poetry, as well as great poems, will be described, and different writing methods will be explained. Sakya Pandita's poetry and prose --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
སྤེལ་མ་གསུམ་ག་ལ། །རྒྱུན་ཆགས་སྡེབ་སྦྱོར་སྲིད་པར་བཞེད། །དེ་ཡང་སྡེབ་སྦྱོར་ཚོམས་ལས་ནི། །རྐང་པ་དག་གིས་མ་བཅད་ཅིང་། །གང་ལ་ཡི་གེ་སྦྲེལ་ལེགས་ཡོད། །བྱ་བའི་ཚིག་གིས་གསལ་བྱས་པ། །དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ལས་གཞན་མིན། །ཞེས་པ་ཁུངས་སུ་འདྲེན་པར་མཛད། །དཔང་ལོ་ཁུངས་འདི་མེད་ཅེས་ཟེར། །མེ་ལོང་གཞུང་འདིར་རྒྱུན་ཆགས་དང་། །རབ་བསགས་ཚིགས་བཅད་ནང་དུ་བསྡུས། །སྡེབ་སྦྱོར་རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ལས། །ཡི་གེ་ཉེར་བདུན་ཕན་ཆད་ནི། །རྒྱུན་ཆགས་དང་ནི་ཆ་བསགས་ཏེ། །གཉིས་པོའི་ཁྱད་པར་ར་དང་ནི། །མ་ཡི་འཕེལ་བ་དག་ལས་དབྱེ། །དེ་རེ་རེ་ལ་རྣམ་པ་བརྒྱད། །གཏུམ་པའི་ཆར་འབེབས་ཆུ་རྒྱུན་དང་། །རྒྱ་མཚོ་སྦྲུལ་དང་ཆར་སྤྲིན་དང་། །རོལ་པའི་འབྱུང་ནས་ཤིན་ཏུ་ཀླུབས། །དུང་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་སུ་བཤད། །འོན་ཀྱང་རྒྱུན་ཆགས་རྐང་པ་ཡིས། །བཅད་དང་མ་བཅད་རྣམ་པ་གཉིས། །མ་བཅད་པ་དང་འདིར་བཤད་པའི། །སྤེལ་མ་དོན་གཅིག་ལུས་སུ་འགྱུར། །དང་པོ་མཚན་ཉིད་དབྱེ་བའོ། །རྐང་པ་བཞི་ཅན་དེའི་མཚན་ཉིད། །ལུང་གཞན་ལས་ནི་རྐང་གཅིག་ནས། །རྐང་དྲུག་ལྡན་པའི་བར་དུ་གསུངས། །དབྱེ་བ་སྡེབ་སྦྱོར་སྒོ་ནས་གཉིས། །སྦྱོར་ཚུལ་སྒོ་ནས་བཞིར་འབྱེད་དོ། །བྲི་ཏ་ཛཱ་ཏི་ཞེས་རྣམ་གཉིས། །འཕེལ་དང་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ས་སྐྱ་པ་ཡིས་འཇུག་པ་དང་། །རིགས་ཞེས་བྱ་བར་ 24-1-3a བསྒྱུར་བ་ཡིན། །དབྱངས་ཡིག་བགྲངས་པ་བྲི་ཏ་སྟེ། །ཕྱི་མོ་བགྲངས་པ་ཛཱ་ཏི་ཡིན། །དབྱངས་ཐུང་ཕྱི་མོ་རེ་རེ་དང་། །རིང་བ་ཕྱི་མོ་གཉིས་སུ་དང་། །ཤིན་ཏུ་རིང་དང་པླུ་ཏ་དང་། །ཕྱི་མོ་གསུམ་གསུམ་དག་ཏུ་བགྲང་། །སྡེབ་སྦྱོར་རིག་དེ་སྙན་དངགས་ཀྱི། །རྒྱ་མཚོ་སྒྲོལ་འདོད་རྣམས་ཀྱི་གྲུ། །བརྗོད་ཚུལ་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་ལ། །དབྱེ་བ་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དང་པོ་གྲོལ་བ་རིགས་དང་མཛོད། །འདུས་པ་ཞེས་བྱ་རྣམ་པ་བཞི། །ངོས་འཛིན་མེ་ལོང་དུ་མ་བཤད། །མཁས་འཇུག་སྒོ་ལས་གསུངས་འདི་ལྟར། །ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་བརྗོད་བྱའི་དོན། །རྫོགས་པ་གྲོལ་བ་ཡིན་པར་འདོད། །ཚིགས་བཅད་ཕན་ཚུན་འདུས་པ་ལས། །བརྗོད་བྱ་རྫོགས་པ་རིགས་ཞེས་བྱ། །གནས་སྐབས་གཅིག་ལ་ཡུལ་ཐ་དད། །བྱ་བ་ཐ་དད་སྟོན་པ་མཛོད། །ཡང་ན་ཚིགས་བཅད་གཅིག་གིས་ནི། །བརྗོད་བྱ་མང་པོ་སྟོན་པའོ། །ཡུལ་གཅིག་བྱ་བ་དུ་མ་ཡིས། །བསྔགས་པ་ཚོགས་པ་ཡིན་པར་འདོད། །ཡང་ན་ཚིགས་བཅད་མང་པོ་ཡིས། །བརྗོད་བྱའི་དོན་གཅིག་སྟོན་པའོ། །གཉིས་པ་སྙན་དངགས་ཆེན་པོ་ནི། །སརྒ་ཞེས་པ་ལེའུ་སྟེ། །ལེའུས་བཅིངས་པའི་ཚིགས་བཅད་ལ། །སྙན་དངགས་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ཡི་སྦྱོར་བ་བསྟན་པ་ལ། །དང་པོར་རྩོམ་གྱི་སྒོ་དབྱེ་དང་། །བར་དུ་ལུས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་དང་། །ཐ་མར་རྩོམ་པའི་ཚུལ་བསྟན་པའོ། །ཤིས་བརྗོད་ཕྱག་བྱ་དང
Chinese
关于三种‘斯贝玛’（藏语音译，意为‘交织’）：他们认为连续的组合是可能的。也就是说，从组合的集合中，没有被诗节分割，并且其中字母连接良好，通过动词来阐明的，那不是别的，正是连续。他们引用这个作为来源。‘当巴洛’（人名）说这个来源不存在。在《弥勒颂》中，连续和累积的诗节被包括在内。《诗学宝藏》中说，直到二十七个字母，都是连续和累积的，两者之间的区别在于‘ra’和‘ma’的增加。每一个都有八种形式：猛烈的降雨、水流、海洋、蛇、雨云、嬉戏的来源，非常隐蔽，被称为‘海螺’。然而，连续的诗节，有分割和未分割两种形式。未分割的和这里所说的‘斯贝玛’（藏语音译，意为‘交织’）在意义上是相同的。第一部分是定义的区分。四行诗的定义，在其他文本中，从一行到六行都有说明。区分的方式有两种：通过组合的方式；通过组合的方法有四种区分方式。分别是‘Vritta’（梵文音译，诗律）和‘Jati’（梵文音译，韵律）。被称为‘增加’和‘产生’。‘萨迦派’（藏传佛教派别）将其翻译为‘进入’和‘种类’。计算元音的是‘Vritta’（梵文音译，诗律），计算辅音的是‘Jati’（梵文音译，韵律）。每个短元音和辅音算一个，长元音和辅音算两个，非常长的‘Pluta’（梵文音译，长音）和辅音算三个。这种组合的知识，是那些想要渡过诗歌海洋的人的船。从表达方式上区分，是各种区分的定义。第一种是释放、种类和宝藏，以及被称为聚集的四种形式。在《明鉴》中没有说明，在《智者入门》中这样说：用一个诗节来表达完整的意思，被认为是释放。从诗节之间的聚集，表达完整的意思，被称为种类。在一种情况下，地点不同，行为不同，被称为宝藏。或者，用一个诗节来表达许多意思。在一个地点，用许多行为来赞美，被认为是聚集。或者，用许多诗节来表达一个意思。第二种是伟大的诗歌，‘Sarga’（梵文音译，章节）是指章节，用章节约束的诗节，被称为伟大的诗歌。为了展示它的组合，首先是打开写作的门，中间是身体的状况，最后是展示写作的方式。吉祥的陈述，致敬等。
English
Regarding the three ‘Pelma’ (Tibetan transliteration, meaning ‘intertwined’): They consider continuous combination to be possible. That is to say, from the collection of combinations, not divided by verses, and in which the letters are well connected, clarified by verbs, that is none other than continuous. They cite this as a source. ‘Danglo’ (name of a person) says that this source does not exist. In the ‘Mirror of Poetry’, continuous and cumulative verses are included. In the ‘Source of Precious Combinations’, it is said that up to twenty-seven letters, they are continuous and cumulative, and the difference between the two lies in the increase of ‘ra’ and ‘ma’. Each of them has eight forms: fierce rainfall, water flow, ocean, snake, rain cloud, the source of play, very hidden, called ‘conch’. However, continuous verses have two forms: divided and undivided. The undivided and the ‘Pelma’ (Tibetan transliteration, meaning ‘intertwined’) spoken of here are the same in meaning. The first part is the distinction of definitions. The definition of a quatrain, in other texts, is stated from one line to six lines. There are two ways to distinguish: through the way of combination; there are four ways to distinguish through the method of combination. They are ‘Vritta’ (Sanskrit transliteration, meter) and ‘Jati’ (Sanskrit transliteration, rhythm). They are called ‘increase’ and ‘generation’. ‘Sakya’ (Tibetan Buddhist sect) translates it as ‘entering’ and ‘kind’. Counting vowels is ‘Vritta’ (Sanskrit transliteration, meter), and counting consonants is ‘Jati’ (Sanskrit transliteration, rhythm). Each short vowel and consonant counts as one, long vowels and consonants count as two, and very long ‘Pluta’ (Sanskrit transliteration, prolonged sound) and consonants count as three. This knowledge of combination is the boat for those who want to cross the ocean of poetry. Distinguishing from the way of expression is the definition of various distinctions. The first is liberation, kind, and treasure, and the four forms called gathering. It is not stated in the ‘Mirror of Poetry’, but it is said in ‘Entering the Wise’: expressing the complete meaning with one verse is considered liberation. From the gathering between verses, expressing the complete meaning is called kind. In one situation, different places and different actions are called treasure. Or, expressing many meanings with one verse. Praising with many actions in one place is considered gathering. Or, expressing one meaning with many verses. The second is great poetry, ‘Sarga’ (Sanskrit transliteration, chapter) refers to chapters, and verses bound by chapters are called great poetry. To show its combination, the first is opening the door of writing, the middle is the state of the body, and the last is showing the way of writing. Auspicious statements, salutations, etc. --------------------------------------------------------------------------------